Του ιατρού πνευμονολόγου-φυματιολόγου Στυλιανού Θ. Μητρόπουλου
Την προκατακλυσμιαία εποχή η Δωρεά Πυρός και Λόγου των θεών από τον θεό Προμηθέα πρόσφερε στους ανθρώπους:
- Γλώσσες Λόγου και
- Γραφή (Μνήμης) Λόγου.
Τότε οι Ζήνες ίδρυσαν πόλεις θεών και Ηρώων. Στις προκατακλυσμιαίες πόλεις ο Δευκαλίων με την Πρωτόπλαστη των θεών Πύρρα ανάπτυξαν την προκατακλυσμιαία Ελληνική γλώσσα λόγου και αλφάβητο γραφής Μνήμης Λόγου. Την 10η χιλιετία π.Χ. από τον Ζήνα Ποσειδώνα είχαν ιδρυθεί δίδυμες ηρωικές “πόντιες” πόλεις, θεών και ηρώων των Αθηνών, δηλαδή:
- α) Αι Αθήναι – Ποσειδωνία του Σαρωνικού της Άσπρης Θάλασσας – Τηθύος και
- β) Αι Αθήναι – της θυγατρικής Ποσειδωνίας του Ωκεανού της Γαλάζιας Θάλασσας.
Αθήναι Σαρωνικού βασιλιά Αιγαία
Πορεία Θησέα από Τροιζηνία και Αθήναι Σαρωνικού
Ο Θησεύς γεννηθείς την προκατακλυσμιαία θαυμαστή 10η χιλιετία π.Χ. στην Τροιζηνία, σε πορεία συνάντησης του Αιγαία, βασιλιά Αθηνών, ακολούθησε πορεία μέσω ισθμού Αίγινας προς Ποσειδωνία Αθηνών Σαρωνικού, καταποντισμένη μετά την παγετώδη περιόδου στον Βυθό του Σαρωνικού, πλησίον του ναού Ποσειδώνος στο Σούνιο. Ο Θησεύς, στα μεταγενέστερα αφηγήματα, αναφέρεται σε πορεία από Τροιζηνία μέσω Ισθμού Κορίνθου – Κακιάς Σκάλας με προορισμό συνάντησή του στην κατανοητή μεταγενέστερη στους κατοίκους της κλασσικής πόλεως Αθηνών (Περικλέους).
Αθήναι Ωκεανού ως Ατλαντίς Τυφώνα Ταρταρίας Ανταρκτικής
Στον Κριτία, ο Πλάτων αναφέρει ότι ο Ζην Ποσειδών με “κυκλική” γεωμετρία χώρισε την γη Αθηνών Ωκεανού, με ομόκεντρους δακτυλίους και δημιούργησε κανάλια με τεχνητές λίμνες της θυγατρικής δίδυμης πόλεως Αθηνών Ωκεανού. Η δίδυμη θυγατρική πόλις Αθηνών Ωκεανού, μετά κατάληψη από τον Τυφώνα Ταρταρίας μετονομάστηκε σε Ατλαντίδα και οι ηρωικοί κάτοικοι της σε Άτλαντες. Η Ατλαντίδα υπό τον Τυφώνα έγινε ορμητήριο εκστρατειών πολεμόχαρης φυλής Ατλάντων για κατάληψη και υποδούλωση πόλεων λαών του προκατακλυσμιαίου ηρωικού κόσμου , δηλαδή των πόλεων Φθίας και Δίκτας, Αθηνών Σαρωνικού, Άδη Ταινάρου, Θούλης και θυγατρικών πόλεων.
