Της ιατρού Μαρίας Φιωτάκη
Το αργίλιο / αλουμίνιο είναι ένα χημικό στοιχείο που στην φύση δεν υπάρχει μόνο του, επειδή είναι χημικώς πολύ δραστικό ώστε να βρίσκεται στην φύση ως ελεύθερο μέταλλο, αλλά απαντάται συνήθως ενωμένο σε περισσότερα από 270 διαφορετικά ορυκτά. Το βρίσκουμε κυρίως ενωμένο με τον σίδηρο και το πυρίτιο. Από πλευράς εξάπλωσης, είναι το πιο άφθονο μέταλλο στον φλοιό της Γης και συνολικά το τρίτο αφθονότερο χημικό στοιχείο στον πλανήτη μας, μετά το οξυγόνο και το πυρίτιο.
- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για το ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ, ΕΔΩ. – Οι αρχαίοι Έλληνες (και αργότερα και οι Ρωμαίοι) εγνώριζαν την στυπτηρία (διπλό θειικό άλας αργιλίου και καλίου) και την χρησιμοποιούσαν.
Το 1886 ήρθε η μεγάλη επανάσταση στην παραγωγή αλουμινίου, με την εφεύρεση της μεθόδου Hall-Heroult. Και τρία χρόνια αργότερα, το 1889 ο Bayer επινόησε μία μέθοδο καθαρισμού του βωξίτη προς παρασκευή αλουμίνας, με την χρήση καυστικού νατρίου. Έτσι, άνοιξε ο δρόμος για την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων αλουμινίου. Το 1900 η παγκόσμια παραγωγή αλουμινίου ήταν 8.000 τόνοι. Έκτοτε αυξήθηκε με πολύ μεγάλους ρυθμούς, για να φτάσει το 1999 τα 24 εκατομμύρια τόνους.
Μικροδομή αλουμινίου στην χαραγμένη επιφάνεια ενός πλινθώματος, καθαρότητoς 99,9998%, ορατού μεγέθους τομέα περίπου 55 × 37 χλστ. Ράβδος πρώτης ύλης ανάπτυξης κρυστάλλων αλουμινίου (Al), με ορατούς δενδρίτες. Από την συλλογή του E. Currens.
ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
Από τότε που το αλουμίνιο μπόρεσε να διαχωριστεί από τα στοιχεία με τα οποία ήταν ενωμένο στην φύση μέχρι να μπει στην ζωή μας, πέρασαν περίπου είκοσι χρόνια: Το 1910 εφευρέθηκε το φύλλο αλουμινίου από έναν Ελβετό μηχανικό τον Dr. Lauber, που ανέπτυξε μια μέθοδο για την παραγωγή λεπτών φύλλων αλουμινίου, περνώντας το αλουμίνιο μεταξύ μεγάλων κυλίνδρων χάλυβα, δημιουργώντας αυτό που γνωρίζουμε σήμερα ως αλουμινόχαρτο.
Το 1913 ξεκίνησε στην Ελβετία η πρώτη εμπορική παραγωγή αλουμινίου. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την περιτύλιξη των ράβδων σοκολάτας και άλλων ειδών ζαχαροπλαστικής. Το αλουμινόχαρτο τυλιγόταν με το χέρι γύρω από τις σοκολάτες για να διατηρήσει την φρεσκάδα τους.
Το 1919 εισήχθη η διαδικασία συνεχούς κύλισης αλουμινίου, καθιστώντας την παραγωγή πιο αποτελεσματική και οικονομικά πιο αποδοτική.
Την δεκαετία μεταξύ 1920 -1930, το αλουμινόχαρτο άρχισε να κερδίζει δημοτικότητα και χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες εφαρμογές: χρησιμοποιήθηκε στη συσκευασία φαγητού, τσιγάρων και σε φαρμακευτικά προϊόντα. Αυτό που συνέβαλε στην αυξανόμενη χρήση του, ήταν η ευελιξία και οι μοναδικές του ιδιότητες, όπως το μικρό του βάρος, και η ευέλικτη και ανθεκτική στην θερμότητα κράση του. Σε αυτήν την δεκαετία, οι φαρμακοβιομηχανίες χρησιμοποίησαν το αλουμίνιο για για την συσκευασία φαρμακευτικών αλοιφών και κρεμών. Και το 1932, ξεκίνησε η χρήση των αλάτων αλουμινίου στα εμβόλια μετά την ανακάλυψη των ιδιοτήτων τους το 1926 από τον Βρετανό ανοσολόγο Al. T. Glenny. Το πρώτο εμβόλιο για ανθρώπινη χρήση που ενισχύθηκε με αλουμίνιο ήταν αυτό κατά της διφθερίτιδας (και λίγο αργότερα του κοκκύτη και του τετάνου).
