Ελληνικός Πόλεμος Ανεξαρτησίας και όχι Ελληνική Επανάσταση – του Δ. Συμεωνίδη

Ελληνικός Πόλεμος Ανεξαρτησίας

και όχι Ελληνική Επανάσταση

Του Δημήτρη Συμεωνίδη JP

Δημοσιογράφου/Ανταποκριτού

Ε.Σ.Ε.Μ.Ε. (Ένωση Συντακτών Ευρωπαϊκών Μέσων Ενημέρωσης)

Ιω. Σταματάκου:
Λεξικόν της νέας Ελληνικής Γλώσσης, τ. β΄:

Επανάστασις,-εως
η ενέργεια και το αποτέλεσμα του επανίσταμαι (βλ. λ.), ομαδική εξέγερσις κατά των
κρατούντων (ή κατά μεμονωμένων εξουσιών) αποβλέπουσα εις την βίαιαν ανατροπήν
του πολιτικού ή κοινωνικού καθεστώτος ,είτε εις τον εξαναγκασμόν του Κράτους
,να αποδεχθή ωρισμένα αιτήματα των επαναστατών, στάσις, στασιασμός,
στασιαστικόν κίνημα, πραξικόπημα.

Η Επανάσταση γίνεται για την ανατροπή
εσωτερικού καθεστώτος .Όμως όπως στην περίπτωση της Ελλάδας το 1821 ήταν
Πόλεμος Εθνικής Ανεξαρτησίας και όχι Επανάσταση γιατί οι Έλληνες πολεμούσαν
τους κατακτητές του Οθωμανούς που έκαναν δούλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες
τις έκλεβαν και τις πήγαιναν στα χαρέμια τους για να ικανοποιούν τις ορέξεις
τους. Επίσης τον 15^ον αιώνα οι
Οθωμανοί άρπαζαν νεαρά αγόρια από την αγκαλιά των μανάδων τους και τα
μετέτρεπαν σε δούλους ή κυρίως σε στρατιώτες εξισλαμισμένους. Αυτό λεγόταν
φόρος αίματος. Το 1826 αυτό έληξε.

Έτσι δημιουργήθηκαν τα τάγματα των γενιτσάρων και η ορολογία Γενίτσαρος καθιερώθηκε ως ταυτόσημη
με τον εξωμότη, τον νεοφώτιστο σε μια άλλη θρησκεία και διώκτη του δικού του
Έθνους.

Επομένως άλλο Επανάσταση που είναι μια
θεμελιώδης και σχετικά ξαφνική αλλαγή στην πολιτική εξουσία και την πολιτική
οργάνωση που συμβαίνει όταν ο πληθυσμός επαναστατεί ενάντια στην κυβέρνηση,
συνήθως λόγω της αντιληπτής καταπίεσης (πολιτική, κοινωνική, οικονομική) ή λόγω
πολιτικής ανικανότητας και άλλο Πόλεμος Ανεξαρτησίας εναντίον ξένου κατακτητού.

Επαναστάσεις έχουμε:

        – Αμερικανική Επανάσταση
-Αμερικανοί εναντίον Αμερικανών

        – Γαλλική Επανάσταση -Γάλλοι
εναντίον Γάλλων

        – Ρωσική Επανάσταση – Ανατροπή
του καθεστώτος και επιβολή Κομμουνισμού

        – Κινεζική Επανάσταση –
Εγκαθίδρυση Κομμουνισμού

        – στην Κούβα με την
επανάσταση του Φιντέλ Κάστρο

        – στο Ιράν με την ανατροπή
του Σάχη

Στην Ελλάδα ο ξεσηκωμός
ήταν εναντίον των κατακτητών Οθωμανών που είχαν υποδουλώσει την χώρα.

Διαβάζοντας παρακάτω τους αρχαίους
συγγραφείς θα δούμε ότι αναφέρουν την λέξη ἐπανάστασιν με την έννοια ξεσηκωμός
μεταξύ Ομοφύλων (που οι δημοσιογράφοι έχουν αλλάξει την έννοια και
αυτής της λέξης).