Αθήναι Ποσειδωνίας Δίδυμες, Σαρωνικού και Ωκεανού (Ατλαντίς)
Ο Πλάτων αναφέρει ότι αι προκατακλυσμιαίαι Αθήναι διχάστηκαν και αντιπαρατιθέμενες ανάπτυξαν στρατούς και στόλους με διαθέσεις επιθετικές κατακτητικές Ατλάντων και Αμυντικές Αθηναίων στις χαοτικές κατακτητικές διαθέσεις των Ατλάντων. Έτσι που τελικά ο ηρωικός κόσμος ξαφνικά «κατεποντίσθη ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ καὶ νυκτί» κάτω από ανεξέλεγκτα τυφωνικά φαινόμενα κοσμικών καταρρεύσεων με σεισμούς, κατακλυσμούς, καταβυθίσεις, άνοιγμα χασμάτων και εξαφάνισης γης, με άλλα λόγια τεκτονικών γεωλογικών και θαλάσσιων. Ακολούθησε η πολιτισμική καταστροφή με επιζώντες ήρωες να κωδικοποιούν σε μύθους τις ανείπωτες καταστροφές με καταβυθίσεις, σεισμούς, παγετώνες, μετακινήσεις πόλων και πολέμους.
Η ακρόπολις της κλασσικής Αθήνας εκτίσθη σε μνήμη και κατ’ αντιγραφή της ακροπόλεως της Αθήνας Σουνιάδος.
Αθηναίοι εναντίων Ατλάντων
Με τις αντιπαραθέσεις επιτιθέμενων και αμυνομένων, με εκστρατείες κατάληψης του κόσμου από τους Άτλαντες (Ωγύγου, Δαρδάνου Κέκροπα) και θεομηνίες -κατακλυσμούς που ακολούθησαν οο προκατακλυσμιαίος πολιτισμός έλαβε τέλος. Ο θεός Προμηθέας, έχοντας το χάρισμα της πρόβλεψης, προέτρεψε τον υιό του Δευκαλίωνα με την σύζυγό του Πύρρα να μεταβούν άμεσα από την Θούλη Αρκτικής για να βοηθήσουν με αναγκαίες προμήθειες και εφόδια τους αμυνόμενους των ηρωικών πόλεων Φθίας, Αθηνών Σαρωνικού, Δίκτας Αφροδισίου και τις Θυγατρικές τους πόλεις. Παρά τα εμπόδια κατακλυσμού του Δευκαλίωνα από τους Άτλαντες, ο Δευκαλίων και η Πύρρα διέσχισαν τον “Δευκαλιδώνιο” Ωκεανό (Ατλαντικό Κυανό) και μετά 9 μέρες και εννέα νύχτες προσγειώθηκαν στην κορυφή του Παρνασσού με όλες τις προμήθειες και εφόδια.
Αιγύπτιοι ιερείς, Σόλων και Πλάτων
Αιγύπτιοι ιερείς γνώριζαν τα συμβάντα και είπαν στον Σόλωνα με μύθους που ο Πλάτων αξιοποίησε σε έργα του, Τιμαίος και Κριτίας. Επιπρόσθετα ο Όμηρος λέγουν ότι στην Ιλιάδα και Οδύσσεια μυθολογεί τον προκατακλυσμιαίο πόλεμο Αντιπαράθεσης Αθηναίων και Ατλάντων ως “Τρωικό πόλεμο” και όχι κάποιον άλλο μεταγενέστερο από τους πολλούς μετακατακλυσμιαίους πολέμους. “Κείμενα” μαρτυρίες αρχαίων συγγραφέων έχουν διατηρήσει σε μύθους και παραδόσεις και καταποντισμένες προκατακλυσμιαίες ηρωικές πόλεις πολιτισμού καθώς και μετακατακλυσμιαίες πόλεις αναγέννησης πολιτισμού, γλώσσας λόγου Ελληνικής και γραφής μνήμης με ελληνικό αλφάβητο που αν και ξεχασμένο το επανέφεραν.
Η Σουνιάς Αθήνα.
