Αποτελέσματα για: πρωτοελλην

Οι ΠρωτοΕλληνες Μινύες ΤΟ «ΜΥΘΙΚΟ» ΧΑΛΚΕΟΝ ΓΕΝΟΣ Του Γρηγορίου Νικηφ. Κοσσυβάκη Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ «Μένανδρος» ανέλαβαν την εμπορική διακίνηση του βιβλίου με τίτλο «ΟΙ ΠΡΩΤΟΕΛΛΗΝΕΣ ΜΙΝΥΕΣ». Πρόκειται για μία πρωτότυπη ιστορική έρευνα που αποδεικνύει – με απολύτως πειστικό τρόπο, αλλά και με μυθιστορική πλοκή – το «γιατί» η λεγομένη «Ελληνική Μυθολογία» στην πραγματικότητα είναι η […]

[…] ΚΑΙ Η ΠΕΛΑΣΓΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ Αὐτὸ ὅμως ποὺ συστηματικὰ ἀποφεύγεται νὰ μελετηθεῖ εἶναι τὸ Πελασγικὸ Ἀλφάβητο καὶ ἡ Πελασγικὴ διάλεκτος. Τὰ θεωροῦν ἐπίτηδες ὡς «προελληνικά», ἐνῶ πρόκειται γιὰ πρωτοελληνικά! Στὸ Λεξικὸν Liddell-Scott (λῆμμα Κάδμος) ἀναφέρεται πὼς τὸ Πελασγικὸ Ἀλφάβητο εἶναι τὸ παλαιὸν ἑλληνικὸν ἀλφάβητο μὲ 16 γράμματα, ποὺ ἔφερε πίσω στὴν Ἑλλάδα ὁ (Ἑλληνο-) Φοίνικας […]

[…] Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής. – ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης: Γ. Λεκάκης “Ταματα και αναθηματα”. [6] Τοπωνύμια με κατάληξη -υμνα, -υμνος, είναι πρωτοελληνικά πελασγικά. Μήθυμνα γνωρίζουμε αρχαιοτάτη πόλη στην αιολική Λέσβο. Ίσως πρόκειται για άλλη μια αποικία Αιολέων στην Κρήτη. Και επειδή οι λέξεις και τα τοπωνύμια έχουν ιστορία, […]

[…] / Μούκισσος / Ῥεγεμουκισός / Ῥεγεκουκισός > Mocisus / Mocissus / Mocisum / Moukissos / Rhegemoukisos / Rhegekoukisos βλ. Στέφ. Βυζάντιος, Συνέκδημος.  Η δε κατάληξις -σσός, μαρτυρά πρωτοελληνική-πελασγική λέξη / τοπωνύμιο. [2] ή Αργέος > νυν Χασάν, Αθάρ > Athar (όρος ύψους 3.069 μ.). [3] Ή Νώρα, νυν Halvadara, Helvadere. Γνωστή για την «Αψιδωτή […]

[…] Κάρπαθο, όπου το Ποσείδιον, ο ναός του Πορθμίου Ποσειδώνος)… …Δεν θα μπορούσε να μην είναι κραταιά: Κράπαθος > Κάρπαθος < Σκάρπανθος (τα τοπωνύμια με κατάληξη –νθος είναι πρωτοελληνικά-πελασγικά-καρικά-λελεγικά και χρήζουν πολύ μεγάλης προσοχής)… Το νόμισμα αυτό είναι ένα τέλειο παράδειγμα αρχαίου νομίσματος που έχει πολλά να πει: Είναι ένα σπάνιο νόμισμα του 500-490/480 π.Χ., […]

ΟΙ ΠΡΩΤΟΕΛΛΗΝΕΣ ΜΙΝΥΕΣ Τηλεοπτική εκπομπή του Γ. Λεκάκη. Καλεσμένος ο δικηγόρος και συγγραφέας Γρηγόρης Νικηφ. Κοσσυβάκης ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για τους ΜΙΝΥΕΣ, ΕΔΩ. ΠΡΩΤΟΕΛΛΗΝΕΣ ΜΙΝΥΕΣ Λεκακης Κοσσυβακης, Ιασων, αργοναυτικη εκστρατεια, αργοναυτες, ιωλκος, σεσκλο, διμηνι, ΜΙΝΥΑΚΟΣ πολιτισμος, διμηνιο, ορος οθρυς ορχομενος ελληνας, ελλας, μελιτη

[…] Λυδία, μαζί με την σύζυγό του Σαρδώ (η οποία ονομάτισε την Σαρδηνία) την Ιταλία. Γι’ αυτό πολλοί θεωρούν κοιτίδα των Ετρούσκων την Λυδία, μη αναφέροντας όμως, την πρωτοελληνική αυτή σειρά. Υπάρχουν άλλοι δύο ήρωες με αυτό το όνομα, υιοί:             – του Άτυος και της Καλλιθέας.             – του Ηρακλή […]

