Του ιατρού πνευμονολόγου-φυματιολόγου Στυλιανού Θ. Μητρόπουλου
ΣΧΟΛΙΑ – ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: Γιώργου Λεκάκη
O Ιάσων επιστρέφοντας από την Αργοναυτική εκστρατεία στην Κολχίδα, σύμφωνα με τα «Αργοναυτικά» του Απολλώνιου[1] του Ρόδιου (3ου π.Χ.), επέρασε από την Κάρπαθο, θέλοντας να προσεγγίσει στην Δίκτα για νερό και εφόδια… Αλλά τους Αργοναύτες εμπόδιζε ο Τάλως[2]…
- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΤΑΛΟΥ, ΕΔΩ.
Έτσι η Μήδεια με «μαγικά» αντιμετώπισε επιτυχώς τον Τάλω, του οποίου ο ιχώρ χύθηκε στις ανατολικές υπώρειες του όρους Δίκτα…
- ΣΧΟΛΙΟ Γ. Λεκάκη: ἰχώρ (του ιχῶρος, αἰτ. ἰχῶ, ἰχωρροέω), ὁ = ὁ αἰθέριος χυμὸς ὁ ῥέων εἰς τὰς φλέβας τῶν θεῶν – βραδύτερον ἁπλῶς αἷμα. ΙΙ. τὸ ὑδατῶδες μέρος τῶν ζωϊκῶν χυμῶν, Λατ. serum (τοῦ γάλακτος – τυρόγαλα – ὡς τὸ ὀρρός), Τὸ ὑγρὸν τὸ ῥέον ἐξ ἡμιόπτου / μισοψημένο κρέατος ὅταν διατέμῃ τις αὐτό· ὁ χυμὸς τῶν φύλλων. 2) ἐπὶ ἐφθαρμένων καὶ ῥυπαρῶν χυμῶν, πῦον, «ἔμπυον», ὕλη, Λατ. pus· ἰχῶρες = ὑδαρεῖς ὕπωχροι, ῥέοντες ἐκ τῶν γυναικῶν κατὰ τὸν τοκετόν. ΙΙΙ. τὸ δηλητήριον ὄφεων· ἐπὶ τῆς νάφθης [η νάφθα, εθεωρείτο, ότι οφείλεται στην σήψη των πτωμάτων των Γιγάντων]. – ΠΗΓΗ: Ομ. Ἰλ. Ε. 340, 416. Αἰσχύλ. Ἀγ. 1480. Πλάτ. Τίμ. 83C. Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ. 3.19,11, 7,9,2, π. Ζ. Μορ. 1.4,8 και π. Θαυμασ. 141. Ἱππ. 396.8. Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ. 3.20,6. Ἀρχέστρ. παρ’ Ἀθην. 399Ε. Διοσκ. 1,172. Ἱππ. Κεφ. Τρωμ. 911. Ἀριστ. π. τὰ Ζ. Ἱστ.
- Επίσης: ἄχος (του άχεος), το, ἄγχω = ἐνδόμυχος, σφοδρὰ λύπη [κωδ. ἴχαρ – A.Supp.850 (lyr.), cf. Sch] > ἰχανῶ, ἰχανάω = επιθυμώ πολύ, επιζητώ κάτι με επιμονή < έχω > χιτ. eshar, κλπ. ἰχωρώδης / ἰχωροειδής = όμοιος με ιχώρα, υδαρής.
- Στα μαγικά βρίσκουμε το ξόρκι: ἡ [δεῖνα] σοι θύει, θεά, δεινόν τι θυμίασμα· αἰγός τε ποικίλης στέαρ καὶ αἷμα καὶ μύσαγμα, ἰχῶρα παρθένου νεκρᾶς / Μια γυναίκα καίει μια φρικτή προσφορά προς τιμήν σου, θεά: το λίπος, το αίμα και τις ακαθαρσίες μιας στικτής κατσίκας, καθώς και το εμμηνορροϊκό αίμα μιας νεκρής παρθένας. – ΠΗΓΗ: P IV 2577 P IV 2645.
Ο ίδιος Χαλκινος Γίγαντας έπεσε στην ακτή με γδούπο, στο Αφροδίσιον Πέλαγος (νυν Καρπάθιο) στον όρμο της Δίκτης…
Το πρωτότυπο κείμενο «Αργοναυτικά» Απολλώνιου Ρόδιου (Δ, 1537-1693):
λαίφεσι πεπταμένοις αὐτὴν ἐπὶ δεξίʼ ἔχοντες
γαῖαν ἐρημαίην, πνοιῇ ζεφύροιο θέεσκον.
