Του ιατρού πνευμονολόγου-φυματιολόγου Στυλιανού Θ. Μητρόπουλου
ΣΧΟΛΙΑ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Λεκάκης
Η Επιστημονική και η Μονοκεντρική Προσέγγιση της Ελληνικής Γλώσσας
Με δεδομένα τα αδύνατα σημεία των επιστημονικών εκδοχών, που αποτυγχάνουν να πείσουν την σύγχρονη επιστημονική κοινότητα, αλλά και των παραδοσιακών μυθολογικών (εναλλακτικών) προσεγγίσεων, που περιορίζονται σε μια μοναδική κοιτίδα και επίσης δεν πείθουν, παρουσιάζω την ακόλουθη εκδοχή, που διαφοροποιείται, επειδή εστιάζει στο δίκτυο ανώτερων μυθολογικων προκατακλυσμιαίων κέντρων:
Σε αυτά τα κέντρα αναπτύχθηκαν «Γλώσσες Θεών» – Ουράνιων, Πόντιων, Χθόνιων και Υποχθόνιων – οι οποίες μεταλαμπαδεύτηκαν σε επιλεκτους Ήρωες (= παιδιά αθανάτων θεών και θνητών), ως ολοκληρωμένα συστήματα επικοινωνίας και όχι μόνον ως προϊόντα αργής βιολογικής εξέλιξης των επιστημονικών εκδοχών.
Αναγλυφος εικών του Ομήρου, σε καφέ-γήινη απόχρωση, επάνω σε πράσινο φόντο. Πρόκειται για την κλασσική τεχνοτροπία. Αναπαριστά τον θείο ποιητή ως τυφλό γέροντα. Γραμματόσημα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ HELLAS των 100 δραχμών του 1983 – Αναμνηστική σειρά «Πνευματικές Προσωπικότητες», και η σκηνή του Οδυσσέα με τις Σειρήνες, από την “Οδύσσεια” του Ομήρου. Έκδοση των ΕΛΤΑ, 1983, για να τιμήσουν την αρχαία και νεότερη ελληνική γραμματεία.
Η εισαγωγή του παράγοντα Τυφώνα και της Τυφωνικής Διαφθοράς (προερχόμενης από την Τυφωνική Ταρταρία) εξηγεί την ηθική και πολιτισμική αλλοίωση της Ποσειδωνίας. Η αλλοίωση των «αρχόντων» της Ποσειδωνιας οδήγησε, στην μετονομασία της σε Ατλαντίδα και στην υιοθέτηση των «αρχόντων» των Ατλαντων, σε επεκτατική πολιτική της κυριαρχίας τους, σε όλον τον κόσμο, που προκάλεσε την Μεγάλη Καταστροφή του 11.604 χρόνια πριν από σήμερα… Με την καταστροφή αυτή «εξαφανίσθηκαν» ορατά ίχνη των επιλεκτων κέντρων θεών και ηρώων…
- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΑΤΛΑΝΤΩΝ, ΕΔΩ.
«Πολιτισμικοί Σπορείς» και Παγκόσμια Πολυγλωσσία
Μετά την καταστροφή των προκατακλυσμιαίων κέντρων, επιζώντες επίλεκτοι ήρωες, λειτούργησαν ως «πολιτισμικοί σπορείς» [σ.σ.: όπως ο Τριπτόλεμος] στις παλαιολιθικές κοινωνίες συλλεκτών και κυνηγών. Οι προϋπάρχουσες διαμορφωθείσες διαφορές, μεταξύ των κέντρων (Θούλης, Φθίας, Δείκτας, Ποσειδωνίας-Αθήνας και Ατλαντίδας) αποτέλεσαν την βάση της παγκόσμιας γλωσσικής διαφοροποίησης και σημερινής πολυγλωσσίας. Η ανάμειξη και γονιμοποίηση των τοπικών ιδιωμάτων από την ΠρωτοΓλώσσα δημιούργησε το γνωστό από την Βίβλο φαινόμενο «Βαβέλ» [σ.σ.: το οποίο είναι αντιγραφή του ελληνικού μύθου των γιγάντων Αλωάδων(2)].
Σχέση με την Ελληνική Γλώσσα
Η υπεροχή της ελληνικής γλώσσας δεν έγκειται σε μια σχέση «μητέρας – κόρης», αλλά στο γεγονός ότι διαθέτει την «υψηλότερη» πιστότητα της αρχικής ΠρωτοΓλώσσας, όπως να αποδίδει υψηλές έννοιες χωρίς δάνεια, ως αποδεικτικό η τουλάχιστον ενδεικτικό της συγγένειάς της με το αρχικό «θεϊκό» πρότυπο της πρωτογλώσσας. Λόγω της μέγιστης προσέγγισης με την Ελληνική, η προκατακλυσμιαία ΠρωτοΓλώσσα μπορεί δικαίως να ονομαστεί ΠρωτοΕλληνική.