[…] με την οποία και καλούσαν τη θεά σε βοήθεια. Ήταν αρχαιοτερα του Κρόνου, άρα εποχής Ουρανού. Και όπως όλες οι θεότητες της προ Δωδεκαθέου ελληνικής κοσμοθεάσεως, οι πρωτοελληνικές θεότητες, επέρασαν στο Δωδεκάθεο, είτε ως επιθετικοί προσδιορισμοί άλλων σχετικών θεοτήτων, είτε ως βοηθοί θεών και θεαινών. Έτσι και η Ειλειθυΐα από τον θείο Όμηρο, που […]

[…] τεχνολογία των Φαιάκων», σε σκηνοθεσία Χρ. Πετρόπουλου. [3] 37°0′0″N 6°12′0″W. [4] Βαέτης, Βαίτιος > Βαιτία > Baetis, Bétis > Γουαδαλκιβίρ > Γουαδαλκουϊβέρος. [5] Οι καταλήξεις τοπωνυμίων εις -σσός, -νθος, κλπ. προδίδουν πελασγική – δηλ. πρωτοελληνική – καταγωγή. αναγλυφες εικονες ιστορικος, Ελλην φιλοσοφος, ελληνας Αριστοτελης, Ταρτησσος μυθικη χαμενη πολη Ατλαντιδα ατλαντις ατλαντες μυθικο Σχερια Φαιακες Ηροδοτος, ιστορικος 5ος αιωνας πΧ λιμανι, Στυλοι […]

[…] δύο σημαίνουν Γη. Η λέξις είναι πρωτοοελληνικής καταγωγής.[1] Η ρίζα ga- ανιχνεύεται ακόμη και στα μυκηναϊκά ελληνικά Ma-ka (>Mag-ga Ma-ga[2], «Μα – Μητέρα Γαία», Γαία Μήτηρ), η πρωτοελληνική Μεγάλη Μητέρα θεά Μα. [Ακόμη και σήμερα λένε οι Έλληνες παροιμιωδώς, η «μάνα γη»]. Η Γαία / Τιταία[3] / Χθων ήταν μία από τις πιο αρχέγονες θεότητες […]

[…] η τουλάχιστον ενδεικτικό της συγγένειάς της με το αρχικό «θεϊκό» πρότυπο της πρωτογλώσσας. Λόγω της μέγιστης προσέγγισης με την Ελληνική, η προκατακλυσμιαία ΠρωτοΓλώσσα μπορεί δικαίως να ονομαστεί ΠρωτοΕλληνική. Μετα το 9604 π.Χ. (Μεγάλη Προκατακλυσμιαία Καταστροφή), Φθία, Δείκτα, Ποσειδωνία Αθήνα, Άδης, Θούλη αναπτύσσονται τα ομηρικά έπη («Ιλιάδα» και «Οδύσσεια»), και άλλα. Τα ομηρικά έπη μας […]

[…] το βασίλειο Φόρκυ και Γοργόνων. Οι Γαραμάντες / Τουαρέγκ διατηρούν μέχρι σήμερα έντονα μητριαρχικά στοιχεία: Η καταγωγή και κοινωνική θέση κληρονομούνται από την μητέρα. Η Μέδουσα, στην πρωτοελληνική λιβυκή εκδοχή της, ερμηνεύεται από ορισμένους ερευνητές ως κεφαλή μητριαρχικής κοινωνίας. – ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΠΡΩΤΟΕΛΛΗΝΩΝ, ΕΔΩ. Η θεά Αθηνά η Λιβύα, είναι τοπική θεότητα Γαραμάντων. Ο […]

[…] την Εποχή του Χαλκού – βλ. Amos 9:7). Αιγυπτιολόγοι βρήκαν αναφορές σε ιερογλυφικά κείμενα, του ύστερου 12ου αιώνα π.Χ. ότι ήταν ένας ναυτικός λαός, οι Peleset (σ.σ.: πρωτοΕλληνες Πελασγοί), που ήταν ένας από τους «Λαούς της Θάλασσας». Υπάρχουν και εκείνοι, που ισχυρίζονται ότι οι ελληνικής καταγωγής Φιλισταίοι, ζούσαν πάντα στην Λεβαντίνη! Για να λύσει […]

[…] Ἴδη. Στὴν Μυθολογία τῶν ΠρωτοΕλλήνων καὶ Ἑλλήνων οἱ μυθολογικὲς ἐκδοχὲς προκαλοῦν σύγχυση γιὰ τόν τόπο γέννησης τῆς Νύμφης Ἴδη / Ἴδας / Ἰδαίας. – ΔΙΑΒΑΣΤΕ για τους ΠΡΩΤΟΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΔΩ. Τό ὄνομα Ἴδη διατηρεῖται στὴν μνήμη τῶν προκατακλυσμιαίων Ἡρωικοῦ Γένους ἢ καὶ τῶν μετακλυσμιαίων Σιδηροῦ Γένους Προσώπων θυγατέρων πριγκηπισσῶν μὲ τὸ ὄνομα τῆς Νύμφης Ἴδης. […]