ἦρι δʼ ἔπειτʼ ἀγκῶνά θʼ ὁμοῦ μυχάτην τε θάλασσαν
κεκλιμένην ἀγκῶνος ὕπερ προύχοντος ἴδοντο.
αὐτίκα δὲ ζέφυρος μὲν ἐλώφεεν, ἤλυθε δʼ αὔρη
ἀργέσταο νότου· κεχάροντο δὲ θυμὸν ἰωῇ.
ἦμος δʼ ἠέλιος μὲν ἔδυ, ἀνὰ δʼ ἤλυθεν ἀστὴρ
αὔλιος, ὅς τʼ ἀνέπαυσεν ὀιζυροὺς ἀροτῆρας,
δὴ τότʼ ἔπειτʼ ἀνέμοιο κελαινῇ νυκτὶ λιπόντος
ἱστία λυσάμενοι περιμήκεά τε κλίναντες
ἱστόν, ἐυξέστῃσιν ἐπερρώοντʼ ἐλάτῃσιν
παννύχιοι καὶ ἐπʼ ἦμαρ, ἐπʼ ἤματι δʼ αὖτις ἰοῦσαν
νύχθʼ ἑτέρην. ὑπέδεκτο δʼ ἀπόπροθι παιπαλόεσσα
Κάρπαθος· ἔνθεν δʼ οἵγε περαιώσεσθαι ἔμελλον
Κρήτην, ἥ τʼ ἄλλων ὑπερέπλετο εἰν ἁλὶ νήσων.
τοὺς δὲ Τάλως χάλκειος, ἀπὸ στιβαροῦ σκοπέλοιο^1
ῥηγνύμενος πέτρας, εἶργε χθονὶ πείσματʼ ἀνάψαι,
Δικταίην ὅρμοιο κατερχομένους ἐπιωγήν·
τὸν μὲν χαλκείης μελιηγενέων ἀνθρώπων
ῥίζης λοιπὸν ἐοντα μετʼ ἀνδράσιν ἡμιθέοισιν
Εὐρώπῃ Κρονίδης νήσου πόρεν ἔμμεναι σὖρον,
τρὶς περὶ χαλκείοις Κρήτην ποσὶ δινεύοντα.
ἀλλʼ ἤτοι τὸ μὲν ἄλλο δέμας καὶ γυῖα τέτυκτο
χάλκεος ἠδʼ ἄρρηκτος· ὑπαὶ δέ οἱ ἔσκε τένοντος
σύριγξ αἱματόεσσα κατὰ σφυρόν· αὐτὰρ ὅ τʼ ἦγχε
λεπτὸς ὑμὴν ζωῆς ἔχε πείρατα καὶ θανάτοιο.
οἱ δέ, δύῃ μάλα περ δεδμημένοι, αἶψʼ ἀπὸ χέρσου
νῆα περιδδείσαντες ἀνακρούεσκον ἐρετμοῖς.
καί νύ κʼ ἐπισμυγερῶς Κρήτης ἑκὰς ἠέρθησαν,
ἀμφότερον δίψῃ τε καὶ ἄλγεσι μοχθίζοντες,
εἰ μή σφιν Μήδεια λιαζομένοις ἀγόρευσεν·
‘κέκλυτέ μευ. μούνη γὰρ ὀίομαι ὔμμι δαμάσσειν
ἄνδρα τόν, ὅστις ὅδʼ ἐστί, καὶ εἰ παγχάλκεον ἴσχει
ὃν δέμας, ὁππότε μή οἱ ἐπʼ ἀκάματος πέλοι αἰών.
ἀλλʼ ἔχετʼ αὐτοῦ νῆα θελήμονες ἐκτὸς ἐρωῆς
πετράων, εἵως κεν ἐμοὶ εἴξειε δαμῆναι.’^
ὧς ἄρʼ ἔφη· καὶ τοὶ μὲν ὑπὲκ βελέων ἐρύσαντο^3
νῆʼ ἐπʼ ἐρετμοῖσιν, δεδοκημένοι ἥντινα ῥέξει
μῆτιν ἀνωίστως· ἡ δὲ πτύχα πορφυρέοιο
προσχομένη πέπλοιο παρειάων ἑκάτερθεν
βήσατʼ ἐπʼ ἰκριόφιν· χειρὸς δέ ἑ χειρὶ μεμαρπὼς
Αἰσονίδης ἐκόμιζε διὰ κληῖδας ἰοῦσαν.
