Θούλη, η θολωτή μυθική ηρωική προκατακλυσμιαία πόλις Ελπίς στην Τριζηνία της Υπερβορείας Αρκτικής και η Μετακλυσμιαία Θούλη – των Στ. Μητρόπουλου, Γ. Λεκάκη

Του ιατρού πνευμονολόγου-φυματιολόγου Στυλιανού Θ. Μητρόπουλου

ΣΧΟΛΙΑ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γ. Λεκάκης

Εντυπωσιαζόμαστε όταν διαβάζουμε την ελληνική γραμματεία που αναφέρει την έκταση της Ελληνικής Ναυσιπλοΐας στον Βορρά από Έλληνες θαλασσοπόρους, όπως ο Μασσαλιώτης Φωκιανός θαλασσοπόρος και γεωγράφος Πυθέας. Οι αρχαίοι θαλασσοπόροι μας, όπως κυρίως ο Πυθέας, έφτασαν σε περιοχές που για τον τότε γνωστό κόσμο ήταν εξωπραγματικές. Μας εντυπωσιάζει με το ταξείδι του (που υπολογίζεται το 325 π.Χ.) σε αποστολή αναζήτηση δρόμων προσέγγισης της «μυθολογικής» Ηρωικής Θούλης (= Θολωτής).

• ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΘΟΥΛΗΣ, ΕΔΩ.

Η μυθολογική προκατακλυσμιαία θολωτή Πόλις της Θούλης, στην Υπερβορεία «Τριζηνία / Τροιζηνία», πραγματική ή φανταστική, δεν άφησε ίχνη ως μυθολογική προκατακλυσμιαία, αλλά όπως γνωρίζουμε ούτε ως Θούλη μετακατακλυσμιαία από επιζώντες ήρωες της μεγάλης καταστροφής της 10^ης χιλιετίας δεν ανακάλυψε ο Πυθέας.

• ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΥΠΕΡΒΟΡΕΙΩΝ, ΕΔΩ.

Ο Πυθέας περιέγραψε πιθανές θέσεις της Θούλης (προκατακλυσμιαίας ή μετακατακλυσμιαίας) σε 6 ημέρες πλεύσης βόρεια της Βρετανίας, κοντά στην «Πεπηγυία Θάλασσα» (= παγωμένη > ωκεανός Αρκτικής), όπου εκεί ο ήλιος δεν δύει κατά το θερινό ηλιοστάσιο (Ήλιος του Μεσονυκτίου).

Ο Πυθέας όρισε ως πιθανές τοποθεσίες της Θούλης, περιοχές που η σύγχρονη ιστορική γεωγραφία ταυτίζει, λόγω της απόστασής της από την Βρετανία με την Ισλανδία ή τα νησιά Σέτλαντ – Φερόες ή την Νορβηγία, λόγω αναφοράς σε καλλιέργειες και πληθυσμό.

Σε αυτήν την περιγραφή ο Πυθέας πρώτος περιέγραψε τα Βρετανικά νησιά (Βρετανία και Ιέρνη > Ιρλανδία) με γεωγραφική ακρίβεια, υπολογίζοντας μάλιστα την περίμετρο της Βρετανίας με πολύ μικρές αποκλίσεις. Αρκετοί θεωρούν, ότι εισήλθε και στην Βόρεια Θάλασσα και την Βαλτική και έφθασε τουλάχιστον στις ακτές της σημερινής Δανίας (Χερσόνησος Κιμβρικής) αναζητώντας τις πηγές του ήλεκτρου (κεχριμπάρι).

Η περιγραφή του Πυθέα για το θαλάσσιο μείγμα πάγου, νερού και ομίχλης, όπου δεν μπορείς ούτε να πλεύσεις, ούτε να περπατήσεις, υποδηλώνει επαφή με τις παρυφές αρκτικού πάγου. Ο Πυθέας προφανώς δεν ήταν απλώς έμπορος, αλλά αστρονόμος και μαθηματικός. Χρησιμοποιώντας γνώμονα, υπολόγισε με εξαιρετική ακρίβεια το γεωγραφικό πλάτος της Μασσαλίας.

Επίσης ο Πυθέας πρώτος συσχέτισε επιστημονικά το φαινόμενο της παλίρροιας με τις φάσεις της Σελήνης.

