Ki-En-Gir, δηλαδή «Γη Κυρίων Ηρώων»: η Σουμερία

Του ιατρού πνευμονολόγου-φυματιολόγου Στυλιανού Θ. Μητρόπουλου

Ki En Gir, δηλαδή:

• Ki = Ge (= Γη / Γαία) +
• En = ΕΝΑΣ / EΙΣ (Ένας / Κύριος / Άρχοντας) +
• Gir = Her (Ήρωας[1] / Ευγενής / Αυτόχθων).

Με άλλα λόγια σε επιγραφές-πινακίδες οι ΕΝ (Σουμέριοι) αυτοαποκαλούν την χώρα τους με παραφρασμένα ελληνικά, ως ΓΗ ΚΥΡΙΩΝ ΗΡΩΩΝ.

Η Ki-EN-GIR (Σουμερία) είναι χώρα του αρχαιότερου (6^η χιλιετίας π.Χ.), γνωστού πολιτισμού της Μεσοποταμίας. Ελέγετο:

• Sngr, από τους Αιγύπτιους
• Šanhara / Šanharoi από τους Χιττίτες
• Šumeru από τους Ακκάδες Σημίτες, που εν τέλει επικράτησε. Αυτό το παραφθαρμένο ακκαδικό šumeru, υιοθέτησαν οι Λατίνοι και ως Sumer. Το Σουμερία το επέλεξε η ακαδημαϊκή κοινότητα, αντί για Ki En gir και En (= Σουμέριοι) και για την γλώσσα “E ME GIR” (= Σουμεριακή)

Οι Εν για τις συναλλαγές τους χρησιμοποιούσαν μονάδες βάρους.

• še (σε) kόκκος κριθαριού (η ελάχιστη μονάδα)
• gin (γκιν) – 1 γκιν = 180 κόκκοι κριθαριού (περίπου 8,4 γραμμ.)
• ma-na (μα-να ή μι-να) – 1 μνα = 60 γκιν (περίπου 500 γραμμ.)
• gu (γκου) – 1 τάλαντο = 60 μνες (περίπου 30 κιλά)

Η Ελληνική Μυθολογία και Η Μυθολογία των Εν

H Ελληνική Μυθολογία μετά την γιγαντομαχία με νίκη των ολυμπίων θεών με βοήθεια των ηρώων Διονύσου και Ηρακλή αναφέρει κέντρα συνύπαρξης θεών με Ήρωες όπως σε Θούλη, Φθία, Δείκτη, Ποσειδωνία Αθηνα, Άδη / Ταρταρία. Την 10^η χιλιετία π.Χ. τα ηρωικά κέντρα συνύπαρξης θεών και Ηρώων, γίνονται “θέατρα” πολλών μυθολογικών γεγονότων. Η Ποσειδωνία μετά την κατάληψη της από τους εκ Ταρταρίας Ανταρκτικής ορμώμενους, με άρχοντα τον Τυφώνα, μετονομάστηκε από τον διορισθέντα από τον Τυφώνα ήρωα, Άτλαντα, σε Ατλαντίδα. Η Ατλαντίδα γίνεται ορμητήριο υποδούλωσης από τους Άτλαντες όλου του ολύμπιου κόσμου (Χθόνιου Ουράνιου Πόντιου Υποχθόνιου).

Ατλαντική Επέκταση και εκστρατείες Διονύσου και Ηρακλή απελευθέρωσης ελληνογενών λαών

Την επεκτατική πολιτική των Ατλάντων ανέλαβαν οι στρατηγοί Ώγυγος, Δάρδανος, Κέκροψ. Αλλά εμποδίζονται από θεομηνίες-κατακλυσμούς[2]. Ακολουθούν εκστρατείες των ηρώων Διονύσου και Ηρακλή, που επιχειρούν απελευθέρωση υποδουλωμένων λαών από τους Άτλαντες και κήρυξη πολέμου των Αθηναίων εναντίον των Ατλάντων (ΠΗΓΗ: Πλάτων).

