η ελληνική κατοίκηση»,
Ακτή του Φωτός της Θάλασσας (Fos-sur-Mer) τράβηξε την προσοχή από πολύ νωρίς των ιστορικών και των αρχαιολόγων,
οι οποίοι είδαν σε αυτό έναν από τους πιθανούς τόπους για τους πύργους της
Μασσαλίας, που ανέφερε ο αρχαίος γεωγράφος Στράβων.
ορόσημα για τους ναυτικούς. Η ύπαρξη ενός μεσαιωνικού πύργου σε αυτό το σημείο
ενίσχυσε αυτήν την υπόθεση.
οποία συγκεντρώθηκε πριν από την καταστροφή του χώρου, στα τέλη της δεκαετίας
του 1960, απεκάλυψε μια πυκνή ελληνική κατοίκηση, μεταξύ των μέσων του 4ου
και του τέλους του 2ου αιώνα π.Χ.
γεωμορφολογικής γνώσεως, των παλαιών αρχαιολογικών δεδομένων, του κειμένου του Στράβωνος / Strabo και των μεσαιωνικών πηγών ίσως οδηγεί σε αναθεώρηση των προηγούμενων
ερμηνειών: Προτείνει, για πρώτη φορά, μια σύνθεση που φωτίζει την ύπαρξη μιας
ελληνικής παράκτιας εγκατάστασης, η οποία ενσωματώθηκε στην χώρα της Μασσαλίας…
The island of Roque d’Odor on the coast at Fos-sur-Mer attracted the attention very early on of historians and archaeologists who saw in it one of the possible sites for the Massalian towers mentioned by Strabo that served as landmarks for sailors. The existence of a medieval tower at this spot reinforced this assumption. A study of the pottery gathered before the destruction of the site at the end of the 1960s revealed a dense Greek occupation between the mid-4th and the end of the 2nd century BC. A joint examination of the current geomorphological knowledge, the old archaeological data, Strabo’s text and medieval sources can lead to a revision of previous interpretations, by proposing for the first time a synthesis that sheds light upon the existence of a Greek coastal installation that was integrated into the chora of Marseille.