Γεωγράφοι όπως ο Στράβων και ο Πολύβιος τον θεώρησαν ψεύτη («ανήρ ψευδέστατος»), καθώς οι περιγραφές του για τον ήλιο που δεν δύει και την παγωμένη θάλασσα θεωρούνταν τότε εξωπραγματικές και άρα απίστευτες.

Το πρωτότυπο έργο του Πυθέα «Περί Ωκεανού» δεν διασώθηκε και οι πληροφορίες για το ταξείδι του αντλούνται αποκλειστικώς από μεταγενέστερους συγγραφείς, οι οποίοι είτε τον αμφισβητούσαν (Στράβων, Πολύβιος[*]), είτε τον χρησιμοποιούσαν ως πηγή, όπως ο:

• Πλίνιος ο Πρεσβύτερος – Naturalis Historia,
• Γεμίνος – παρατηρήσεις Πυθέα για τις «λευκές νύχτες» στο ηλιοστάσιο, και
• Διόδωρος Σικελιώτης Βιβλιοθήκη Ιστορική – εμπόριο κασσίτερου στην Κορνουάλη.

[*] Υπέροχο νησί στην Βόρεια Θάλασσα, που θεωρείται το βορειότερο σημείο της γης – Πολύβ.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Πρωτότυπα, μεταφράσεις, και εκδόσεις για τον Πυθέα

• ΠΕΡΣΕΑΣ (Αναζητήστε: “Strabo Geography” ή “Pliny Natural History”). Perseus Digital Library (Tufts University): Η εγκυρότερη πηγή για αρχαία ελληνικά και λατινικά κείμενα.
• ΤΟΠΟΣ (Αναζητήστε: “Pytheas”).
• LOEB (Απαιτεί συνδρομή, αλλά πολλά κείμενα είναι ελεύθερα μέσω Internet Archive).
• Βιβλιοθήκη Ελλάδος (ΕΒΕ) έντυπες και ψηφιακές εκδόσεις των “Γεωγραφικών” του Στράβωνος.
• ΜΟΥΣΕΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣΣΑΛΙΑΣ γενέτειράς του, τεκμηρίωση για ναυτικές διαδρομές της εποχής.
• Mette H. J. “Pytheas von Massalia”, εκδ. De Gruyter, Βερολίνο, 1952.
• Roseman C. H. “Pytheas of Massalia: On the Ocean”, κριτική έκδοση και ανάλυση, 1994.

Η Μυθική Προκατακλυσμιαία Θούλη

Πριν αναζητήσουμε πληροφορίες για την μετακατακλυσμιαία Θούλη, θα ήταν καλό να αναφέρουμε μια από τις εκδοχές που αφορούν την προκατακλυσμιαία Θούλη σε σχέση με τους Ζήνες (τρεις θεούς Δίες), τον Απόλλωνα, τον Όλυμπο, το καταφύγιο της Ελπίδας, την Φθία (Ζήνα Δία αθάνατου) και Δικταία (Κούρου Κρηταγενούς Δια, όπου μεγαλώνει και πεθαίνει) και Δευκαλίωνα και Πύρρας προκατακλυσμιαίων βασιλέων της μυθικής Ελληνικής Φθίας.

Η Υπερβορεία ήταν τόπος συνάντησης και των Τριών Ζηνών και αποτέλεσε τον τόπο της Μυθολογικής θολωτής πόλεως, της Θούλης (Πίθος Θούλης). Μια παλαιά μυθολογική εκδοχή, μη αναφερόμενη σχεδόν ποτέ, είχα την τύχη να την ακούσω μικρός, σε ερώτησή μου στον δάσκαλο πατέρα μου, εάν γερνούν οι αθάνατοι θεοί. Θυμάμαι την απάντηση του, ότι «οι θεοί γερνούν χωρίς όμως να πεθαίνουν». Αιτία: Οι θεοί, μετά την ήττα τους στην Τιτανομαχία, ρίχθηκαν στα Τάρταρα και ακολούθησε η καύση των πέντε Τιτάνων, από τους κεραυνούς του Ζήνα Δία. ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης: Γ. Λεκάκη “Περί Ταρτάρου”. Η καύση των Τιτάνων προκάλεσε την γήρανση όλων των “αεί νέων” θεών, που μετά την καύση των Τιτάνων γερνούσαν όλοι… Η γήρανση ανάγκασε τους θεούς (για να επιβραδύνουν την γήρανση τους), να αποσύρονται τον χειμώνα σε χειμερία νάρκη στο καταφύγιο της Θούλης, στην Νάρκη θεών της Ελπίδος.