Πριν αρκετά χρόνια ευρισκόμουν στο Ναύπλιο
για ένα συνέδριο και το βράδυ που πήγαμε σε μία ταβέρνα και στην συζήτηση ο
Β. Φίλιας που τότε ήταν Πρύτανης ΠΑΝΤΕΊΟΥ ανέφερε την λέξη Ελληνική
Επανάσταση και του είπα ότι είναι λάθος και πρέπει να λέμε Πόλεμος Εθνικής
Ανεξαρτησίας, μου λέει ότι είναι σωστή η λέξη Επανάσταση και τότε, ο αείμνηστος
Καθηγητής Ιστορικός του Πανεπιστημίου Αθηνών Εμμ. Μικρογιαννάκης του λέει «Βασίλη, ο Δημήτρης έχει δίκιο εσύ είσαι Κοινωνιολόγος και εγώ του λέει είμαι ιστορικός». Έτσι
τον έβαλε στην θέση του.

Το καλοκαίρι του 1836 ο Θεόδωρος
Κολοκοτρώνης, γέρος πια σε ηλικία 66 χρονών, αφηγείται στον Γ.
Τερτσέτη, επί δύο ολόκληρους μήνες, γεγονότα από την ζωή και την δράση του
στην επανάσταση.

Ο Γεώργιος Τερτσέτης, το 1832, είχε διοριστεί
από την Αντιβασιλεία μέλος του 5μελούς δικαστηρίου του Ναυπλίου το οποίο
δίκασε τους Κολοκοτρώνη, Πλαπούτα και άλλους αγωνιστές με την κατηγορία της
συνωμοσίας κατά του βασιλιά Όθωνα και για εσχάτη προδοσία. Ο Τερτσέτης, τότε, μαζί με τον πρόεδρο του δικαστηρίου Αν. Πολυζωίδη, αρνήθηκε να
υπογράψει την απόφαση της καταδίκης του Κολοκοτρώνη και των Αγωνιστών σε θάνατο
δια αποκεφαλισμού στην γκιλοτίνα. Η στάση αυτή των δύο έντιμων δικαστών
προκάλεσε την οριστική τους παύση, τηn φυλάκιση και την άγρια κακοποίησή τους
από την Αντιβασιλεία. To 1864 ο Γ. Τερτσέτης εξελέγη αντιπρόσωπος της
Ζακύνθου στηn Βουλή. Πέθανε στις 15.4.1874 στην Αθήνα.

Ο
Κολοκοτρώνης λέει: στην σελίδα 190 στην δεύτερη παράγραφο του βιβλίου του τα εξής:

«Ἡ ἐπανάστασις ἡ ἐδική μας δὲν ὁμοιάζει μὲ καμιὰν
ἀπ’ ὅσες γίνονται τὴν σήμερον εἰς τὴν Εὐρώπην. Τῆς Εὐρώπης
αἱ ἐπαναστάσεις ἐναντίον τῶν διοικήσεών των εἶναι ἐμφύλιος πόλεμος. Ὁ ἐδικός
μας πόλεμος ἦτο ὁ πλέον δίκαιος, ἦτον ἔθνος μὲ ἄλλο ἔθνος, ἦτο μὲ ἕνα
λαόν, ὅπου ποτὲ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀναγνωριστεῖ ὡς τοιοῦτος, οὔτε νὰ ὁρκισθεῖ, παρὰ
μόνο ὅ,τι ἔκαμνε ἡ βία. Οὔτε ὁ Σουλτᾶνος ἠθέλησε ποτὲ νὰ θεωρήσει τὸν ἑλληνικὸν
λαὸν ὡς λαόν, ἀλλ’ ὡς σκλάβους.

ΠΗΓΗ: βιβλίο με τίτλο: «ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΛΗΣ Από τα 1770 έως τα 1836» , αλλά όλοι το ξέρουν ως : «Τα απομνημονεύματα του Θ. Κολοκοτρώνη», εκδ. Αθήνα, 1846.

LIDDELL & SCOTT – Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας:

ἐπ-ανάστᾰσις, -εως, ἡ, επανάσταση, εξέγερση, σε Ηρόδ., Θουκ.· ἐπαναστάσεις
θρόνων, εξεγέρσεις, ανταρσίες,
επαναστάσεις κατά του θρόνου, σε Σοφ.

