Του Νίκου Βαρδιάμπαση(*)
Γιατί «στην εξουσία έρχονται πάντοτε οι φαύλοι»; Αριστοφάνης, Εκκλησιάζουσες, 174. > Γιατί οι «χειρότεροι εξουσιάζουν τους καλύτερους, και οι πιο κουτοί τους μυαλωμένους;» < Ισοκράτης, Προs Νικοκλέα, 14.
> Γιατί στην εξ-ουσία υπάρχει δια-φθορά; Διότι αυτή η ίδια η «εξ-ουσία» φθείρει, διαφθείρει, είναι «φθορά». Γλωσσικά «δια-φθορά» και «εξ-ουσία» είναι λέξεις σχεδόν ταυτόσημες. Το υλικό της οξείδωσης της σήψης, της αποσάθρωσης, η λεγόμενη φθορά που βγαίνει, που «ιδρώνει», που διαρρέει… έξ- έξω από την αρχική ουσία: η εξ-ουσία επικάθεται στην επιφάνεια < της οργανικής, ανόργανης ουσίας, της μηχανής, του όποιου μηχανισμού > ως σκουριά, μούχλα, δύσμορφο εξόγκωμα, με αποτέλεσμα την δυσχέρεια κίνησης, την κακή εφαρμογή, την βαθμιαία διάλυση και αποσύνθεση του όλου μηχανισμού.
Η επισκευή στις μηχανές γίνεται με τα ανταλλακτικά. Η διόρθωση στους πολιτικούς μηχανισμούς επιτυγχάνεται με την συχνή εναλλαγή προσώπων, καθώς το εξαγγελλόμενο «θέλω και άλλη τετραετία για να καταπολεμήσω τα φαινόμενα της διαφθοράς είναι οξύμωρο.
Ο αείμνηστος Κυρ. Σιμόπουλος στο πόνημά του (του 1992) με τίτλο «Η διαφθορά της Εξουσίας» προτείνει για θεραπεία σε όλα αυτά τα δεινά «την λυτρωτική άμεση δημοκρατία». Με την κυβέρνηση να λαμβάνει 9 φορές τον χρόνο ψήφο εμπιστοσύνης. Με την ενιαύσια θητεία όλων των αρχόντων κλπ.
Ο καθηγητής Κλ. Κουτσούκης, διευθυντής του Ελληνικού Κέντρου Πολιτικών Ερευνών του Παντείου Πανεπιστημίου, που σχεδίασε και διεξήγαγε αρκετές έρευνες σχετικές με το φαινόμενο της πολιτικής διαφθοράς, επιμελείται τον συλλογικό τόμο: «Διαφθορά κλπ.» (εκδ. I. Σίδερη) – με τις εισηγήσεις αρκετών επιστημόνων – από το Διεθνές Συνέδριο (20-22.11.2003), που διοργάνωσε το Πάντειο. Στο πόνημα αυτό, που είχε την καλοσύνη να μας στείλει, εξετάζεται η διαφθορά ως φαινόμενο: διαχρονικό, σύνθετο, περίπλοκο και πολύπτυχο.
Είναι ένα χρήσιμο ανάγνωσμα-αντίδοτο στο μίασμα καθ’ όσον «από την διεφθαρμένη εξουσία μολύνονται και οι έντιμοι» (Ευρ., Απ. 644.2).
ΠΗΓΗ: από την στήλη του γράφοντος «Γλωσσο-παίγνια» στην εφημ. «Ελευθεροτυπία». ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 8.8.2004.
(*) Ο Νίκος Βαρδιάμπασης (1947-2018) γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παρακολούθησε μαθήματα στη Φιλοσοφική Αθηνών (1975-1977). Έγινε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1978. Ειδικεύτηκε στην παθολογία. Εργάστηκε στην πανεπιστημιακή κλινική του Νοσοκομείου «Ο Ευαγγελισμός» και ως επιμελητής στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας (1984). Το 1985 εκλέχθηκε λέκτωρ στηβ Σχολή Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1985-1989). Επίσης εργάστηκε ως γιατρός στον ΕΟΦ και διατέλεσε τακτικό μέλος της Επιτροπής Εθνικού Συνταγολογίου (1988). Από το 1992 έως το 1997 εργάστηκε ως παθολόγος στον Οργανισμό Υγείας – Περίθαλψης της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ).
Παράλληλα με την άσκηση της ιατρικής ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο, τηλεόραση και τον Τύπο με την διαχρονική ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Εκπομπές: «Γιατί το λέμε έτσι», Α΄ Πρόγραμμα Ελληνικής Ραδιοφωνίας (1982-1988), «Κάθε μέρα και μια λέξη», «Αθήνα 9.84» (1988-1991). Ως συνεργάτης της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας (1990-1991), σε θέματα γλώσσας – ιστορίας, με τις μόνιμες στήλες «Το χθες είναι σήμερα», «Λογοπαίγνια» κ.ά. Από το 1991 εργάσθηκε στην Ελευθεροτυπία ως συντάκτης. Από το 1999 ως επιμελητής του εβδομαδιαίου περιοδικού της Ελευθεροτυπίας «Ε ΙΣΤΟΡΙΚΑ». Από το 1998 αρθρογραφησε στα περιοδικά Πάρωρον και Γαιόραμα. Ήταν παραγωγός και παρουσιαστής (1995 – 1997), της καθημερινής τηλεοπτικής εκπομπής της ΕΤ-2 «Ιστορία μιας λέξης» και από το 1998 της καθημερινής τηλεοπτικής εκπομπής «Οι λέξεις στη ζωή μας» της πρωινής καθημερινής ζώνης του MEGA. Εδίδαξε στο Δημοσιογραφικό Εργαστήρι (1994-1995· μάθημα: «Δημοσιογραφία και γλώσσα», «Ιστορία του Τύπου»), στην Σχολή Υποκριτικής του Κ. Καζάκου (1996-1998· μάθημα: «Ελληνική γλώσσα και ιστορία»). Έχουν εκδοθεί τα βιβλία του Ιατρικό Ιστορικό (εκδ. «Ηριδανός»), Ευρύλοχος (εκδ. «Ηριδανός»), Τειρεσίας (εκδ. «Κέδρος»), Ετυμολογικό Αλφαβητάριο, εκδ. Α. Α. Λιβάνη, Ιστορία μιας Λέξης (διαχρονική ιστορία της ελληνικής γλώσσας), τόμ. Α’, Β’, Γ’ Δ’, Ε’ εκδ. Α. Α. Λιβάνη.
εξουσια φαυλοι αριστοφανης ΕΞΟΥΣΙΑ – ΔΙΑΦΘΟΡΑ βαρδιαμπασης
