Ένας
«θησαυρός»
«θησαυρός»
της ελληνικής γλώσσας:
Ελληνογαλλικό λεξικό του 1709!
Του Γιώργου Λεκάκη
Ο «Θησαυρός τῆς ρωμαϊκής καί
τῆς φράγκικης γλῶσσας, ἤγουν λεξικόν ρωμαίκον καί φράγκικον πλουσιώτατον», ήταν
ό,τι λέει:
τῆς φράγκικης γλῶσσας, ἤγουν λεξικόν ρωμαίκον καί φράγκικον πλουσιώτατον», ήταν
ό,τι λέει:
Ένα λεξικό «ὁποῦ περιέχει, πρῶτον, ὅλαις τῇς λέξες ὡραμάϊ [σ.σ. σχεδόν] τῆς
ρωμαίκης καί τῆς φράγκικης γλῶσσας, καί μάλιστα τῇς ἰδιαλεξίαις, δεύτερον, ἄλλαις
πολλαις ἑλληνικαῖς λέξες, μάλιστα ἐκείναις ὁποῦ ἐγγίζουν τῆς Γραμματικῆς, τῆς
Φιλοσοφίας καί τῆς Θεολογίας, τρίτον, κάποια ξεχωριστά κατάστιχα καί ἄλλα μικρά
κεφάλαια πολλά ὠφέλιμα καί χριαζούμενα, ἔργον ὀψίγονον ἀπό τον Πατέρα Ἀλέξιον
τόν Σουμαβεραῖον (σ.σ. Alexis SOMMEVOIRE), Καπουτζίνον (σ.σ. καπουτσινος) Φραντζέζον (σ.σ. Γάλλος), Μισιονάριον (σ.σ. ιεραπόστολος) Ἀποστόλικον(*) καί Κουστόδες ὁλονῶν μας τῶν Μισιόνων τῆς Ἑλλάδας, καί στό φαινώμενον βαλμένον ἀπό
τόν Πατέρα Θωμᾶζον Παριτζίνον, Μισιονάριον Ἀποστόλικον τοῦ ἰδίου σχήματος»!!!
ρωμαίκης καί τῆς φράγκικης γλῶσσας, καί μάλιστα τῇς ἰδιαλεξίαις, δεύτερον, ἄλλαις
πολλαις ἑλληνικαῖς λέξες, μάλιστα ἐκείναις ὁποῦ ἐγγίζουν τῆς Γραμματικῆς, τῆς
Φιλοσοφίας καί τῆς Θεολογίας, τρίτον, κάποια ξεχωριστά κατάστιχα καί ἄλλα μικρά
κεφάλαια πολλά ὠφέλιμα καί χριαζούμενα, ἔργον ὀψίγονον ἀπό τον Πατέρα Ἀλέξιον
τόν Σουμαβεραῖον (σ.σ. Alexis SOMMEVOIRE), Καπουτζίνον (σ.σ. καπουτσινος) Φραντζέζον (σ.σ. Γάλλος), Μισιονάριον (σ.σ. ιεραπόστολος) Ἀποστόλικον(*) καί Κουστόδες ὁλονῶν μας τῶν Μισιόνων τῆς Ἑλλάδας, καί στό φαινώμενον βαλμένον ἀπό
τόν Πατέρα Θωμᾶζον Παριτζίνον, Μισιονάριον Ἀποστόλικον τοῦ ἰδίου σχήματος»!!!
Εξεδόθη εις Παρισίους, από
τον Michel Guignard, το 1709, τυπογραφείο Άγιου Γιάκουμου, σε σχήμα 4ο, σε 2 μέρη, σ’ έναν τόμο,
461 + 513 σελ.
τον Michel Guignard, το 1709, τυπογραφείο Άγιου Γιάκουμου, σε σχήμα 4ο, σε 2 μέρη, σ’ έναν τόμο,
461 + 513 σελ.
ΠΗΓΗ: Legrand (18ος αἰ.) 57.
ΒΕΡΓΟΣ. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 10.11.2019.
ΒΕΡΓΟΣ. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 10.11.2019.
ΔΕΙΤΕ το βιβλίο και ΕΔΩ.
(*) αποστόλικος = αποστολικός > ιερέας, μοναχός, σε αποστολή της Δυτικής Εκκλησίας. Οι Έλληνες τους έλεγαν και λινοβάμβακους. Οι περισσότεροι εξ αυτών κατέληξαν ή εκρίθησαν ως αιρετικοί.
ΛΕΞΕΙΣ: Θησαυρος, ρωμαικη γλωσσα, φραγκικη γλωσσα, λεξικο ελληνογαλλικο, γαλλοελληνικο, ρωμαικο, φραγκικο, λεξη, ωραμαι, σχεδον, ιδιαλεξια, ελληνικη λεξις, Γραμματικη, Φιλοσοφια, Θεολογια, καταστιχο, εργο οψιγονο, Σουμαβεραιος, Σομμεβουαρ, Καπουτζινος, Καπουτσινος, Φραντζεζος, Γαλλος, Μισιοναριος, Αποστολικος. Κουστοδες, μισιονης, Μισιονοι, Ελλαδα, Θωμαζος, Παριτζινος, Παριζιανος, σχημα, Παρισι, Παριτζι, Γκυνιαρντ, 1709, Γκινιαρντ, Γκινιαρδ, ιεραποστολος, ιερεας, μοναχος, αποστολη, λινοβαμβακος, αιρετικος, τυπογραφειο Αγιου Γιακουμου, Αγιος Γιακουμος, Μπινοιωνης, Μπινοιωνη, Μασσαλια, Καρι, Καρης