Μετα το 9604 π.Χ. (Μεγάλη Προκατακλυσμιαία Καταστροφή), Φθία, Δείκτα, Ποσειδωνία Αθήνα, Άδης, Θούλη αναπτύσσονται τα ομηρικά έπη («Ιλιάδα» και «Οδύσσεια»), και άλλα. Τα ομηρικά έπη μας μεταφέρουν στις απαρχές της ελληνικής γλώσσης, ως συνειδητής σύνθεσης των διαφορετικών εκδοχών της ΠρωτοΕλληνικής που επιβίωσαν, δίδοντας λογική διέξοδο στο γλωσσολογικό παράδοξο του 8ου αιώνα π.Χ. Η επίσημη επιστήμη προφανώς δυσκολεύεται να εξηγήσει πώς μια γλώσσα τόσο σύνθετη, όσο η ομηρική, αναπτύχθηκε «από το μηδέν» σε ελάχιστο χρόνο. Το στοιχείο της πολυκεντρικότητας, ίσως, είναι το πιο ισχυρό, καθώς εξηγεί ταυτόχρονα ενότητα (κοινή ρίζα) και ποικιλομορφία (διαφορετικά κέντρα) των αρχαίων διαλέκτων και γιατί όχι και των μικρότερης προσέγγισης με την πρωτογλωσσα των γλωσσών του κόσμου. Η σύνδεση της ηθικής παρακμής (Τυφωνική διαφθορά) με την γεωλογική προκατακλυσμιαία καταστροφή προσθέτει αυτό που λείπει από τις καθαρά επιστημονικές ερμηνείες.
ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 1.4.2026.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Εργασιες του C. Emiliani (Μπολονια, 1922 -1995), ένας από τους μεγαλύτερους γεωλόγους και μικροπαλαιοντολόγους του 20ού αιώνα, ιδρυτης της παλαιοωκεανογραφιας. Σε εργασία του C. Emiliani που δημοσιεύθηκε το 1955 στο περιοδικό «The Journal of Geology» με τίτλο “Pleistocene Temperatures” εισήγαγε την μέθοδο της ανάλυσης των ισοτόπων οξυγόνου (18O/16O) σε κελύφη τρηματοφόρων από θαλάσσια ιζήματα. Η έρευνά του έδειξε ότι το τέλος της τελευταίας παγετώδους περιόδου και η απότομη άνοδος της θερμοκρασίας (και κατά συνέπεια της στάθμης της θάλασσας) συνέβησαν περίπου πριν από 11.500 – 11.000 χρόνια. Υποστήριξε αργότερα (σε μεταγενέστερες δημοσιεύσεις και παρεμβάσεις του, όπως στο Nature το 1975) ότι η χρονολογία που δίνει ο Πλάτων στον «Τίμαιο» και τον «Κριτία» για την καταβύθιση της Ατλαντίδος – δηλ. 9.000 χρόνια πριν από την εποχή του Σόλωνος (άρα περίπου το 9600 π.Χ.) – συμπίπτει εντυπωσιακά με τα γεωλογικά δεδομένα της περιόδου Preboreal. Τα βασικά σημεία της επιστημονικής τεκμηρίωσης ήταν:
- Λιώσιμο των Πάγων με απότομη εισροή υδάτων στους ωκεανούς. Προκάλεσε παγκόσμια άνοδο της στάθμης των υδάτων.
- Πλημμύρα (Catastrophic Flooding): Επρότεινε ότι αυτή η ταχεία μεταβολή θα μπορούσε να είχε καταγραφεί στην συλλογική μνήμη των ανθρώπων ως ένας παγκόσμιος κατακλυσμός.
Η σύγκλιση της χρονολογίας του Πλάτωνος (11.600 χρόνια πριν) με την γεωλογική μετάβαση από το Πλειστόκαινο στην Ολόκαινο (11.500 χρόνια πριν) εθεωρήθη από τον Emiliani ως ένδειξη ότι η πλατωνική αναφορά, ίσως, βασιζόταν σε πραγματική προφορική παράδοση που διέσωσε ένα γεωλογικό γεγονός.
- Emiliani C. «Pleistocene Temperatures», The Journal of Geology, Πανεπ. Σικάγο, Vol. 63, αρ. 6, 1955. (Θεμελίωση ισοτοπικής παλαιοθερμομετρίας).
- Και «Vicissitudes of Quaternary ice sheets / Μεταβολές των Τεταρτογενών Πάγων», Nature, 1975. (Αναφορά σε κατακλυσμιαία γεγονότα).
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:
[1] Αυτή η Αθήνα, είναι στον ενικό, διότι δεν έχει ενώσει ακόμη ο Θησεύς τα διάφορα πολίσματα, ούτως ώστε να μετονομασθεί στον πληθυντικό: αι Αθήναι.
