Του συγγραφέα Κωνσταντίνου Σπίνου
Ένας από τους πλέον δημοφιλείς ήρωες
της Ιλιάδος, είναι αναμφισβήτητα ο
Βασιλιάς του Άργους, ο Διομήδης, γιος του Τυδέα και της Διηπύλης,
ο οποίος έπαιξε τον δικό του ξεχωριστό ρόλο στον Τρωικό πόλεμο. Είναι ο
κλασικός ομηρικός ήρωας, ο δυνατός και τέλειος πολεμιστής, ο τολμηρός και
άφοβος, που με το παράξενο όπλο που διαθέτει, δώρο της θεάς Αθηνάς, σκορπά τον φόβο και τον τρόμο
ακόμα και το θάνατο στους αντιπάλους, που έκαναν την απερισκεψία και την
αποκοτιά να τον αντιμετωπίσουν.
Ο Όμηρος (ραψωδία Ε στιχ. 4-5) μας το
περιγράφει το όπλο του ως εξής:
«δαῖέ οἱ
ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέρ’ ὀπωρινῷ»,
που σημαίνει ότι:
«από την ασπίδα και την περικεφαλαία (του
Διομήδη) έβγαινε άκαυστο πυρ όπως (η ακτινοβολία) του φθινοπωρινού αστέρος».
εν παρόδω ότι οι αρχαίοι Έλληνες, φθινοπωρινό αστέρι ονόμαζαν τον Σείριο. Το
ερώτημα είναι τι άκαυστο πυρ έβγαινε από την ασπίδα και την περικεφαλαία του Διομήδη, που έμοιαζε με την ακτινοβολία
του Σείριου, και με το οποίο νικούσε ακόμα και θεούς;
Αν και ευσεβής προς τους θεούς, δεν
διστάζει να στρέψει το όπλο του προς την Αφροδίτη
και τον Άρη, οι οποίοι τάσσονται
στην μάχη με το μέρος των Τρώων. Αφού τους τραυματίζει, τους αναγκάζει να
εγκαταλείψουν την μάχη και να τραπούν σε φυγή!
ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 7.12.20203.
