Της χημικού μηχανικού Μαρίας Μαραγκού,
Τὴν παρομοίωση τοῦ κόσμου τῆς
ὕλης μὲ κάτοπτρο, ποὺ ἀντανακλᾶ τὸ φῶς τῶν νοητῶν καὶ δίνει τὴν εἰκόνα τους στὰ
ἔσχατα τῆς δημιουργίας, τὴν δίνουν πολλοὶ φιλόσοφοι.
Χαρακτηριστικὰ, ὅπως ἀναφέρει
ὁ Εὐσέβιος Καισαρείας στὸ Βιβλίο 15 τοῦ ἔργου του Προπαρασκευὴ Εὐαγγελική, ὁ
Φιλόλαος ὁ Πυθαγόρειος παρομοίαζε τὸν κόσμο μας μὲ γυάλινο δίσκο, ὁ ὁποῖος
δέχεται τὴν ˝ἀνταύγεια˝, ὅπως λέει, τοῦ ἐκδηλωμένου νοητοῦ πυρὸς στὸν κόσμο, τοῦ
ὁποίου τὸ φῶς διηθεῖ, σὰν νὰ εἶναι φίλτρο καὶ ἀφήνει ἕνα μέρος του νὰ φτάσει μέχρι
ἐμᾶς.
Ἔτσι μοιάζει νὰ δεχόμαστε τὴν
ἀντανάκλαση τοῦ οὐρανίου φωτὸς τοῦ νοητοῦ ἡλίου καὶ νὰ βλέπουμε τὸ εἴδωλο ποὺ
σχηματίζεται ὅταν τὸ φῶς αὐτὸ προσπέσει πάνω στὸ ὕδωρ, τὸ ὁποῖο λειτουργεῖ ὡς ˝ἔνοπτρον˝
(κάτοπτρον), τὸ ὁποῖο ρυθμίζει τὸ φῶς ποὺ φτάνει σὲ μᾶς. Μὲ τὴν λέξη ˝ἔνοπτρον˝
δηλώνεται ἡ ἐντὸς τῆς ὑγρότητος διείσδυσις τοῦ φωτός. Συγκεκριμένα ὁ Εὐσέβιος μᾶς
διασώζει τὰ ἑξῆς: «Φιλόλαος ὁ Πυθαγόρειος δίσκον ὑαλοειδῆ, δεχόμενον μὲν τοῦ ἐν
τῷ κόσμῳ πυρὸς τὴν ἀνταύγειαν, διηθοῦντα δὲ πρὸς ἡμᾶς τὸ φῶς ὥστε προσεοικέναι ἡλίου
τὸ ἐν οὐρανῷ πυρῶδες τῇ ἀπὸ τοῦ ἐνόπτρου κατὰ ἀνάκλασιν διασπειρομένῃ πρὸς ἡμᾶς
αὐγῇ, καὶ γὰρ ταύτην προσονομάζομεν ἥλιον, οἱονεὶ εἴδωλον εἰδώλου».
Ἔτσι συμβαίνει καὶ στὴν ψυχή,
ἡ ὁποία παρομοιάζεται μὲ δελφίνι, ποὺ ζεῖ μέσα στὴν θάλασσα-ταραχὴ
συναισθήματος καὶ βλέπει μόνο τόσο φῶς ὅσο τῆς ἐπιτρέπει τὸ νερὸ-«ὑαλοειδὴς
δίσκος» νὰ δεῖ, τὴν «ἀνταύγειαν τοῦ πυρὸς» τοῦ νοητοῦ ἡλίου, ὅπως λέει ὁ
Φιλόλαος. Ὅμως, ἐν δυνάμει ἔχει μέσα της τὴν δυνατότητα νὰ κάνει ἕνα ἅλμα ἔξω ἀπ’
τὸ νερὸ-συναίσθημα καὶ νὰ ἀντικρύσει τὸν ἥλιο-Συμπαντικὴ Ἀλήθεια καὶ ὅσα αὐτὸς
φωτίζει. Γι’ αὐτὸ τὸ δελφίνι εἶναι ἱερὸ ζῶο καὶ τοῦ Ποσειδῶνος καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος.
ΠΗΓΗ: Μ. Μαραγκού «Ὀδύσσεια – Τὸ κοσμικὸ ταξίδι τῆς ψυχῆς», εκδ. Κάκτος. ΑΡΧΕΙΟΝ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 14.12.2021.
………………………………………..