Στην δεκαετία 1950 -1960, το αλουμινόχαρτο έγινε δημοφιλές υλικό στην κουζίνα. Χρησιμοποιήθηκε στην μαγειρική για το ψήσιμο, αλλά κυρίως για το περιτύλιγμα τροφίμων.
Σήμερα, το αλουμινόχαρτο χρησιμοποιείται ευρέως για το μαγείρεμα, την συσκευασία, την μόνωση και πολλά άλλα και έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής μας ζωής λόγω της ευελιξίας, της ανθεκτικότητας και της ικανότητας διατήρησης και προστασίας διαφόρων προϊόντων.
ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΑΣΦΑΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ;
Αν και το αλουμίνιο είναι από τα πλέον συχνότερα χρησιμοποιούμενα υλικά στην καθημερινότητά μας, η αλήθεια είναι ότι δεν έχουν γίνει επαρκείς μελέτες για να αποδείξουν το κατά πόσο είναι ασφαλές αυτό το πολύ δραστήριο χημικά στοιχείο, το οποίο σύμφωνα με τον Άγγλο καθηγητή Χημείας Κρ. Έξλεϋ, που έχει μελετήσει για περισσότερα από 30 χρόνια τον ρόλο του αλουμινίου στην βιολογία, δεν απαντάται με φυσικό τρόπο σε ΚΑΜΜΙΑ οργανική ένωση (ενώσεις που σχετίζονται με την ζωή), παρά μόνον σε ανόργανες ενώσεις. Και παρά τις αμφιβολίες που έχουν υπάρξει από διάφορες κοινότητες σχετικά με την ασφάλεια κατά την χρήση του, μοιάζει τελικά να έχει νικήσει το κέρδος και η ευκολία την ανάγκη μας για υγεία και το ενδιαφέρον μας για την ασφάλειά μας.
Πηγές έκθεσης στο αλουμίνιο:
- Μαγειρικά σκεύη: Η ποσότητα αλουμινίου που περνά στο φαγητό από τα σκεύη είναι συνήθως πολύ μικρή και δεν έχει αποδειχθεί κατά πόσο είναι ασφαλής, πολύ περισσότερο αν το σκεύος έχει γρατσουνιές ή ξυσίματα που αποκαλύπτουν το μέταλλο.
- Αλουμινόχαρτο: Θεωρείται ασφαλές για μαγείρεμα (αν και ΔΕΝ έχει αποδειχθεί) σε μέτριες θερμοκρασίες, αλλά δεν πρέπει να έρχεται σε επαφή με πολύ όξινα ή αλμυρά τρόφιμα (όπως λεμόνι, ντομάτα, ξύδι), καθώς αυξάνεται η μεταφορά αλουμινίου στο φαγητό.
- Τρόφιμα και πρόσθετα – εμβόλια: Ορισμένα επεξεργασμένα τρόφιμα περιέχουν αλουμίνιο μέσω διογκωτικών ή συσφιγκτικών παραγόντων, όπως το μπέικιν πάουντερ ή τα μπισκότα.
- Καλλυντικά και αποσμητικά: Η χρήση τους δεν έχει αποδειχθεί σε μελέτες να έχει άμεση σύνδεση με την ανάπτυξη καρκίνου, αλλά δεν το αποκλείει.
Πιθανοί κίνδυνοι από υψηλή έκθεση:
- Νευρολογικό σύστημα: Η υπερβολική συσσώρευση αλουμινίου στον οργανισμό έχει συζητηθεί επιστημονικά για πιθανές επιπτώσεις στο νευρικό σύστημα, αν και τα ακριβή όρια επικινδυνότητας παραμένουν αντικείμενο έρευνας.
- Οστά και μύες: Υψηλά επίπεδα μπορεί μακροπρόθεσμα να επηρεάσουν την σκελετική και νευρομυική υγεία.
