Στα Αργοναυτικά αναφέρεται ότι στην Αργώ τοποθετήθηκε η Φηγός, η Δωδωναία δρυς, ένα κομμάτι ιερού ξύλου που έφερε μέσα του την φωνή των θεών και έτρεμε σαν ζωντανό όταν οι άνεμοι του σύμπαντος το άγγιζαν, και μαζί της τοποθέτησαν τον σιδερίτη, τον ομιλούντα λίθο, για τον οποίο τα Ορφικά στο κεφάλαιο «Περί Λίθων» αναφέρουν ότι είχε μαγικές ιδιότητες, αφού συμπύκνωνε από το σύμπαν τις φωνές των θεών και δημιουργούσε τρομερές εμπειρίες που έκαναν τους Αργοναύτες να νιώθουν πως ταξίδευαν όχι μόνο στη θάλασσα, αλλά και μέσα στον ίδιο τον ουρανό.
- ΔΙΑΒΑΣΤΕ: Γ. Λεκάκη: “Η διαχρονική λατρεία του λίθου”, ΕΔΩ.
- ΔΕΙΤΕ την ομιλία του Γ. Λεκάκη: “Πού είναι κρυμμένο το «μαγικό» πλοίο, η Αργώ των Αργοναυτών;”, ΕΔΩ.
Και σε πολλά σημεία των Αργοναυτικών γίνεται αναφορά για πτήση της Αργούς, για κινήσεις που δεν εξηγούνται με ένα απλό πλεούμενο σκάφος, για φαινόμενα που θυμίζουν περισσότερο μηχανή ουράνια παρά καράβι ανθρώπινο, σαν να είχε η Αργώ φτιαχτεί από χέρια που γνώριζαν μυστικά πέρα από τη γη.
Και στα Αργοναυτικά διαβάζουμε ότι ο Κάνθος ο Αβαντιάδης πέθανε όταν η Αργώ πετούσε πάνω από την Λιβύη, και η εύλαλος Αργώ καθόριζε το δρομολόγιο και τα εμπόδια που θα συναντούσε μπροστά της, σαν να είχε δική της συνείδηση, σαν να ήταν πλάσμα και όχι κατασκευή, και με εντολή της θεάς Αθηνάς η Αργώ σηκώθηκε πολύ γρήγορα, σαν να την άρπαξε ο άνεμος των θεών και να την εκτόξευσε στον ουρανό.
Και ο αργοναύτης Αγγαίος ήξερε τις κινήσεις και την πορεία των άστρων, σαν να διάβαζε τον ουρανό όπως άλλοι διαβάζουν χάρτες, και οι γιοι του Βορέου, Ζήτης και Κάλαϊς, πετούσαν με τα υποπόδια που είχαν κάτω από τις φτέρνες τους και έμοιαζαν με αθάνατους, και η θεά Αθηνά αναχώρησε πετώντας στους ουρανούς, και η Κίρκη πέταξε προς τα πίσω, σαν να κινούνταν όλοι μέσα σε έναν κόσμο όπου η πτήση ήταν φυσική, όπου ο ουρανός ήταν δρόμος και όχι όριο.
Και στο βιβλίο “Αληθινή Προϊστορία” του Ι. Πασσά διαβάζουμε ότι οι Αργοναύτες βρέθηκαν στη λίμνη Τριτωνίδα της Λιβύης, και ο Ηρόδοτος γράφει ότι ενώ περιέπλεε τον Μαλέα παρασύρθηκε από ισχυρό άνεμο και ρίχθηκε στους βράχους της Τριτωνίδας λίμνης, και μια τέτοια πορεία μόνο με πτήση δικαιολογείται, γιατί αν ριχνόταν στα βράχια θα είχε διαλυθεί τελείως, και ο σύγχρονος ερευνητής Ι. Ρισπέν μας πληροφορεί ότι η λίμνη Τριτωνίδα απέχει από τη θάλασσα απόσταση τόση που ένας πεζός για να την διανύσει έπρεπε να βαδίζει 12 μερόνυχτα, δηλαδή γύρω στα 1,000 χλμ., γεγονός απίθανο να μεταφέρθηκε η Αργώ τόση απόσταση από 50 Αργοναύτες που δεν μπορούσαν ούτε να την σηκώσουν.
Και εκεί, αναφέρει το βιβλίο “Αληθινή Προϊστορία”, πέρασαν τις Ηράκλειες Στήλες και βγήκαν στον Ατλαντικό και από τις εκβολές του ποταμού Ρίο ντε λα Πλάτα έφθασαν στα υψίπεδα του Περού, όπου το 1978 βρέθηκαν ελληνικοί αμφορείς και ο ελληνικός μαίανδρος στους Ίνκα, σαν να είχε περάσει από εκεί η ίδια η Αργώ αφήνοντας πίσω της σημάδια που περίμεναν χιλιάδες χρόνια να τα ανακαλύψουμε. Και για χιλιάδες χρόνια η ανθρωπότητα υποχρεώθηκε να ζει μέσα στην ιστορική αμνησία και την ιστορική άγνοια της κοσμικής διαδρομής της, και μας φαίνεται αδιανόητο το γεγονός ότι η Γαία παλαιότερα είχε έναν υπέρλαμπρο πολιτισμό, με τον οποίον ήταν μέλος της γαλαξιακής κοινωνίας, και πως αργότερα τέθηκε σε απομόνωση λόγω της αρνητικής συμπεριφοράς της ανθρωπότητας, σαν να είχε η ίδια η γη τιμωρηθεί για τα λάθη των παιδιών της.
