Του Γιώργου Λεκάκη
O Χάρτης της Νότιας Ελλάδος, του Philipp Cluver[1] με τίτλο «Πελοπόννησος – Μωριάς», υπάρχει στο «Introductio in Universam Geographiam».
Χαρτης Λακωνιας – Κυθηρων, 1697. Ο Λακωνικος Κολπος λέγεται και Κολοκινα.
Είναι ένας χάρτης χρωματισμένος στο χέρι.
Χαρακτηρίζεται «γοητευτικός» χάρτης της Πελοποννησιακής χερσονήσου, της «καρδιάς της αρχαίας Ελλάδας», με τις πόλεις Σπάρτη, Κόρινθο, Άργος και Ολυμπία.
Μάλιστα με ένα ένθετο σχέδιο της πόλεως της Κορίνθου (παραπάνω φωτογραφία), και τον θεό Ποσειδώνα με την ακολουθία του.
Το «Introductio in Universam Geographiam» του Cluver ήταν ένας δημοφιλής άτλας, που έκανε πάνω από 45 επανεκδόσεις μέσα σε 100 χρόνια!
Χαρτης Αχαιας – Ηλειας, 1697.
Η πρώτη έκδοση δημοσιεύτηκε χωρίς χάρτες την δεκαετία του 1620.
Χαρτης Αρκαδιας, 1697.
Η πρώτη έκδοσις που περιελάμβανε χάρτες δημοσιεύθηκε περίπου το 1641.
Χαρτης Κορινθιας, 1697.
Οι διάφορες εκδόσεις δημοσιεύθηκαν σε διάφορες πόλεις σε όλην την Ευρώπη, όπως Άμστερνταμ, Νυρεμβέργη, Βενετία, Λονδίνο, Παρίσι, Οξφόρδη, από τους πιο έγκριτους εκδότες της εποχής.
ΠΗΓΗ: Shirley (BL Atlases) T.CLUV-8a #25. Zacharakis #629. Γ. Λεκακης «Συγχρονης Ελλαδος περιηγησις». Γ. Λεκακης «Λακωνων Γη». ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 3.5.2017.
Χαρτης Αργολιδος, 1697.
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:
[1] Ο Philipp Clüver / Cluwer / Cluvier / Klüwer / Philippus Cluverius (1580 – 1622) ήταν Πρώσος γεωγράφος και ιστορικός. Εγεννήθη στο Ντάντσιχ (Γκντανσκ), στην Βασιλική Πρωσία (επαρχία τότε του Βασιλείου της Πολωνίας). Έζησε στην πολωνική αυλή του Σιγισμούνδου Γ΄ Βάσα, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Νομική στο Πανεπιστήμιο του Λάιντεν Ολλανδίας. Αλλά σύντομα έστρεψε την προσοχή του στην ιστορία και την γεωγραφία, τις οποίες δίδασκε εκεί ο Γ. Σκάλιγκερ.
Ο Κλύβερ έλαβε επιστημονική εκπαίδευση και από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν μύντσμάιστερ (= νομισματοκόμος) στο Ντάντσιχ, αλλά όταν ο Κλύβερ ασχολήθηκε με διαφορετικές σπουδές, ο πατέρας του σταμάτησε να υποστηρίζει τις σπουδές του και ήρθαν σε ρήξη. Πήγε στην Ουγγαρία και στην Βοημία (όπου υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία, πολεμώντας εναντίον των Τουρκο-Μογγόλων στην Ουγγαρία). Στην Βοημία, μετέφρασε στα λατινικά μια υπεράσπιση του βαρώνου Π. Λόμπκοβιτς, και φυλακίστηκε. Με την επιστροφή του στο Λάιντεν, αντιμετώπισε κυρώσεις από τις αυτοκρατορικές Αρχες των Αψβούργων, για αυτό, τις οποίες ωστόσο μπόρεσε να αποφύγει με την βοήθεια των φίλων του από το Λάιντεν. Εταξείδεψε επίσης στην Αγγλία (στο Λονδίνο εγνώρισε τον ουμανιστή Ι. Καζαουμπόν), την Σκοτία, την Ιταλία και την Γαλλία – συνοδευόμενος από τον Λ. Χολστένιους. Μιλούσε σχεδόν όλες τις γλώσσες της Ευρώπης! Όλα τα ταξείδια του τα έκανε με τα πόδια! Επιστρέφοντας τελικώς στο Λάιντεν, μετά το 1616 έλαβε τακτική σύνταξη από το πανεπιστήμιο.