Η Τριάδα των Ζηνών (Ζευς-Ποσειδών-Άδης) τότε για την διοίκηση της πόλεως ηρώων και ηρωικών ανθρώπων της Θούλης, έπλασαν πρωτόπλαστη γυναίκα, που οι ολύμπιοι θεοί της χάρισαν πολλά δώρα, την πανέμορφη Πανδώρα, που την όρισαν ως Βασίλισσα του Χιονιού της Θούλης.

Την Πανδώρα νυμφεύθηκε ο θεός Επιμηθέας και απόκτησε κόρη, την Πύρρα.

Στην Θούλη λέγανε ότι τα προκατακλυσμιαία χρόνια έρχονταν για «μόρφωση» (σ.σ.: και σκληραγωγία) επίλεκτοι ήρωες από όλες τις μυθικές (χωρίς ίχνη) πόλεις όπως Φθία, Δικταία, Αθήνα, Ποσειδωνία, Άδη, καθώς και θυγατρικές αυτών επίλεκτων ηρώων πόλεις.

Έτσι, όταν ο γιος του Προμηθέα, Δευκαλίων, στάλθηκε από τον Προμηθέα για την «μόρφωσή» του στην Θούλη, εγνώρισε και νυμφεύτηκε την Πύρρα, κόρη της Πανδώρας με τον θεό Επιμηθέα.

Ο Δευκαλίων με προτροπή του πατέρα του Προμηθέα, που πρόβλεπε την καταστροφή του Κόσμου, μαζί με την Πύρρα με “λάρνακα” με άυλα και υλικά αγαθά από την Θούλη, ταξίδεψε για την Φθία στην Επικράτεια του Ολύμπου.

Ο Δευκαλίων σε αυτό το ταξείδι Θούλη – Φθία, δέχτηκε μεγάλη επίθεση από Άτλαντες με βίαιη αλλαγή καιρού και πρόκλησης κατακλυσμού[1] (του λεγομένου «Κατακλυσμού του Δευκαλίωνος») αιτία καθυστέρησης του για 9 ημέρες και 9 νύχτες μέχρι να κατορθώσει να «προσεδαφιστεί» στην κορυφή του Παρνασσού. Στον Παρνασσό τον υποδέχτηκαν, ειδοποιημένοι από τον Προμηθέα,  ιερείς του Απόλλωνα των Δελφών. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε παλαιό χάρτη, ο Βόρειος Ατλαντικός Ωκεανός λέγεται και Deucalidonius / Δευκαλιδώνιος[2].

• ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΟΣ, ΕΔΩ.

Ο Δευκαλίων και η Πύρρα είναι πρόγονοι των Ελλήνων και των Ελληνογενών, δεδομένου, ότι και ένας πρόγονος αν είναι Ελλην, όλοι οι απόγονοι είναι Έλληνες / Ελληνογενείς, κάτι που προσέχουν «ορισμένα φύλλα» που αποφεύγουν ως ο διάολος το λιβάνι, απογόνους με μητέρες ελληνικής καταγωγής, γιατί θεωρούν ότι τους δημιουργεί σοβαρά προβλήματα φυλετικής περιούσιας καταγωγής. Ο «νοών νοήτω»… Όπως ήταν φυσικό ο μύθος του Δευκαλίωνος με την πάροδο χιλιετιών αλλοιώθηκε και έφθασε στις ημέρες μας με πολλές διαφορετικές εκδοχές.

Μετά τον μεγάλο κατακλυσμό, λέγεται ότι, ενώ οι θεοί ήταν στην νάρκη αναζωογόνησης της Ελπίδας, η βασίλισσα Πανδώρα, έχοντας έντονο το αίσθημα της περιέργειας, γιατί ο Φαέθων με το Άρμα του Ήλιου σε αναγνώριση… δεν είχε επιστρέψει. Η Πανδώρα χωρίς τις αναγκαίες προφυλάξεις, άνοιξε την κεντρική Πύλη της Θολωτής Πόλης-Πίθου της Θούλης, με αποτέλεσμα η Πόλη να κατακλυστεί από τεράστιο παλιρροϊκό κύμα και να πνιγούν οι περισσότεροι ήρωες της πόλεως.