Γιατί χρησιμοποιείται το αλουμίνιο στα εμβόλια;
Το αλουμίνιο (υπό την μορφή αλάτων, όπως το υδροξείδιο ή το φωσφορικό αλουμίνιο) λειτουργεί ως ανοσοενισχυτικό (adjuvant). Οι βασικοί λόγοι της χρήσης του είναι οι εξής:
- Ενίσχυση της ανοσολογικής απάντησης: Πολλά σύγχρονα εμβόλια χρησιμοποιούν νεκρά (αδρανοποιημένα) μικρόβια ή απλά τμήματά τους (αντιγόνα). Αυτά τα συστατικά από μόνα τους είναι πολύ «αδύναμα» για να προκαλέσουν την παραγωγή αρκετών αντισωμάτων. Το αλουμίνιο, που αναγνωρίζεται από το ανοσοποιητικό μας ως ξένο σώμα, κινητοποιεί τα κύτταρα του ανοσοποιητικού μας σε μεγαλύτερο βαθμό, αναγκάζοντας τα ανοσοκύτταρα να δημιουργήσουν ισχυρή άμυνα.
- Λιγότερες δόσεις εμβολίου: Επειδή η αντίδραση του οργανισμού είναι πιο έντονη, απαιτείται μικρότερη ποσότητα αντιγόνου και λιγότερες επαναληπτικές δόσεις για να επιτευχθεί πλήρης ανοσία.
ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ ΔΕΝ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ
Τα εμβόλια που εμπεριέχουν άλατα του αλουμινίου είναι:
- Ηπατίτιδας B (Hepatitis B)
- Διφθερίτιδας – Τετάνου – Ακυτταρικού Κοκκύτη (DTaP και Tdap)
- Αιμόφιλου της γρίπης τύπου b (Hib)
- Πνευμονιόκοκκου
- Ηπατίτιδας Α
- Ιού των Ανθρώπινων Θηλωμάτων (HPV)
- Μηνιγγιτιδοκόκκου Β (MenB)
- Τετάνου – Διφθερίτιδας (Td) και ορισμένα συνδυαστικά εμβόλια.
Εμβόλια όπως της ιλαράς-ερυθράς-παρωτίτιδας (MMR) ή της γρίπης (στα περισσότερα τυπικά σκευάσματα) δεν περιέχουν άλατα αλουμινίου, καθώς δεν τα χρειάζονται για να ενεργοποιήσουν επαρκή ανοσιακή αντίδραση.
Έκθεση στο αλουμίνιο από τα εμβόλια VS έκθεση από όλα τα υπόλοιπα στην διάρκεια της ζωής.
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, όπως αυτές που δημοσιεύονται στο JAMA (Journal of the American Medical Association), η έκθεση στο αλουμίνιο μέσω της διατροφής καθ’ όλην την διάρκεια της ζωής είναι συντριπτικά μεγαλύτερη από αυτήν των εμβολίων:
- Πρώτα 2 έτη ζωής: Ένα βρέφος προσλαμβάνει μέσω της διατροφής (μητρικό γάλα, βρεφική φόρμουλα, πρώτες στέρεες τροφές) περίπου 3 έως 18 mg αλουμινίου. Αντίθετα, η μέγιστη δυνατή ποσότητα αλουμινίου που μπορεί να λάβει από όλα τα προγραμματισμένα εμβόλια της περιόδου αυτής είναι μόλις 4,425 mg.
- Έως τα 18 έτη: Η διατροφική πρόσληψη αλουμινίου κυμαίνεται μεταξύ 73 και 438 mg, ενώ η συνολική ποσότητα από τα εμβόλια είναι μικρότερη από 8 mg.
- Ενήλικη ζωή (19-100 ετών): Μέσω του φαγητού και του νερού προσλαμβάνονται 395 έως 2.347 mg αλουμινίου, ενώ από τα εμβόλια της ενήλικης ζωής λιγότερα από 5 mg.
- Συνολική διάρκεια ζωής (100 έτη): Εάν κάποιος λάβει όλα τα συνιστώμενα εμβόλια που περιέχουν αλουμίνιο, η μέγιστη έκθεση θα είναι περίπου 12 mg. Την ίδια στιγμή, το σώμα του θα έχει απορροφήσει από την διατροφή μεταξύ 468 και 2.785 mg αλουμινίου.
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΩΝ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΟΦΕΛΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΡΙΣΚΟΥ
Στην μέχρι τώρα άνω των 15 ετών εμπειρίας μου ως ιατρός, έχουν υπάρξει δύο περιστατικά τα οποία εμφάνισαν ΣΟΒΑΡΕΣ παρενέργειες μετά τον εμβολιασμό τους με τα κλασσικά παιδικά εμβόλια:
- Στο πρώτο, σύμφωνα με μαρτυρία των γονέων, το παιδάκι μετά από εμβολιασμό με το εμβόλιο MMR και ενώ ήταν ένα φυσιολογικό παιδί, την επόμενη μέρα ξύπνησε αυτιστικό.