Και ο Γερ. Καλογεράκης στη «Διαθήκη του Προμηθέα» και στη “Γη σε τροχιά θανάτου” γράφει πως αχνοφαίνονται τα κάστρα στην Αρχαία Ιωλκό, του ουρανού μοιάζουν άστρα που προσμένουν την Αργώ, και οι αιώνες που περνάνε σαν ταξίδια μακρινά τον Ιάσονα τηράνε σε αστέρια φωτεινά, σαν να μην έφυγε ποτέ, σαν να ταξειδεύει ακόμη μέσα στον ουρανό, σαν να περιμένει την ώρα που η ανθρωπότητα θα θυμηθεί ξανά την αληθινή της ιστορία.
Και όταν διαβάζεις όλα αυτά, όταν βλέπεις τις αναφορές για πτήσεις, για θεϊκές μηχανές, για ουράνια ταξείδια, για λίθους που μιλούν, για ξύλα που τραγουδούν, για θεές που σηκώνουν καράβια στον ουρανό, τότε νιώθεις πως τα Αργοναυτικά δεν είναι απλώς έπος αλλά μαρτυρία, μαρτυρία ενός κόσμου που υπήρξε πριν από εμάς, ενός κόσμου που γνώριζε πράγματα που εμείς μόλις αρχίζουμε να υποψιαζόμαστε, και η Αργώ δεν ήταν απλώς πλοίο αλλά πύλη, πύλη ανάμεσα στην γη και τον ουρανό, ανάμεσα στο ανθρώπινο και το θεϊκό, ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον. Και ίσως γι’ αυτό η ιστορία της επιμένει να ζει, γιατί δεν είναι μύθος, αλλά μνήμη, μνήμη που ταξειδεύει μέσα στους αιώνες όπως η Αργώ ταξείδευε μέσα στα σύννεφα, και περιμένει να την αναγνωρίσουμε, να την ακούσουμε, να την ξαναζωντανέψουμε, γιατί η αλήθεια δεν χάνεται ποτέ, απλώς περιμένει τον κατάλληλο άνθρωπο να την ανασύρει από το σκοτάδι.
ΠΗΓΗ: Φ. Τούμπανος, μουσικός. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 4.6.2026.
ΑΡΓΩ Αργοναυτικα φηγος, δωδωνη Δωδωναια δρυς, βελανιδια βαλανιδια ιερο ξυλο ιεροξυλο δενδρο δενδτο ιεροδενδρο τιμιο ξυλο φωνη θεων ζωντανο ανεμοι συμπαν σιδεριτης ομιλουντας λιθος, σιδερολιθος σιδερο σιδηρο ορφικα ορφεας ορφευς Περι Λιθων λιθοι μαγεια μαγικες ιδιοτητες, φωνη θεου τρομερη εμπειρια αργοναυτες ταξιδι θαλασσα ουρανος θαλασσιο ουρανιο ταξειδι αργοναυτικη εκστρατεια πτηση κινηση πλεουμενο σκαφος, φαινομενα μηχανη ουράαια καραβι ανθρωπινο, μυστικα Κανθος αβαντιαδης αβας Λιβυη, ευλαλος δρομολογιο εμποδια συνειδηση, πλασμα κατασκευη εντολη θεα Αθηνα ανεμος θεος εκτοξευση αργοναυτης Αγγαιος κινησεις πορεια αστρων, αστρο αστρα διαβασμα χαρτης, Βορεας Ζητης Καλαις, υποποδια υποποδιο φτερνα αθανατοι αθανατος Κιρκη κοσμος φυσικη βιβλιο Αληθινη Προιστορια Πασσας λιμνη Τριτωνιδα Ηροδοτος Μαλεας λακωνια βραχος Τριτωνις βραχια διαλυση Ρισπεν Ηρακλειες Στηλες ατλαντικος ωκεανος εκβολες ποταμος Ριο ντε λα Πλατα υψιπεδο Περου 20ος αιωνας μχ 1978 αρχαιοι ελληνικοι αμφορεις ελληνικος αμφορεας αρχαιος ελληνικος μαιανδρος ινκας, ινκα ιστορια αμνησια ιστορικη αγνοια κοσμικη διαδρομη αδιανοητο Γαια πολιτισμος γαλαξιακη κοινωνια απομονωση αρνητικη συμπεριφορα ανθρωποτητας, γη τιμωρια λαθη λαθος παιδι παιδια Καλογερακης Προμηθεας τροχια θανατου καστρο αρχαια Ιωλκος μαγνησια ουρανου ταξειδ Ιασονας ιασων αστερι αρχαιες πτησεις, θεικη μηχανη ομιλια ξυλα τραγουδι θεες καραβια επος μαρτυρια πλοιο πυλη, ανθρωπος θεικο μυθος μνημη, συννεφο αληθεια τουμπανος
