Ο αρχαίος Έλληνας επαγγελματίας αστρολόγος, ιδρυτής της κλασσικής αστρολογίας

Ο Φέτιος / Βέττιος Βαλης / Ουάλης (8 Φεβρουαρίου 120 – 184 μ.Χ.) ήταν Έλλην επαγγελματίας αστρολόγος και αστρονόμος από την Αντιόχεια Συρίας. Το 150 175 μ.Χ. συνέγραψε στα ελληνικά βεβαίως το 9τομο (κατ’ άλλους 10τομο) έργο «Ανθολογίαι / Ανθολογία / Anthologiae», το οποίο θεωρείται πρωτοποριακό έργο, σχετικά με την αστρολογική κατανομή των ημερών της εβδομάδος. Είναι η αρχαιότερη άμεση απόδειξη, για την εισαγωγή της 7ήμερης εβδομάδας, με βάση τους πλανήτες, που είναι ορατοί με γυμνό μάτι. Είναι ο ιδρυτής της κλασσικής αστρολογίας. Κανένας άλλος συγγραφέας της εποχής αυτης δεν έχει συμβάλει τόσο πολύ στην κατανόηση των καθημερινών πρακτικών αστρολογικών μεθόδων – καίτοι το πιο επιδραστικο αστρολογικό / αστρονομικο κειμενο στον κόσμο, θεωρείται η «Τετράβιβλος», του Κλ. Πτολεμαίου.

Προσωποποίηση της Αστρολογίας, λάδι σε καμβά, πίνακας του Guercino (1650 – 1655).

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ, ΕΔΩ.

Για την ζωη του πολύ λίγα είναι γνωστά: Σε ηλικία 34 ετών «εργάστηκε στο εξωτερικό, έγινε φίλος με σπουδαίους άνδρες, βρέθηκε η ζωή του σε κίνδυνο από μια γυναίκα από την οποία υπέστη διάφορα “κοψίματα” που προκάλεσαν αιμορραγία». Στα 35 του έκανε ένα θαλάσσιο ταξίδι στο οποίο η ζωή του κινδύνευσε από πειρατές και μια καταιγίδα. Στην συνέχεια επήγε στην Αίγυπτο αναζητώντας συγκεκριμένες αστρολογικές διδασκαλίες, σπουδάζοντας κοντά σε διάφορους δασκάλους, αλλά για τους οποίους δεν μιλάει με καλά λόγια. Ειδικεύθηκε στην «χρονοκρατία», δηλ. την μελέτη της θεότητας, η οποία προεδρεύει σε μια δεδομένη στιγμή. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του έζησε στην αρχαία ελληνική πόλη Αλεξάνδρεια, όπου πιθανότατα εγνώρισε τον Κλ. Πτολεμαίο και όπου ζούσαν τότε οι περισσότεροι αστρολόγοι του κόσμου!

Το έργο του περιέχει πληθώρα πληροφοριών για τις παραδόσεις της ελληνικής αστρολογίας, καθώς και πολλά συγκεκριμένα ωροσκόπια (περισσότερα από 100) ζώδια / αστερισμούς και τις ερμηνείες τους. Όχι μόνον αναπτύσσει διάφορες αστρολογικές τεχνικές και κανόνες, αλλά εκφράζει και τις κριτικές παρατηρήσεις του, επάνω σε αυτές. Αυτή η σαφής συγγραφική θέση καθιστά το έργο ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αστρολογικά έργα του κόσμου!

Είναι γραμμένο με ελκυστικό και διδακτικό ύφος, με σκοπό να γίνει σχολικο βιβλίο – εγχειρίδιο.

Ο Βάλης δεν αναγνώριζε, ούτε αποδεχόταν τον τροπικό ζωδιακό κύκλο του Ιππάρχου και του Κλ. Πτολεμαίου (χρησιμοποιούσε έναν αστρικό ζωδιακό κύκλο). Για τον Βάλη τα άστρα ήταν σημάδια και όχι αιτίες. Εδημιουργησε ενα θεωρητικά συνεπες μοντέλο βασισμένο στο αριστοτελικό αιτιώδες πλαίσιο.

