Του Γιώργου Λεκάκη
Στο ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΟ έργο του Thomas Astaler(*) «Cyaneae, oder die am Bosphoro Thracico ligende hohe Stein–Klippen, von welchen zu sehen seyn, gegen Mittag das Vor–Meer Propontis, mitternachts aber das Schwartze–Meer, Pontus
Euxinus, mit denenselben umbligenden Ländern, wie auch denen beeden Königlichen Insulen Cypern und Candien, darinnen befindtlichen Stätten, Vestungen, Bergen, Wassreflüssen, Thieren, Vöglen, Fischen, Früchten, Antiquitäten und Raritäten», το οποίο εξεδόθη στο Άουγκσμπουργκ / Augsburg Γερμανίας,
για τον Jacob Enderlin(**),
το 1687, υπάρχει μία εξ ίσου σπάνια άποψις της Κωνσταντινουπόλεως.
Το έργο αναφερόταν στις Κυανέες Πέτρες του θρακικού Βοσπόρου, την προθάλασσα Προποντίδα, την Μαύρη Θάλασσα /
Εύξεινο Πόντο, αλλά και τα νησιά της Κύπρου και της Κρήτης / Κάντιας. Ανάφερε τοποθεσίες,
φρούρια, βουνά, ποτάμια, ζώα, πουλιά, ψάρια, φρούτα, σπάνια είδη, και φυσικά αρχαιότητες.
Η α΄ έκδοσις ήταν σε σχήμα 8ο
(159 x 90 χλστ.), και είχε 74 σελίδες.
Δίχρωμος τίτλος, και 28 χαλκογραφίες
εκτός κειμένου (21 αναδιπλούμενες).
ΠΗΓΗ: VD17 23:279658Z, Ioannou σελ.
157. Βέργος 7.4.2020. Γ. Λεκάκης «Ελληνικη Βιβλιογραφια». ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ,
3.4.2020.
(*) Ως «Astaler» αναφέρονται στην
ιστορία της τέχνης, από τον 14ο αιώνα διάφοροι εικαστικοί καλλιτέχνες.
Πρώτος και πιο διάσημος ένας αγνώστου ονόματος ζωγράφος γυαλιών (αναφέρεται περιφραστικά
ως «Master of the Astaler»). Επήρε αυτό το παρατσούκλι, από τα παράθυρα που ζωγράφισε
το 1395, για λογαριασμό του Δημάρχου Astaler, στην πρώτη Εκκλησία Γυναικών / Frauenkirche
στο Μόναχο! Μερικά από αυτά σώζονται ακόμη και χρησιμοποιούνται έως και τώρα
στα παράθυρα των παρεκκλησιών της χορωδίας του διαδόχου κτηρίου! Λόγω των ομοιοτήτων
του ύφους τους, το βιτρώ του «Παράθυρου του Πάθους» στο παρεκκλήσι Gertrud του
καθεδρικού ναού του Augsburg και του παράθυρου του Hornbeck στην εκκλησία των
βενεδικτίνων στο Freising αποδίδονται στον ίδιο καλλιτέχνη και το εργαστήριό
του. Μετά απ’ αυτόν δημιουργήθηκε όρος στην υαλοζωγραφική.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
– Paul Frankl «Der Meister des Astalerfensters von 1392 in der Münchner
Frauenkirche (= Denkmäler deutscher Kunst Sekt. 3: Malerei. Abt. 2)», Deutscher
Verein für Kunstwissenschaft, Βερολίνο, 1936.
– Helmuth Stahleder «Beiträge zur Geschichte Münchner Bürgergeschlechter
im Mittelalter. Die Astaler, Katzmair, Scharfzahn, Tulbeck», στο Oberbayerisches
Archiv, 113, 1989.
– «Meister des Astaler-Fensters» στο Hans Vollmer (εκδ.): Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der
Antike bis zur Gegenwart. Begründet von Ulrich Thieme und Felix Becker, τ. 37: Meister mit Notnamen und Monogrammisten. E. A.
Seemann, Λειψία, 1950.
(**) Γερμανός χαράκτης και
εκδότης. Το 1686 εδημιούργησε ένα χαρακτικό που απεικονίζει την Άρτα με το
Τζαμί του Σουλτάνου Μεχμέτ.