Σε εκστρατείες του Διονύσου για απελευθέρωση των Ελληνογενών της Ανατολής και του Ηρακλή για απελευθέρωση του Ευεργέτη των Ανθρώπων, Προμηθέα, σε σημαντικές θέσεις της πορείας των προς την Ανατολή, εγκαταστάθηκαν προστάτες φύλακες [φροντιστές], οι Κουρήτες, φορείς πολιτισμού. Έτσι τόποι εγκατάστασης Κουρητών της προκατακλυσμιαίας εποχής, μετά την μεγάλη καταστροφή του 9604 π.Χ. του προκατακλυσμιαίου κόσμου γίνονται μετακατακλυσμιαίοι πυρήνες αναγέννησης του πολιτισμού στους αυτόχθονες ελληνογενείς και μη λαούς. Κουρήτες φορείς προκατακλυσμιαίου Πολιτισμού, του Δίκτα του πελάγους της Αφροδίτης (του Καρπαθίου, μεταξύ Κρήτης – Δωδεκανήσων), που εγκαταστάθηκαν στο όρος Θερμόν (νυν Gobleki Tepe) μεταλαμπάδευσαν στους Εν το Προμηθεϊκό Πυρ και τον Λόγο, που αναγέννησε τον πολιτισμό στην Μεσοποτάμια στην χώρα Ki En Gir. Σήμερα εντοπίσθηκαν από αρχαιολόγους βεβαιωμένα ίχνη «Κουρητών» στο όρος Θερμό (Gobleki Tepe) καθώς και πολλές ενδείξεις ιχνών στο όρος Κουρ της οροσειράς Ζάκρος [σ.σ.: του νυν Ιραν]. Η μυθολογία μας ερμηνεύει την προέλευση του Πολιτισμού ως δωρεά των άυλων δώρων Πυρός και Λόγου του Προμηθέα, που στην προκειμένη περίπτωση μεταλαμπάδευσαν «Κουρήτες» προς τους αυτόχθονες Ελληνογενείς Εν (= Σουμέριους).

Γλώσσα E ME GIR των Eν της Μεσοποτάμιας χώρας Ki EN GIR

Η μεταβίβαση Πυρός και Λόγου του Προμηθέα από Κουρήτες ως θρυαλλίδα στους En της Ki-en-gir, προώθησε την ανάπτυξη της γλώσσας E ME GIR (= ΕΝ ΜΕ ΗΕΡ), προμηθεϊκής έμπνευσης επικοινωνίας των μεθηρωικών απογόνων τους στην μετακατακλυσμιαία εποχή. Στην πορεία οι Εν επινόησαν μια εικονογραφή, που σύντομα τους οδήγησε στην επινόηση της σφηνοειδούς γραφής (3200 π.Χ.) με καλάμια, για να χαράζουν σύμβολα σε πήλινες πινακίδες για συναλλαγές, μύθους, νόμους κ.ά. Οι από τους Κουρήτες προμηθεϊκή δωρεά Πυρός και Λόγου ενέπνευσε τους Εν το 60δικό σύστημα μέτρησης (με βάση το 60), το οποίο αποτελεί την βάση διαίρεσης της ώρας σε 60 λεπτά και του κύκλου σε 360^ο. Οι Εν ήταν οργανωμένοι σε ανεξάρτητες πόλεις-κράτη (Ουρ, Ουρούκ, Λαγκάς), που ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για την ηγεμονία της περιοχής όπως οι ελληνικές πόλεις-κράτη. Οι Εν ανέγειραν ζιγκουράτ, ογκώδη θρησκευτικά κτηρια, που έμοιαζαν με βαθμιδωτές πυραμίδες. Η λογοτεχνία των Εν ήταν πλούσια (το «Έπος του Γκιλγκαμές»).

Εξάλειψη των Εν και του πολιτισμού τους

Οι Εν της Ki EN GIR από τα μέσα της 2^ης χιλιετίας π.Χ. σταδιακως εξαφανίστηκαν από το προσκήνιο. Σήμερα προβληματιζόμαστε πως αυτός ο μεγάλος πολιτισμός των Εν στην χώρα KI EN GIR εξαφανίστηκε. Οι επιστημονικές μελέτες προωθούν απόψεις ότι οι Εν και η χώρα τους KI EN GIR (Σουμερία) εξαφανίστηκαν με κυριαρχούσα πρόταση την αφομοίωση των Εν από τους νεόφερτους στην Μεσοποταμία.

