Η ανακοίνωσις της ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ, σχετικώς με τις συνθήκες και το καθεστώς εργασίας στο ΥΠΠΟΑ, έχει ως εξής:
“Ο σεβασμός στην προσωπικότητα και στο έργο των Μηχανικών, και ασφαλώς όλων των κλάδων εργαζομένων σε όλους τους χώρους εργασίας, θα έπρεπε να είναι αυτονόητος και δεδομένος. Δυστυχώς, στο Υπουργείο Πολιτισμού δεν είναι. Ο κομβικός ρόλος και η καθοριστική συνεισφορά των μηχανικών στα τεχνικά έργα πολιτισμού, που αφορούν σε αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία, μουσεία, κτίρια πολιτιστικών χρήσεων και έλεγχο ιδιωτικών έργων σε ένα υγιές εργασιακό περιβάλλον θα όφειλε να αναγνωρίζεται και να αναδεικνύεται τόσο από τους κατέχοντες θέσεις ευθύνης, όσο και από την πολιτική ηγεσία. Αυτό που με βαθιά λύπη και ειλικρινή απορία διαπιστώνουμε στο Υπουργείο Πολιτισμού είναι ακριβώς το αντίθετο.
Η συνήθης πρακτική που δυστυχώς έχει κυριαρχήσει τα τελευταία χρόνια ως κουλτούρα διοίκησης δεν περιορίζεται μόνο στην πλήρη απαξίωση της επιστημονικής κατάρτισης, της τεχνικής εμπειρίας και της διαχειριστικής επάρκειας των Μηχανικών, αλλά επεκτείνεται στην προσβολή της προσωπικότητας σε ανθρώπινο επίπεδο. Αυτό που επιδεινώνει ακόμα περισσότερο τις συνέπειες αυτής της πρακτικής σε όποιον την υφίσταται είναι ότι:
- α. δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά εφαρμόζεται συστηματικά και
- β. συχνά δεν πραγματοποιείται κεκλεισμένων των θυρών, αλλά ακόμα χειρότερα δημόσια.
Αυτή ακριβώς η επαναλαμβανόμενη και δημοσίως εφαρμοσθείσα πρακτική, η οποία ξεπερνά τα όρια της ψυχολογικής πίεσης και του εργασιακού εκφοβισμού (mobbing), οδήγησε προσφάτως σε μεγάλη αναστάτωση στις τεχνικές υπηρεσίες του Οργανισμού Διαχείρισης & Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (ΟΔΑΠ).
Οι Μηχανικοί του Υπουργείου είμαστε υπεύθυνοι για έργα πολιτισμού τα οποία:
- α) αφορούν στην προστασία, αποκατάσταση, αναστήλωση και ανάδειξη των μνημείων όλων προϊστορικών και ιστορικών περιόδων, των αρχαιολογικών χώρων και της πολιτιστικής κληρονομιάς,
- β) περιλαμβάνουν την κατασκευή σύγχρονων εγκαταστάσεων εξυπηρέτησης κοινού για την εύρυθμη λειτουργία των αρχαιολογικών χώρων,
- γ) ελέγχουν την εξέλιξη ιδιωτικών έργων (κεραιών, ΜΠΕ, ανεμογεννητριών, ανεγέρσεων νέων οικοδομών, αυθαιρέτων, κατεδαφίσεων),
- δ) διασφαλίζουν την υλοποίηση σύγχρονων κατασκευών και υποδομών σε πλήρη αρμονία και σεβασμό στο δομημένο περιβάλλον, στο φυσικό περιβάλλον και στο τοπίο,
- ε) ενισχύουν τις ροές πολιτιστικού τουρισμού, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας και κοινωνίας,
- στ) αναδεικνύουν τους ιστορικούς τόπους, διαμορφώνουν τα αρχαιολογικά τοπία και συντελούν στη δημιουργία πολιτιστικών τοπίων,
- ζ) συνεισφέρουν στην αξιοποίηση των εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων προς όφελος της χώρας μας.