Γεωργίου Δ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας
Ελληνικής Γλώσσας. β΄ έκδ. Κέντρο Λεξικολογίας, 2002:

Επανάσταση

Η λ. εξέγερση χρησιμοποιήθηκε
και με εθνικοαπελευθερωτική σημασία (η εξέγερση των νήσων κατά των Τούρκων),
αλλά χρησιμοποιείται και με κοινωνικό περιεχόμενο (λαϊκή εξέγερση) και με τη
σημασία τής αντίστασης εναντίον τής έννομης εξουσίας (η εξέγερση των
κρατουμένων στις φυλακές Κορυδαλλού). Με την τελευταία σημασία τής
(ένοπλης ή μη) σύγκρουσης με την έννομη εξουσία χρησιμοποιείται και η λ.
ανταρσία, που γ ’αυτό έχει συχνά αρνητική χροιά (η ανταρσία ομάδας αξιωματικών
τού Ναυτικού – ανταρσία τού πληρώματος). Ένοπλη εξέγερση κατά τού καθεστώτος με
σκοπό την ανατροπή του και γενικά κατά τής έννομης εξουσίας έχει και η λ. στάση
(εκτός από την ιστορική «Στάση τού Νίκα», μιλάμε για «στάση τού στρατού», ακόμη
και για «στάση των κρατουμένων στις φυλακές»). Τέλος, η λ. κίνημα σημαίνει και
στάση για ανατροπή τού καθεστώτος (το κίνημα των λοχαγών) και ευρύτερη
αγωνιστική κίνηση για τη διεκδίκηση κοινωνικών και άλλων αλλαγών (φοιτητικό
κίνημα / συνδικαλιστικό κίνημα κλπ.). Αντίθετα προς όλες τις προηγούμενες, η
λ. πραξικόπημα έχει σαφώς αρνητική σημασία, δηλώνοντας είτε τη συνωμοτικά
οργανωμένη ένοπλη ανταρσία (στρατιωτικό πραξικόπημα), για την κατάληψη τής
νόμιμης εξουσίας, παραβιάζοντας το Σύνταγμα, και την εγκαθίδρυση ολοκληρωτικού
καθεστώτος, είτε την αυθαίρετη υπέρβαση των συνταγματικών ορίων ασκήσεως τής
εξουσίας από αυτούς που ήδη την ασκούν

Στο λεξικό του ο κ. Μπαμπινιώτης αντί να κάνει ετυμολογία της λέξης
Επανάσταση μας μιλάει για την εξέγερση. Ο κ. Μπαμπινιώτης εξηγεί την λέξη με διπλή
σημασία. Δεν γίνεται να ερμηνεύει την λέξη όπως αυτός θέλει αλλά υπάρχει η
ετυμολογία της λέξης που πρέπει να την σεβαστεί. 

Η λέξη Επανάστασις είναι αρχαία όπως θα
διαβάσετε παρακάτω και θα διαπιστώσετε και μόνοι σας την σωστή ερμηνεία και
ετυμολογία.

Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν
τον όρο Ελληνική Επανάσταση.

Λεξικό
Τριανταφυλλίδη

εξέγερση η: α.βίαιη, ομαδική
ενέργεια εναντίον της υφιστάμενης, συνήθ. κρατικής, εξουσίας: Ένοπλη / αιματηρή
~. Kαταστολή της εξέγερσης. Εξεγέρσεις δούλων κατά την αρχαιότητα. Λαϊκή ~. β.
έντονη αντίδραση, ιδίως άρνηση υποταγής κάποιου σε ορισμένη εξουσία ή γενικά σε
καταναγκασμό: Πνεύμα / διάθεση για ~. H ~ της συνείδησης. || ~ των ανθρώπινων
ενστίκτων / των παθών ενάντια στην λογική.

[λόγ. < ελνστ. ἐξέγερ(σις) `ξύπνημα΄ -ση
σημδ. του λαϊκού ξεσηκωμός ή του γαλλ. soulevement]

Το Θέμα
της Γαιοκτησίας στην Ελλάδα

Ένα στα τρία δάση στην Ελλάδα είναι ιδιωτικά

Το θέμα της γαιοκτησίας στην Ελλάδα μετά
την απελευθέρωση δεν λύθηκε για πολλούς και ευνόητους λόγους.

Ο Κ.
Βεργόπουλος στο βιβλίο του «Το αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδας.» αναφέρει:

«Τώρα όσαν αφορά τη σχέση με το γαιοκτητικό
καθεστώς της εν γένει έγγειας ιδιοκτησίας της Χώρας μας δεν θα υπήρχαν, «εάν
με την ανεξαρτησία του 1828 δεν μεταβαίναμε από το Οθωμανικό δίκαιο στο
Νεοελληνικό που είχε σαν πρότυπο το Γερμανικό (ρωμανο-γερμανικό δίκαιο».

Η Ελλάδα από το 146 π.Χ. μέχρι το 1830 (μ.Χ.) ήταν υπό κατοχήn δηλαδή για 1976 χρόνια. Γι’ αυτό όλοι οι Ρωμαϊκοί, Βυζαντινοί
και Οθωμανικοί νόμοι έπρεπε να πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων και να γίνουν
αναδασμοί.