• α) «Συμβιωτική» Αφομοίωση[3]: Η κρατούσα πανεπιστημιακή άποψη, η οποία διδάσκεται στα πανεπιστήμια παγκοσμίως, δέχεται την διαδικασία συγχώνευσης και αφομοίωσης των Εν με τους Σημίτες Ακκάδες. Εν τούτοις είναι ανερμήνευτο πώς οι επιστήμονες ερμηνεύουν ότι οι Εν αφομοιώθηκαν από τους Ακκάδιους και Βαβυλώνιους, που εγκαταστάθηκαν στην γη τους, για ποιον λόγο δεν κατάφεραν να επιβάλλουν την κατά πολύ υπέρτερη γλώσσα τους.
• β) Οικολογική και Κλιματική Κατάρρευση: Η αδυναμία ερμηνείας πως μια πολυάνθρωπος κοινωνία αφομοιώθηκε ανέδειξε γεωλογικές μελέτες που συμπληρώνουν πως το τέλος των Εν (Σουμερίων) δεν ήταν μόνον ζήτημα αφομοίωσης, αλλά και περιβαλλοντικής καταστροφής. Η υπερβολική άρδευση των εδαφών της Νότιας Μεσοποταμίας για χιλιετίες οδήγησε σε έντονη «αλάτωση» του εδάφους που δεν απέδιδε καρπούς (κριθάρι και σιτάρι) και είχε ως αποτέλεσμα τον λιμό και την δραματική δημογραφική κατάρρευση των πόλεών τους, γεγονός που αντιτίθεται στην μη κατάρρευση των πολύ χαμηλότερου πολιτισμού Σημιτών Ακκάδων…
• γ) Βίαιη Εξάλειψη, Γενοκτονία από τους Σημίτες Ακκάδες κ.ά. των Εν με «κλοπή» από Ακκάδες κ.ά. των αγαθών του άυλου και υλικού πολιτισμού των Εν. Την εκδοχή αυτοί ερευνητές την εστιάζουν στην δυναμική της ισχύος και της αποικιοκρατίας. Οι Ακκάδες ως σημιτικοί λαοί (Αμορίτες, Βαβυλώνιοι) Ατλαντικής επιρροής, ήταν στρατιωτικά οργανωμένοι με κατακτητικές διαθέσεις, που κατέλαβαν τα πλούσια κέντρα των απροετοίμαστων ειρηνικών Εν. Όχι μόνον δεν «συγχωνεύτηκαν» ειρηνικώς, αλλά αντίθετα, μη έχοντας ανάλογο υπόβαθρο εξόντωσαν ή υποδούλωσαν την άρχουσα, πνευματική και γλωσσική ελίτ των Εν, και έκλεψαν και ιδιοποιήθηκαν τα επιτεύγματα τους όπως γραφή, επιστήμη, αρχιτεκτονική. Η εξαφάνιση μιας τόσο ισχυρής γλώσσας και ταυτότητας όπως των Εν (Σουμερίων) μέσα σε λίγους αιώνες δεν μπορεί να γίνει «αυτόματα»… Απαιτεί συστηματική καταπίεση, απαγόρευση της γλώσσας, μαζικές εκτοπίσεις και στοχευμένες σφαγές, γενοκτονίες και ολοκαυτώματα των πληθυσμών που αρνούνταν να υιοθετήσουν την σημιτική γλώσσα της νέας κεντρικής αυταρχικής βάρβαρης εξουσίας των Ακκάδων και ακολούθως των Βαβυλωνίων…

Κείμενα (αυθεντικά ποιήματα) των Εν, Ουρ 3^ης Δυναστείας (2112 – 2004 π.Χ.) από την ιερή πόλη Νιππούρ