[2] Οι Αλωάδες (Αλωάδαι / Αλωίδαι) ήταν δύο γιοί του Αλωέα και της Ιφιμεδείας (κόρης του αδελφού του Αλωέα, του Τρίοπα) με θεϊκό σπέρμα του Ποσειδώνος: Ο Εφιάλτης και ο Ώτος. Κάποτε επιχείρησαν να βάλουν το βουνό Όσσα επάνω στον Όλυμπο και επάνω σε αυτά, και το όρος Πήλιο, για να σταθούν υψηλότερα από τους Ολύμπιους θεούς και να τους πάρουν την εξουσία. Αλλά οι θεοί νίκησαν την αλαζονεία τους… – ΠΗΓΗ: Ομ. Ιλιάδα (Ε,385), Οδύσσεια (λ,305-319), Ψευδο-Απολλόδωρος, 1972,I,VII,4. Σουλτς (1884-1890, συλλογή 253), Υγίνος (Μύθοι, 25).
Φθια, Δεικτα, Ποσειδωνια Αθηνα, αδης Θουλη Γλωσσες των Θεων προκατακλυσμιαια εποχη πρωτοελληνικη πρωτογλωσσα Μητροπουλος επιστημονικη Μονοκεντρικη Προσεγγιση ελληνικη Γλωσσας παραδοση μυθολογια δικτυο μυθολογικο προκατακλυσμιαιο κεντρο δικτα, θεος Ποσειδων κεντρα Θεοι Ουρανιοι, Ποντιοι, Χθονιοι Υποχθονιοι επιλεκτοι ηρωες παιδια αθανατων θνητοι ολοκληρωμενο συστημα επικοινωνια βιολογικη εξελιξ επιστημη βιολογια Τυφωνας τυφων Τυφωνικη Διαφθορα Ταρταρια ταρταρος ταρταρα ηθικη πολιτισμικη αλλοιωση Ποσειδωνας αρχοντας μετονομασια ατλαντιδα ατλαντις αρχοντες ατλαντες επεκτατικη πολιτικη κυριαρχια Μεγαλη Καταστροφη 11.604 χρονια πριν εξαφανιση ηρωας 11.600 πολιτισμικοι Σπορεις Παγκοσμια Πολυγλωσσια προκατακλυσμιαιος πολιτισμος επιζωντες πολιτισμικος σπορεας σπορευς Τριπτολεμος παλαιολιθικες κοινωνιες κυνηγοι τροφοσυλλεκτες Δεικτη δικτη γλωσσικη διαφοροποιηση γονιμοποιηση ιδιωμα Βιβλος πυργος Βαβελ αντιγραφη ελληνικος μυθος γιγαντες Αλωαδες υπεροχη υψηλοτερη πιστοτητα υψηλες εννοιες δανειο θεικο προτυπο ΠρωτοΕλληνικη 9604 9600 πΧ ομηρικα επη Ιλιαδα Οδυσσεια ομηρικο επος ομηρος απαρχες γλωσσολογικο παραδοξο 8ος αιωνας πΧ συνθετη ομηρικη πολυκεντρικοτητα ενοτητα κοινη ριζα ποικιλομορφια αρχαιες διαλεκτοι ηθικη παρακμη γεωλογια ερμηνεια προτομη καφε γηινη αποχρωση πρασινο φοντο κλασσικη τεχνοτροπια αναπαρισταση ποιητη τυφλος γεροντας γερος γραμματοσημα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δραχμη 1983 – αναμνηστικη σειρα Πνευματικες Προσωπικοτητες ΕΛΤΑ, ελληνικα ταχυδρομεια 198ε αρχαια νεοτερη ελληνικη γραμματεια εργασια εμιλιανι αιμιλιανι Emiliani, Μπολονια, 1922 -1995, γεωλογος μικροπαλαιοντολογος παλαιοωκεανογραφια 1955 μεθοδος αναλυσης ισοτοπο οξυγονου οξυγονο κελυφος τρηματοφορο θαλασσιο ιζημα τελευταια παγετωδης περιοδος αποτομη ανοδος της θερμοκρασιας θερμοκρασια σταθμη θαλασσας 11.500 – 11.000 χρονων Πλατων πλατωνος πλατων πλατωνα Τιμαιος Κριτιας καταβυθιση ατλαντιδας 9.000 Σολωνας σολων 9600 Preboreal λιωσιμο παγων αποτομη εισροη υδατων ωκεανος παγκοσμια υδωρ πλημμυρα Catastrophic Flooding μεταβολη καταγραφη συλλογικη μνημη ανθρωπων παγκοσμιος κατακλυσμος μεταβαση Πλειστοκαινο Ολοκαινο 9500 πραγματικη προφορικη παραδοση γεωλογικο γεγονος ισοτοπικη παλαιοθερμομετρια κατακλυσμιαια προκατακλυσμιαια γεγονοτα ενικος Θησευς θησεας πολισμα πληθυντικος Αθηναι αλωαδες Αλωαδαι / Αλωιδαι Αλωιδες αλωεα αλωευς Ιφιμεδεια Τριοπας θεικο σπερμα Ποσειδωνος Εφιαλτης ωτος βουνο οσσα κισσαβος ορος ολυμπος Πηλιο, πηλιον ολυμπιοι θεοι εξουσια αλαζονεια Ιλιας ΨευδοΑπολλοδωρος, υγινος Τεταρτογενεις Παγοι Τεταρτογενης Παγος
