Του Γιώργου Λεκάκη
Αυτή η μαρμάρινη γυναικεία
προτομή (γνωστή ως «Νισυρία κόρη») του 4ου – 1ου π.Χ.
αιώνα, απεικονίζει μετωπικά γυναίκα, ενδεδυμένη, έως κάτω από το στήθος, με
τους βραχίονες παράλληλους με τα πλευρά.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για την ΝΙΣΥΡΟ, ΕΔΩ.
Φέρει ρωγμή στον αριστερό
κρόταφο, απόκρουση στην άκρη της μύτης.
Το πρόσωπο είναι ωοειδές.
Τα μαλλιά πλαισιώνουν
τριγωνικά το μέτωπο και μαζεύονται με ταινία σε κρωβύλο.
Στον λαιμό έχουν αποδοθεί οι «δακτύλιοι
της Αφροδίτης» και η σφαγή.
Φορά χιτώνα με τριγωνικό
άνοιγμα, ζωσμένο κάτω από το στήθος, χωρίς χειρίδες.
Σώζονται ίχνη ερυθρού
χρώματος στην ζώνη.
Η κάτω επιφάνεια είναι
αδροδουλεμένη με βελόνι, χωρίς τόρμο.
Οι διαστάσεις της είναι 33 Χ
24 Χ 15 εκατ.
Την εποχή που φιλοτεχνήθηκε,
ο τύπος αυτός της «ανάγλυφης εικόνος» (και όχι «προτομής») και των ημιαγαλμάτων
με φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά, ως απεικόνιση του νεκρού, εμφανίζεται σε ταφικά
μνημεία και σε επιτύμβιες στήλες ως σήμα. Ίσως, λοιπόν, να ήταν στον τάφο
κάποιας επίσημης γυναίκας της Νισύρου. Ποιάς όμως;
ΠΗΓΗ: Εφορεία Αρχαιοτήτων
Δωδεκανήσου, κωδικός S0ADJV, Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. ΑΡΧΕΙΟΝ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 1.6.2021.