Αθήναι Προκατακλυσμιαία Σαρωνικού συγγραφείς, μύθοι και παραδόσεις
Οι Παυσανίας, ο Στράβων και Ανώνυμες αττικές παραδόσεις που αφορούν τον Σαρωνικό, αναφέρονται σε αρχαιότατες πόλεις με παλαιότατες αχρονολόγητες καταβυθίσεις, χαμένες καταβυθισμένες ακτές και πόλεις, παλαιά ιερά της Αθηνάς και παλαιές ονομασίες σε παράκτιες περιοχές που εντοπίζουν χαρακτηριστικά αρχαιότατα ιερά, οχυρώσεις, πόλεις, προ-μυκηναϊκά κέντρα, προ-μινωικά ίχνη, σε Σούνιο, Λαύριο, Πάτροκλο, Σαλαμίνα – Αμπελάκια, Τροιζήνα, Πόρος-Καλαυρία, Αίγινα-Κολώνα, Επίδαυρο-Παλαιά Επίδαυρο… κ.ά.
Στράβων, Αναφέρεται σε παλαιές ακτές που καταβυθίστηκαν, παλαιές πόλεις που χάθηκαν στον Σαρωνικό, παλαιά ονόματα που δεν σώζονται. Ο Στράβων, στο έργο του «Γεωγραφικά», καταγράφει συστηματικά τις γεωλογικές μεταβολές που επηρέασαν τις ακτές της Ελλάδας και ιδιαίτερα τον Σαρωνικό. Φαινόμενα καταβύθισης και μεταβολής της ακτογραμμής, συνδέοντάς τα με τη δράση του Ποσειδώνα. Καταβυθίσεων στον Σαρωνικό – «Γεωγραφικά» (Βιβλίο Α΄, 3.16), ο Στράβων περιγράφει πώς η θάλασσα αλλάζει τα όρια της ξηράς «…οὐ μόνον δὲ τὰ πελάγη μεταβάλλειν, ἀλλὰ καὶ τὴν γῆν, καὶ τὴν μὲν ἀναδιδόναι τὴν δὲ καταπίνειν, ὥστε καὶ νήσους ποτὲ μὲν ἠπείρους γίνεσθαι, ποτὲ δὲ εἰς τὸ πέλαγος καταδύνειν…» = «…όχι μόνο οι θάλασσες μεταβάλλονται, αλλά και η στεριά, και την μεν (θάλασσα) να αποκαλύπτει (ξηρά), την δε να την καταπίνει, έτσι ώστε τα νησιά άλλοτε να γίνονται ηπειρωτική γη και άλλοτε να βυθίζονται στο πέλαγος…», Ο Στράβων (Βιβλίο Α΄, 3.18) αναφέρεται συγκεκριμένα σε περιοχές του Σαρωνικού και της Αργολίδας «…ἔστι δὲ καὶ τὰ περὶ Μήθυμναν καὶ τὰ περὶ Μεθώνην καὶ Τροιζῆνα… ἐκρήξεσιν ὑπὸ γῆς πυρὸς καὶ ὑδάτων καὶ πνευμάτων…»=«…είναι δε και τα μέρη γύρω από τη Μήθυμνα, τη Μεθώνη και την Τροιζήνα… (που επηρεάστηκαν) από εκρήξεις υπόγειου πυρός, υδάτων και ανέμων…». Ο Στράβων επιβεβαιώνει ότι η γεωγραφία των Ακτών της Ακτικής του Σαρωνικού δεν ήταν στατική αφού «παλαιές πόλεις» εντοπίζονται συχνά στη φιλολογία του ως «αφανισθείσες» λόγω σεισμών ή καθιζήσεων. Στην αρχαία γραμματεία, η απουσία ονομάτων για ορισμένες βυθισμένες πόλεις οφείλεται στο ότι η «μνήμη» της γλώσσας και των ονομάτων χάθηκε μαζί με τη φυσική τους υπόσταση, επιβεβαιώνοντας ότι η γλώσσα και ο τόπος είναι αδιαχώριστα στοιχεία.
