Το Βασιλικό Κτήμα Μπαλμόραλ Κρεστ με το περίφημο Κάστρο Μπαλμόραλ στο Αμπερντίνσαϊρ της Σκοτίας (κατοικία της βρετανικής βασιλικής οικογένειας), ευρίσκεται κοντά στο χωριό Κράθι (με το ίδιο όνομα υπάρχει ποταμός στην Αχαΐα [1] Πελοποννήσου – Μωριά) 14 χλμ. δυτικά του Μπάλατερ και 80 χλμ. δυτικά του Αμπερντίν, στον 57ο παράλληλο [57.03988767899466, -3.2294850179484906], από όπου άρχιζε η Κρονία Αλς (βόρειος Ατλαντικός). Σύμβολο του κτήματος είναι το σύμβολο του θεού Κρόνου.
ΑΡΙΣΤΕΡΑ, η “Σφραγίδα / το Σίγκιλο του Κρόνου” (Zaziel – Agiel), ένα γεωμετρικό απόκρυφο σύμβολο, που προέρχεται από το μαγικό τετράγωνο 3×3 του Κρόνου. – ΔΙΑΒΑΣΤΕ για άλλο ένα μαγικό τετράγωνο 5 Χ 5 του Κρόνου (Sator = Σωτήρα), ΕΔΩ. Και ΔΕΞΙΑ το βλέπετε ως μερος του εμβλήματος του Balmoral.
Αρχικώς ελέγετο Bouchmorale (1451) από τους εντόπιους Σκοτσέζους ομιλητές της γαελικής. Ίσως Βους + Μώρια (> Μωριάς = Πελοπόννησος, η οποία ελέγετο Άπις = ταύρος). Επισήμως λέγεται ότι το πρώτο συνθετικο του ονόματος είναι από την γαελική, και σημαίνει “καλύβα”. Αλλά το δεύτερο μέρος είναι αβέβαιον. Οι Γουάτσον και Άλαν(*) έγραψαν ότι το δεύτερο συνθετικό (morale) σημαίνει «μεγάλο σημείο εδάφους» ή από το πικτικό morial = «μεγάλο ξέφωτο»(**) και το ουαλικό mawrial ή όνομα ενός θεού ή αγίου. Το κτήμα και το αρχικό του κάστρο αγοράστηκαν από την οικογένεια Φαρκουάρσον το 1852 από τον πρίγκηπα Αλβέρτο, σύζυγο της Βασίλισσας Βικτωρίας. Λίγο αργότερα, διαπιστώθηκε ότι το σπίτι ήταν πολύ μικρό. Ο αρχιτέκτων Γ. Σμιθ του Αμπερντίν έκανε τα σχέδια, που τροποποιήθηκαν από τον πρίγκηπα Αλβέρτο. Το Μπαλμόραλ είναι ιδιωτική ιδιοκτησία του βασιλιά Καρόλου Γ΄ και δεν αποτελεί μέρος του Κτήματος του Στέμματος. Ήταν η θερινή κατοικία της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄, η οποία πέθανε εκεί στις 8.9.2022.
Το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου να δαμάζει τον Βουκεφάλα, δεσπόζει στο Εδιμβούργο, την “Αθήνα του Βορρά”, από το 1883. Έργο του sir John Steell
Στο Εδιμβούργο, γνωστό ως “η Αθήνα του Βορρά“, ή “η Αθήνα της Βρετανίας” και “Σύγχρονη Αθήνα”, ήδη από την δεκαετία του 1760, οι ομοιότητες θεωρούνταν και τοπογραφικές και πνευματικές. Το Castle Rock του Εδιμβούργου εθύμιζε στους επιστρέφοντες περιηγητες την Ακρόπολη Αθηνών, όπως και πτυχές της νεοκλασσικής αρχιτεκτονικής και της διάταξης της Νέας Πόλης. Το 1818, ο φυσιοδίφης Έντ. Ντ. Κλαρκ αποκάλεσε το Εδιμβούργο «ένα πολύ σωστό μοντέλο ελληνικής πόλης», επισημαίνοντας τις αντιληπτές ομοιότητες μεταξύ των δύο πόλεων και των λιμανιών τους (Λιθ και Πειραιάς). Ο Σκοτσέζικος Διαφωτισμός, με την ουμανιστική και ορθολογιστική του προοπτική, επηρεάστηκε από την αρχαία ελληνική φιλοσοφία. Το 1822 ο Σκοτσέζος τοπιογράφος Χ. Γουίλιαμς οργάνωσε μια έκθεση που παρουσίασε τους πίνακές του από την Αθήνα, μαζί με απόψεις του Εδιμβούργου. Όταν στις αρχές του 19ου αιώνα καταρτίστηκαν σχέδια για την αρχιτεκτονική ανάπτυξη του Calton Hill, ο σχεδιασμός του Εθνικού Μνημείου αντέγραφε άμεσα τον Παρθενώνα Αθήνας. Η ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, είναι μέρος της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας. Σημειώστε πως ο άγιος Ανδρέας είναι πολιούχος Πατρών Αχαΐας.[1]
ΠΗΓΗ: Γ. Λεκακης “Συγχρονης Ελλαδος περιηγησις”. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 5.4.1995.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
- Γουάτσον και Άλαν, βιβλίο «Τα Τοπωνύμια του Άνω Ντίσαϊντ»(*).
- Lowrey J. “From Caesarea to Athens: Greek Revival Edinburgh and the Question of Scottish Identity within the Unionist State”, Journal of the Society of Architectural Historians, 60 (2): 136–157, doi:10.2307/991701, 2001.
- McKee K. C. “The Genius Loci of the Athens of the North: The Cultural Significance of Edinburgh’s Calton Hill”, Garden History, 201543: 64–69, 2015.
- ΜακΜπέιν Αλ.(**).
- Stoppard T. “Jumpers”, εκδ. Grove Press, 1972.
- Thomson H. F. “The Scottish Enlightenment and Political Economy”, Pre-Classical Economic Thought, Dordrecht: Springer Netherlands, doi:10.1007/978-94-009-3255-5_14, 1987. Και
- “Athens Of The North”, Edinburgh World Heritage, 24.11.2017.




