Το «Λεξικόν Τουρκο-Ελληνικόν:
Προς χρήσιν των Ελληνικών Γυμνασίων και των την Ελληνικήν σπουδαζόντων μαθητών
της Α. Σχολής των πολιτικών επιστημών», του Νικολάου Ελευθεριάδου, εξεδόθη το
1898.
Ο Ιωάννης ΧΛΩΡΟΣ συνέταξε δίτομο
«Λεξικόν τουρκο-ελληνικόν», το οποίο ετυπώθη στην Κωνσταντινούπολη, από το Πατριαρχικό
Τυπογραφείο, το 1899-1900.
Ήταν σε σχήμα 4ο, ιγ΄ + 976 +
(987-1050) και (1051-2102) σελίδων.
Κείμενο σε δυο στήλες – ΔΕΙΤΕ το ΕΔΩ και ΕΔΩ.
Ακολούθησαν
– το «Λεξικόν τουρκο-ελληνικόν»,
του Παυλάκη Β. Μελιτόπουλου, (1934),
–το «Turkce-rumca sozluk = Λεξικόν τουρκο-ελληνικόν» του
Αντωνίου Β. Θεοφυλακτίδου (1960),
– το «Λεξικόν ελληνο-τουρκικόν,
τουρκο-ελληνικόν, μετά συντόμου ελληνικής και τουρκικής γραμματικής: μετά
συντόμου Ελληνικής και Τουρκικής Γραμματικής = Sozluk yunancadan-turkceye,
turkceden-yunancaya», του Μενελάου Δημητριάδου (1962), κ.ά.
ΠΗΓΕΣ: Ηλιού & Πολέμη,
1899.580 & 1900.651. Γ. Λεκάκης «Ελληνική Βιβλιογραφία». ΒΕΡΓΟΣ, 5.11.2015.
ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 5.9.2015.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΛΕΞΙΚΑ, ΕΔΩ.