Ι) Ο Κώδικας Ουρ-Ναμμού[4] (2112 π.Χ.) ο αρχαιότερος γνωστός γραπτός νόμος στην γλώσσα των Εν. Νομοθετικός Κώδικας βασιλιά Ουρ-Νάμμου (Ur-Nammu) της Ουρ, πήλινη πινακίδα. “E ME GIR” (Σουμεριακή γλώσσα) – Σφηνοειδής γραφή, 3η Δυναστεία Ουρ (2112 – 2095 π.Χ.). Κείμενο: Κώδικα λίστα εγκλημάτων και ποινή σωφρονισμού (χρηματικές αποζημιώσεις κ.ά.) σε αντίθεση με τον μεταγενέστερο Ακκαδικό Κώδικα Χαμουραμπί με σωματικούς βασανισμούς και τιμωρίες. Στον Πρόλογο (Κοινωνική Δικαιοσύνη)… Τότε ο Ουρ-Νάμμου, ο ισχυρός πολεμιστής, βασιλιάς της Ουρ, βασιλιάς του Ki En Gir (και Ακκάδ), με την δύναμη του θεού προστάτη Νάννα (θεού πόλης), εγκαθίδρυσε την δικαιοσύνη στην χώρα. Εξαφάνισε την αδικία, την βία και τις διαμάχες. Διασφάλισε ότι ο ορφανός δεν θα παραδοθεί στον πλούσιο, η χήρα δεν θα παραδοθεί στον ισχυρό, και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Επιλογή Νομοθετικών Διατάξεων:

• Α. Εάν ένας άνθρωπος διαπράξει φόνο, αυτός ο άνθρωπος πρέπει να θανατωθεί. (θανατικη ποινη).
• Β. Εάν ένας άνθρωπος διαπράξει ληστεία, θα θανατωθεί.
• Γ. Εάν ένας άνθρωπος διαπράξει απαγωγή, θα φυλακιστεί και θα πληρώσει 15 μάνα αργύρου.
• Δ. Εάν ένας δούλος νυμφευτεί δούλη και απελευθερωθεί, δεν εγκαταλείπει το νοικοκυριό του κυρίου του.
• Θ. Εάν ένας άνθρωπος χωρίσει την πρώτη του σύζυγο, πρέπει να της καταβάλει μία μάνα αργύρου.
• Ι. Εάν χωρίσει μια γυναίκα που ήταν προηγουμένως χήρα, πρέπει να της καταβάλει μισή μάνα αργύρου.
• ΙΓ. Εάν ένας άνθρωπος κατηγορηθεί για μαγεία, πρέπει να υποστεί την δοκιμασία του νερού (ποτάμια δοκιμασία). Εάν αποδειχθεί αθώος, ο κατηγορούμενος δικαιώνεται και ο κατήγορος πρέπει να πληρώσει αποζημίωση.
• ΙΔ. Εάν ένας άνθρωπος κατηγορήσει την σύζυγο ενός ανθρώπου για μοιχεία και η ποτάμια δοκιμασία την αποδείξει αθώα, ο κατηγορούμενος πρέπει να πληρώσει το 1/3 της μάνας αργύρου.
• ΙΗ. Εάν ένας άνθρωπος βγάλει το μάτι ενός άλλου ανθρώπου, θα καταβάλει μισή μάνα αργύρου.
• ΙΘ. Εάν ένας άνθρωπος κόψει το πόδι ενός άλλου ανθρώπου, θα πληρώσει 10 μάνα αργύρου.
• ΚΑ. Εάν κάποιος κόψει την μύτη ενός άλλου ανθρώπου με χάλκινο μαχαίρι, πρέπει να πληρώσει τα 2/3 της μάνας αργύρου.
• ΚΒ. Εάν ένας άνθρωπος βγάλει το δόντι ενός άλλου ανθρώπου, θα πληρώσει 2 μάνα αργύρου.
• ΚΕ. Εάν ένας άνθρωπος εμφανιστεί ως μάρτυρας και αποδειχθεί επίορκος (ψευδομάρτυρας), πρέπει να πληρώσει 15 μάνα αργύρου.
• ΚΗ. Εάν ένας άνθρωπος πλημμυρίσει το χωράφι ενός άλλου ανθρώπου με νερό, θα μετρήσει και θα δώσει τρία κόρα (μονάδα μέτρησης) κριθαριού ανά ικού (= μονάδα επιφάνειας) χωραφιού.

