Το 27ο από τα 142 σωζόμενα αποσπάσματά του:
Ηράκλειτος Βλύσωνος ο Εφέσιος τάδε έφη:
27.«Ανθρώπους μένει αποθανόντας άσσα ουκ έλπονται, ουδέ δοκέουσιν[1]».
Τους αποθανόντας ανθρώπους τους περιμένουν τόσα, όσα ούτε ελπίζουν, ούτε φαντάζονται.
Εδώ θέτει το αιώνιο μετά θάνατον άγνωστον, το οποίο υπερβαίνει κάθε κοινή σκέψη και φαντασία που δύναται κανείς να υποθέσει.
- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για τον ΗΡΑΚΛΕΙΤΟ, ΕΔΩ.
ΠΗΓΗ: Γ. Λεκακης «ΦΩΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ – ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ», έκδ. «Τάλως Φ», 2024, από το κεφάλαιο “Διασωθέντα αποσπάσματα Ηρακλείτου και απόπειρα αποδόσεως και ερμηνείας τους”.
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:
[1] Δοκώ, δοκή, δόκημα, δόκησις, δοκώ < ρ. δέχομαι / δέκομαι = αυτό που (απο)δέχομαι, σκέπτομαι, υποθέτω, φαντάζομαι, θεωρώ, πιστεύω > δόκιμος, δόξα, δόκος, δοκός – δοκάρι, κλπ. > λατ. decet, ντεκ, κλπ.
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ, νεκροι ανθρωποι Λεκακης ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ, ελπιδα ανελπιστο, εφεσιος εφεσος αποσπασμα νεος δραση Ηρακλειτος Ηρακλειτου διασωθεντα σωζομενο fragmenta fragment αποδοση ερμηνεια λεκακης σωζομενα αποσπασματα Héraclite Heraklit Heraclitus Heráclito Eraclito Διασωθεντα αποσπασματα λεκακης Βλυσωνος Εφεσιος ταδε λεγει αρχαια βιβλια ελληνικη γραμματεια ανθρωπος αποθανων ασσα ελπονται, ουδε δοκεουσιν αποθανοντες νακρος αιωνιο μετα θανατον αγνωστον, κοινη σκεψη φαντασια δοκω, δοκη, δοκημα, δοκησις, δεχομαι / δεκομαι αποδεχομαι, σκεπτομαι, υποθετω, φανταζομαι, θεωρω πιστευω δοκιμος, δοξα, δοκος, δοκος δοκαρι, λατινικα decet, ντεκ
