Οι δρόμοι
για τον Μύτικα
για τον Μύτικα
την υψηλότερη κορυφή
του Ολύμπου!
Ο Μύτικας είναι η υψηλότερη
κορυφή του Ολύμπου και της Ελλάδος με υψόμετρο 2.918 μ. και η δεύτερη υψηλότερη
των Βαλκανίων.
κορυφή του Ολύμπου και της Ελλάδος με υψόμετρο 2.918 μ. και η δεύτερη υψηλότερη
των Βαλκανίων.
Η πρώτη καταγεγραμμένη
ανάβαση έγινε τον Αύγουστο του 1913 από το Χρήστο Κάκαλο και τους Ελβετούς
Frederic Boissonnas και Daniel Baud-Bovy. Ξεκίνησαν πριν να ξημερώσει και
αρχικά ανέβηκαν στην Ταρπηία Πέτρα για να διαπιστώσουν σε ένα άνοιγμα του
καιρού ότι υπάρχει υψηλότερη κορυφή. Μετά από την απογοήτευσή τους θα κάνουνε
άλλη μία προσπάθεια καταφέρνοντας να πατήσουν τελικά στον Μύτικα, που τότε τον
ονόμασαν “Κορυφή Βενιζέλος”.
ανάβαση έγινε τον Αύγουστο του 1913 από το Χρήστο Κάκαλο και τους Ελβετούς
Frederic Boissonnas και Daniel Baud-Bovy. Ξεκίνησαν πριν να ξημερώσει και
αρχικά ανέβηκαν στην Ταρπηία Πέτρα για να διαπιστώσουν σε ένα άνοιγμα του
καιρού ότι υπάρχει υψηλότερη κορυφή. Μετά από την απογοήτευσή τους θα κάνουνε
άλλη μία προσπάθεια καταφέρνοντας να πατήσουν τελικά στον Μύτικα, που τότε τον
ονόμασαν “Κορυφή Βενιζέλος”.
 |
| Η κορυφή Μύτικας (μύτη) ή θρόνος του Δία, στον Όλυμπο η υψηλότερη στην Ελλάδα! |
Πρόκειται για μία απότομη
βραχώδης απόληξη του βουνού, που ωστόσο έχει κάποια αδύνατα σημεία. Αυτά είναι
το Λούκι, η Κακόσκαλα και το πέρασμα Νάτση. Η ανατολική και ΒΑ πλευρά του
αποτελούνται από κάθετες ασβεστολιθικές ορθοπλαγιές ύψους εκατοντάδων μέτρων.
Από εκεί μπορεί κάποιος να προσεγγίσει την κορυφή μόνο με αναρριχητικό
εξοπλισμό, ενώ πρόκειται για σοβαρές αναρριχητικές διαδρομές.
βραχώδης απόληξη του βουνού, που ωστόσο έχει κάποια αδύνατα σημεία. Αυτά είναι
το Λούκι, η Κακόσκαλα και το πέρασμα Νάτση. Η ανατολική και ΒΑ πλευρά του
αποτελούνται από κάθετες ασβεστολιθικές ορθοπλαγιές ύψους εκατοντάδων μέτρων.
Από εκεί μπορεί κάποιος να προσεγγίσει την κορυφή μόνο με αναρριχητικό
εξοπλισμό, ενώ πρόκειται για σοβαρές αναρριχητικές διαδρομές.
– Λούκι:
Το Λούκι είναι μία εσοχή στον
ασβεστολιθικό βράχο με κλίση 40ο περίπου. Είναι αρκετά σαθρό και
κατά συνέπεια το κράνος είναι απαραίτητο από τις πέτρες που ενδεχομένως να
κατρακυλήσουν από τρίτους. Από την βάση του που βρίσκεται στα Ζωνάρια, στα 2.750
μ. ανεβαίνουμε σε 45 λεπτά στα 2.918 σε μόλις 300 μ. μήκος διαδρομής. Τον
χειμώνα χρειάζεται κατάλληλο εξοπλισμό και εμπειρία.
