Αποτελέσματα για: Φιλότητ

Της δρ. Γεωργίας Κατσογριδάκη, διαιτολόγου – διατροφολόγου Στην αρχαία ελληνική σκέψη, οι έννοιες του Νείκος και της Φιλότητας του Εμπεδοκλή[1] αποκτούν κεντρικό ρόλο στην κατανόηση της φύσης και των μεταβολών της. Η διαρκής αλληλεπίδραση αυτών των δύο κοσμικών δυνάμεων καθορίζει την πορεία της ύπαρξης, δίνοντας μας έναν τρόπο να αποδώσουμε νόημα στις αλλαγές που […]

Ἐκ Φιλότητος ἄρχεσθαι καί Νείκους παύεσθαι «οἵ δ᾽ἄλλοι φιλότητα καί ὅρκια πιστά ταμόντες» Γράφει ο καθηγητής φιλόλογος Πέτρος Ιωαννίδης Η παραπάνω φράση είναι απ’ τη Ραψωδία Γ’ της Ιλιάδας του Ομήρου και αποτελεί φόρμουλα, ήτοι στερεότυπη φράση, διότι επαναλαμβάνεται στους στίχους 73, 94 (τάμωμεν αντί ταμόντες), 256, 323 (γενέσθαι αντί ταμόντες) και σημαίνει «κι […]

[…] ο ένας δίπλα στον άλλο μένοντες. Αρχαίον κείμενον: ὣς ἔφατ’, ἠέλιος δ’ ἄρ’ ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν· ἐλθόντες δ’ ἄρα τώ γε μυχῷ σπείους γλαφυροῖο τερπέσθην φιλότητι, παρ’ ἀλλήλοισι μένοντες. Παρακάτω φαίνεται ότι ο Οδυσσέας από 6 συντρόφους απέκτησε συνολικά 16 παιδιά: Πηνελόπη: Τηλέμαχος, Αρκεσίλαος, Πολιπόρθης Κίρκη: Τηλέγονος, Άγριος, Λατίνος, Αύσονας, Ρώμος / Ρέμος, […]

[…] πρῶτος ἐς τὴν φιάλην κύπτων, ἡ δὲ ἐπότιζεν ἱκανῶς πάντας, τὸ γὰρ νᾶμα ἀφθόνως ἐπεδίδου, καθάπερ δὴ τοῖς πηγαίοις ἀναδιδομένοις, ἔπιέ τε καὶ ὁ Ἀπολλώνιος, ὑπὲρ γὰρ φιλότητος Ἰνδοῖς τὸ ποτὸν τοῦτο εὕρηται. ποιοῦνται δὲ αὐτοῦ οἰνοχόον Τάνταλον, ἐπειδὴ φιλικώτατος ἀνθρώπων ἔδοξεν. πιόντας δὲ αὐτοὺς ἐδέξατο ἡ γῆ εὐναῖς, ἃς αὐτὴ ὑπεστόρνυ. ἐπεὶ δὲ […]

[…] πιο ικανός στις τέχνες από όλους τους απογόνους του Ουρανού. [Ζεύς]… λοισθοτάτην δ’ Ἥρην θαλερὴν ποιήσατ’ ἄκοιτιν, ἡ δ’ Ἥβην καὶ Ἄρηα καὶ Εἰλείθυιαν ἔτικτε  μιχθεῖσ’ ἐν φιλότητι θεῶν βασιλῆι καὶ ἀνδρῶν.   αὐτὸς δ’ ἐκ κεφαλῆς γλαυκώπιδα γείνατ’ Ἀθήνην, δεινὴν ἐγρεκύδοιμον ἀγέστρατον ἀτρυτώνην,   (925) πότνιαν, ᾗ κέλαδοί τε ἅδον πόλεμοί τε μάχαι τε• […]

[…] πιο ικανός στις τέχνες από όλους τους απογόνους του Ουρανού. [Ζεύς]… λοισθοτάτην δ’ Ἥρην θαλερὴν ποιήσατ’ ἄκοιτιν, ἡ δ’ Ἥβην καὶ Ἄρηα καὶ Εἰλείθυϊαν ἔτικτε μιχθεῖσ’ ἐν φιλότητι θεῶν βασιλῆι καὶ ἀνδρῶν.  αὐτὸς δ’ ἐκ κεφαλῆς γλαυκώπιδα γείνατ’ Ἀθήνην, δεινὴν ἐγρεκύδοιμον ἀγέστρατον ἀτρυτώνην, πότνιαν, ᾗ κέλαδοί τε ἅδον πόλεμοί τε μάχαι τε, Ἥρη δ’ […]

[…] το διατυπώνει ξεκάθαρα: «Οὐκοῦν διάνοια μέν καί λόγος ταὐτόν». Όλες οι σπουδαίες έννοιες θέλουν τη γλώσσα για να «γεννηθούν» και να μεγαλώσουν: η Ελευθερία, η Δικαιοσύνη, η Φιλότητα, όλα αυτά για τα οποία αξίζει να υπάρχουμε. «Περισσότερο κατοικούμε μια γλώσσα παρά μια χώρα», επισημαίνει ο Εμίλ Σιοράν, 1911-1995, Γαλλορουμάνος φιλόσοφος. Η γλώσσα είναι η […]

