Θυσίες ζώων στα αρχαία ελληνικά Ιερά στην Νοτιοδυτική Σικελία και κατά την θεμελίωση κτηρίων – του Γ. Λεκάκη

Του Γιώργου Λεκάκη

Το βιβλίο του R. Micciché «Zooarchaeology of Ancient Greek Sanctuaries in Southwestern Sicily – Faunal Analysis from Selinus and Akragas as Evidence of Differences in the Treatment of Animals for Ritual Purposes» (εκδ. Αrchaeopress), χρησιμοποιεί την ζωοαρχαιολογία για να εξετάσει τις θυσίες ζώων στα ελληνικά ιερά στον Σελινούντα και τον Ακράγαντα (7^ος – 3^ος αιώνας π.Χ.) στην Σικελια, Μεγάλης Ελλάδος / Κατω Ιταλίας.

• ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΣΙΚΕΛΙΑΣ, ΕΔΩ.

Αναλύοντας μεγάλα σύνολα πανίδας, διευκρινίζει κοινές και σπάνιες τελετουργικές πρακτικές και προσφέρει την πρώτη σημαντική σύνθεση των ελληνικών σικελικών θυσιαστικών παραδόσεων, εμπλουτίζοντας ευρύτερες ελληνικές τελετουργικές μελέτες.

Το βιβλίο ασχολείται με το θέμα των αρχαίων ελληνικών θυσιαστικών πρακτικών. Η προσέγγιση επικεντρώνεται κυρίως στην ζωοαρχαιολογία, εστιάζοντας στην ανάλυση των πανιδικών συνόλων που προέρχονται από τρεις κρίσιμες ιερές περιοχές, που συνδέονται με τις εξέχουσες πόλεις του Σελινούντος και του Ακράγαντα. Υιοθετώντας μια ολοκληρωμένη διεπιστημονική προσέγγιση, η μελέτη ενσωματώνει τις τρέχουσες μεθόδους στην ζωοαρχαιολογία παράλληλα με τις ταφονομικές έρευνες, για να διερευνήσει πώς χρησιμοποιούνταν τα ζώα για τελετουργικούς σκοπούς. Επανατοποθετώντας τα ζώα στον κεντρικό τους ρόλο στην αρχαία θυσιαστική πρακτική, τα αποτελέσματα έχουν εμπλουτίσει την κατανόησή μας για τις διάφορες τελετουργικές δραστηριότητες που γίνονταν στον Σελινούντα και τον Ακράγαντα, παρέχοντας μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το πώς εκφράζονταν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις από τους αρχαίους κατοίκους αυτών των πόλεων.

Οι αναλύσεις έχουν επιβεβαιώσει τα συνηθισμένα πρότυπα θυσίας ζώων, όπως αναφέρονται από φιλολογικές και επιγραφικές πηγές (π.χ. θυσία και ολοκαύτωμα / καύση), και έχουν ρίξει φως σε λιγότερο συχνές τελετουργικές πρακτικές που ακολουθούσαν οι αρχαίες ελληνικές κοινότητες (π.χ. θυσίες θεμελίωσης / κατά την θεμελίωση – επιβίωση του εθίμου διατηρείται ακόμη και σήμερα στους Έλληνες!). Χάρη στην μεγάλη ποσότητα των καταλοίπων που αναλύθηκαν, τα αποτελέσματα ξεπερνούν τον χαρακτηρισμό της θυσιαστικής πρακτικής που τελούνταν στις δύο πόλεις, παρέχοντας σημαντικές γνώσεις από μια οπτική γωνία που αφορά τον ευρύτερο αρχαίο ελληνικό κόσμο.

Το βιβλίο αποτελεί την πρώτη σύνθεση για την ζωοαρχαιολογία της ελληνικής Σικελίας, παρέχοντας μια σημαντική ποσότητα νέων δεδομένων που καλύπτουν ένα σημαντικό κενό στην ζωοαρχαιολογική έρευνα λόγω της ακόμη περιορισμένης χρήσης της ανάλυσης πανιδικών συνόλων στον ορισμό του θρησκευτικού τοπίου της αρχαίας ελληνικής Σικελίας.

ΠΗΓΗ: Γ. Λεκάκης «Ελληνικη βιβλιογραφια». ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 29.3.2026.

αρχαιες Θυσιες ζωων αρχαια ελληνικα Ιερα Νοτιοδυτικη Σικελια θεμελιωση κτηριων Θυσια ζωου ζωο αρχαιο ελληνικο Ιερο θεμελιο κτηριο κτηρια