Γράφει ότι η παραδοσιακή θρησκεία ήταν άχρηστη, και προτείνει ένα είδος υποκατάστασης της θρησκείας – σ.σ.: αυτό φυσικά δεν άρεσε στις θρησκείες! – στην οποία η απόλυτη αποφασιστικότητα προσφέρει συναισθηματική ικανοποίηση και προκαλεί μια σχεδόν μυστικιστική αίσθηση. Λέει επίσης ότι όλα είναι ήδη προκαθορισμένα και αυτό προσφέρει μια αίσθηση ελευθερίας, από τα άγχη και μια αίσθηση σωτηρίας.

Το έργο του Βέττιου Ουάλη είναι επίσης σημαντικό επειδή παραθέτει τις απόψεις ορισμένων άγνωστων προηγούμενων συγγραφέων, όπως λ.χ.:

αποσπάσματα έργων που αποδίδονται στον άγνωστο Έλληνα φαραώ Νεχεψώ[1],
τον Τεύσερο της Βαβυλώνας,
τον
Έλληνα αρχιερέα Πετόσιρι[2],
κείμενα του 2^ου αιώνα π.Χ., που σήμερα θεωρούνται “ψευδεπίγραφα“, κ.ά.

και διέδωσε και διέσωσε πολλά από όσα έμαθε από ελληνικες και βαβυλωνιακές παραδόσεις. Ισχυρίζεται ότι η πηγή της αιγυπτιακής και φοινικικής αστρολογικής γνώσης ήταν ο προφήτης Αβραάμ – αυτό φυσικά δεν άρεσε στις αβρααμικές θρησκείες!

Για να προσδιορίσει τους αντίστοιχους πλανητικούς κυβερνήτες για κάθε ώρα, ημέρα, μήνα και έτος, ο Βαλης ανέπτυξε την μέθοδο της γέννησης με βάση το ωροσκόπιο. Η δική του ημερομηνία γέννησης ήταν, πιθανότατα, η πρώτη ώρα μετά την δύση του ηλίου στις 8 Φεβρουαρίου (= 13 του μηνός Μεχίρ), το 120 μ.Χ. , κατά το 4ο έτος της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού.

Το 26 π.Χ., κατά την διάρκεια της β΄ επίσημης βασιλείας του, ο Αύγουστος εισήγαγε το δίσεκτο έτος στο αρχαίο αιγυπτιακό ημερολόγιο, διασφαλίζοντας έτσι, μετά από κάποιες διορθώσεις στο Ιουλιανό ημερολόγιο, ότι τα έτη και στα δύο ημερολόγια ήταν ίσης διάρκειας. Ο Βάλης («Ανθ.», I, 9-10) χρησιμοποίησε την Αιγυπτιακή Πρωτοχρονιά 1η του μηνός Θωθ (αντίστοιχη με την 28η Αυγούστου) του 30 π.Χ., ως Κυριακή στο αιγυπτιακό ημερολόγιο, ως βάση για τους υπολογισμούς του.

Στην «Ανθολογία» (Ι,20), ο Βάλης διατύπωσε κανόνες για τις τροχιές των πλανητών, βασισμένος στους προσωπικούς του υπολογισμούς. Προσδιόρισε τα τροχιακά μήκη του Ήλιου και των πλανητών Δία, Άρη, Κρόνου, Ερμή και Αφροδίτης. Για τον υπολογισμό της Αφροδίτης, χρησιμοποίησε την 8ετή συνοδική περίοδο, κατά την οποία η Αφροδίτη ευρίσκεται σε σύνοδο 5 φορές, λόγω των διαστημάτων των 584 ημερών. Η μέθοδος υπολογισμού για τον Ερμή βασίστηκε στην διαφορά ημερών που είχαν παρέλθει από την 1η του Θωθ.