Επί Βυζαντίου

Η κυριότητα των εδαφών ανήκε στον
Αυτοκράτορα και η δημιουργία μεγάλων γαιοκτημόνων ήταν ασυμβίβαστη με τον
φιλολαϊκό χαρακτήρα της κεντρικής εξουσίας.

Επί Οθωμανών

Στην Οθωμανική αυτοκρατορία σύμφωνα με το
ιερό δίκαιο όλη η γη ανήκε στον Θεό και στον κατά κόσμο εκπρόσωπό του, τον
Σουλτάνο δηλαδή το Κράτος.

Αυτό που πρέπει να τονίσω ότι μετά τον
πόλεμο Εθνικής Ανεξαρτησίας μας, όλοι οι νόμοι που υπήρχαν για 400 χρόνια
σκλαβιάς έπρεπε να πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων και η γη να μοιραστεί
στον λαό. Αυτό βέβαια δεν έγινε γιατί δεν συνέφερε στους τσιφλικάδες και την
εκκλησία. Λόγω αυτής της Κατάστασης έχουμε τον
ξεσηκωμό των αγροτών το 1910 στο Κιλελέρ.

Ένα Μικρό
απόσπασμα από το βιβλίο για το Κιλελέρ

«Αιματηρά επεισόδια, που συνέβησαν στις 6.3.1910 και εντάσσονται στην μακρά ιστορία του αγροτικού ζητήματος στην Θεσσαλία. Παρ’ ότι έλαβαν χώρα κατά κύριο λόγο στην Λάρισα, πήραν το όνομά τους
από το χωριό Κιλελέρ (σήμερα Κυψέλη), από το οποίο δόθηκε το έναυσμα. Η
επέτειος αυτή τιμάται κάθε χρόνο και αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της
ελληνικής αγροτιάς, που έχει την ευκαιρία να προβάλει τα αιτήματά της.

Το αγροτικό ζήτημα στην Θεσσαλία εμφανίζεται
οξυμένο από την επαύριο της ένταξης της περιοχής στην ελληνική επικράτεια το
1881. Οι κολίγοι υπήρξαν οι χαμένοι της ενσωμάτωσης και οι τσιφλικάδες οι
μεγάλοι κερδισμένοι. Το λάθος των κυβερνήσεων εκείνης της εποχής ήταν ότι
εφάρμοσαν το βυζαντινορωμαϊκό Δίκαιο, που ίσχυε στην Παλαιά Ελλάδα,
παραγνωρίζοντας τα δικαιώματα των κολίγων, βάσει του οθωμανικού Δικαίου.

Επί Τουρκοκρατίας, οι τσιφλικάδες είχαν
μόνο το δικαίωμα εισπράξεως των προσόδων επί των μεγάλων εκτάσεων που κατείχαν,
ενώ οι κολίγοι είχαν πατροπαράδοτα δικαιώματα επί των κοινόχρηστων χώρων του
τσιφλικιού (επί της γης, των οικιών, των δασών και των βοσκοτόπων). Με την νέα
κατάσταση, οι Έλληνες πλέον τσιφλικάδες, που διαδέχθηκαν τους Οθωμανούς, είχαν
δικαιώματα απόλυτης κυριότητας σε όλη την ιδιοκτησία τους, ενώ οι κολίγοι είχαν
περιπέσει σε καθεστώς δουλοπαροίκου».

Ανακατανομή
του καλλιεργήσιμου εδάφους στην Κίνα

όταν πήρε την εξουσία το ΚΚΚ

ώστε οι
αγρότες να έχουν γη δική τους

To 1949 επήρε την εξουσία το ΚΚΚ την 1.10.1949 ιδρύθηκε επίσημα η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και
άρχισε το χτίσιμο της νέας κοινωνίας. Η αγροτική μεταρρύθμιση που
πραγματοποιήθηκε μέσα σε ένα κλίμα εξεγέρσεων κατά των γαιοκτημόνων
ανακατένειμε το 40% του καλλιεργήσιμου εδάφους στο 60% του κινέζικου πληθυσμού.
Με αυτήν την έξυπνη κίνηση το ΚΚΚ κυβερνά μέχρι σήμερα

Αντιθέτως το σοβιετικό μοντέλο διέλυσε την
γεωργία με την ίδρυση των κολχόζ (κρατική γη) και την κολεκτιβοποίηση,
εκατομμύρια αγρότες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την γη τους. Αυτό είχε σαν
αποτέλεσμα να κτυπηθούν από φοβερή ξηρασία και λιμό το 1932-1933 στην Ουκρανία,
καθώς ο Στάλιν και το σοβιετικό κράτος βρήκαν την ευκαιρία να απαλλαγούν από
μερικά εκατομμύρια ανεπιθύμητους πολίτες, ο ακριβής αριθμός των οποίων
παραμένει άγνωστος μέχρι σήμερα.

