«Η πινακίδα ονομάσθηκε έτσι από το ιδεόγραμμα του τρίποδα, που
επαναλαμβάνεται πολλές φορές στο κείμενο. Η ταύτιση της λέξης ti-ri-po
(τρίπους[*]) με το ιδεόγραμμα επιβεβαίωσε την ελληνικότητα των μυκηναϊκών
κειμένων.
Οι πινακίδες Γραμμικής Β απαντούν σε δύο σχήματα. Οι μεγαλύτερες είναι
σελιδόσχημες, ενώ οι μικρότερες φυλλόσχημες.
Τα κείμενα είναι γραμμένα μερικές φορές και στις δύο όψεις της
επιφανείας των πινακίδων. Ομάδες πινακίδων είναι δυνατόν να αναφέρονται στο
ίδιο θέμα («πολύπτυχα»).
Οι πινακίδες φυλάσσονταν στο αρχείο, αφού ταξινομούνταν κατά θέματα
μέσα σε καλάθια, τα οποία έφεραν πήλινες ετικέττες με συνοπτικές πληροφορίες.
Οι γραφείς χάραζαν το κείμενο στην πινακίδα με μία αιχμηρή οστέινη ή μεταλλική
γραφίδα, όταν ο πηλός ήταν νωπός. Μετά το γράψιμο οι πινακίδες αφήνονταν απλώς
στον ήλιο για να στεγνώσουν.
Οι πυρκαγιές που κατέστρεψαν τα μυκηναϊκά ανάκτορα περί το 1200 π.Χ.,
έψησαν τις πινακίδες που διατηρήθηκαν μέχρι σήμερα».
ΠΗΓΗ: Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο / ΕΑΜ, ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 5.2.2020.
[*] προφανώς και το αριθμητικό τρία [ti-ri, 3] και το ουσιαστικό πόδι / πους < po.