Τον 3ο αιώνα μ.Χ., η πραγματεία του Βέττιου μεταφράσθηκε στα παχλαβικά[3] και στην συνέχεια από τα παχλαβικά στα αραβικά από τον Πέρση λόγιο αλ-Φαντλ (Abu Sahl al-Fadl ibn Nawbaht) του 8^ου αι. μ.Χ. Σώζονται χειρόγραφα του έργο από το 1300 μ.Χ. αλλά πολύ ανοργάνωτα. Ένα σημαντικό μέρος της αραβικής έκδοσης της ελληνικής αστρολογικής «Ανθολογίας» μεταφράστηκε στα λατινικά κατά τον Μεσαίωνα και συμπεριλήφθηκε στα «Βιβλία του Ερμή» (Τρισμέγιστου). Η λατινική μετάφραση της «Ανθολογίας» ήταν δημοφιλής στους Ευρωπαίους αστρολόγους του Μεσαίωνα. Αυτό το έργο έχει διασωθεί μέχρι σήμερα, αλλά σε μεγάλο αριθμό έντονα παραποιημένων παραθέσεων, με πολυάριθμες προσθήκες και προσαρμογές από διαφόρους.

Τον 18ο αιωνα μ.Χ.

Το α´ μισό του 18^ο αιώνα κυκλοφόρησε το σπάνιο βιβλίο με τίτλο «Ἀστρολογικὴ συλλογὴ προγνωστικῶν μὲ παραλλαγὲς ἀπὸ τὸ βιβλίο τῶν Ἀνθολογιῶν τοῦ Οὐεττίου Οὐάλεντος τοῦ Ἀντιοχέως» (φ. 1r):

Ἀρχικώς ἀκέφαλο: Γράφει «Κλῆρος τόλμης. Τὸν δὲ τῆς τόλμης κλῆρον ἐπὶ μὲν ἡμερινῆς γενέσεως ἀπὸ τοῦ θ῎ έπὶ τὸν κλῆρον τῆς τύχης καὶ τὰ ἴσα ἀπὸ τοῦ ωρκ ἐπὶ νυκτερινῆς τὸ ἀνάπαλιν.- Κλῆρος νεμέσεως. Τὸν δὲ τὴς νεμέσεως ἐπὶ μὲν ἡμερινῆς γενέσεως ἀπὸ ιρ ἐπὶ τὸν κλῆρον τῆς τύχης ἐπὶ δὲ νυκτερινῆς τὸ ἀνάπαλιν. Καὶ οὗτοι μὲν οἱ ἑπτὰ κλῆροι, οἱ ἐν τῇ Παναρέτῳ ὑπὸ τοῦ Τρισμεγίστου Ἑρμοῦ γεγραμένοι εἰσίν».
Ἀκολουθοῦν τὰ κεφάλαια ἕως φ. 10v. (φ. 3r): Περσῶν περὶ κλήρων, οἳ καὶ ὅροι λέγονται. (φ. 4r) Ποταπὸν ἕξει τέλος ἑκαστον τῶν πραττoμένων, σκέπτον οὕτως. (φ. 4v) Περὶ ἐλευθερώσεως. (φ. 5r) Περὶ χρήσεως καινῶν σκευῶν καὶ ἱματίων.- Περὶ τῶν ἐν εἱρκτῇ συγκλειομένων. (φ. 6r) Περὶ βίου καὶ κτήσεως. (φ. 7r) Περὶ δραπετῶν. (φ. 7v) Καθολικὰ παραγγέλματα. (φ. 8v) Περὶ τῆς δυνάμεως τῶν ἀποτελουμένων ἔκ τε τῶν ἀστέρων καὶ τῶν ζωδίων. (φ. 9r) Ἀληθὲς ἢ ψευδὲς τὸ περὶ οὗ ἡ καταρχή. (φ. 9v) Εἰ φίλοι ἢ ἒχθροὶ περὶ ὧν ἐρωτώμενος.- Εἰ ἔγκυος ἡ γυνή.- Εἰ ἄρρεν ἢ θῆλυ. (φ. 10r) Ἄλλο. Εἰ ἔγκυος ἡ γυνή. (φ. 10v) Εἰ ἄρρεν ἢ θῆλυ.
Ἐπιλεκτικὰ στὸ ἑξῆς καὶ τὰ κεφάλαια ἕως τὸ τέλος: Ἰουδαίου τοῦ Σέλχ παραγγέλματα.- Περὶ ὅρων Στεφάνου Ἀλεξανδρέως. – Περὶ ἰσημερίας πλανητῶν.- Παραγγέλματα Ἑβραίου τινὸς τῶν ἐπιστημῶν. – Τοῦ Ἀπομάσα. – Περὶ ἐπιδιαιρέσεως ἠμερῶν. – Περὶ χρονοκρατορίας. – Περὶ οἰκοδεσποτίας τῶν πλανωμένων. – Ἔκθεσις περιληπτικὴ τῆς τῶν ιβ´ ζωδίων ένεργείας. – Περὶ ἐρωτήσεως κινήσεως στρατοπέδων. – (φ. 42v-54r) Περὶ χρόνου ζωῆς τοῦ γεννωμένου καὶ ἀφετῶν καὶ ἀφετικῶν τόπων. – (φ. 54v-57r) Περὶ τῶν ἐν ταῖς καταστάσεσι τῶν ἀέρων συμβαινόντων ἀνέμων, δηλονότι ὑετῶν, βροντῶν, πρηστρήρων, αὐχμῶν σεισμῶν καὶ τῶν λοιπῶν.- (φ. 57r-62r) Ὅσα οἱ πλανώμενοι ἀστέρες ἑν ἑκάστῳτῶν ζωδίων σημαίνουσιν.