ἔνθα δʼ ἀοιδῇσιν μειλίσσετο, μέλπε δὲ Κῆρας
θυμοβόρους, Ἀίδαο θοὰς κύνας, αἳ περὶ πᾶσαν
ἠέρα δινεύουσαι ἐπὶ ζωοῖσιν ἄγονται.
τὰς γουναζομένη τρὶς μὲν παρεκέκλετʼ ἀοιδαῖς,
τρὶς δὲ λιταῖς· θεμένη δὲ κακὸν νόον, ἐχθοδοποῖσιν
ὄμμασι χαλκείοιο Τάλω ἐμέγηρεν ὀπωπάς·
λευγαλέον δʼ ἐπί οἱ πρῖεν χόλον, ἐκ δʼ ἀίδηλα
δείκηλα προΐαλλεν, ἐπιζάφελον κοτέουσα.
Ζεῦ πάτερ, ἦ μέγα δή μοι ἐνὶ φρεσὶ θάμβος ἄηται,
εἰ δὴ μὴ νούσοισι τυπῇσί τε μοῦνον ὄλεθρος
ἀντιάει, καὶ δή τις ἀπόπροθεν ἄμμε χαλέπτει.
ὧς ὅγε χάλκειός περ ἐὼν ὑπόειξε δαμῆναι
Μηδείης βρίμῃ πολυφαρμάκου. ἂν δὲ βαρείας
ὀχλίζων λάιγγας, ἐρυκέμεν ὅρμον ἱκέσθαι.
πετραίῳ στόνυχι χρίμψε σφυρόν· ἐκ δέ οἱ ἰχὼρ
τηκομένῳ ἴκελος μολίβῳ ῥέεν· οὐδʼ ἔτι δηρὸν
εἱστήκει προβλῆτος ἐπεμβεβαὼς σκοπέλοιο.
ἀλλʼ ὥς τίς τʼ ἐν ὄρεσσι πελωρίη ὑψόθι πεύκη,
τήν τε θοοῖς πελέκεσσιν ἔθʼ ἡμιπλῆγα λιπόντες
ὑλοτόμοι δρυμοῖο κατήλυθον· ἡ δʼ ὑπὸ νυκτὶ
ῥιπῇσιν μὲν πρῶτα τινάσσεται, ὕστερον αὖτε
πρυμνόθεν ἐξαγεῖσα κατήριπεν· ὧς ὅγε ποσσὶν
ἀκαμάτοις τείως μὲν ἐπισταδὸν ᾐωρεῖτο,
ὕστερον αὖτʼ ἀμενηνὸς ἀπείρονι κάππεσε δούπῳ.
κεῖνο μὲν οὖν Κρήτῃ ἐνὶ δὴ κνέφας ηὐλίζοντο
ἥρωες· μετὰ δʼ οἵγε νέον φαέθουσαν ἐς ἠῶ
ἱρὸν Ἀθηναίης Μινωίδος ἱδρύσαντο,
ὕδωρ τʼ εἰσαφύσαντο καὶ εἰσέβαν, ὥς κεν ἐρετμοῖς
παμπρώτιστα βάλοιεν ὑπὲρ Σαλμωνίδος ἄκρης.
Λὐτίκα δὲ Κρηταῖον ὑπὲρ μέγα λαῖτμα θέοντας
νὺξ ἐφόβει, τήνπερ τε κατουλάδα κικλήσκουσιν·
νύκτʼ ὀλοὴν οὐκ ἄστρα διίσχανεν, οὐκ ἀμαρυγαὶ
μήνης· οὐρανόθεν δὲ μέλαν χάος, ἠέ τις ἄλλη
ὠρώρει σκοτίη μυχάτων ἀνιοῦσα βερέθρων.
αὐτοὶ δʼ, εἴτʼ Ἀίδῃ, εἴθʼ ὕδασιν ἐμφορέοντο,
ἠείδειν οὐδʼ ὅσσον· ἐπέτρεψαν δὲ θαλάσσῃ
νόστον, ἀμηχανέοντες, ὅπῃ φέροι. αὐτὰρ Ἰήσων
χεῖρας ἀνασχόμενος μεγάλῃ ὀπὶ Φοῖβον ἀύτει,
Προσπάθεια ελεύθερης Νεοελληνικής απόδοσης κειμένου:
Με τα πανιά ανοιχτά την κρατούσαν στα δεξιά
και έτρεχαν πάνω στην έρημη γη με την πνοή του ζέφυρου.
Το πρωί ύστερα είδαν μαζί τον αγκώνα της στεριάς
και τον βαθύ κόλπο της θάλασσας,
που βρισκόταν κεκλιμένος πάνω από τον προεξέχοντα αγκώνα.