Ο Πλούταρχος, στο έργο του «Βίοι Παράλληλοι» (κυρίως στον βίο του Θησέως), αναφέρεται συχνά στην ενοποίηση της Αττικής και στη μνήμη παλαιότερων οικισμών που υπήρχαν πριν από την καθιέρωση των Αθηνών ως ενιαίου κέντρου. Ακολουθούν χαρακτηριστικά αποσπάσματα που αφορούν τη διασπορά ιερών και τη μνήμη παλαιών πόλεων. Περί της ενοποίησης και των παλαιών οικισμών (Πλούταρχος, Θησεύς 24.1-2) Ο Πλούταρχος περιγράφει πώς ο Θησέας κατέλυσε τα τοπικά συμβούλια και τα αρχηγεία των πόλεων για να δημιουργήσει μία πόλη, διατηρώντας όμως τα ιερά «…καταλύσας δὲ τὰ παρ’ ἑκάστοις πρυτανεῖα καὶ βουλευτήρια καὶ ἀρχεῖα, μίαν δὲ καὶ κοινὴν ἅπασι πρυτανείαν καὶ βουλευτήριον ἐν τῇ νῦν ἔτι τῇ πόλει συνετάξατο, τὰ δ’ ἐν μέρει τοῖς ἄλλοις πάλαι συνοικοῦσιν ἀφῆκε…» = «…αφού κατάλυσε τα πρυτανεία, τα βουλευτήρια και τις αρχές που υπήρχαν στον καθένα (από τους οικισμούς), ίδρυσε ένα κοινό πρυτανείο και βουλευτήριο στην πόλη (των Αθηνών) που υπάρχει ακόμη και σήμερα, ενώ τα ιερά των άλλων πόλεων, όπου κατοικούσαν παλαιότερα, τα άφησε (ως είχαν)…». Ο Πλούταρχος, στον βίο του Θησέως (18.1), αναφέρει την εγκατάσταση της λατρείας και τα ιερά που σηματοδοτούσαν την παρουσία της θεάς στις ακτές και τα όρια, Αθηνά και παράκτια ιερά «…ἐπεὶ δὲ ἐπανῆλθεν, ᾠκοδομήσατο ἱερὰ τῆς Ἀθηνᾶς… καὶ τὰς θυσίας τὰς ἐπὶ τῷ Σκιρῷ καθίδρυσε, καὶ τῇ Ἀθηνᾷ τῇ Σκιράδι…» = «…όταν επέστρεψε, έχτισε ιερά της Αθηνάς… και καθιέρωσε τις θυσίες στον Σκίρο και Αθηνά Σκιράδα…». Τα κείμενα του Πλουτάρχου αποτελούν μαρτυρία μιας εποχής όπου η Αττική ήταν στις ακτές ψηφιδωτό αυτόνομων, ισχυρών παραθαλάσσιων οικισμών . Η αναφορά του σε «ιερά που έμειναν» (με κέντρα που καταλύθηκαν) επιβεβαιώνει τη θέση ότι η θρησκευτική και πολιτισμική μνήμη των παράκτιων οικισμών προηγούνταν της κρατικής υπόστασης των Αθηνών. Η εμμονή του Πλουτάρχου να διασώσει αυτά τα ονόματα των ιερών επιτρέπει σήμερα την ανασύνθεση μιας ιστορίας που η επίσημη αρχαιολογία ως ατεκμηρίωτη συχνά θεωρεί «μυθολογική».