ασβεστολιθικό βράχο με κλίση 40ο περίπου. Είναι αρκετά σαθρό και
κατά συνέπεια το κράνος είναι απαραίτητο από τις πέτρες που ενδεχομένως να
κατρακυλήσουν από τρίτους. Από την βάση του που βρίσκεται στα Ζωνάρια, στα 2.750
μ. ανεβαίνουμε σε 45 λεπτά στα 2.918 σε μόλις 300 μ. μήκος διαδρομής. Τον
χειμώνα χρειάζεται κατάλληλο εξοπλισμό και εμπειρία.
– Κακόσκαλα:
Η Κακόσκαλα είναι ένα βράχινο
πέρασμα από την νότια πλευρά του Μύτικα μήκους 400 μ. και θα χρειαστούμε μία
ώρα περίπου. Η εκκίνηση γίνεται από την κορυφή Σκάλα. Κατόπιν κατηφορίζουμε σε
βράχινο λούκι και έπειτα τραβερσάρουμε. Στην συνέχεια ακολουθεί ανάβαση σε
βράχινο κομμάτι και εκτεθειμένο πέρασμα. Μετά από αυτό λίγη ακόμα ανάβαση μας
οδηγεί στην κορυφή.
πέρασμα από την νότια πλευρά του Μύτικα μήκους 400 μ. και θα χρειαστούμε μία
ώρα περίπου. Η εκκίνηση γίνεται από την κορυφή Σκάλα. Κατόπιν κατηφορίζουμε σε
βράχινο λούκι και έπειτα τραβερσάρουμε. Στην συνέχεια ακολουθεί ανάβαση σε
βράχινο κομμάτι και εκτεθειμένο πέρασμα. Μετά από αυτό λίγη ακόμα ανάβαση μας
οδηγεί στην κορυφή.
– Πέρασμα Νάτση:
Το Πέρασμα Νάτση αποτελεί μία
ιδιαίτερη ανάβαση στην κορυφή του Ολύμπου. Το επιχείρησε πρώτος και μάλιστα
solo ο Κ. Νάτσης το 1930. Ήταν η πρώτη διαδρομή 2ου βαθμού που
πραγματοποιήθηκε από Έλληνα σε ελληνικό βουνό και η πρώτη solo. Η αφετηρία της
διαδρομής είναι το διάσελο της Στριβάδας που βρίσκεται ανάμεσα στον Μύτικα και
το Στεφάνι στα 2.850 μ. Το 1926 μία σχοινοσυντροφιά τριών Άγγλων προσπάθησε να
ανέβει στον Μύτικα από την Στριβάδα, αλλά απέτυχαν. Αυτό δίνει ακόμη μεγαλύτερη
αξία στην προσπάθεια του Νάτση 4 χρόνια μετά.
ιδιαίτερη ανάβαση στην κορυφή του Ολύμπου. Το επιχείρησε πρώτος και μάλιστα
solo ο Κ. Νάτσης το 1930. Ήταν η πρώτη διαδρομή 2ου βαθμού που
πραγματοποιήθηκε από Έλληνα σε ελληνικό βουνό και η πρώτη solo. Η αφετηρία της
διαδρομής είναι το διάσελο της Στριβάδας που βρίσκεται ανάμεσα στον Μύτικα και
το Στεφάνι στα 2.850 μ. Το 1926 μία σχοινοσυντροφιά τριών Άγγλων προσπάθησε να
ανέβει στον Μύτικα από την Στριβάδα, αλλά απέτυχαν. Αυτό δίνει ακόμη μεγαλύτερη
αξία στην προσπάθεια του Νάτση 4 χρόνια μετά.
Το πέρασμα έχει σκαρφάλωμα σε
μικρά λούκια και τραβέρσες σε εκτεθειμένα ζωνάρια για να βγει σε κόψη κάτω απ’
τον Μύτικα. Ιδιαίτερη θέα προς τα Μεγάλα Καζάνια.
μικρά λούκια και τραβέρσες σε εκτεθειμένα ζωνάρια για να βγει σε κόψη κάτω απ’
τον Μύτικα. Ιδιαίτερη θέα προς τα Μεγάλα Καζάνια.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΔΩ.