Ωστόσο, η προετοιμασία και η υλοποίηση των έργων πολιτισμού είναι διαδικασίες πολυπαραμετρικές και σε διάφορα στάδια, στα οποία εμπλέκονται και άλλες υπηρεσίες του ΥΠ.ΠΟ., πλην των τεχνικών υπηρεσιών. Τα στάδια αυτά περιλαμβάνουν: τον σχεδιασμό των έργων, τη σύνταξη επιστημονικών και τεχνικών προδιαγραφών, την εκπόνηση των αναγκαίων μελετών (συνήθως από ιδιώτες μελετητές), τις διαδικασίες έγκρισής τους, τις απαραίτητες αδειοδοτήσεις, τους διαγωνισμούς δημοσίων συμβάσεων, την κατασκευή και επίβλεψη είτε υπηρεσιακώς με αυτεπιστασία είτε με την εμπλοκή εργολάβων, την προμήθεια υλικών, καθώς και τον έλεγχο και την παρακολούθηση ιδιωτικών έργων. Οι Μηχανικοί του Υπουργείου διαθέτουμε την άριστη επιστημονική κατάρτιση, την τεχνική εξειδίκευσπ, την εμπειρία, τη διαχειριστική επάρκεια και τις ικανότητες συντονισμού που απαιτούνται, ώστε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά όλες αυτές τις πολυσύνθετες παραμέτρους των έργων πολιτισμού, διασφαλίζοντας πάντα υψηλή ποιότητα στο παραγόμενο αποτέλεσμα. Παράλληλα, καλούμαστε να απολογηθούμε εν συνόλω για όλα τα στάδια ενός έργου, ακόμα και για εκείνα που εκφεύγουν των αρμοδιοτήτων μας.
Με αυτά τα δεδομένα, είναι πράγματι απορίας άξιον πως αντί να υποστηριζόμαστε αναλόγως στην εργασία μας και να εισπράττουμε τον αντίστοιχο σεβασμό ως πολύ σκληρά εργαζόμενοι υπάλληλοι, όχι μόνο γινόμαστε αποδέκτες σκαιότατων συμπεριφορών, αλλά παράλληλα αντιμετωπιζόμαστε με πλήρη απαξίωση τόσο διοικητικά από το ΥΠ.ΠΟ., όσο και θεσμικά από την Πολιτεία. Ενδεικτικά στοιχεία αυτής της απαξίωσης αποτελούν παθογένειες που καταρχάς έχουν σχέση με όλον το δημόσιο τομέα, όπως οι εξαιρετικά χαμηλοί μισθοί των μηχανικών, οι οποίοι αφενός, δεν συνάδουν ούτε με τις σπουδές μας, ούτε με το παραγόμενο έργο, ούτε με την επικινδυνότητα στην εργασία μας, αλλά ούτε και με τις ευθύνες που κατά τον νόμο και με την υπογραφή μας επωμιζόμαστε στο διηνεκές και αφετέρου, καθιστούν την εργασία στο δημόσιο μη βιώσιμη, όπως περίτρανα επιβεβαιώνεται από τις εκατοντάδες κενές θέσεις στις τελευταίες προκηρύξεις Μηχανικών.
Επί πλέον όμως, υπάρχουν παθογένειες που ισχύουν αποκλειστικά στο Υπουργείο Πολιτισμού όπως:
ί) ο δυσβάσταχτος φόρτος εργασίας ως αποτέλεσμα της υποστελέχωσης σε συνδυασμό με την πληθώρα των έργων πολιτισμού που υλοποιούνται ταυτοχρόνως,
ii) ο τεράστιος όγκος ελέγχων ιδιωτικών έργων με υποθέσεις και χρεώσεις που είναι σε εκκρεμότητα ετών,
iii) τα ανέφικτα χρονοδιαγράμματα που έχουν αποφασιστεί και τεθεί ερήμην μας, τα οποία καθιστούν αδύνατη την εμπρόθεσμη υλοποίηση των έργων με τις απαιτούμενες ποιοτικές προδιαγραφές,
ίν) ο αποκλεισμός συναδέλφων με μεταπτυχιακές, διδακτορικές και μεταδιδακτορικές σπουδές, ακαδημαϊκές περγαμηνές και ερευνητικό έργο από τις θέσεις ευθύνης προϊσταμένων τμημάτων και διευθύνσεων, καθότι δεν έχουν πραγματοποιηθεί και ολοκληρωθεί ΠΟΤΕ ως τώρα κρίσεις για τις θέσεις αυτές,
ν) η περικοπή επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας στους Χημικούς Μηχανικούς, οι οποίοι ως την τελευταία ΚΥΑ, ήταν δικαιούχοι του εν λόγω επιδόματος,
νί) η κατάθεση των οδοιπορικών κατόπιν της εκτός έδρας μετακίνησης και όχι προκαταβολικά, όπως σε άλλα Υπουργεία,
νίί) η αναγνώριση της προϋπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα με προσκόμιση Αποδείξεων Παροχής Υπηρεσιών (ΑΠΥ) χωρίς αυτό να προβλέπεται από το αντίστοιχο ΠΔ,
νίii) η μεγάλη δυσκολία στην αναγνώριση της συνάφειας μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων,
ίx) η απόρριψη στην συντριπτική τους πλειοψηφία των αιτημάτων ενδοϋπουργικής μετακίνησης των συναδέλφων.