Του δόθηκε ειδικός διορισμός στο Λέιντεν ως γεωγράφου. Και υπεύθυνος της βιβλιοθήκης του πανεπιστημίου. Αλλά το έργο της ζωής του, όπως εξελίχθηκε, ήταν μια γενική μελέτη της γεωγραφίας της αρχαιότητας, βασισμένη όχι μόνον σε κλασσικές λογοτεχνικές πηγές, αλλά – και αυτή ήταν η συμβολή του – συμπληρωμένη από τα εκτεταμένα ταξείδια του με τοπικές επιθεωρήσεις. Θεωρείται και αρχαιοδίφης και ο ιδρυτής της σύγχρονης ιστορικής γεωγραφίας.
Το πρώτο έργο του Κλυβέρ, το 1611, σχετικά με τα κάτω τμήματα του ποταμού Ρήνου και τις φυλές των κατοίκων του κατά την ρωμαϊκή εποχή (“Commentarius de tribus Rheni alveis, et ostiis; item. De Quinque populis quondam accolis; scilicet de Toxandris, Batavis, Caninefatibus, Frisiis, ac Marsacis”) άγγιξε μια πηγή εθνικής υπερηφάνειας μεταξύ των Δεκαεπτά Επαρχιών, καθώς οι Ολλανδοί απολάμβαναν μια δωδεκαετή εκεχειρία στον Ογδονταετή Πόλεμο Απελευθέρωσης.
Το έργο του «Germaniae antiquae libri tres» (Λάιντεν, 1616) βασίζεται στον Τάκιτο και σε άλλους Λατίνους συγγραφείς. Ένας τόμος για τις αρχαιότητες της Σικελίας, με σημειώσεις για την Σαρδηνία και την Κορσική («Sicilia Antiqua cum minoribus insulis ei adjacentibus item Sardinia et Corsica»), που εκδόθηκε στο Λάιντεν από τον L. Elsevier το 1619 (και Λούνεμπουργκ, 1659), αποτελεί μια χρήσιμη πηγή, με πολλές αναφορές από συγγραφείς της αρχαιότητας και χάρτες, που συχνά αποσπάσθηκαν και πωλήθηκαν σε συλλέκτες χαρτών.
Το έργο του «Introductio in universam geographiam / Εισαγωγή στην Παγκόσμια Γεωγραφία» (6 τόμοι), που δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατό του από το 1624 – 1629, ήταν το πρώτο ολοκληρωμένο σύγχρονο γεωγραφικό έργο, και έγινε ένα τυπικό γεωγραφικό εγχειρίδιο.
Χαρτης Πελοποννησου – Μωρεως, 1697. Προσέξτε ότι Αχαΐα λέγεται και το ανατολικό κομμάτι της Στερεας Ελλαδος. Αυτός ο παραπάνω χάρτης προέρχεται από μια έκδοση του Άμστερνταμ, του 1697, που δημοσιεύτηκε από τον J. Wolters.
Ο Κλυβέρ ήταν επίσης ένας πολυγραφότατος συγγραφέας μαθηματικών και θεολογικών θεμάτων.
Οι συλλέκτες και οι ιστορικοί της χαρτογραφίας τον θυμούνται για την έκδοση της «Γεωγραφίας» του αρχαίοι Έλληνα γεωγράφου Κλ. Πτολεμαίου (βασισμένη στην έκδοση του Μερκάτορα του 1578) και για τους μικρογραφικούς άτλαντές του, που ανατυπώνονταν καθ’ όλον τον 17ο αιώνα. Πολλοί από τους χάρτες του χαράχτηκαν για αυτόν, από τον Π. Μπέρτιο.
Πέθανε στο Λάιντεν.
Χαρτης Πελοποννησου, 1697