Το βιβλίο ήταν 210 x 150 χλστ., 62 φ., σε χαρτί λευκὸ καὶ λεπτό, μελάνι ἀνοιχτὸ καστανό στὸ κείμενο καὶ στοὺς τίτλους τῶν κεφαλαίων ἐρυθρό. Γραφὴ λεπτὴ ἐλαφρῶς δεξιοκλινής (πλάγια). Ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐννέα τεύχη τετράδια, ἐκτὸς τοῦ πρώτου ποὺ εἶναι πεντάφυλλο λόγω τῆς ἀπουσίας τοῦ πρώτου φύλλου, τοῦ τετάρτου ποὺ εἶναι τριάδιο καὶ τοῦ τελευταίου ποὺ εἶναι δυάδιο μὲ τὸ τέταρτο φύλλο κολλημένο στὸ ἐσωτερικὸ τῆς δεύτερης πινακίδας, χωρὶς ἀρίθμηση. Γραμμένη ἐπιφάνεια σελίδας 160 x 100 χλστ. μὲ 26 στίχους κατὰ σελίδα καὶ παραπομπὴ ἀπὸ φύλλο σὲ φύλλο. Στὸ χαρτὶ διαφαίνεται ὑδατόσημο μὲ τρία καπέλλα καὶ συνοδευτικὸ σῆμα ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ μία κάθετη γραμμὴ στὴν κορυφὴ τῆς ὁποίας ὑπάρχει τριφύλλι, δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ τὰ γράμματα Α καὶ Β καὶ στὴ βάση τὸ γράμμα Ν. Βιβλιοδεσία μὲ χαρτόνινες πινακίδες καλυμμένες μὲ καφὲ δέρμα, ἡ ὁποία ἄλλοτε ἔφερε χρυσότυπη διακόσμηση. – ΠΗΓΗ: Βέργος, Νοεμβρ. 2026.

ΠΗΓΗ: Γ. Λεκακης “Ελληνικη Βιβλιογραφια”. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 2ο.10.2026.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

ΔΕΙΤΕ το βιβλίο ΕΔΩ.
Vettius Valens «Anthologies», εκδ. California State University, Sacramento, M. T. Riley, 1996.
Vettius Valens «Ανθολογίες», εκδ. και μτφρ. J.-Fr. Bara, εκδ. Brill, Leiden, 1989.
Vettius Valens «Ανθολογίες», αγγλική μτφρ. Μπέρκλεϋ Σπρινγκς, Δυτική Βιρτζίνια, ΗΠΑ, Project Hindsight, 1993, 1994, 1997.

