Η ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ ΜΙΛΗΣΕ
 |
| Η απαχθείσα κόρη, η κλεμμένη Καρυάτιδα, σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο!!! Φωτ.: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. |
Διακόσια
χρόνια μοναξιά, σκλαβιά, βαρέθηκα
χρόνια μοναξιά, σκλαβιά, βαρέθηκα
πού
ήμουν και πού βρέθηκα!
ήμουν και πού βρέθηκα!
Διακόσια
χρόνια μέρα νύχτα να νοσταλγώ αστροφεγγιές
χρόνια μέρα νύχτα να νοσταλγώ αστροφεγγιές
και
φεγγαρόλουστες βραδιές!
φεγγαρόλουστες βραδιές!
Διακόσια
χρόνια – κάθε μέρα κάθε νύχτα –
χρόνια – κάθε μέρα κάθε νύχτα –
ο
νους μου να πλανάται σε άλλες εποχές
νους μου να πλανάται σε άλλες εποχές
αναζητώντας
τις αγαπημένες μου πέντε αδελφές!
τις αγαπημένες μου πέντε αδελφές!
Θυμάμαι
κάθε πρωινό
κάθε πρωινό
που
στρέφαμε το βλέμμα μας εκεί στον Υμηττό
στρέφαμε το βλέμμα μας εκεί στον Υμηττό
να
δούμε την πρώτη ηλιαχτίδα
δούμε την πρώτη ηλιαχτίδα
«Νάτη,
νάτη η πρώτη ηλιαχτίδα!
νάτη η πρώτη ηλιαχτίδα!
πρώτη
εγώ την είδα».
εγώ την είδα».
«Νάτη
και άλλη, και άλλες»
και άλλη, και άλλες»
λέγαν
οι αδελφές μου οι μεγάλες.
οι αδελφές μου οι μεγάλες.
Πόσο
χαιρόμασταν το κάθε πρωινό,
χαιρόμασταν το κάθε πρωινό,
πόσο
μας μάγευε το κάθε δειλινό!
μας μάγευε το κάθε δειλινό!
Λαχτάρησα
από τα σύννεφα της Αττικής
από τα σύννεφα της Αττικής
σταγόνες
μαγικής βροχής να με δροσίζουν
μαγικής βροχής να με δροσίζουν
και
γύρω μου να ξαναδώ
γύρω μου να ξαναδώ
πουλιά
να φτερουγίζουν.
να φτερουγίζουν.
Εδώ
διακόσια χρόνια φυλακή
διακόσια χρόνια φυλακή
σε
ένα αφιλόξενο κελί
ένα αφιλόξενο κελί
παρέα
ένα φύλακα πάντα να αντικρίζω
ένα φύλακα πάντα να αντικρίζω
και
ένα δοκάρι παταριού διακόσια χρόνια να στηρίζω!
ένα δοκάρι παταριού διακόσια χρόνια να στηρίζω!
Χιλιάδες
επισκέπτες μπροστά μου να περνούν,
επισκέπτες μπροστά μου να περνούν,
άλλοι
να με θαυμάζουν και άλλοι να προσπερνούν…
να με θαυμάζουν και άλλοι να προσπερνούν…
Το
πέπλο μου το νυφικό
πέπλο μου το νυφικό
απαίδευτοι
νέοι το αγγίζουν,
νέοι το αγγίζουν,
με
φλας με κεραυνοβολούν
φλας με κεραυνοβολούν
και
με φωτογραφίζουν
με φωτογραφίζουν
νιώθω
να με υποτιμούν,
να με υποτιμούν,
νιώθω
να με υβρίζουν.
να με υβρίζουν.
Μα
είναι κάποιοι που ώρες δίπλα μου
είναι κάποιοι που ώρες δίπλα μου
μου
κάνουν συντροφιά
κάνουν συντροφιά
και
νιώθω πως δακρύζουν.
νιώθω πως δακρύζουν.
Σαν
κάτι μου θυμίζουν…
κάτι μου θυμίζουν…
σαν
κάτι μου θυμίζουν!
κάτι μου θυμίζουν!
Ποιος
ξέρει, μπορεί
ξέρει, μπορεί
κάποια
πανέμορφη αυγή
πανέμορφη αυγή
μια
δύναμη ανθρώπινη ή θεϊκή
δύναμη ανθρώπινη ή θεϊκή
και
πάλι να με φέρει
πάλι να με φέρει
στης
Αττικής τα μέρη.
Αττικής τα μέρη.
Ποιος
ξέρει, μπορεί μια χρυσαυγή
ξέρει, μπορεί μια χρυσαυγή
να
ξαναδώ τον ήλιο ν’ ανατέλλει.
ξαναδώ τον ήλιο ν’ ανατέλλει.
Ποιος
ξέρει, ποιος ξέρει!
ξέρει, ποιος ξέρει!
Καλαμάτα
9.12.2016
9.12.2016
ΛΕΞΕΙΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ: ΕΛΥΤΗΣ, ΚΑΡΥΑΤΙΣ, ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ, ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ, ΥΜΗΤΤΟΣ
