Του Γιώργου Λεκάκη
Η παλαιοανθρωπολόγος
Isabelle Crevecoeur (Πανεπιστήμιο του Μπορντώ) και οι συνεργάτες της εξέτασαν
τα λείψανα κυνηγών-τροφοσυλλεκτών που ανακαλύφθηκαν τη δεκαετία του 1960 στο
Jebel Sahaba, ένα νεκροταφείο στην νυν έκταση του Σουδάν, που χρονολογείται πριν
από 13.400 έως 18.600 χρόνια, στο Ύστερο
Πλειστόκαινο. – Έως τώρα, η προηγούμενη αρχαιότερη μάχη, λογιζόταν πριν από
10.000 χρόνια.
Οι ερευνητές
διαπίστωσαν ότι τα οστά τους δείχνουν σημάδια πολέμου, σκηνές βίας στην Κοιλάδα
του Νείλου!
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για το ΣΟΥΔΑΝ, ΕΔΩ.
Η
μικροσκοπική ανάλυση των 61 σκελετών, που πραγματοποιήθηκαν στο Βρετανικό
Μουσείο, δείχνει ότι 41 άτομα, συμπεριλαμβανομένων ενηλίκων, εφήβων και παιδιών,
είχαν τουλάχιστον ένα επουλωμένο ή νέο τραυματισμό, και 16 είχαν και τους δύο.
Κομμάτια από
ακονισμένες πέτρες, δόρατα και βέλη, ευρέθησαν επίσης στους τάφους ενσωματωμένα
στα οστά.
«Τα
επανειλημμένα βίαια επεισόδια πιθανότατα πυροδοτήθηκαν από καλά καταγεγραμμένες
περιβαλλοντικές αλλαγές», εδήλωσε η κ. Crevecoeur. Οι διακυμάνσεις στο κλίμα
στο τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε
μείωση των πληθυσμών των ψαριών και θηραμάτων και σε αύξηση του ανταγωνισμού
μεταξύ των ομάδων για αυτούς τους πόρους, εξήγησε.
Τουλάχιστον
13.400 χρόνων, η Jebel Sahaba είναι ένας από τους πρώτους χώρους στον κόσμο, που
εμφανίζουν διαπροσωπική βία…
ΠΗΓΗ: Isabelle
Crevecoeur, Marie-Hélène Dias-Meirinho, Antoine Zazzo, Daniel Antoine και François Bon «New insights on interpersonal violencein the Late Pleistocene based on the Nile valley cemetery of Jebel Sahaba» στο Scientific Reports, τ. 11, αρ: 9991 (2021), 27.5.2021.
ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 28.5.2021. Και Hunter-gatherersfirst launched violent raids at least 13,400 years ago – Small-scale warfarebegan in the Stone Age, a new study suggests, στο Science News.
Abstract
The remains of 61 individuals buried in the cemetery
of Jebel Sahaba (site 117) offer unique and substantial evidence to the
emergence of violence in the Nile Valley at the end of the Late Pleistocene.
Excavated and assessed in the 1960s, some of the original findings and
interpretations are disputed. A full reanalysis of the timing, nature and
extent of the violence was conducted through the microscopic characterization
of the nature of each osseous lesion, and the reassessment of the
archaeological data. Over 100 previously undocumented healed and unhealed
lesions were identified on both new and/or previously identified victims,
including several embedded lithic artefacts. Most trauma appears to be the
result of projectile weapons and new analyses confirm for the first time the
repetitive nature of the interpersonal acts of violence. Indeed, a quarter of
the skeletons with lesions exhibit both healed and unhealed trauma. We dismiss
the hypothesis that Jebel Sahaba reflects a single warfare event, with the new
data supporting sporadic and recurrent episodes of inter-personal violence,
probably triggered by major climatic and environmental changes. At least 13.4
ka old, Jebel Sahaba is one of the earliest sites displaying interpersonal
violence in the world.
