ΤΟ ΓΛΩΣΣΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ… ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΔΑΚΤΥΛΟΙ! – Ποίημα του 1911

ΤΟ ΓΛΩΣΣΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ… ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΔΑΚΤΥΛΟΙ!

Δεν μιλώ για τους
’δικούς μας που τους χώνουμε στη μύτη…

μα οι δάκτυλοι οι
ξένοι τί ζητούν σε ξένο σπίτι;

Μόλις πάει να
ορθοποδήση της Γραμματικής το κράτος,

να ’σου, δάκτυλος
προδότης το γκρεμνίζει αοράτως!

Και ενώ θαρρείς η
γλώσσα που μιλάς πως είν’ δικιά σου,

μέσ’ στο στόμα
σου τρυπώνει και χαλνάει τη μιλιά σου!..

Βήχει ο δείνας;
σκούζει ο τάδε; Κάποιος δάκτυλος, πολίται!..

Κλέφτει ο τάδε;
χάφτει ο δείνα; Πάλι δάκτυλος κινείται…

Μπαγιαταίνουν αι αφύαι, τα ωά της «θείας γλώττης»;

Εις τα όπλα,
πατριώται! άλλος δάκτυλος προδότης!..

Ψάρια τρως και ουκ
ιχθύας; Σπίτι πας και ουκ ες οίκον;

δάκτυλος κατά των
«μέσων» και των «υπερσυντελίκων!».

Φρίκη! όποια
τρύπα ψάξης, όποια γλώσσα ξεσκαλίσης,

-και μέσ’ στη
δική σου ακόμα – δάκτυλον θα απαντήσης!

Είπες μάννα κι
όχι μήτερ; κλεις το μάτι, ου μύεις τ’ όμμα;

Κάποιος δάκτυλος
σου βάζει κάποια ρούβλια μέσ’ στο στόμα!

Δάκτυλος από τη
Δύσι, δάκτυλος απ’ τον… πονέντε!

και να φθάνουν,
όχι ένας, όχι δυό, μα… πέντε-πέντε!..

Έχουμε κι εμείς
δακτύλους οι Ρωμηοί στα δυό ξερά μας,

μα τους έχουμε,
βρε τζάνουμ, μονάχα για τη δουλειά μας…

Κι αν βουτούμε
στα ταμεία με τα δάκτυλά μας όλα,

τι γυρεύουν οι
απ’ έξω στη ’δική μας κατσαρόλα;

Δάκτυλοι απ’ τη
Ρωσσία, δάκτυλοι κι από τη Μέκκα,

και να φθάνουν
όχι ένας, όχι δυό, μα… δέκα-δέκα!..

Βγαίνει ένας
σαχλός και γαίμας, γήλιους, φτώσες διαφεντέβει;

Δάκτυλος «βουν
επί γλώττη» τούβαλε και τον μπερδεύει!..

Βάζεις τα εις μι εν τάξει; κάποιος δάκτυλος τα
νύττει!..

Ψήνεις κόττα και
ουκ όρνιν; Πάει, εχάσαμε την
Κρήτη!..

Μαχαιρώνεις με
στιλέτο κι όχι με τον ακινάκην;

Κάποιος δάκτυλος
σε βάζει για να χάσωμε την Θράκη!..

Σε κτυπούν και
δεν λες οίμοι παρά σκούζεις
«ωϊμένα;»

Σίγουρα, βρέ
κατεργάρη, θάχης ρούβλια φαγωμένα!

Γιατί, ή
πρόστυχος θε να ’σαι, ή προδότης, ή και βλαξ,

σαν τις τρως και
λες «αχ! ώχου» και ουκ βαβαί ικταταιάξ.

Κι αν την μύτην
σου συνάχι και ουχί «κατάρρους» κλύζει,

ξένος δάκτυλος θα
εχώθη μέσα και σου την σκαλίζει!..

Κλέβεις και το
κόβεις λάσπη, και ούκ οίχει
καθαρίως;

δάκτυλος, χέρια
και πόδια σου κινεί ιεροκρυφίως!..

Πλαστογράφεις στη
χυδαία και ουχί καθαρευόντως;

ξένος δάχτυλος σε
σπρώχνει κι είσαι εχθρός του Ξενοφώντος!..

Εμείς τι φταίμε;
Ό,τι τύφλες και ό,τι μούντσες στα στραβά μας,

μας
τους δίνουν οι απ’ έξω και… με ανοικτάς παλάμας!..

ΣΑΤΑΝΑΣ

[Μάρτιος του
1911]

ΔΕΙΤΕ και ΑΚΟΥΣΤΕ την ομιλία του Γ. Λεκάκη για την ΣΑΤΥΡΑ, ΕΔΩ.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για την ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΕΔΩ.

ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 26.11.2019, από το αρχείο του ιατρού Γεωργίου Σάρρου.

ΛΕΞΕΙΣ: ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, ΞΕΝΟΙ ΔΑΚΤΥΛΟΙ, μυτη, ξενος δακτυλος, Γραμματικη, προδοτης, γλωσσα, μιλια, ωα, γλωττα, Ψαρι, ιχθυς, Σπιτι, οικος, μεσον, υπερσυντελικος, τρυπα, μαννα, μανα, μητερ, κλεινω, ματι, μυω, ομμα, ρουβλια, στομα, Δυση, πουνεντες, Ρωμηος, ξερα, ταμειο, κατσαρολα, Ρωσσια, Μεκκα, σαχλος, κοτα, ορνις, Κρητη, μαχαιρι, στιλετο, ακινακης, Θρακη, οιμοι, ωιμενα, κατεργαρης, ρουβλι, προστυχος, βλαξ, αχ, ωχου, βαβαι ικταταιαξ, συναχι, καταρρους, λασπη, οιχει
καθαριως, χυδαια, καθαρευουσα, Ξενοφων, τυφλα, μουντσα, μουντζα, παλαμη, ΣΑΤΑΝΑΣ, 1911, Σαρρος

ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

See Full Bio

ΤΟ ΓΛΩΣΣΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ… ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΔΑΚΤΥΛΟΙ! – Ποίημα του 1911

Σχετικά Άρθρα

Άλλο άστυ, άλλο πόλις. Αστείος είναι ο αστός, ο κάτοικος του άστεως! – του Γ. Λεκακη

Αναγραμματισμοί: Το νερό είναι (και πρέπει να πίνεται) νεαρό

ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ – του Γ. Λεκάκη

Και η Μικρασιατική Καταστροφή συνδέεται αιτιωδώς με τον πνευματισμό

Ο αρχαίος μινωίτης Κότις που έφτασε στην Νορβηγία!

Επικοινωνία

Ακουλουθηστε μας