- Στο δεύτερο, μετά τον εμβολιασμό, εμφάνισε στο σημείο του εμβολιασμού ραβδομυοσάρκωμα, το οποίο έκανε μετάσταση στο πάγκρεας και στα οστά.
Έχοντας ζήσει την παιδική μου ηλικία σε εποχές που οι γονείς μας πήγαιναν να κολλήσουμε ερυθρά, ιλαρά, μαγουλάδες και ανεμοβλογιά σε παιδιά που νοσούσαν και με την κλινική μου εμπειρία της ιατρού, προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:
- 1) Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος του εμβολιασμού σε μεταδοτικά νοσήματα με ΠΟΛΥ λίγες στατιστικά έως καθόλου μακροχρόνιες επιπτώσεις στην υγεία.
- 2) Ποιος είναι ο λόγος που οι γονείς ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ στον εμβολιασμό με εμβόλια που μπορεί να έχουν ΠΟΛΥ σοβαρότερες επιπτώσεις στην υγεία του παιδιού τους από εκείνες που έχει η νόσηση με τους συγκεκριμένους ιούς.
- 3) Ποιος είναι ο λόγος να χορηγούνται ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ αντισώματα για τρείς διαφορετικές ιώσεις, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του εμβολίου MMR (Ερυθρά, Ιλαρά, Παρωτίτιδα) και να μην υπάρχει η δυνατότητα επιλογής από τους γονείς με γνώμονα τους κινδύνους για την υγεία του παιδιού.
- 4) Ποιός είναι ο λόγος που οι παιδίατροι και οι υπόλοιποι ιατροί, δεν προβαίνουν σε ενέργειες για να ανακτήσουν το κύρος τους και το δικαίωμά τους να αποφασίζουν ΟΙ ΙΔΙΟΙ για το κατά πόσον είναι απαραίτητο ένα εμβόλιο σε ένα παιδί ή ενήλικα και αντ’ αυτού υποτάσσονται στην επιβολή ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ από το κράτος.
Όσον αφορά στις επιπτώσεις στην υγεία από την έκθεση στο αλουμίνιο, ο καθηγητής Κρ. Έξλεϋ διερεύνησε στο μικροσκόπιο τμήματα εγκεφάλου αυτιστικών που είχαν πεθάνει, ανακαλύπτοντας αθρώα σωματίδια αλουμινίου και προσπάθησε να συνδέσει την ύπαρξή τους με εκφυλιστικές νόσους του νευρικού συστήματος και τον αυτισμό. Ωστόσο μοιάζει να υπάρχει απαγορευμένη ζώνη στις έρευνες γύρω από το αλουμίνιο και την επίπτωση στην υγεία μας από την χρήση του, καθώς όλες οι έρευνες του καθηγητή έχουν απορριφθεί από την ιατρική κοινότητα, αν και το αλουμίνιο είναι ένα εξαιρετικά δραστικό χημικά στοιχείο και δεν υπάρχει φυσιολογικά σε ΚΑΝΕΝΑΝ ζωντανό οργανισμό. Εντυπωσιακή η αμέλεια της ιατρικής ερευνητικής κοινότητας…
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Σε μια εποχή που κυριαρχεί το κέρδος, έναντι του ήθους και η αδιαφορία για το ασφαλές, έναντι του βολικού, η εμπιστοσύνη στην επιστήμη θα πρέπει να επανεξεταστεί. Και ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ θα πρέπει να υπάρξει ΒΑΘΥΣ προβληματισμός γύρω από τους λόγους και τις αιτίες που οι άνθρωποι έχουμε βάλει πάνω από την υγεία μας το βολικό. Κι ακόμη περισσότερο, γύρω από τους λόγους που ΠΡΟΦΑΝΕΣΤΑΤΑ η λογική μας έχει ασθενήσει.
Το αλουμίνιο είναι ένα ΠΟΛΥ δραστικό χημικά στοιχείο και δεν σχετίζεται με ΚΑΜΜΙΑ βιοχημική αντίδραση. Ο οργανισμός μας ΔΕΝ μπορεί να το αποβάλλει. Αυτά τα δυο από μόνα τους θα έπρεπε να είναι αρκετά για να μην το καταναλώνουμε. Ηθελημένα ή μη.
ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 29.10.2026.
Μικροδομη αλουμινιου πλινθωμα καθαροτητα ραβδος πρωτη υλη κρυσταλλο αλουμινιο δενδριτης συλλογη ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ Φιωτακη χημικο στοιχειο φυση δραστικο χημεια ελευθερο μεταλλο, ορυκτα σιδηρος πυριτιο αφθονο μεταλλα φλοιος Γης αφθονοτερο πλανητης γη οξυγονο 19ος αιωνας μχ 1886 παραγωγη εφευρεση μεθοδος Hall Heroult Bayer μπαιερ καθαρισμος βωξιτης αλουμινα χρηση καυστικο νατριο 20ος 1900 διαχωρισμος φυλλο αλουμινιου Ελβετος μηχανικος λεπτο κυλινδρος χαλυβας, αλουμινοχαρτο Ελβετια πρωτη εμπορικη χρηση περιτυλιξη ραβδος σοκολατα ειδη ζαχαροπλαστικη σοκολατες φρεσκαδα κυλιση οικονομια εφαρμογη συσκευασια φαγητο, τσιγαρο φαρμακευτικα προιοντα ευελιξια μοναδικες ιδιοτητες, ανθεκτικο θερμοτητα κραση φαρμακοβιομηχανια φαρμακευτικη αλοιφη κρεμα αλατα εμβολια Βρετανος ανοσολογος πρωτο εμβολιο ανθρωπινη διφθεριτιδα κοκιτης κοκκιτης κοκκυτης τετανος κουζινα μαγειρικη ψησιμο, περιτυλιγμα τροφιμο μαγειρεμα, μονωση ευελιξια ανθεκτικοτητα διατηρηση προστασια προιον υγεια ασφαλεια χημικο στοιχειο αγγλος καθηγητης Χημειας εξλευ εξλει βιολογια, οργανικη ενωση ζωη ανοργανες ενωσεις κρρδος ευκολια εκθεση μαγειρικα σκευη ασφαλης, σκευος θερμοκρασια οξινα αλμυρα τροφιμα λεμονι, ντοματα, τοματα ξυδι τροφιμο προσθετα επεξεργασμενα διογκωτικος συσφιγκτικος παραγοντας μπεικιν παουντερ μπισκοτο καλλυντικα αποσμητικα καρκινος νευρολογικο συστημα συσσωρευση οργανισμος επιπτωσεις νευρικο συστημα, επικινδυνοτητα οστα μυες σκελετικη νευρομυικη υδροξειδιο φωσφορικο ανοσοενισχυτικο adjuvant ενισχυση ανοσολογικη απαντηση νεκρα αδρανοποιημενα μικροβια αντιγονα συστατικα αντισωματα ανοσοποιητικο ξενο σωμα, κυτταρα ανοσοκυτταρα αμυνα δοσεις εμβολιου αντιδραση αντιγονο δοση ανοσια ηπατιτιδα Α B Hepatitis B διφθεριτις ακυτταρικος DTaP και Tdap αιμοφιλος γριπη τυπου b Hib πνευμονιοκοκκος ιος Ανθρωπινα Θηλωματα HPV μηνιγγιτιδοκοκκος Β MenB συνδυαστικα ιλαρα ερυθρα παρωτιτιδα MMR σκευασμα ανοσιακη αντιδραση διατροφη βρεφος προσληψη μητρικο γαλα, βρεφικη φορμουλα, πρωτες στερεες τροφες διατροφικη ενηλικη φαγητα νερο συνιστωμενα ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ ΟΦΕΛΟΣ ιατρικη ιατρος παρενεργειες εμβολιασμος κλασσικα παιδικα παιδακι φυσιολογικο αυτιστικο ραβδομυοσαρκωμα, μετασταση παγκρεας οστο οστουν παιδικη ηλικια μαγουλαδες ανεμοβλογια παιδια νοσος μεταδοτικα νοσηματα επιπτωση νοσηση ιοι ιωσεις, ιωση Παρωτιτις κινδυνος παιδιατρος ιατροι ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΡΑΞΗ εγκεφαλος αυτιστικα θανατος σωματιδιο εκφυλιστικες νοσοι αυτισμος ιατρικη αμελεια ηθος αδιαφορια ανθρωποι λογικη βιοχημικη αντιδραση οργανισμος καταναλωση
