«Το στοιχείο που προσδίνει
στην ελληνική επανάσταση μέσα στα άλλα συγκαιρικά γεγονότα το χαρακτήρα της
μοναδικής, και μέσα στο γενικό ιστορικό γίγνεσθαι το χαρακτήρα της απόλυτης
πράξης είναι η ανάγκη.
Ο μεγάλος Σηκωμός δεν ήταν έργο πολυτέλειας, όπως λ.χ. η
pax romana του Αυγούστου ή οι ναπολεόντειοι πόλεμοι.
Το Σηκωμό τον εγέννησε όχι
η δυνατότητα της εκλογής, αλλά η βία της απόφασης.
Η τάξη όριζε να μη διαλέξουν
ανάμεσα σε δύο καλά, αλλά να ξεφύγουν ανάμεσα από δύο κακά.
Οι Έλληνες του ΄21
δεν ήσαν οι άνθρωποι της κρεοφαγικής πόλης.
Το πρόβλημά τους ήταν όχι να
σταθούν απέναντι στον πόθο της ζωής, αλλά να πράξουν απέναντι στο φόβο του
θανάτου.
Ο θάνατος ήταν η φωνή στο στόμα και η γραφή στη σημαία τους.
Σήμερα
που αυτές οι κατηγορίες ζωής στέκουν παροπλισμένες και εν αναμονή
“κανιβαλισμού”, είναι δύσκολο ξεπερνώντας την αντίσταση της παχυδερμίας να
φτάσει κανείς στην αμεσότητα εκείνης της τραγικής αίσθησης».
ΠΗΓΗ: Από το βιβλίο του Δημ.Λιαντίνη, ΧΑΣΜΑ ΣΕΙΣΜΟΥ – ο φιλοσοφικός Σολωμός, σελ. 37 εξ. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 25.3.2020.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του 1821, ΕΔΩ.
