Της συγγραφέως Θεοφανώς Πολυμέρη
Οἱ Λατῖνοι ὠνόμασαν τὴν ψυχὴ animus, «ἄνεμο, ἀνάσα, πνοή, ζωή».
Γράφει τὸ Ἐτυμολογικὸ Λεξικὸ τοῦ Cambridge τοῦ 1828: «ἐκ τοῦ ἄνεμος (ἀέρας). Ἀντιπαραβάλλατε τὸ ψύχω (ἀναπνέω, φυσῶ) καὶ ψυχή, ἡ ἀνάσα καὶ τὸ πνεῦμα».
Ἐκ τοῦ animus τὸ οὐσιαστικὸ animal, τὸ ζῶον, ἐπειδὴ φέρει ψυχή, πνοή.
Ἡ λέξις ἄνεμος προέρχεται ἀπὸ τὸ ρῆμα ἄω ποὺ σημαίνει πνέω, ἢ ἄμενος ἐπειδὴ δὲν «μένει» ἥρεμος καὶ διὰ μετάθεσι στοιχείων γίνεται ἄνεμος, ἢ ἐκ τοῦ ρήματος νέμω (διανέμω, μοιράζω), νέμος καὶ ἄνεμος ἐπειδὴ μοιράζεται παντοῦ. (τὸ α εἶναι ἐπιτατικό, τῆς ἐμφάσεως)
ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 7.12.2025.
Λατινοι ονομα ψυχη animus, ανεμος, ανασα, πνοη ζωη ετυμολογικο Λεξικο καιμπριτζ Cambridge 1828 αερας ψυχω αναπνεω, φυσω ψυχη ανασα πνευμα ουσιαστικο animal, ζωον, ζωο πνοη λεξις λεξη ρημα αω πνεω, αμενος μενω ηρεμος μεταθεσις μεταθεση στοιχειων στοιχειο νεμω διανεμω, μοιραζω νεμος μοιρασμα μοιρασια γραμμα αλφα α επιτατικο επιτατικον εμφαση ετυμολογια πολυμερη Λατινικη αρχαια ελληνικη γλωσσα