ΙΙ) Μπιλγαμές (ακκαδικά Γκιλγαμές) επικά ποιήματα χαραγμένα σε πήλινες πινακίδες στην γλώσσα των Εν

Ο Μπιλγκαμές είναι ο πρόγονος, ήρωας, ο γέροντας είναι νέος). Ποιήματα στην περίοδο της 3^ης Δυναστείας της Ουρ (2100 π.Χ.). Στα πρωτότυπα κείμενα των Εν, ο Ενκίντου παρουσιάζεται ως πιστός ακόλουθος (σουμεριακά Αραδ) του Μπιλγκαμές (ΠΗΓΗ: The Metropolitan Museum of Art).

• Α. Μπιλγκαμές και Ακκά: Περιγράφει την πολιτική και στρατιωτική σύγκρουση του Μπιλγκαμές, βασιλιά της Ουρούκ, με τον ηγεμόνα Ακκάδ της πόλης Κις.
• Β. Μπιλγκαμές και Χουγουάγουα: Η σουμεριακή εκδοχή της εκστρατείας του ήρωα και του υπηρέτη του, Ενκίντου, στο Δάσος των Κέδρων, όπου εξοντώνουν τον γίγαντα-φύλακα Χουγουάγουα.
• Γ. Μπιλγκαμές και Ταύρος Ουρανού: Η θεά Ινάννα εξοργίζεται επειδή ο ήρωας την απορρίπτει και στέλνει τον ουράνιο ταύρο να καταστρέψει την Ουρούκ, αλλά ο Μπιλγκαμές και ο Ενκίντου τον σκοτώνουν.
• Δ. Μπιλγκαμές, Ενκίντου και Κάτω Κόσμος: Ο Μπιλγκαμές χάνει δύο πολύτιμα αντικείμενα (ένα τύμπανο και μια μπαγκέτα) που πέφτουν στον Κάτω Κόσμο. Ο Ενκίντου κατεβαίνει να τα πάρει, παγιδεύεται εκεί, και το πνεύμα του επιστρέφει για να περιγράψει στον Μπιλγκαμές την ζοφερή μεταθανάτια ζωή.
• Ε. Θάνατος του Μπιλγκαμές: Ο ήρωας βλέπει ένα όνειρο όπου οι θεοί συνεδριάζουν και αποφασίζουν ότι, παρά τα κατορθώματά του, δεν μπορεί να ξεφύγει από την θνητή φύση του ανθρώπου.

ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ,

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

• World History Encyclopedia.
• Μουσείο Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια (Penn Museum), όπου αρχικές σουμεριακές λογοτεχνικές πινακίδες από Νιππούρ.
• Αρχαιολογικά Μουσεία Αρχαίας Κωνσταντινούπολης, όπου τμήμα σουμεριακής πινακίδας Κώδικα Ουρ-Ναμμού.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Η αρχαία ελληνική λέξις ήρως / ήρωας δασύνεται και η δασεία τρέπεται σε h > hero > HER, κλπ.

[2] Το Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο «κατέχει» την διάσημη «Πινακίδα του Κατακλυσμού» (11^η πινακίδα της μεταγενέστερης ακκαδικής εκδοχής, η οποία βασίστηκε στο σουμεριακό έπος του Ατραχασίς / Ζιουσούδρα).

[3] Η «αφομοίωση» είναι ακαδημαϊκός ευφημισμό που συγκαλύπτει την βία.

[4] Θραύσμα πήλινης πινακίδας (αρ. Ni 3191). Ο Κώδικας του Ουρ-Ναμμού στην σουμεριακή (επίσημη γλώσσα της 3^ης Δυναστείας της Ουρ / Νεοσουμεριακή περίοδος) 2100 – 2050 π.Χ. Μεταγενέστεροι νομικοί κώδικες της Μεσοποταμίας (όπως ο διάσημος Κώδικας του Χαμουραμπί, περ. 1750 π.Χ.) συντάχθηκαν στην ακκαδική γλώσσα (βαβυλωνιακή διάλεκτο). Ο συγκεκριμένος κώδικας αποτελεί το αρχαιότερο σωσμένο νομοθέτημα. Είναι εξ ολοκλήρου γραμμένος στα σουμεριακά.

Ki En Gir, Γη Κυριων Ηρωων Σουμερια