Του Πολυγνώτου Παπαοικονόμου
Το ιερο ιδρύθηκε λιγο μετα
την αφιξη των Παρίων αποίκων στο νησί της Θασου περίπου το 650 π.Χ. διπλα στον
ανατολικο ορμο της χερσονήσου της Αλυκης πανω σε τεχνητα διαμορφωμένο άνδηρο.
Αποτελειται απο δυο σχεδον
ομοιας κατοψης κτήρια.
Ο χώρος ταυτιστηκε απο τον
πρώτο “ανασκαφέα” Th. Bent με ιερο του Απόλλωνα ο οποιος
“ανασκάπτοντας” μερικως τον χωρο το 1886 εφερε στο φως λιθόπλινθο με
την επιγραφή ΔΑΟΣ(*) ΑΠΟΛΛ[ΩΝΙ..] καθώς και ημιτελή κούρο που θεωρήθηκε λατρευτικό
άγαλμα και σημερα βρισκεται στο Μουσειο της Κωνσταντινουπολης.
ναοί, πιθανοτατα χρησιμοποιουνταν για να στεγαζουν πιστους και τα κοινα
θυσιαστηρια γευματα στα οποία συμμετειχαν.
Βασεις και πεσμενοι δομοι απο
τα κτήρια διασωζουν χαραγμένες τις ευχές για καλή ναυσιπλοΐα (ευπλοΐα) των
ναυτικών σε διαφορους θεους και ήρωες –
Αρτεμιδα, Σάραπι, Ποσειδωνα, Ασκληπειο – που έφταναν μεχρι εδω για να
προμηθευτούν μαρμαρο.
Με μια απο τις ευχες αυτες
συνδέεται μια ευχαριστία προς τους “Θεους Σωτήρες” τους οποιους
ταυτιζουμε με τους Διοσκουρους, παραδοσιακους προστατες των ναυτικών.
ΠΗΓΗ: Προγόνων Γῆ, ΑΡΧΕΙΟΝ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 5.7.2022.
(*) σ.σ.: ΔΑΟΣ (μακεδ.) = θεός > δέος.
