«Τούτη
την στιγμή,
την στιγμή,
δεν έχουν μεγάλη πέραση
τέχνες και τέτοια,
και σωματεία,
και
διαβήματα λογοτεχνών
διαβήματα λογοτεχνών
(αν και γίνονται)»…
«Κλείνομαι ολάκερες μέρες στο σπίτι
μου,
μου,
γράφοντας, χωρίς να βγω ούτε στιγμή,
χωρίς να δω κανένα»…
Γιάννης Ρίτσος,
1964…
1964…
Του Γιώργου Λεκάκη
Ο μέγας Γιάννης ΡΙΤΣΟΣ (1909-1990),
εκ των εθνικών ποιητών της Ελλάδος, έγραψε τέσσερις ἐπιστολές μέ τήν ὑπογραφή
του («Γιάννης») πρός την Μέλπω Ἀξιώτη στό Βερολίνο (3) καί στή Γένοβα (1). Ἀθήνα,
17 Αὐγούστου 1961, 19 Μαρτίου 1963 & 15 Ἰουλίου 1964, καί Καρλόβασι Δεκεμβρίου
1961.
εκ των εθνικών ποιητών της Ελλάδος, έγραψε τέσσερις ἐπιστολές μέ τήν ὑπογραφή
του («Γιάννης») πρός την Μέλπω Ἀξιώτη στό Βερολίνο (3) καί στή Γένοβα (1). Ἀθήνα,
17 Αὐγούστου 1961, 19 Μαρτίου 1963 & 15 Ἰουλίου 1964, καί Καρλόβασι Δεκεμβρίου
1961.
Σε μια απ’ αυτές διαβάζουμε:
«…Μέλπω μου, ἀγαπημένη μου,
Τώρα δά, μοὔδωσαν
τό γράμμα σου.
τό γράμμα σου.
Νἆταν να γίνει γρήγορα, να μᾶς ἔρθεις ἐπί τέλους.
Νά ξαναβρεῖς τά
δικά σου καλοκαίρια, τά δικά μας, τήν Ἑλλάδα μας.
δικά σου καλοκαίρια, τά δικά μας, τήν Ἑλλάδα μας.
Ἐλπίδες πολλές.
Ἴσως βρεῖ τό
δρόμο της ἡ αἴτησή σου.
δρόμο της ἡ αἴτησή σου.
Παρακολούθα την.
Εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος – δεύτερη, τρίτη,
φορά – ἔτσι καί μερικοί ἄλλοι.
φορά – ἔτσι καί μερικοί ἄλλοι.
Τούτη τή στιγμή, δέν ἔχουν μεγάλη πέραση τέχνες
καί τέτοια καί σωματεῖα καί διαβήματα λογοτεχνῶν (ἄν καί γίνονται).
καί τέτοια καί σωματεῖα καί διαβήματα λογοτεχνῶν (ἄν καί γίνονται).
Μεμονωμένες
περιπτώσεις κοιτάζουν – προσκλήσεις προσωπικές, ἀρρώστιες δικῶν τους, κ.τ.λ.
περιπτώσεις κοιτάζουν – προσκλήσεις προσωπικές, ἀρρώστιες δικῶν τους, κ.τ.λ.
Ἡ ἀδελφή
σου κι ὁ γαμπρός σου, πιότερο ἀπ’ ὅλους θά τό μποροῦσαν κάτι νά καταφέρουν μέ
συχνές, φιλικές, ἐπίμονες κρούσεις, αἰτήσεις, ὑπενθυμίσεις.
σου κι ὁ γαμπρός σου, πιότερο ἀπ’ ὅλους θά τό μποροῦσαν κάτι νά καταφέρουν μέ
συχνές, φιλικές, ἐπίμονες κρούσεις, αἰτήσεις, ὑπενθυμίσεις.
Πολύ θά τὄθελα κάτι
νἄκανα κ’ ἐγώ – δέν ἔχω καθόλου γνωριμίες καί μέσα.
νἄκανα κ’ ἐγώ – δέν ἔχω καθόλου γνωριμίες καί μέσα.
Τούτη ἡ δουλειά μας (κι ὅσο
περνοῦν τά χρόνια) μ’ ἀποτραβάει ὅλο καί πιό πολύ.
περνοῦν τά χρόνια) μ’ ἀποτραβάει ὅλο καί πιό πολύ.
Κλείνομαι ὁλάκερες μέρες στό
σπίτι μου, γράφοντας, χωρίς νά βγῶ οὔτε στιγμή, χωρίς νά δῶ κανένα…»
σπίτι μου, γράφοντας, χωρίς νά βγῶ οὔτε στιγμή, χωρίς νά δῶ κανένα…»
(15 Ἰουλίου
1964).
1964).
Σαν να μην πέρασε μια μέρα…
Κατά τα άλλα οι επιστολές
είναι 12 συνολικά σελίδες, 212 x 142, 90 x 138 (κάρτα), 164 x 136 & 166 x
134 χλστ. και η κάρτα μέ ἔντυπη ἐπικεφαλίδα («ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ / Ἀλεξ. Παπαναστασίου
56 / Ἀθήνα, 8»)…
είναι 12 συνολικά σελίδες, 212 x 142, 90 x 138 (κάρτα), 164 x 136 & 166 x
134 χλστ. και η κάρτα μέ ἔντυπη ἐπικεφαλίδα («ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ / Ἀλεξ. Παπαναστασίου
56 / Ἀθήνα, 8»)…
ΠΗΓΗ: ΒΕΡΓΟΣ, 1.11.2014. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 13.4.2020.
ΛΕΞΕΙΣ: τεχνες, σωματειο, διαβημα, λογοτεχνης, Ριτσος,
1964, ποιητης, Αξιωτη, Βερολινο, Γενοβα, Αθηνα, 1961, 1963, Καρλοβασι Σαμου, Σαμος
1964, ποιητης, Αξιωτη, Βερολινο, Γενοβα, Αθηνα, 1961, 1963, Καρλοβασι Σαμου, Σαμος