Πυθαγόρεια κοσμολογία, Η σύνδεση του Κέντρου (Αθήνα) με το Όλον
Οι Πυθαγόρειοι πίστευαν ότι το «Κέντρο» του κόσμου (Πυρ /Ζευς) συνδέει τον Κάτω Κόσμο με τον Πάνω Κόσμο (Ουρανό). Ο Ιάμβλιχος στο «Περί Πυθαγορικού Βίου» (34) αναφέρεται στη σύνδεση αυτή «…τὸ δὲ πᾶν εἶναι διῃρημένον εἴς τε τὰ ὑπὸ σελήνην καὶ τὰ ὑπὲρ σελήνην, καὶ τὰ ἐν τοῖς τόποις τούτοις συμφώνως ἔχειν πρὸς ἄλληλα…»= «…το δε παν (το σύμπαν) είναι διαιρεμένο σε αυτά που είναι κάτω από τη σελήνη και σε αυτά που είναι πάνω από τη σελήνη, και τα πράγματα σε αυτούς τους τόπους βρίσκονται σε συμφωνία (αρμονία) μεταξύ τους…». Αι Αθήναι, τμήμα Ουράνιου και Υπόγειου άξονα η γεωγραφία είναι συμβολική.
Ο Πλάτων, επηρεασμένος από αυτές τις παραδόσεις, περιγράφει την «Ατλαντίδα» (Κριτίας 112a) την Αθήνα ως ιερή πόλη, συνδεδεμένη με τις δυνάμεις του Ωκεανού και των Θεών «…τῆς δὲ Ἀθήνηθεν αὐτοῖς οἱ τῇδε τῆς παλαιᾶς Ἀτθίδος οἰκήτορες, ἱεροὶ ὄντες καὶ θεῖοι… τοὺς δὲ πάλαι τοὺς Ἀτλαντικοὺς ὄντας καὶ τῆς Ἀτλαντίδος ἑκάστοτε…»= «…όσο για εκείνους από την Αθήνα, οι κάτοικοι της παλαιάς Ατθίδας, όντες ιεροί και θεϊκοί… και για εκείνους τους παλαιούς που ήταν Ατλάντιοι και ανήκαν στην Ατλαντίδα σε κάθε εποχή…»
Η γραμμή Ταίναρο (Άδης) – Ανταρκτική (Τάρταρος) – Ποσειδωνία – Ατλαντίδα / Αθήναι Σαρωνικού παρουσιάζει μια κάθετη σύνδεση του «Κάτω» με το «Άνω» μέσω Αθηνών ως σήμα θαμμένης Μνήμης. Στην αρχαία παράδοση, το Ταίναρο λειτουργεί ως «πύλη» της σε λήθη “Μνήμης” στον Κάτω Κόσμο επίγειου ζεύξης με το υποχθόνιο. Αντίθετα ο Τάρταρος στα τρίσβαθα της Ανταρκτικής, τόπου τιμωρίας και «συντήρησης» Τιτάνων, Γιγάντων και άλλων είναι το σκοτεινό «αντίβαρο» της Ατλαντίδας που κατά την Ορφική παράδοση αντιρροπίζεται με το φωτεινό των Αθηνών. Τα αρχαία κείμενα «αρμονίας» και «συμφωνίας» παρέχουν μια ερμηνευτική ανασύνθεση της μυθολογίας Αθηνών και Ατλαντίδας και τις δυνάμεις Τυφωνικής Ταρταρίας Ανταρκτικής με τις κυρίαρχες Δυνάμεις Ελπίδος Αρκτικής (Υπερβόρειας).
Αθήναι, Γεωλογικές Αλλαγές από την 10η χιλιετία π.Χ.