Η Πανδώρα λόγω χαρίσματος, να μην πνίγεται, επέζησε, αλλά ήταν ανήμπορη να διαχειριστή την μεγάλη καταστροφή της Θούλης. Τότε ο ελευθερωμένος από τον Ηρακλή, τιμωρημένος από τον Δία, Προμηθέας, εκτός νάρκης, ήλθε στην Θούλη και έσωσε τους εναπομείναντες θνητούς ήρωες, ανοίγοντας για λίγο το καταφύγιο της Ελπίδας.

• ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης: Γ. Λεκάκη “Αισχύλου Προμηθέας Δεσμωτης”.
• ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης: Γ. Λεκάκης “Ο Προμηθέας στον Χωροχρόνο”.
• ΑΚΟΥΣΤΕ την ομιλία του Γ. Λεκάκη για τον Προμηθέα, στο Πανεπιστήμιο της Παβίας Ιταλίας, ΕΔΩ.

Ο Προμηθέας ξύπνησε από την νάρκη τους θεούς. Όσοι ήρωες επέζησαν της καταστροφής της Θούλης, πήραν εντολή από τους Ζήνες για να ταξειδέψουν και εγκατασταθούν στην Φθία, ενώ όλοι οι θεοί, ο Προμηθέας και η Πανδώρα, αποσύρθηκαν σε διαρκή πολική χειμερία νάρκη. Έκτοτε οι θεοί «ζουν» στους Θρύλους και Μύθους των μετακατακλυσμιαίων ανθρώπων.

Μετακατακλυσμιαία Θούλη – Εκτοπισμός / Γενοκτονία Εσκιμώων Βόρειας Γροιλανδίας

• 1951: Κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ότι οι ΗΠΑ ξεκίνησαν την «Επιχείρηση Blue Jay» για την κατασκευή και επέκταση της τεράστιας αεροπορικής βάσης Thule (Thule Air Base) στην περιοχή Pituffik της βορειοδυτικής Γροιλανδίας.
• – ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΓΕΟΝΟΚΤΟΝΙΩΝ (και των Ίνουιτ) ΔΙΑΒΑΣΤΕ στο βιβλίο του Γ. Λεκάκη: “ΝΑΖΙ, οι βάρβαροι του 20ού αιώνα”.
• 1953 Εκτοπισμός: Τον Μάιο του 1953, περίπου 27 οικογένειες Ίνουιτ (περισσότεροι από 100 Inughuit / Inuit) διατάχθηκαν να εγκαταλείψουν τον οικισμό τους στην Uummannaq (παλιά Thule) μέσα σε 4 ημέρες και να μετακινηθούν 130 χλμ. βορειότερα, στον νέο οικισμό Qaanaaq[3], προκειμένου να δημιουργηθεί μια ζώνη ασφαλείας γύρω από τις αντιαεροπορικές εγκαταστάσεις και τους διαδρόμους προσγείωσης της βάσης. Οι οικογένειες μεταφέρθηκαν σε μια περιοχή χωρίς έτοιμες υποδομές, αναγκασμένες να ζήσουν σε σκηνές μέχρι να κατασκευαστούν σπίτια πριν την έλευση του αρκτικού χειμώνα.
• 1970: Δεκαετία που οι κοινότητες των Inuit άρχισαν να οργανώνονται πολιτικά και να απαιτούν αναγνώριση των δικαιωμάτων τους επί της γης. Το 1977 ήταν μια κομβική χρονιά για την περιοχή, καθώς ιδρύθηκε το Inuit Circumpolar Council (ICC), με σκοπό την προστασία των δικαιωμάτων των Ινουίτ στην Αρκτική.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

• Αρχεία της Κυβέρνησης της Γροιλανδίας (Naalakkersuisut)-Νομικά έγγραφα για την υπόθεση Thule και τον εκτοπισμό των Inughuit- Εκθέματα και προφορικές μαρτυρίες για τον οικισμό Uummannaq.
• Δανικό Εθνικό Αρχείο (Rigsarkivet)- Διπλωματική αλληλογραφία Δανίας-ΗΠΑ (1951-1953) για την παραχώρηση της γης.
• Ανώτατο Δικαστήριο της Δανίας (Højesteret)- Απόφαση του 2003 που αναγνώρισε την παρανομία του εκτοπισμού και επιδίκασε αποζημιώσεις (υπόθεση Hingitaq 53).
• “Θούλη” (Thule), όνομα που έδωσε ο εξερευνητής K. Rasmussen στον εμπορικό σταθμό που ίδρυσε εκεί το 1910, δανειζόμενος τον όρο από την κλασσική ελληνική γραμματεία για την “Έσχατη Θούλη” (Ultima Thule).