Ως αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι μια σειρά εξαιρετικών συναδέλφων, με σημαντική εμπειρία και ιδιαίτερη αγάπη για τα μνημεία και τον πολιτισμό, να έχουν αναγκαστεί να αποχωρήσουν από το Υπουργείο Πολιτισμού και τώρα να προσφέρουν τις γνώσεις και την εμπειρία τους σε άλλες υπηρεσίες του δημοσίου ή στον ιδιωτικό τομέα ή ως ακαδημαϊκοί σε δημόσια πανεπιστήμια. Αναρωτιόμαστε με θλίψη, πόσοι ακόμα Μηχανικοί πρέπει να φύγουν από το Υπουργείο, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι όλα τα παραπάνω πρέπει να αλλάξουν; Πόσοι ακόμα συνάδελφοι πρέπει να παραιτηθούν από το Υπουργείο και το Δημόσιο, ώστε να γίνει κατανοητό από τους αρμόδιους ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά;
Όσοι Μηχανικοί παραμένουμε δεν πρόκειται να συνεχίσουμε να υπομένουμε τοξικές συμπεριφορές και απαράδεκτες πρακτικές απαξίωσης του ρόλου μας ως Μηχανικοί και της πολύπλευρης προσφοράς μας στο δημόσιο συμφέρον και στον πολιτισμό. Τα όριά μας έχουν προ πολλού εξαντληθεί, καθ’ ότι
- αφ’ ενός, μας καταλογίζονται ευθύνες που δεν μας αναλογούν και
- αφ’ ετέρου, όλες οι κόκκινες γραμμές προσωπικής αξιοπρέπειας έχουν με χείριστο τρόπο καταπατηθεί.
Οι λαμπρές μας σπουδές στις πενταετείς πολυτεχνικές σχολές της Ελλάδας ή του εξωτερικού, η μεταπτυχιακή εξειδίκευση που ενίοτε φτάνει ακόμα και επίπεδο μεταδιδακτορικής έρευνας, οι επιστημονικές δημοσιεύσεις, οι διαφανείς και αξιοκρατικές διαδικασίες με τις οποίες έχουμε προσληφθεί στο ελληνικό δημόσιο, το πνεύμα συνεργασίας και αλληλοσεβασμού που διέπει τις μεταξύ μας επαγγελματικές σχέσεις, η αγάπη μας για τα μνημεία, η πρόθεση να προσφέρουμε τις γνώσεις μας στον πολιτισμό και η επιθυμία και αισιοδοξία μας ότι μπορούμε να κάνουμε τη ζωή όλων μας σε αυτή τη χώρα λίγο καλύτερη, δεν μας επιτρέπουν να συνεχίσουμε να σιωπούμε. Πρέπει να τελειώνουμε με το σκοτάδι. Ως εδώ.
Από κάθε αρμόδιο στη διοικητική ιεραρχία και στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού δεν διεκδικούμε, αλλά εμπράκτως απαιτούμε:
- Σεβασμό στην προσωπικότητα του κάθε Μηχανικού και εξάλειψη των απαράδεκτων συμπεριφορών ψυχολογικής πίεσης και εργασιακού εκφοβισμού (mobbing).
- Σεβασμό και αναγνώριση των ευθυνών και των επικίνδυνων και ανθυγιεινών συνθηκών εργασίας που αντιμετωπίζουν οι Μηχανικοί στα έργα πολιτισμού.
- Σεβασμό, κατανόηση και ανάσχεση των δυσανάλογα χαμηλών οικονομικών απολαβών των Μηχανικών σε σχέση με τις υπηρεσίες που προσφέρουν στον πολιτισμό.
- Σεβασμό στο ανώτατο μορφωτικό επίπεδο, τις μεταπτυχιακές – διδακτορικές σπουδές, το ερευνητικό – ακαδημαϊκό έργο των Μηχανικών και αξιοκρατική κατανομή τους σε θέσεις ευθύνης.
- Σεβασμό και αναγνώριση της επιστημονικής κατάρτισης, της τεχνικής εμπειρίας, της διαχειριστικής επάρκειας και της καθοριστικής συνεισφοράς των Μηχανικών στα έργα πολιτισμού.
- Σεβασμό και ανάδειξη του επιστημονικού έργου και των τεχνικών εφαρμογών των Μηχανικών στα έργα πολιτισμού στην επιστημονική κοινότητα και στην κοινωνία.
ΠΗΓΗ: ΕΝΩΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ / Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. ΑΤΤΙΚΗΣ / ΤΜΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, αρ. πρωτ.: 19, ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 30.1.2026.
Απαξιωση προσβολη προσωπικοτητας μηχανικοι Υπουργειο Πολιτισμου, ιδιωτες, εργολαβοι, χαμηλοι μισθοι, μαζικες αποχωρησεις