Αμέσως τότε ο ζέφυρος κόπασε και ήρθε η αύρα
του καθαρού νότου· χάρηκαν στην καρδιά τους με την πνοή του.
Όταν ο ήλιος βασίλεψε και ανέβηκε το αστέρι
του δειλινού, που σταματά τους δυστυχισμένους γεωργούς,
τότε, καθώς ο άνεμος έφυγε με τη μαύρη νύχτα,
έλυσαν τα πανιά, κατέβασαν τον ψηλό ιστό
και κωπηλατούσαν με τα καλοδουλεμένα κουπιά
όλη τη νύχτα και τη μέρα, και πάλι τη δεύτερη νύχτα.
Από μακριά τους υποδέχτηκε η απότομη Κάρπαθος·
από εκεί επρόκειτο να περάσουν στην Κρήτη,
που ξεπερνά όλες τις άλλες νήσους στη θάλασσα.
α – Παρεμπόδιση προσέγγισης Αργοναυτών από Τάλω στον Όρμο Δείκτης Δ΄, 1638 – 1649.
Τους εμπόδιζε όμως ο χάλκινος Τάλως, που από τον στιβαρό βράχο
έσπαγε πέτρες και δεν τους άφηνε να δέσουν τα σκοινιά στην στεριά,
καθώς κατέβαιναν στον Δικταίο όρμο για να αράξουν.
Αυτός ήταν ο τελευταίος από τη ρίζα των χάλκινων ανθρώπων
που γεννήθηκαν από τη Μελία, και ζούσε ανάμεσα στους ημίθεους άνδρες·
ο Κούρος (Κρονίδης Ζευς) τον είχε προσφέρει στην Ευρώπη να προστατεύει την νήσο,
και τρεις φορές την ημέρα περιέτρεχε την Κρήτη με τα χάλκινα πόδια του.
Το υπόλοιπο σώμα και τα μέλη του ήταν από χαλκό
και άρρηκτα· κάτω όμως από τον τένοντα στο σφυρό
είχε μια αιμάτινη φλέβα· κι αυτή με λεπτή μεμβράνη
κρατούσε τα όρια της ζωής και του θανάτου του.
Οι Αργοναύτες, παρ’ όλο που ήταν κατάκοποι από την ταλαιπωρία,
τρόμαξαν και τράβηξαν αμέσως το πλοίο μακριά από την ακτή τραβώντας κουπί προς τα πίσω
Και θα είχαν παρασυρθεί μακριά από την Κρήτη με πολύ κόπο,
βασανισμένοι και από τη δίψα και τον πόνο από τις ταλαιπωρίες,
αν η Μήδεια δεν τους μιλούσε καθώς απομακρύνονταν:
“Ακούστε με. Πιστεύω πως Μόνη εγώ ότι μπορώ να δαμάσω
αυτόν τον άνδρα, όποιος κι αν είναι, ακόμη κι αν έχει όλο το σώμα από χαλκό”
εφ’ όσον η ζωή του δεν είναι αθάνατη.
Κρατήστε όμως το πλοίο εδώ θεληματικά, έξω από την εμβέλεια
των πετρών, ώσπου να μου υποκύψει και να δαμαστεί (νικηθεί)».[3]
Έτσι είπε· κι εκείνοι τράβηξαν το πλοίο μακριά από τα βλήματα
με τα κουπιά, περιμένοντας να δουν ποια απροσδόκητη τέχνη θα χρησιμοποιήσει.
Η μαγική επίθεση της Μήδειας στίχοι 1665–1672:
Εκείνη (η Μήδεια), τραβώντας την πορφυρή πτυχή του πέπλου
και από τις δυο πλευρές των παρειών της,
ανέβηκε πάνω στα σανίδια του καταστρώματος·
ο Αισονίδης την κρατούσε από το χέρι και τη συνόδευε
καθώς περνούσε ανάμεσα στις κωπηλασίες.
Εκεί με ωδές την εξευμένιζε και ύμνησε τις Κήρες
τις ψυχοφθόρες, τα γρήγορα σκυλιά του Άδη,
που περιφέρονται σε όλον τον αέρα και επιτίθενται στους ζωντανούς.
Τρεις φορές τις παρακάλεσε με ωδές γονατιστή,
τρεις φορές με παρακλήσεις (ή λιτανείες)· και βάζοντας κακή σκέψη,
Του εμφύσησε (μάγεψε) με φοβερή οργή και, μέσα στην έξαψη της εκδίκησής της,
έστειλε οράματα τρόμου, φαντάσματα, κορεσμένη από άγριο θυμό.
