Παλαιό τραγούδι, δημοφιλές, τραγουδισμένο απ’ όλον τον κόσμο, απ’ όταν πρωτοβγήκαν οι… δίσκοι γραμμοφώνου. Δείχνει πόσο συνδεδεμένοι ήσαν οι άνθρωποι με τα ζωντανά τους. Το γαϊδουράκι ήταν, τότε, το μόνον μέσον εξυπηρετήσεως, προτού ο άνθρωπος αποκτήσει τροχοφόρα:
[4] Με τον τίτλο «Γαϊδαράκος» μελοποιήθηκε και ερμηνεύθηκε από τον Κ. Χατζή, το
1978.
Ζωοπανήγυρις – εν προκειμένω γαϊδουροπανήγυρις- στο Λεοντάρι.
Ο κυρ-Μέντιος
Τα νομίσματα της πόλεως Μένδης Χαλκιδικής (αποικίας της Ερέτριας Ευβοίας) απεικονίζουν συνήθως τον θεό Διόνυσο και έναν γάιδαρο (πολλάκις ιθύφαλλο), ήδη από τον 6ο αι. π.Χ. (510 – 480 π.Χ.), ασημένιο τετράδραχμο (4ου αι.), κ.ά. (παρακάτω φωτ.). Κατά την παράδοση, ο θεός εισήλθε στην πόλη επί όνου, αλλά μεθυσμένος και γι’ αυτό τον είχε καβαλήσει ανάποδα! Για την ντροπή του θεού, έφταιγε βέβαια ο… ασεβής όνος – κοινώς το γαϊδούρι! Έτσι, εκ της Μένδης ονομάσθηκε «μένδειος όνος» εκ του οποίου έμεινε ακόμη παροιμιωδώς το λαϊκό όνομα Μέντιος (κυρ-Μέντιος) να αποδίδεται στα γαϊδουράκια. Ίσως, όμως, και η ονομασία του Μενδαίου / Μενδίου όνου να είναι μια παράφραση εκ του Μενδαίου οίνου…
Αρχαία Νομίσματα της Μένδης: Από πάνω:
Του 423-422 πΧ, 4δραχμο ασημένιο, με Διόνυσο με στεφάνι κισσού και ιμάτιο “ανακλινόμενος” σε γαϊδουράκι με κάνθαρο σε exergue κηρύκειο. Γράφει: ΝΙ-ΜΕΝ-ΔΑ-Ι-ΟΝ. Επίσης αμπέλι, και 4 τσαμπιά σταφύλια σε έγκοιλο τετράγωνο.
Του 440-430 πΧ, επίσης 4δραχμο με Διόνυσο επί όνου με κάνθαρο, πουλί και σταφύλι. Βρέθηκε το 1913 στην Μένδη. Και
Ο Διόνυσος επί όνου με κάνθαρο – δημοπρατήθηκε το 2017!
Φίδι δαγκώνει γάιδαρο και τον γονατίζει. Από το death book, αρ. 40 – Πάπυρος του Parkerer (Frog) 1300 – 1200 π.Χ. (39 εκατ. ύψος). Ευρίσκεται στο Μουσείο RMO Leiden Ολλανδίας. Ο θεός Πάρκερερ κόβει το κεφάλι ενός φιδιού, μόλις το ερπετό δαγκώνει έναν γάιδαρο στον λαιμό. Ο γάιδαρος στην Αίγυπτο ενσάρκωνε το κακό. Αλλά εδώ γίνεται μια εξαίρεση στον κανόνα. Το ζώο προστατεύεται εδώ από έναν καλό θεό. Το κείμενο αναφέρει: «Για να διώξουμε το άπληστο θηρίο (φίδι) που προσπαθεί να καταβροχθίσει το γαϊδούρι, να απαγγελθεί από τον Όσιρι-Πάρκερερ τον ευλογημένο, με ήρεμη φωνή: Μη με φας, γιατί είμαι καθαρός. Ποιος είμαι τελικά; Ήρθα από τον εαυτό μου. Δεν θα έρθεις εναντίον μου, εσύ που είσαι εδώ χωρίς να σε καλέσουν. Δεν ξέρεις ότι είμαι ο κύριος του στόματός σου. Τραβήξου πίσω για το θυμίαμά σου». Ο Πάρκερερ ταυτίζεται με τον θεό Όσιρι, μέσω του οποίου λαμβάνει μια μαγική δύναμη.
9 Φεβρουαρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας:
Λίθινη ταφική στήλη από...
Εγγραφείτε στο Newsletter μας
Εγγραφείτε τώρα στο Αρχείο Πολιτισμού για να:
• Μαθαίνετε πρώτοι για νέα άρθρα και ενημερώσεις.
• Εξερευνήσετε μοναδικές πολιτιστικές ιστορίες από την Ελλάδα και τον κόσμο.
• Λάβετε απευθείας ενημερώσεις στο email σας για ενδιαφέροντα θέματα.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.