Πριν τον κατακλυσμό οι επιστήμονες βεβαιώνουν ότι είχε διαφορετική ακτογραμμή η Ακτή της Αττικής και Αι Αθήναι τότε παράκτια κατέληξαν στον Βυθό του Σαρωνικού εγγύς του ναού του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Στις χιλιετίες η κλασσική πόλις Αθηνών (Περικλέους) χρεώθηκε όλες τις καταστροφές, προκατακλυσμιαίες και μετακατακλυσμιαίες όπως και την έκρηξη του Ηφαιστείου της Θήρας ως “επικρατούσα επιστημονική άποψη” τεκμηριωμένη με ραδιοχρονολόγηση – δενδροχρονολόγηση το 1560 πΧ.. Έτσι τα συμπεράσματα δεν συμβαδίζουν δικαιολογημένα με τις μυθολογικές αναφορές καταβύθισης ακτογραμμών κ.ά. Αυτονόητο ποικίλες καταστροφές καταλήγουν σε ποικιλία από συμπεράσματα που αδιαφιλονίκητα δεν τεκμηριώνουν τις “προκατακλυσμιαίες” Δίδυμες πόλεις των Αθηνών, Σαρωνικού και θυγατρική Ωκεανού Ατλαντίδα (Πηγές: Ορφικά Πυθαγόρεια παράδοση και Νεοπλατωνικοί Πρόκλος, Δαμάσκιος) με μόνη τεκμηριωμένη καταστροφή το 1560 π.Χ. Το Αιγαίο ως τόπος από τις πιο σεισμογενείς της Ευρώπης (υποβύθισης αφρικανικής πλάκας κάτω από θρυμματισμένη πλάκα Αιγηίδος και Αιγαίου) με εκατοντάδες σεισμικά γεγονότα ιστορικά και άγνωστα προϊστορικά χρόνια. Πολύ μεγάλοι σεισμούς, όπως ο ισχυρός σεισμός του 365μΧ., (~8,3 Ρίχτερ) με εκτεταμένες καταστροφές την Κρήτη και από παλιρροϊκά κύματα καταστροφές και στην ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο (Αλεξάνδρεια, κτλ. ). Η τεκμηρίωση για γεγονότα πριν από τους ιστορικούς χρόνους, 4η χιλιετία π.Χ., μέχρι και την 10 χιλιετία πΧ., είναι αρκετά ελλειπής και πρέπει να ερευνηθούν με παλαιο- σεισμολογία χωρίς κάλυψη όλων των γεγονότων. Η στάθμη της θάλασσας στο Αιγαίο από την 10η χιλιετία π.Χ., τέλους της τελευταίας παγετώδους περιόδου βρέθηκε αρχικά σε ταχεία άνοδο που από την 3η χιλιετία πΧ., εξακολουθεί με σταθερή άνοδο με ρυθμό περίπου 1 χιλιοστό ανά έτος. Αυτονόητο ότι η στάθμη ότι έχει ανέβει δεκάδες μέτρα (~100 μ. από το 10.000 πΧ.) από το χαμηλότερο επίπεδο στάθμης του τέλους των παγετώνων που εξαρτάται όμως και από τις τοπικές τεκτονικές κινήσεις… (1).
Αθηνών Μνήμης ιερά. Σκιροφόριον Ναός θεάς Αθηνάς.
Αθηνών Ποσειδωνίας Σαρωνικού ως ιερά σήματα μνήμες «σιωπηλοί μάρτυρες» της προκατακλυσμιαίας ηρωικής περιόδου. Σε αναφορές (Παυσανίας και Στράβων) και ευρήματα κλασικής αρχαιολογίας συνδέουν την τοπογραφία της Αττικής με τις λατρευτικές διαδρομές των Αθηναίων της κλασσικής Αθήνας…
«Αθηνά Σκιράς», συνδέεται με τον μυθικό ήρωα Σκίρο Αττικής Ακτής μεταγενέστερου τόπου λατρείας, Σκιρόν -Σκιροφόριον Ναός Αθηνάς Σκιράδας, Δήμητρας – Κόρης και Ζήνα Ποσειδώνα. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Σκίρος μάντης από την Ελευσίνα στην Ακτή Αττικής ίδρυσε ιερό επίκλησης της θεάς Αθηνάς ως γιορτή «Σκιροφορίων» πομπής από Ακρόπολη προς Σκιρόν, όπου μεταφερόταν ιερό σκιάδειο (= λευκό αλεξήλιον / ομπρέλα) της Αθηνάς Σκιράδας. Όλα τα παραπάνω ίσως ανατραπούν ανάλογα με την πόλιν των Αθηνών, την προκατακλυσμιαία «Ηρωικής Εποχής» ή την κλασσική. Τα παράκτια ιερά, για τοπικές λατρείες, αλλά και ίχνη μνήμης παλαιάς γεωγραφίας από μεθηρωικούς επιζώντες και ηρωικούς απογόνους τους της εποχής πριν από τις μεγάλες αλλαγές… ξηράς και θάλασσας.
