Του Γιώργου Λεκάκη
Η έρευνα για την τρωική μεταλλουργία παραδοσιακώς επικεντρώνεται στην σύνθεση και την κυκλοφορία του χαλκού και των κραμάτων του, αν και οι πρώιμες ανασκαφές παρείχαν περιορισμένη στρωματογραφική χρονολόγηση για αντικείμενα της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού.
- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΤΡΟΙΑΣ, ΕΔΩ.
Πιο πρόσφατες ανασκαφές (Korfmann / Pernicka) έχουν αποδώσει καλά στρωματοποιημένα ευρήματα, τα οποία εξετάστηκαν σε νέα επιστημονική μελέτη, μέσω φθορισμού ακτίνων Χ και ανάλυσης ισοτόπων μολύβδου.
Ο αρσενικός χαλκός[1] κυριαρχεί στο σύνολο, ακολουθούμενος από μη κραματοποιημένο χαλκό και κασσίτερο / μπρούντζο – ο τελευταίος εμφανίζεται στην Τροία II (Ύστερη) και εξαφανίζεται στην Τροία IV (2200 – 2000 πΧ), κυρίως εντός της ακρόπολης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένα αντικείμενα της Τροίας II – III (2500 – 2200 π.Χ.) προέρχονται από παλαιές (γεωλογικά) πηγές χαλκού, που απουσιάζουν από την περιοχή Αιγαίου / Ανατολίας, με την Χερσόνησο του Άρεως, την Αραβική, να προτείνεται ως πιθανή προέλευση.
- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΑΡΑΒΙΑΣ, ΕΔΩ.
Ωρισμένα μπρούντζινα αντικείμενα κασσίτερου εμφανίζουν περιφερειακές της Τροίας υπογραφές ισοτόπων μολύβδου, υποδηλώνοντας ότι το κράμα (η κράματωση) γινόταν τοπικά και όχι με αποκλειστική εισαγωγή επεξεργασμένου χαλκού.
ΠΗΓΗ: N. Finkel «Investigating new material from Early Bronze Age Troy – isotopic and chemical composition of copper alloys», npj Heritage Science, vol. 13, αρ.: 557, 2025, ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 3.11.2025.
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:
[1] Ο αρσενικός χαλκός / arsenical copper περιέχει έως και 0,5% αρσενικό, το οποίο, σε υψηλές θερμοκρασίες, προσδίδει υψηλότερη αντοχή σε εφελκυσμό. Ο χαλκός με μεγαλύτερο ποσοστό αρσενικού μπορεί να σκληρυνθεί πολύ πιο σκληρά από τον χαλκό.
Πριν 4.500 χρονια αρχαια Τροια εισαγωγη χαλκου Αραβια Λεκακης
