Ιστορική απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ υπέρ των εκδοτών Τύπου απέναντι στις ψηφιακές πλατφόρμες

Το Δι­κα­στή­ριο της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης εξέ­δω­σε την Τρί­τη 12.5.2026 μία ση­μα­ντι­κή από­φα­ση, κρί­νο­ντας ότι τα κρά­τη μέ­λη μπο­ρούν νό­μι­μα να επι­βά­λουν στις πλατ­φόρ­μες την κα­τα­βο­λή δί­και­ης αμοι­βής στους εκ­δό­τες Τύ­που (και κα­τ’ επέ­κτα­ση και στους δη­μο­σιο­γρά­φους), όταν το πε­ριε­χό­με­νό τους χρη­σι­μο­ποιεί­ται από ψη­φια­κές πλατ­φόρ­μες κα­θώς και να θε­σπί­σουν δια­δι­κα­σί­ες που υπο­χρε­ώ­νουν τις πλατ­φόρ­μες να δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται με τους εκ­δό­τες Τύ­που και να τους πα­ρέ­χουν τα απα­ραί­τη­τα στοι­χεία για τον κα­θο­ρι­σμό της αμοι­βής.

Η από­φα­ση εκ­δό­θη­κε επί αντι­δι­κί­ας με­τα­ξύ της Meta Platforms Ireland και της ιτα­λι­κής ρυθ­μι­στι­κής αρ­χής AGCOM (Αρ­χή Τη­λε­πι­κοι­νω­νιών και Τα­χυ­δρο­μεί­ων) και έκρι­νε για πρώ­τη φο­ρά ζη­τή­μα­τα ερ­μη­νεί­ας του συγ­γε­νι­κού δι­καιώ­μα­τος εκ­δο­τών Τύ­που, όπως αυ­τά θε­σπί­στη­καν με την Ευ­ρω­παϊ­κή Οδη­γία του 2019 για τα πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα στην Ενιαία Ψη­φια­κή Αγο­ρά και ει­δι­κό­τε­ρα τη συμ­βα­τό­τη­τα του σχε­τι­κού Ιτα­λι­κού Νό­μου με το ενω­σια­κό Δί­καιο.

Με το Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο να επι­βε­βαιώ­νει ότι η χρή­ση δη­μο­σιευ­μά­των Τύ­που από πλατ­φόρ­μες απαι­τεί προη­γού­με­νη άδεια και προ­φα­νώς αμοι­βή και ότι οι εθνι­κές Aρ­χές μπο­ρούν να πα­ρεμ­βαί­νουν, ακό­μα και επι­βάλ­λο­ντας κυ­ρώ­σεις, ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται δί­καιη απο­ζη­μί­ω­ση των εκ­δο­τών, η από­φα­ση αυ­τή θε­ω­ρεί­ται κομ­βι­κή για το μέλ­λον της δη­μο­σιο­γρα­φί­ας και των σχέ­σε­ων των εκ­δο­τών με τους τε­χνο­λο­γι­κούς κο­λοσ­σούς.

Με­τα­ξύ πολ­λών ση­μα­ντι­κών κρί­σε­ων, το ΔΕΕ έκρι­νε ει­δι­κά ότι οι πλατ­φόρ­μες υπο­χρε­ού­νται να ει­σέρ­χο­νται σε δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και να πα­ρέ­χουν τα ανα­γκαία στοι­χεία για τον υπο­λο­γι­σμό της αμοι­βής, ενώ απα­γο­ρεύ­ε­ται να πε­ριο­ρί­ζουν την ορα­τό­τη­τα ει­δη­σε­ο­γρα­φι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου κα­τά την διάρ­κεια δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με εκ­δό­τες.

Εί­ναι προ­φα­νές ότι η από­φα­ση απο­τε­λεί δι­καί­ω­ση τό­σο των εκ­δο­τών Τύ­που όσο και των δη­μο­σιο­γρά­φων, οι οποί­οι δι­καιού­νται με­ρι­δί­ου από την όποια αμοι­βή κα­τα­βλη­θεί προς τους εκ­δό­τες εκ μέ­ρους των πλατ­φορ­μών.

Ει­δι­κό βά­ρος της από­φα­σης για την Ελ­λά­δα

Η από­φα­ση του ΔΕΕ ση­μα­το­δο­τεί κά­τι ακό­μα ση­μα­ντι­κό­τε­ρο για την Ελ­λά­δα κα­θώς ο ελ­λη­νι­κός νό­μος με τον οποίο εν­σω­μα­τώ­νε­ται στην ελ­λη­νι­κή έν­νο­μη τά­ξη το συγ­γε­νι­κό δι­καί­ω­μα των εκ­δο­τών Τύ­που έχει δια­μορ­φω­θεί κα­τ’ ακο­λου­θί­αν του ιτα­λι­κού προ­τύ­που.