Έτσι κι εκείνος (ο Τάλως), αν και ήταν χάλκινος, υποχώρησε και δαμάστηκε
«Δία πατέρα μεγάλος θαυμασμός φυσά μέσα στο μυαλό μου, (για να μην αντιληφθεί την κακή πρόθεση της),
αν πράγματι ο όλεθρος δεν έρχεται μόνο από αρρώστιες και πληγές,
αλλά κάποιος μας βλάπτει και από μακριά» [σ.σ.: πρώτη αναφορά στην βασκανια / γητειά / “κακό ματι”].
Έτσι εκείνος, παρ’ όλο που ήταν χάλκινος, υπέκυψε και δαμάστηκε
από την δύναμη της πολυφάρμακης Μήδειας. («δεινή γνώστρια μαγικών φίλτρων»)
Καθώς σήκωνε βαριές πέτρες για να εμποδίσει το πλοίο να φτάσει στον όρμο (Δίκτας),
χτύπησε το σφυρό του σε μυτερό βράχο· κι από εκεί έρεε ο ιχώρ της ζωής του
σαν λιωμένο μολύβι. Δεν έμεινε πια πολύ
όρθιος πάνω στον προεξέχοντα βράχο.
Αλλά όπως μια τεράστια πεύκη ψηλά στα βουνά,
που οι υλοτόμοι την άφησαν μισοκομμένη με τα κοφτερά τσεκούρια
και κατέβηκαν από το δάσος· εκείνη τη νύχτα
πρώτα τρέμει από τις ριπές του ανέμου, κι ύστερα
ξερριζωμένη από τη βάση καταρρέει· έτσι κι εκείνος
με τα ακούραστα πόδια του πρώτα ταλαντευόταν όρθιος,
κι ύστερα, χωρίς δύναμη πια, σωριάστηκε με ατέλειωτο βρόντο.
Εκεί λοιπόν οι ήρωες διανυκτέρευσαν στην Κρήτη·
και την άλλη μέρα, μόλις φώτισε η αυγή,
ίδρυσαν ιερό της Αθηνάς Μινωίδος,
πήραν νερό και μπήκαν στο πλοίο, για να κωπηλατήσουν
πρώτα-πρώτα πέρα από το ακρωτήριο Σαλμώνη.
Αμέσως, καθώς έτρεχαν πάνω από το μεγάλο Κρητικό Πέλαγος,
τους τρόμαξε η νύχτα που την αποκαλούν «κατουλάδα»·
η ολέθρια νύχτα δεν άφηνε να φανούν ούτε άστρα ούτε η λάμψη
της σελήνης· από τον ουρανό είχε απλωθεί μαύρο χάος, ή κάποια άλλη
σκοτεινιά είχε σηκωθεί από τα βάθη των αβύσσων.
Οι ίδιοι δεν ήξεραν καθ’ όλου αν παρασύρονταν στον Άδη ή στα νερά·
παρέδωσαν λοιπόν τον νόστο στην θάλασσα, αμήχανοι πού θα τους φέρει.
Ο Ιάσονας όμως σήκωσε τα χέρια και με δυνατή φωνή φώναξε τον Φοίβο…
ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 18.10.2026.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
- Apollonius Rhodius “Argonautica”, G. W. Mooney (editor, translator), εκδ. Longmans, Green, and Co., Λονδινο, 1912.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Απολλώνιος ο Ρόδιος: Ποιητής και λόγιος της ελληνιστικής εποχής, πιο γνωστός για το επικό ποίημα «Αργοναυτικά», της εκστρατείας του Ιάσονα και των Αργοναυτών προς απόκτηση του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Ο Απολλώνιος έζησε και εργάστηκε στην Ρόδο (προσωνύμιο «Ρόδιος» παρά μαρτυρίες που τον θέλουν Αλεξανδρινό) και γνώριζε καλά την Κάρπαθο και την ανατολική Κρήτη.
Τα «Αργοναυτικά» είναι 4 βιβλία με 5.835 (Α: 1362, Β: 1287, Γ: 1406, Δ: 1780) έμμετρους στίχους σε δακτυλικό εξάμετρο, όπως τα ομηρικά έπη. Είναι το σημαντικότερο σωζόμενο ελληνικό έπος ανάμεσα στον Όμηρο και στην ρωμαϊκή εποχή:
- Βιβλίο Α΄: Ο Ιάσων συγκεντρώνει τους ήρωες και ξεκινά η περιπέτεια με την Αργώ.
- Βιβλίο Β΄: Οι Αργοναύτες αντιμετωπίζουν κινδύνους στον Εύξεινο Πόντο και Κολχίδα.