Αρχαίες Πηγές

ΔΙΟΔΩΡΟΣ – Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)  12, 57, 3, 8
καταλύσαντες δὲ τὴν δημοκρατίαν, μετ’ ὀλίγον
χρόνον Ἀθηναίων βοηθησάντων τῷ δήμῳ, οἱ μὲν Κερκυραῖοι τὴν ἐλευθερίαν ἀνακτησάμενοι
κολάζειν ἐπεβάλοντο τοὺς τὴν ἐπανάστασιν πεποιημένους· οὗτοι δὲ
φοβηθέντες τὴν τιμωρίαν κατέφυγον ἐπὶ τοὺς τῶν θεῶν βωμοὺς καὶ ἱκέται τοῦ δήμου
καὶ τῶν θεῶν ἐγένοντο.

ΑΡΡΙΑΝΟΣ–Flavius Arrianus Hist.,
Phil., Historia successorum Alexandri (fragmenta ap. Photium, Bibl. cod. 92)  Fragment 22, 3
Suid. s. v. – Ἀντίπατρος· ὅτι τῶν Ἀθηναίων τὰς Ἀθήνας Ἀντιπάτρῳ τῷ
Μακεδόνι παραδόντων, ἐν δέει ὄντες οἱ δημαγωγοὶ οἱ πρὸς τὴν ἐπανάστασιν
τοὺς Ἀθηναίους ἐπάραντες μὴ τὴν αἰτίαν ἐπ’ αὐτοὺς ἐνέγκωσιν, ἔφυγον.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
– Alexander Phil., In Aristotelis topicorum libros octo
commentaria, 157, 29

 ἀλλὰ καὶ ὁ Θουκυδίδης, βουληθεὶς παροξῦναι τοὺς Ἀθηναίους πρὸς τοὺς Μιτυληναίους, τὴν ἀπόστασιν αὐτῶν εἰς τὴν ἐπανάστασιν μετέλαβε.

Historia Alexandri Magni, Recensio Byzantina poetica (cod.
Marcianus 408)

Line 2831

Ὑμεῖς δὲ πολεμούμενοι παρὰ τῶν Κορινθίων ἐσχήκατε τὸν Φίλιππον καὶ Μακεδόνας φίλους, κόρην αὐτὴν τὴν Ἀθηνᾶν καὶ πάντας Ἀθηναίους καλῶς ἐλευθερώσαντες ἄριστοι Μακεδόνες. Ἀλλ‘ ἐπανάστασιν ὑμεῖς ἐν τῇ Μακεδονίᾳ ποιήσαντες, καθείλετε τὴν στήλην τοῦ πατρός μου διὰ τὸ τέμενος Θεᾶς αὐτῆς τῆς Ἀθηναίας.

ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ,
23.3.2024.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

        1.Ιω.
Σταματάκου: Λεξικόν της Νέας Ελληνικής Γλώσσης.

        2.Liddell & Scott: Λεξικό
της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας.

        3.Γ.
Δ. Μπαμπινιώτη: Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας.

        4.Λεξικό
Τριανταφυλλίδη.

        5.G. Goodwin: Οι
Γενίτσαροι, εκδ. Οδυσσέας, Αθήνα, 1997.

        6.
Γ. Δ. Καρανικόλας Κιλελέρ-Συμβολή στην Ιστορία του Ελληνικού Αγροτικού
Κινήματος, εκδ. Θουκιδίδης, Αθήνα, 1983.

        7.Κ. Βεργόπουλος «Το αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδας».

        8.Εμμ. Παπαδάκης-Δασολόγος, Το Γαιοκτητικό Καθεστώς των Εδαφών στην Ελλάδα.

        9.
Γ. Κεραμιτζόγλου: Ένα στα 3 δάση στην Ελλάδα είναι ιδιωτικά.

        10.The World Book
Encyclopedia, εκδ. Chima-Rural Life, 1997.

        11.The World Book
Encyclopedia.1997 Edition. Russia – Agriculture.

        12.Θησαυρός Ελληνικής Γλώσσας (TLG).