Του Γιώργου Λεκάκη
Το 16o από τα 142 σωζόμενα αποσπάσματά του:
Ηράκλειτος Βλύσωνος ο Εφέσιος τάδε έφη:
16.«Το μη δυνόν[1] ποτε, πώς αν τις λάθοι[2]».
[Παραδίδεται από τον Κλήμη («Παιδαγ.» 218, 28)]
Αυτό που δεν δύει ποτέ [το πνευματικό φως, του Ηλίου[3]], πώς [είναι δυνατόν] να λάθει;
Αλλά και με λογοπαίγνιο δυνό – δεινό[4]: Αυτό που δεν είναι δεινό ποτέ, πώς [είναι δυνατόν] να μην το προσέξει κάποιος; Διότι οι άνθρωποι αρέσκονται να έλκονται και να προσεγγίζουν όσα δεν τους τρομάζουν.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για τον ΗΡΑΚΛΕΙΤΟ, ΕΔΩ.
ΠΗΓΗ: Γ. Λεκακης «ΦΩΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ – ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ», έκδ. «Τάλως Φ», 2024, από το κεφάλαιο “Διασωθέντα αποσπάσματα Ηρακλείτου και απόπειρα αποδόσεως και ερμηνείας τους”.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] δυνόν < δύω, δύομαι > δυνός Ήλιος.
[2] λάθοι < λανθάνω, λήθω = ξεφεύγω της προσοχής κάποιου.
[3] εν «αντιθέσει προς το αισθητόν», κατά Κλήμη.
[4] δεινός (< δέος, δεεινός) = τρομερός, φοβερός, φρικτός, σκληρός, άγριος – βλ. Ομ. Ιλ.
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ εφεσιος εφεσος αποσπασμα νεος δραση Λεκακης Ηρακλειτος Ηρακλειτου διασωθεντα σωζομενο αποσπασμα fragmenta fragment αποδοση ερμηνεια λεκακης σωζομενα αποσπασματα Héraclite Heraklit Heraclitus Heráclito Eraclito Διασωθεντα αποσπασματα λεκακης Βλυσωνος Εφεσιος ταδε λεγει αρχαια βιβλια ελληνικη γραμματεια δυνον λαθοι κλημης Παιδαγωγικα δυση πνευματικο φως Ηλιου λαθει ηλιος λαθος αρχαιο λογοπαιγνιο δυνο – δεινο προσοχη ανθρωποι ελξη προσεγγιση τρομος δυω, δυομαι δυνος λανθανω, ληθω αισθητον αισθητο δεος, δεεινος τρομερος, φοβερος, φρικτος, σκληρος, αγριος Ομηρος ομηρου Ιλιας