- Βιβλίο Γ΄: Η Μήδεια ερωτεύεται τον Ιάσονα και τον βοηθά να ξεπεράσει τις δοκιμασίες που του επιβάλλει ο βασιλιάς Αιήτης και
- Βιβλίο Δ΄: Οι Αργοναύτες δραπετεύουν με το Χρυσόμαλλο Δέρας και ακολουθεί η περιπέτεια επιστροφής, όπου και η Περιπέτεια με τον Τάλω. Σε αυτό το βιβλίο, στους στίχους 1638 – 1693, συναντούμε το απόσπασμα στίχων για τον Τάλω στην Δίκτα Κρήτης με την εκτενέστερη σωζόμενη αρχαία αφήγηση της αυτόνομης τεχνητής κατασκευής του Τάλω από χαλκό με ευάλωτο φλέβα. Ο Τάλως φύλαξ και προστάτης ολόκληρου του νησιού της Κρήτης περιπολεί συστηματικά και αποτρέπει την αποβίβαση ανεπιθύμητων επισκεπτών μέχρι την “απενεργοποίηση” και πτώση του από μακριά την Μήδεια που αξιοποιεί μαγικές δυνάμεις. – ΠΗΓΗ: Gadsden Classics.
[2] Για τον Τάλω πληροφορίες μας μεταφέρουν και άλλοι όπως οι:
- Κιναίθων ο Λακεδαιμόνιος (παραδοσιακά 8ος αι. π.Χ.): Παρουσιάζει τον Τάλω ως γιο του Κρητός, της προσωποποιημένης Κρήτης, και πατέρα του Ηφαίστου. Δεν διαθέτουμε ολόκληρο το σχετικό έργο του· η μαρτυρία διασώζεται μέσω του Παυσανία «Ελλάδος Περιήγησις» (8.53.5).
- Σιμωνίδης ο Κείος (6ος – 5ος αι. π.Χ.): Ένα απόσπασμα που αποδίδεται στον Σιμωνίδη διασώζεται στο Λεξικο ΣΟΥΔΑΣ (10ος αι. μ.Χ.), στο λήμμα «Σαρδόνιος γέλως». Ο Τάλως αποκαλείται «ὁ χαλκοῦς ἄνθρωπος», δηλαδή ο χάλκινος άνθρωπος, και συνδέεται με τον θάνατο ανθρώπων, που αγκαλιάζει, αφού πυρακτωθεί στην φωτιά.
- Απολλόδωρος (1ος – 2ος αι. μ.Χ.): Στην «Βιβλιοθήκη» (1.9.26) του, διασώζεται μια άλλη εκδοχή: Ο Τάλως είναι είτε κατάλοιπο της χάλκινης γενιάς, είτε κατασκεύασμα του Ηφαίστου. Η Μήδεια τον θανατώνει με μαγικά μέσα ή αφαιρώντας τον ήλο που συγκρατεί το ζωτικό υγρό.
ΣΧΟΛΙΑ Γ. Λεκάκη: Τάλως / ταλῶς = ἥλιος» (κατά τον Ησύχ.).
[3] Ιδιαίτερα σημαντικό χωρίο, γιατί η Μήδεια δεν αμφισβητεί την δύναμη του Τάλου, αλλά αμφισβητεί το αν η χάλκινη φύση του τον καθιστά πραγματικά αθάνατο.