Αθηνών, Μνήμη και Άδης
Η σύνδεση Αθηνών με τον Άδη Ταινάρου έως Τάρταρο της Ανταρκτικής, μέσα από Ορφικά αποσπάσματα και Πυθαγόρειες κοσμολογικές αντιλήψεις, οι οποίες θεωρούσαν την πόλη ως «μικρόκοσμο» συνδεδεμένο με το «όλον» του σύμπαντος Κόσμου….
ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 8.6.2026.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
- Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ), Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (Γεωδυναμικό Ινστιτούτο). Υπουργείο Πολιτισμού (για αρχαιολογικά δεδομένα που σχετίζονται με καταστροφές), Τμήματα Γεωλογίας, ΕΚΠΑ παλαιοκλιματολογίας -θαλάσσιας γεωλογίας.
αρχαιες διδυμες πολεις Αθηναι προκατακλυσμιαια μετακατακλυσμιαια αθηνα
πολις εποχη Δωρεα Πυρος πυρ Λογος θεοι θεος Προμηθεας ανθρωπος Γλωσσα Γραφη Μνημη Ζηνες ιδρυση πολη Ηρωες προκατακλυσμιαιες πολεις Δευκαλιων πρωτοπλαστη Πυρρα ελληνικη αλφαβητο 10η χιλιετια πΧ Ζηνας Ποσειδωνας ηρωικη ποντια Ποσειδωνια Σαρωνικος κολπος ασπρη Θαλασσα Τηθυς θυγατρικη Ποσειδων Ωκεανος γαλαζια θαλασσα βασιλιας Αιγαιας Θησεας Τροιζηνια Θησευς Τροιζηνα, Αιγαιευς βασιλευς Αθηνων, ισθμος Αιγινα καταποντισμενη βυθισμενη παγετωδης περιοδος Βυθος ναος Ποσειδωνος Σουνιο Κορινθου κορινθος κακια Σκαλα κλασσικη περικλης ατλαντις Τυφωνας Ταρταρια Ανταρκτικη Κριτιας, Πλατων Ζην κυκλικη ιερη ιερα γεωμετρια ομοκεντροι κυκλοι δακτυλιοι καναλι τεχνητη λιμνη διδυμη Τυφων Ταρταρα μετονομασια Ατλαντιδα κατοικοι ατλαντες ορμητηριο εκστρατεια πολεμοχαρη φυλη καταληψη υποδουλωση λαος προκατακλυσμιαιος ηρωικος κοσμος Φθια Δικτα αδης Ταιναρος Θουλη Πλατωνας στρατος στολος κατακτητης Αμυνα αρχαιοι Αθηναιοι τυφωνικα φαινομενα κοσμικη καταρρευση σεισμος, κατακλυσμος, καταβυθισεις, ανοιγμα χασμα εξαφανιση τεκτονικη γεωλογικη θαλασσια πολιτισμικη καταστροφη επιζωντες ηρωες κωδικοποιηση μυθος καταστροφη παγετωνας, πολος πολεμοι αντιπαραθεση επιτιθεμενοι Ωγυγος, Δαρδανος Κεκροπας κεκρωψ θεομηνια Προμηθευς, χαρισμα προβλεψη Δευκαλιωνας Πυρρα Θουλη Αρκτικη αναγκαιες προμηθειες εφοδια Δεικτα αφροδισιο Δευκαλιων Δευκαλιδωνιος ατλαντικος κυανος εννεα μερες 9 νυχτες Παρνασσος αιγυπτιοι