Επίσης:

Heilen St. «‘Hadriani genitura’ – The Astrological Fragments of Antigonus of Nicaea», εκδ. W. de Gruyter, Βερολίνο, 2015.
Komorowska J. «Vettius Valens of Antioch: An Intellectual Monography», Κρακοβία, 2004.
Kroll W. «Vettii Valentis anthologiarum libri», Βερολίνο, 1908.
Lichtheim M. «Ancient Egyptian Literature», Vol. 3, εκδ. University of California Press, 1980.
Caroli, Christian A.: Ptolemaios I. Soter – Herrscher zweier Kulturen, Badawi Artes Afro Arabica, 2007,
Neugebauer O. – H.-B. van Hoesen «Greek Horoscopes / Ελληνικά Ωροσκόπια», εκδ. American Philosophical Society / Αμερικανική Φιλοσοφική Εταιρεία, Φιλαδέλφεια, 1959.
Pingree D. «Vettii Valentis anthologiarum libri novem», εκδ. Teubner, Λειψια / Leipzig 1986.
Schönberger O. – Eb. Knobloch «Vettius Valens – Ανθολογία», στο Subsidia classica, τ. 7, Scripta Mercaturae, εκδ. St. Katharinen 2004.
Włodarczyk J. «Αστρολογία. Ιστορία, Μύθοι, Μυστικά», εκδ. Świat Książki, Βαρσοβία, 2008. Και
«History of astrology», πρόλογος A. Barbault, εκδ. Vernal / Philippe Lebaud, 1986.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Ο φαραώ με το ελληνικό όνομα Νεχεψώς (οι ξένοι τον λένε Nekauba) είναι άγνωστος. Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για αυτόν. Αναφέρεται στο έργο του Μανέθωνα («Επιτομή») ως ένας από τους πρώιμους βασιλείς της 26^ης Δυναστείας της Σαΐδος¸ της 25ης Νουβικής Δυναστείας (678 – 672 π.Χ.). Εβασίλεψε για 6 έτη. Οι αιγυπτιολόγοι λένε ότι είναι επινόηση μεταγενέστερων ηγεμόνων της Σαΐδος, με σκοπό τη νομιμοποίηση της βασιλείας τους. Αλλά τότε γιατί τον αναφέρει ο Αιγύπτιος ιερέας Μανέθων; Διαδέχθηκε τον Στεφινάτη, ιδρυτή της 26^ης Δυναστείας, ο οποίος ίσως ταυτίζεται με τον Τεφνάχτ Β. Τον διαδέχθηκε ο γνωστός Νεχώ Α΄, πατέρας του Ψαμμήτιχου Α΄.

[2] Ο Έλλην αρχιερέας του Θωθ στην Ερμούπολη Πετόσιρις (έμεινε γνωστός ως Ανχεφενχόνς), κατείχε διάφορα ιερατικά αξιώματα στην υπηρεσία των θεοτήτων Σεχμέτ, Χνουμ, Αμών-Ρα και Αθώρ. Ήταν υιος του Σισού και της Νεφέρρενπέτ. Έζησε κατά το β΄ μισό του 4ου αιώνα π.Χ., επί της 30ής Δυναστείας. Στον τάφο του, στην νεκρόπολη της Τούνα ελ-Γκεμπέλ, εκφράζει την υπερηφάνειά του για το γεγονός ότι αποκατέστησε την ευημερία των ναών στους οποίους υπηρέτησε.

Υπάρχει έργο με τίτλο «Πετόσιρις προς Νεχεψώ» (θεωρείται ψευδεπίγραφο διότι ο Νεχεψώς έζησε τον 7^ο αιώνα π.Χ., ενώ το κείμενο χρονολογείται πιθανότατα στον 2ο αιώνα π.Χ.).

Ο Πετόσιρις είναι ιδιαίτερα γνωστός για τον τάφο, που κατασκεύασε για τον εαυτό του στην Τούνα ελ-Γκεμπέλ, την νεκρόπολη της Μεγάλης Ερμούπολης. Η αρχιτεκτονική του τάφου είναι εμπνευσμένη από ναό, που διαθέτει πρόναο. Ο τάφος φημίζεται επίσης για τις απεικονίσεις σκηνών της καθημερινής ζωής, οι οποίες είναι φιλοτεχνημένες σε ένα μεικτό ελληνο-αιγυπτιακό στυλ. Ελληνικά χαράγματα και επιγραφές μαρτυρούν ότι ο τάφος του Πετοσίριδος – ο οποίος αργότερα τιμήθηκε ως άγιος! – δεχόταν επισκέψεις από ασθενείς, που αναζητούσαν θεραπεία. Η σαρκοφάγος του Πετόσιριδος είναι γνωστή για τις πολύχρωμες υάλινες ένθετες διακοσμήσεις της. Σήμερα φυλάσσεται στο Αιγυπτιακό Μουσείο του Καΐρου (αρ. JE 46592).