ιχωρ ανατολικη Κρητη Μητροπουλος, Λεκακης ιχωρος, ιχω ιχωρροεω αιθεριος χυμος ρεων φλεβα θεων αιμα, υδατωδες μερος ζωικος χυμος λατινικα serum γαλα τυρογαλα ορρος υγρον υγρο ρεον ημιοπτο κρεας φυλλο φθαρμενος υυπαρος πυον, εμπυον υλη, ιχωρες υδαρες υπωχρο, ρεοντες γυναικα τοκετος γεννα γαννηση δηλητηριο οφις φιδι ναφθη ναφθα, σηψη πτωμα Γιγαντες Ομηρος ιλιας αισχυλος Πλατων αριστοτελης ιπποκρατης αρχεστρατος αθηναιος Διοσκοριδης αχος αγχω ενδομυχος σφοδρα σφοδρη λυπη κωδικας χειροποιητος ιχαρ ιχανω, ιχαναω = επιθυμω πολυ, επιζητω επιμονη εχω χιτιτες χιτιτικα ηλιος Ησυχιος ιχωρωδης / ιχωροειδης υδαρης μαγικα ξορκι θυω θεα, δεινο θυμιασμα· αιγα ποικιλη στεαρ μυσαγμα, παρθενος παρθενα παρθενια νεκρα γυναικα φρικτη προσφορα ακαθαρσεες στικτη κατσικα εμμηνορροικο εμμηνος ρυση νεκρη εμμηνα Ιασων επιστροφη Αργοναυτικη εκστρατεια Κολχιδα, ποντος Αργοναυτικα Απολλωνιος Ροδιος 3ος πΧ αιωνας Καρπαθος, Δικτα ορος δεικτης δικτυς δεικτη δεικτα αργοναυτες Ταλως Μηδεια μαγικα Χαλκινος Γιγαντας γιγας γδουπος, αφροδισιο αφροδισιον Πελαγος Καρπαθιο ορμος Δικτης πεπταμενοις δεξι γαια ερημη πνοη ζεφυρος θεεσκον αγκωνας μυχατην θαλασσα κεκλιμενη προυχοντος ιδοντο αυτικα ελωφεεν, ηλυθε αυρη αυρα αργεσταο νοτος κεχαροντο θυμος ιωη ημος ηελιος εδυ, ηλυθεν αστηρ αστερι αστρο αυλιος, αναπαυση οιζυρος αροτηρας ανεμος κελαινη νυκτα λιποντος ιστιο λυσαμενοι περιμηκεα κλιναντες ιστος ευξεστησιν ελατησις παννυχιοι ημαρ, ηματι ιουσαν νυχθα αποπροθι παιπαλοεσσα οιγε περαιωσεσθαι εμελλον υπερεπλετο νησος χαλκειος, στιβαρος σκοπελος ρηγνυμενος πετρες, ειργε χθονα πεισμα αναψαι, Δικταιη επιωγη χαλκειη μελιηγενεο ανθρωπος ριζα εοντα ανδρας ημιθεος ευρωπη Κρονιδης ζευς θεος διας νησι πορεν εμμεναι συρον, χαλκεια ποσι δινευοντας δεμας γυια τετυκτο χαλκος αρρηκτος υπαι εσκε τενοντος συριγξ συριγγα αιματοεσσα σφυρος αυταρ ηγχε λεπτος υμην υμενας ζωη πειρατα θανατοιο δυη μαλα δεδμημενοι, χερσο νηα περιδδεισαντες ανακρουεσκον ερετμοις επισμυγερως εκας ηερθησαν, διψα αλγος μοχθος σφιν Μηδεια λιαζομονος αγορευση κεκλυτε μευ μουνη οιομαι υμμι δαμασσειν ανδρας παγχαλκεος οπποτε ακαματος πελοι αιων θελημονες ερωη πετραων, ειως ειξειε δαμηναι εφη υπεκ βελεων ερυσαντο νη ερετμοισιν, δεδοκημενοι ρεξει μητιν ανωιστως πτυχα πορφυρεοιο πορφυρα προσχομενη πεπλο παρεια εκατερθεν ικριοφιν χειρ χειρα χερι μεμαρπως αισονιδης αισων αισονας εκομιζε κληιδα ιουσαν αοιδησιν μειλισσετο, μελπω Κηρας κηρες θυμοβορος, αιδαος αδης θοας κυνας, ηερα δινευουσαι αγονται γουναζομενη τρις αοιδη λιταις θεμενη κακο κακος νοας νους εχθοδοποισιν ομμασι ομματα ομμα ματι εμεγηρεν οπωπας λευγαλεος πριεν χολος αιδηλα δεικηλα προιαλλεν, επιζαφελον κοτεουσα ζευ πατερ, πατερα πατερας μεγα μεγας φρεσι θαμβος αηται, νουσοισι τυπησι μουνος ολεθρος αντιαει, αποπροθεν αμμε χαλεπτει εων υποειξε δαμηναι βριμῃ πολυφαρμακος βαρεια οχλιζων λαιγγας, ερυκεμεν ικεσθαι πετραιῳ στονυχι χριμψε σφυρα τηκομενω ικελος μολιβος ρεεν δηρος