Νομικές Διεκδικήσεις

Οι νομικές διεκδικήσεις για την υπόθεση Θούλης (Thule) ξεκίνησαν ουσιαστικά δεκαετίες μετά τον εκτοπισμό, με αποκορύφωμα την δράση της οργάνωσης Hingitaq 53 (που σημαίνει “οι εκτοπισμένοι του ’53”). Ακολουθούν οι σημαντικότερες νομικές αποφάσεις και σταθμοί:

• Η Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Δανίας (2003): Μετά από χρόνια δικαστικών αγώνων που ξεκίνησαν το 1996, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε μια ιστορική, αν και αμφιλεγόμενη, απόφαση:
• – Αναγνώριση της Αναγκαστικής Μετακίνησης: Το δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι οι Ινουίτ έφυγαν οικειοθελώς. Αναγνώρισε ότι η μετακίνηση ήταν “σοβαρή παρέμβαση” και ουσιαστικά μια παράνομη απαλλοτρίωση.
• – Αποζημιώσεις: Επιδικάστηκε συλλογική αποζημίωση ύψους 500.000 κορονών Δανίας στην οργάνωση Hingitaq 53 και ατομικές αποζημιώσεις (περίπου 15.000 – 25.000 κορονών) στα επιζώντα θύματα.
• – Άρνηση Δικαιώματος Επιστροφής: Παρά την αναγνώριση του αδικήματος, το δικαστήριο δεν επέτρεψε στους Ινουίτ να επιστρέψουν στην πατρίδα τους (Uummannaq), κρίνοντας ότι η παρουσία της αμερικανικής βάσης καθιστούσε την επιστροφή αδύνατη για λόγους ασφαλείας και άμυνας.

1999: Η Επίσημη Συγγνώμη. Πριν την τελική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο τότε Πρωθυπουργός της Δανίας, P. Nyrup Rasmussen, ζήτησε επίσημα συγγνώμη από τον λαό των Inughuit για τον τρόπο με τον οποίο εκτοπίστηκαν το 1953. Ήταν η πρώτη φορά που το κράτος παραδέχθηκε το σφάλμα του.

• Προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (2006): Μετά την απόφαση στη Δανία, οι Ινουίτ προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ΕΔΔΑ) ζητώντας το δικαίωμα επιστροφής. Το ΕΔΔΑ απέρριψε την προσφυγή (Hingitaq 53 v. Denmark), κρίνοντας ότι το ζήτημα είχε ήδη εξεταστεί επαρκώς από τα δανικά δικαστήρια και ότι οι αποζημιώσεις που δόθηκαν θεωρήθηκαν “δίκαιη ισορροπία” μεταξύ των εθνικών συμφερόντων και των ατομικών δικαιωμάτων.
• 2004: Η Συμφωνία Igaliku: Οι συνεχείς πιέσεις, έφεραν υπογραφή μιας νέας συμφωνίας μεταξύ Δανίας, ΗΠΑ και Γροιλανδίας. Η συμφωνία αυτή:
• – Έδωσε στην Γροιλανδία μεγαλύτερο λόγο στην διαχείριση της βάσης.
• – Δεσμεύτηκε για περιβαλλοντικό καθαρισμό της περιοχής.
• – Εξασφάλισε ότι μέρος των οικονομικών ωφελειών από την λειτουργία της βάσης θα επιστρέφει στην τοπική κοινωνία της Γροιλανδίας.

Από νομική άποψη, η υπόθεση Thule θεωρείται κλασσικό παράδειγμα σύγκρουσης μεταξύ Εθνικής Κυριαρχίας / Αμυντικής Πολιτικής και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αυτοχθόνων πληθυσμών. Παρ’ όλο που οι Ινουιτ κέρδισαν την ηθική και οικονομική αναγνώριση, έχασαν το δικαίωμα στην φυσική κατοχή της πατρικής τους γης λόγω των γεωπολιτικών αναγκών του Ψυχρού Πολέμου.