[3] μέση περσική – παρθική γλωσσα των Σασσανιδών, 3^ου– 7^ου αι. μ.Χ.

αρχαιος ελληνας επαγγελματιας αστρολογος, ιδρυτης κλασσικης αστρολογιας Λεκακης Φετιος Βεττιος Φεττιος Βετιος Βαλης Ουαλης 8 Φεβρουαριου 120 – 184 2ος αιωνας μΧ ελλην επαγγελμα αστρολογια αστρονομος αστρονομια Αντιοχεια Συριας συρια 150 175 ελληνικα 9τομο 10τομο εννεατομο δεκατομο εργο Ανθολογιαι / Ανθολογια / Ανθολογιες Anthologiae πρωτοποριακο αστρολογικη κατανομη ημερες εβδομαδος ημερα εβδομαδας αρχαιοτερη αμεση αποδειξη, εισαγωγη 7ημερη εβδομαδα επταημερη πλανητες ορατοι γυμνο ματι ιδρυση κλασσικη αστρολογια συγγραφεας συμβολη κατανοηση πρακτικη μεθοδος επιδραστικο αστρολογικο αστρονομικο κειμενο Τετραβιβλος Κλαυδιος Πτολεμαιος σπουδαιοι ανδρες, κινδυνος γυναικα κοψιμο αιμορραγια θαλασσιο ναυτικο ταξιδι τεξειδι πειρατες πειρατεια καταιγιδα Αίιγυπτος διδασκαλια σπουδη δασκαλος, χρονοκρατια χρονος μελετη θεοτητα προεδρεια αλεξανδρεια αιγυπτου παραδοσεις παραδοση ελληνικη ωροσκοπιο ζωδια ζωδιο αστερισμος ερμηνεια τεχνικη κανονας, κριτικη παρατηρηση αστρολογικα εργα ελκυστικο διδακτικο υφος, σχολικο βιβλιο εγχειριδιο τροπικος ζωδιακος κυκλος Ιππαρχος αστρικος αστρα αστρο σημαδι αιτια θεωρια αριστοτελης αιτιωδες παραδοσιακη θρησκεια αχρηστη, ειδος υποκατασταση απολυτη αποφασιστικοτητα συναισθηματικη ικανοποιηση μυστικιστικη αισθηση προκαθορισμενα προκαθορισμενο ελευθερια αγχος σωτηρια αγνωστος συγγραφεας αποσπασμα αγνωστο φαραω Νεχεψως Τευσερος Βαβυλωνα Βαβυλωνα αρχιερεα Πετοσιρις ψευδεπιγραφα κειμενα διαδοση διασωση ελληνικες βαβυλωνιακες παραδοσεις πηγη αιγυπτιακη φοινικικη αστρονομικη γνωση προφητης Αβρααμ αβρααμικες θρησκειες αβρααμικη θρησκεια πλανητικος κυβερνητης ωρα, ημερα, μηνας ετος, μεθοδος γεννηση πρωτη δυση ηλιου Φεβρουαριος Μεχιρ βασιλεια Ρωμαιος αυτοκρατορας Αδριανος Αυγουστος δισεκτο αιγυπτιακο ημερολογιο, διορθωση Ιουλιανο ημερολογιο, ετη ημερολογια διαρκεια αιγυπτιακη Πρωτοχρονια 1 1η μηνος Θωθ 28 28η Αυγουστου Κυριακη υπολογισμος κανονες τροχια πλανητης υπολογισμοι τροχιακο μηκος ηλιος Διας, αρης, Κρονος Ερμη Αφροδιτη 8ετης οκταετης συνοδικη περιοδος, συνοδος ημερες διαφορα 3ος πραγματεια μεταφραση παχλαβικα αραβικα Περσης λογιος αλ Φαντλ αμπου σαλ ιμπν 8^οςχειρογραφο 14ος 1300 αραβικη εκδοση λατινικα Μεσαιωνας Βιβλια του Ερμη ερμης Τρισμεγιστος λατινικη Ευρωπαιος αστρολογοι παραποιημενο παραθεση προσθηκες προσαρμογη 18^ος σπανιο βιβλιο