ειστηκει προβλητας επεμβεβαως ορεσσι πελωριο υψοθι πευκη, πευκο θοος πελεκυς ημιπληγα λιποντες υλοτομια δρυμοιο κατηλυθον ριπη πρωτα τινασσεται, πρυμνοθεν εξαγεισα κατηριπεν· ποσσιν ακαματος τειως επισταδον ηωρειτο, αμενηνος απειρονι καππεσε δουπος κνεφας αυλη ηρωες οιγε φαεθουσα ηως ιρον ιερο ιερον θεα αθηνα Μινωιδα μινωις υδρυση αντο, υδωρ εισαφυσαντο εισεβαν, ερετμος παμπρωτιστα βαλοιεν Σαλμωνιδα ακρη σαλμωνις ακρο ακρον ακρωτηριο λυτικα Κρηταιο λαιτμα θεοντας νυξ εφοβει, τηνπερ κατουλαδα κικλησκουσιν κικλησκω ολοην αστρα διισχανεν, αμαρυγη μηνη ουρανοθεν ουρανος μελας χαος, ωρωρει σκοτιη σκοτος μυχατων ανιουσα βερεθρο αιδης, υδασιν εμφορεοντο, ηειδειν οσσον νοστος αμηχανεοντες, οπη φεροι ιησων ιασων χειρας ανασχομενος μεγαλη οπι Φοιβος πανια ανοιχτα δεξια ερημη γη πνοη ζεφυρος πρωι στερια βαθυς κολπος νοτιας χαρα δειλινο δυστυχισμενος γεωργος, γωργια μαυρη νυχτα, πανι ψηλος ιστος κωπηλασια καλοδουλεμενα κουπια κουπι αποτομη παρεμποδιση προσεγγιση χαλκινος στιβαρος βραχος σκοινι Δικταιος ορμος χαλκινοι ανθρωποι Μελια ημιθεοι ανδρες προσφορα προστασια τρεις φορες ημερα χαλκινα ποδια σωμα μελη αρρηκτα τενοντας σφυρα αιματινη φλεβα λεπτη μεμβρανη οριο θανατος ταλαιπωρια τρομος πλοιο ακτη διψα πονος ταλαιπωριες, δαμαστης αθανατη αθανασια εμβελεια νικη βλημα απροσδοκητη τεχνη χρηση μαγικη επιθεση αγγειο 450 πΧ 5ος αιωνας πορφυρη πτυχη πεπλος παρειες σανιδα καταστρωμα κωπηλατης ωδη εξευμενισμος υμνος Κηρα ψυχοφθορα γρηγορο σκυλι αερας ζωντανοι παρακαλι ωδες γονατιστη παρακληση λιτανεια κακη σκεψη, μαγεια φοβερη οργη εξαψη εκδικηση οραματα τρομου, φαντασματα, φαντασμα κορεσμενη αγριος θυμος υποχωρηση θαυμασμος μυαλο κακη προθεση αρρωστια πληγη μακρια μακροθεν πολυφαρμακη δεινη γνωστρια μαγικα φιλτρα μυτερος λιωμενο μολυβι ορθιος πευκη βουνο μισοκομμενη τσεκουρι δασος ριπη ακουραστα ποδια ταλαντωση ατελειωτος βροντος ηρωας διανυκτερευση μινωικη νερο Σαλμωνη κρητικο πελαγος κατουλαδα ολεθρια αστρα λαμψη σεληνη μαυρο χαος, σκοτεινια βαθη αβυσσος αμηχανος ιασονας δυνατη φωνη αρχαιος ποιητης λογιος ελληνιστικη εποχη επικο ποιημα χρυσομαλλο Δερας Ροδος δωδεκανησα προσωνυμιο Αλεξανδρινος αλεξανδρεια βιβλια εμμετρος στιχος δακτυλικο εξαμετρο, ομηρικα επη σημαντικοτερο σωζομενο αραχιο ελληνικο επος ομηρος αργω κινδυνος Ευξεινος Ποντος Κολχις ερωτας δοκιμασια βασιλιας Αιητης βιβλιο στιχοι αποσπασμα αυτονομη τεχνητη κατασκευη ρομποτ φυλαξ νησι περιπολια αποτροπη αποβιβαση ανεπιθυμητοι επισκεπτες απενεργοποιηση πτωση μαγικες δυναμεις Κιναιθων Λακεδαιμονιος λακων λακωνας λακωνια 8ος Κρητας, κρης προσωποποιημενη προσωποποιηση Κρητης, Ηφαιστος εργο χαμενα βιβλια Παυσανιας σιμωνιδης κειος κεα 6ος – 5ος Λεξικον σουδας ΣΟΥΔΑΣ 10ος μΧ Σαρδονιος γελως χαλκους ανθρωπος ανθρωποι πυρ φωτια απολλοδωρος 1ος – 2ος Βιβλιοθηκη καταλοιπο χαλκινη γενια χαλκινο γενος κατασκευασμα Ηφαιστου μαγικα μεσα αφαιρεση ηλος καρφι ζωτικο υγρο δυναμη χαλκινη φυση αθανατο αθανατος