Αλλά επισης:

Η ΔΑΝΙΑ ΣΤΕΙΡΩΣΕ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΕΝΤΟΠΙΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΟΥΣ! «Δεν θα κάνω ποτέ παιδιά», είπε η Γροιλανδή κ. Petersen με δάκρυα οργής και λύπης να γεμίζουν τα μάτια της. «Αυτή η επιλογή μου αφαιρέθηκε». Πάσχοντας από σοβαρά προβλήματα μήτρας, ένας ιατρός ανακάλυψε μια ενδομήτρια συσκευή αντισύλληψης στο σώμα της που δεν ήξερε ότι είχε! Δανοί ιατροί την είχαν εμφυτεύσει όταν ήταν μόλις 13 ετών, ως μέρος ενός προγράμματος ελέγχου του πληθυσμού για χιλιάδες εντόπιες κοπέλες και γυναίκες της Γροιλανδίας. Αυτό δεν ακούγεται σαν έδαφος με ανθρώπους που ανήκουν ισότιμα σε ένα κράτος, αλλά σαν αποικία.

ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 1.2.2026.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ Γ. Λεκάκη:

[1] Εδώ γίνεται λόγος για τεχνητή πρόκληση θεομηνίας και βροχής / κατακλυσμού κατά βούλησιν.

[2] Αυτό αναλύεται ως Ζευς / Δίας Καλιδώνιος / Καλυδώνιος. Θυμηθείτε την Καλιδώνα Καλυδώνα της Σκοτίας (γνωστή για το τεχνητό κανάλι της – παρακάτω χαρτης), και του Παναμά εκ της Καλυδώνος Κρήτης και Αιτωλίας. Σχετική και η Καληδονία Κύπρου. Εν τελει, πού έγινε η σύναξις για το Κυνήγι του Καλυδωνίου Κάπρου; – θυμίζω ότι ο κάπρος στην μυθολογία συμβολίζει μεγάλη καταστροφή από φυσικά καιρικά φαινόμενα…

Το τοπωνύμιο Καλυδών / Καληδονία εμπεριεχει τις λέξεις καλο + ὕδος (= υδωρ > καλονέρι), αλλά και αδης (= αΐδης, ο κρυφός, ο μη φαινόμενος), άδω / αηδονι(*), κ.ά. Και πράγματι η Καληδονία Κύπρου στις Πάνω Πλάτρες είναι φημισμένη για τους καταρράκτες της… “Τ’ αηδόνια δεν σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες” (Γ. Σεφέρης).

[3] Τα γροιλανδικά τοπωνύμια Uummannaq και Qaanaaq εμπεριέχουν τις λέξεις man < Μαίων / Μάνης Ουρανός, μινωιτες, μινυες Έλληνες. Ενώ το Κανάκ εμπεριέχει την λέξη κανάκι (< αρχ. ελλ. καναχή = ήχος μουσικών οργάνων(*) > κανάκεμα), αλλά και κάνακις (= ξίφος – βλ. Ησύχ).

αρχαια Θουλη, θολωτη μυθικη ηρωικη προκατακλυσμιαια πολις πολη Ελπις Τριζηνια Υπερβορεια Αρκτικη Μετακλυσμιαια Θουλης γροιλανδικα τοπωνυμια Uummannaq ουμανακ Qaanaaq κανακ λεξεις μαν man < Μαιων / Μανης Ουρανος, μινωιτες, μινυες ελληνες κααναακ λεξη κανακι αρχαία ελληνικη καναχη ηχος μουσικο οργανο κανακεμα κανακις ξιφος Ησυχις τοπωνυμιο Καλυδων / Καληδονια καλο υδος υδωρ νερο αδης αιδης, κρυφος, αδω / αηδονι Καλυδονια Κυπρου κυπρος Πανω Πλατρες καταρρακτης αηδονια Σεφερης καλονερι τεχνητη προκληση θεομηνιας βροχης / κατακλυσμου κατα βουλησιν θεομηνια βροχη / κατακλυσμο κατα βουληση σκοπιμη σκοπιμα θεος Ζευς / Διας Καλιδωνιος / Καλυδωνιος Καλιδωνα Καλυδωνα Καλιδων Καλυδων Σκοτιας τεχνητο καναλι διωρυγα χαρτης Παναμας Καλυδωνια Κρητη Αιτωλια Καληδονια Κυπρου συναξη Κυνηγι Καλυδωνιου Καπρου Καλυδωνειου Καλυδωνιος Καλυδωνειος καπρος ελληνικη μυθολογια συμβολο μεγαλη καταστροφη φυσικα καιρικα φαινομενα