ιερεις, σολων σολωνας αιγυπτος ιερεις μυθος εργα Τιμαιος ομηρος Ιλιαδα ιλιας Οδυσσεια μυθολογια τροια Τρωικος μετακατακλυσμιαιος αρχαιοι συγγραφεις μυθοι παραδοση καταποντιση αναγεννηση ελληνικη ελληνικο παραδοσεις Παυσανιας, Στραβων ανωνυμη αττικη αρχαιοτατη παλαιατατη αχρονολογητη καταβυθιση χαμενη παλαια ιερα παλια ονομασια ονομα οχυρωση προμυκηναικα κεντρα, προμινωικα Λαυριο, Πατροκλος, Σαλαμινα, Αμπελακια, νησος Πορος Καλαυρια, Κολωνα, Επιδαυρος στραβωνας γεωλογια μεταβολη ακτογραμμη πελαγος ηπειρος καταδυνη θαλασσες στερια ξηρα νησια αργολιδα Μηθυμνα Μεθωνη εκρηξη πυρος υδατα πνευμα υπογειο ανεμος ακτικη σεισμοι καθιζηση γραμματεια, βυθισμενες πολεις πλουταρχος, Βιοι Παραλληλοι ενοποιηση οικισμος διασπορα συμβουλιο αρχηγειο καταλυση πρυτανειο βουλευτηριο αρχειο βουλη συνοικια βουλευτηριον λατρεια ορια, οικοδομηση θεα αθηνα θυσια Σκιρος καθιδρυση Σκιραδα Σκιρας αυτονομος, ισχυρος παραθαλασσιος θρησκευτικη πολιτισμικη κρατος εμμονη ιστορια αρχαιολογια μυθολογια πυθαγορεια κοσμολογια, ολον Πυθαγορειοι Ζευς Κατω Κοσμος Πανω Κοσμος Ουρανος ιαμβλιχος Περι Πυθαγορικου Βιου συνδεση σεληνη παν συμπαν συμφωνια αρμονια Ουρανιος Υπογειος αξονας γεωγραφια συμβολικη παραδοσεις, δυναμεις αηήνηθεν ατθιδα ατθις οικητορες, ιεροι θειοι ατλαντικοι ταιναρο αδης ανταρκτικη Ταρταρος καθετη ανω σημα θαμμενη πυλη ληθη επιγειος ζευξη υποχθονιο τρισβαθα τιμωρια συντηρηση Τιτανες Γιγαντες τιταν σκοτεινο αντιβαρο ορφικη ορφεας ορφευς αντιρροπος φωτεινο αρμονια ερμηνεια Ελπιδα Υπερβορεια κλασσικα Ηφαιστειο Θηρας θηρα σαντορινη ραδιοχρονολογηση – δενδροχρονολογηση 16ος αιωνας 1560 πΧ Πυθαγορας νεοπλατωνικοι Προκλος, Δαμασκιος αιγαιο σεισμογενης τοπος ευρωπη υποβυθιση αφρικανικη πλακα Αιγηιδα αιγηις αγνωστα προιστορικα χρονια 4ος 365 μΧ Κρητη παλιρροικο κυμα ανατολικη Μεσογειςο Αλεξανδρεια ιστορικα 4η παλαιοσεισμολογια σταθμη θαλασσας τελευταια παγετωδης περιοδος 3η ανοδος 10000 τεκτονικες κινησεις σκιροφοριον αρχαιολογια λατρεια Σκιρον -Σκιροφοριο θεα Δημητρα Κορη μαντης Ελευσινα επικληση γιορτη Σκιροφοριων πομπη σκιαδειο λευκη ομπρελα κοσμολογια παλαιοκλιματολογια θαλασσια γεωλογια αλεξηλιο