[…] δύο βιβλία (2.000 στίχοι – σώζονται περίπου 350). Ο συγγραφέας δίνει τις βασικές αρχές της φυσικής φιλοσοφίας του, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από την εναλλασσόμενη κυριαρχία της Φιλότητος και του Νείκους – την αντέγραψε ο Σοπενχάουερ με την θεωρία Αγάπης-Μίσσυς – επάνω στα τέσσερα ριζώματα (ρίζες = πυρ, αήρ, ύδωρ, γη). Αυτά τα 4 […]

[…] κοσμογονία και ψυχολογία άγγιζαν τα πλέον μεγάλα μυστήρια της ζωής, μυστικά επικίνδυνα των απόκρυφων επιστημών και τεχνών. Οι μυημένοι επίστευαν πάντοτε τα φανερώματα του πνευματικού Κάλλους, της Φιλότητας και της Αλήθειας. Ο 4ος και τελευταίος βαθμός μύησης ήταν για τον έρωτα, τον γάμο, την γνωσιολογική μύηση, που διαδεχόταν η μύηση της θέλησης και να […]

[…] μέσα του ας προσθέσουν· γιατί δεν υπάρχει δυνατότερο/ανώτερο και καλύτερο από το να φροντίζει για το σπίτι, με ομοθυμία, αγαπημένο αντρόγυνο). «Ξεῖνοι δέ διαμπερές εὐχόμεθ᾽εἶναι ἐκ πατέρων φιλότητος, ἀτάρ καί ὁμήλικές εἰμεν· ἥδε δ᾽ὁδός καί μᾶλλον ὁμοφροσύνῃσιν ἐνήσει». (Όμηρος, “Οδύσσεια”, ο, 196-198) (= Φίλοι πατροπαράδοτοι θεωρούμαστε από χρόνια και είμαστε συνομήλικοι και το ταξείδι […]

Ο ΥΠΝΟΣ, ο ΘΑΝΑΤΟΣ και τα ΟΝΕΙΡΑ Της Ελευθερίας Ανδρειωμένου-Κωνσταντίνου Σύμφωνα με αρκετές πηγές αγάλματα του θεού Ύπνου υπήρχαν στην Σικυώνα, την Σπάρτη, κ.α. και προφανώς κάποιο από αυτά ήταν το πρωτότυπο για τα αντίγραφα που δημιουργήθηκαν από τους κλασσικούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους, τόσο σε διαφορετικό υλικό όσο και σε διαφορετικές κλίμακες. Χάλκινη κεφαλή […]

[…] Ο Επαναστάτης Προμηθέας κλέβει τη Φωτιά-Γνώση από το Δία-Εξουσία και τη δωρίζει στο εξαθλιωμένο ανθρώπινο γένος. Είναι ο Μέγας Ευεργέτης και Εραστής της Ανθρωπότητας [«διά τήν λίαν φιλότητα βροτῶν»= για την υπερβολική του αγάπη προς τους ανθρώπους (στ.123)]. Παραλληλίζεται με τους Δεσμώτες του Πλατωνικού Σπηλαίου, που σπάνε τις αλυσίδες, βγαίνουν από το Σπήλαιο και […]

[…] 10, 3 [Ο Όμηρος δι’ αυτών φαίνεται να επιβεβαιώνει τα δόγματα της Σικελικής σχολής και την άποψιν του Εμπεδοκλέους. Ονομάζει Άρην το «νείκος» και Αφροδίτην την « φιλότητα». Αυτούς, λοιπόν, οι οποίοι κατά πρώτον ήσαν αντίπαλοι αρχαί, μετά από την παλαιάν φιλονικίαν των, τους παρουσιάζει ηνωμένους μετ’ απολύτου αρμονίας. Είναι, λοιπόν, λογικόν εξ αυτών […]

[…] ὠνομασμένος, ὅθεν καὶ ἐκ Διὸς καὶ Ἥρας ἔφασαν αὐτὸν γενέσθαι, τινὲς δὲ μόνης τῆς Ἥρας· Lucius Annaeus CORNUTUS, Περί Θεών Φύσεως [3] Ἥρη δ’ Ἥφαιστον κλυτὸν οὐ φιλότητι μιγεῖσα γείνατο, καὶ ζαμένησε καὶ ἤρισεν ᾧ παρακοίτῃ, ἐκ πάντων τέχνῃσι κεκασμένον Οὐρανιώνων. Ἡσίοδος, Θεογονία [4] ἴσως δὲ μετεωρολογῶν ὁ νομοθέτης τὸν ἀέρα “Ἥραν” ὠνόμασεν ἐπικρυπτόμενος, […]