Ως εκ τού­του, οι κρί­σεις της από­φα­σης αφο­ρούν άμε­σα και το ελ­λη­νι­κό θε­σμι­κό πλαί­σιο, επι­κυ­ρώ­νο­ντας απο­λύ­τως την επι­λο­γή του Έλ­λη­να νο­μο­θέ­τη, να ανα­θέ­σει στην Ελ­λη­νι­κή Επι­τρο­πή Τα­χυ­δρο­μεί­ων και Τη­λε­πι­κοι­νω­νιών (ΕΕΤΤ) τη θέ­σπι­ση του Κα­νο­νι­σμού για την εξει­δί­κευ­ση των κρι­τη­ρί­ων προσ­διο­ρι­σμού των εκ­δο­τών από τις πλατ­φόρ­μες, αλ­λά και της δυ­να­τό­τη­τας επι­βο­λής διοι­κη­τι­κών προ­στί­μων σε πε­ρί­πτω­ση μη συμ­μόρ­φω­σης των πλατ­φορ­μών προς τις τα­χθεί­σες υπο­χρε­ώ­σεις.

Ο διευ­θυ­ντής του ΟΣ­ΔΕΛ, Γ. Ζάν­νος, εδή­λω­σε: «Το Δι­κα­στή­ριο της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης με την ιστο­ρι­κή αυ­τή από­φα­σή του, επι­βε­βαί­ω­σε ότι το δια­χρο­νι­κό αί­τη­μα εκ­δο­τών και δη­μο­σιο­γρά­φων απέ­να­ντι στις με­γά­λες πλατ­φόρ­μες για αμοι­βή και δια­φά­νεια στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις εί­ναι και δί­καιο, αλ­λά και αυ­το­νό­η­το. Πρό­κει­ται για μία από­φα­ση που λαμ­βά­νει υπ΄ό­ψιν της την ανι­σορ­ρο­πία δυ­νά­με­ων που υφί­στα­ται με­τα­ξύ

  • αφ΄ε­νός των πα­ντο­δύ­να­μων πλατ­φορ­μών και
  • αφ’ ε­τέ­ρου των εκ­δο­τών Τύ­που.

Η εξα­σφά­λι­ση της βιω­σι­μό­τη­τας και άρα του πλου­ρα­λι­σμού του Τύ­που στην ψη­φια­κή επο­χή απο­τε­λεί επι­τα­κτι­κή ανά­γκη Δη­μο­κρα­τί­ας και με την από­φα­ση αυ­τή επι­βε­βαιώ­νε­ται ότι η θέ­σπι­ση υπο­χρε­ώ­σε­ων για τις με­γά­λες πλατ­φόρ­μες εί­ναι μο­νό­δρο­μος για την επί­τευ­ξη της βιω­σι­μό­τη­τας αυ­τής. Για την Ελ­λά­δα η ση­μα­σία της από­φα­σης εί­ναι πολ­λα­πλή, κα­θώς ο ελ­λη­νι­κός νό­μος ακο­λου­θεί τις βα­σι­κές αρ­χές του ιτα­λι­κού μο­ντέ­λου, το οποίο κρί­θη­κε απο­λύ­τως συμ­βα­τό με το ενω­σια­κό δί­καιο. Επι­ση­μαί­νε­ται ότι οι Έλ­λη­νες εκ­δό­τες Τύ­που και δη­μο­σιο­γρά­φοι εξα­κο­λου­θούν να μην απο­ζη­μιώ­νο­νται από τις με­γά­λες πλατ­φόρ­μες για τη χρή­ση του δη­μο­σιο­γρα­φι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου διό­τι 4 χρό­νια με­τά την ψή­φι­ση του νό­μου δεν έχει εκ­δο­θεί ο Κα­νο­νι­σμός από την ΕΕΤΤ, ο οποί­ος θα εξει­δι­κεύ­ει τα κρι­τή­ρια, την με­θο­δο­λο­γία και την δια­δι­κα­σία για τον κα­θο­ρι­σμό της αμοι­βής».

ΠΗΓΗ: ΟΣΔΕΛ, ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 13.5.2026.

Ιστορικη νομικη αποφαση δικαστηριο ΕΕ εκδοτες Τυπου ψηφιακες πλατφορμες νομικα δικαστηρια εκδοτης Τυπος ψηφιακη πλατφορμα πνευματικα δικαωματα δικαιη ευλογη αμοιβη δημοσιογραφων δημοσιογραφοι δημοσιογραφος δημοσιογραφια δικαιο δικαιον 

author avatar
Γιώργος Λεκάκης

Σχετικά Άρθρα

Ήθη κι έθιμα του αγίου Βλασίου – του Γ. Λεκάκη

Του Γιώργου Λεκάκη Την 3η Φεβρουαρίου (την επαύριον της Κανδηλόρας...