σπανια βιβλια αστρολογικη συλλογη προγνωστικων με παραλλαγες απο το βιβλιο των ανθολογιων του Ουεττιου Ουαλεντος του Αντιοχεως προγνωστικα παραλλαγη Αντιοχευς προγνωστικο Αντιοχευς Κληρος τολμης τολμη ημερινη γενεσις γενεση τυχη ισα ωρκ νυκτερινη νεμεσεως νεμεσις νεμεση 7 επτα κληροι, Παναρετος Τρισμεγιστου ερμου Περσων περσες οροι ορος Ποταπο εξει τελος πραττoμενα σκεπτον ελευθερωση χρηση καινο σκευος ιματιο ειρκτη συγκλειομενο βιο κτηση δραπετης καθολικα παραγγελματα δυναμη αστερι αστερια αληθες ψευδες καταρχη φιλοι εχθροι ερωτωμενος εγκυος γυνη αρρεν θηλυ γυναικα ιουδαιος Σελχ παραγγελματα Στεφανος αλεξανδρευς ισημερια εβραιος επιστημη απομασα επιδιαιρεση οικοδεσποτια πλανωμενοι εκθεσις εκθεση ενεργεια ερωτηση κινηση στρατοπεδο ζωη γεννωμενο αφετης αφετικος τοπος κατασταση αερας ανεμος υετος, βροντη πρηστρηρ αυχμος σεισμος πλανωμενος αστερες ζωδιων σημασια μελανι ανοιχτο καστανο ερυθρο γραφη λεπτη ελαφρως δεξιοκλινης πλαγια εννεα τευχη τετραδιο πενταφυλλο φυλλο τριαδιο δυαδιο φυλλα υδατοσημο τρια καπελλα καπελα καπελο καπελλο τριφυλλι, βιβλιοδεσια χαρτονι καφε δερμα, χρυσοτυπη διακοσμηση Fragment αντιγονος νικαιας νικαια σωτηρ Soter ελληνικα Ωροσκοπια αμερικανικη Φιλοσοφικη Εταιρεια, Ιστορια, Μυθοι, Μυστικα Nekauba Ancient Greek Nekhepsos early kings 26th Saite Dynasty Manetho Epitome kingship Stephinates, 26th Dynasty Tefnakht I Necho I, Psamtik I king 25th Nubian Dynasty BC Sais σαις ελληνικο ονομα Νεχεψως νεκαουμπα Nekauba αγνωστα Μανεθωνας Επιτομη πρωιμος βασιλιας 26^η Δυναστεια Σαιδος 25η Νουβικη Δυναστεια νουβια 678 – 672 αιγυπτιολογια επινοηση ηγεμονας Σαιδ σαιντ νομιμοποιηση αιγυπτιος ιερεας Μανεθων Στεφινατης, Τεφναχτ Τεφνακτ Β Νεχω Α Ψαμμητιχος Α αρχιερευς Ερμουπολις απομασας Ανχεφενχονς ιερατικο αξιωμα υπηρεσια θεοτητες θεος θεα Σεχμετ, Χνουμ, Αμων Ρα αθωρ Σισος Νεφερρενπετ Νεφερενπετ 4ος 30η ταφος νεκροπολη Τουνα ελ Γκεμπελ, υπερηφανεια αποκαταστη ευημερια ναος ψευδεπιγραφο 7^ος κατασκευη νεκροπολις Μεγαλη Ερμουπολης αρχιτεκτονικη προναος απεικονιση σκηνη καθημερινη ζωη μεικτο μικτο ελληνοαιγυπτιακο στυλ χαραγμα επιγραφη οσιρις ιαματικος αγιος επισκεψη ασθενης, ασθενεια θεραπεια σαρκοφαγος πολυχρωμη υαλινη ενθετη διακοσμηση αιγυπτιακο αρχαιολογικο Μουσειο Καιρο μεση περσικη παρθικη γλωσσα Σασσανιδες αριστοτελης Προσωποποιηση αστρολογιας, λαδι καμβας εικαστικος πινακας γκουερκινο Guercino 17ος 1650 – 1655