Tου συγγραφέα Σωκράτη Β. Σίσκου, [email protected]
Η ευρωομάδα (ή Γιουρογκρουπ – Eurogroup) αποτελούσε τον πραγματικό κι ανάλγητο κυβερνήτη των ευρωπαϊκών λαών, στην περίοδο της οικονομικής κρίσης του 2009 / 2010 και επέβαλε τις αποφάσεις του, μετά από υποδείξεις των ισχυρών της Ευρωζώνης, όχι με αποτελεσματικά μέσα άλλων εποχών (τανκς ή πολεμικό στόλο), αλλά με την παντοδύναμη οικονομική ασφυξία των «ατίθασων» λαών της ΕΕ, που εναντιώνονταν στις αποφάσεις των κερδοσκόπων.
Τα συνεχώς επαναλαμβανόμενα φληναφήματα περί δημοκρατίας, αλληλεγγύης, ισονομίας, ευρωπαϊκών οραμάτων και πολιτιστικών αξιών, είναι από εδώ και πέρα για τους αφελείς. Η καρδιά του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, η πανίσχυρη κι ανεξέλεγκτη Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Γιούρογκρουπ, άρχισαν να μετατρέπονται σε άντρα διαπλοκής και διαφθοράς. Οι επίτροποι και οι οικονομικοί υπουργοί (ενταγμένοι στο γκρουπ των ισχυρών) περίμεναν υπάκουα το νεύμα από το «αφεντικό»[1] για να αποφασίσουν, αν και όλοι κραύγαζαν υποκριτικά και πανηγυρικά, ότι «είναι ισότιμοι εταίροι». Το Ευρωκοινοβούλιο, μετά από ατέρμονες φιλολογικές συζητήσεις, καταλήγει πάντα να εγκρίνει όλες σχεδόν τις αποφάσεις των δυο αυτών οργάνων, αφού αυτές λαμβάνονται πρώτα πίσω από τα παρασκήνια, μετά από διαβουλεύσεις και συμφωνίες των ισχυρότερων χωρών της Ένωσης, έστω κι’ αν πλήττουν ζωτικά συμφέροντα των μικρών χωρών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επεμβαίνει δυναμικά μόνον όταν ένα σοβαρό ηθικό γεγονός, μπορεί να προκαλέσει αναστατώσεις και διαμαρτυρίες σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Όπως έγινε με το σκάνδαλο της Επιτροπής το 1999, πριν καλά καλά αρχίσει η εφαρμογή της Συνθήκης του Άμστερνταμ. Πρόεδρός της ήταν ο Λουξεμβούργιος Ζ. Σαντέρ (J. Santer).
Το κλίμα της διαφθοράς είχε αρχίσει να φουντώνει φανερά και ξεδιάντροπα, αρκετά χρόνια πριν, όταν οι διαπλεκόμενοι διατυμπάνιζαν πως «κι αυτοί δεν έκαναν τίποτε περισσότερο από ό,τι έκαναν όλοι οι άλλοι». Αυτό μας θυμίζει το «Cosi fan tutte» του Μότσαρτ, στο οποίο αναφερθήκαμε σε προηγούμενο άρθρο μας.
Η Επιτροπή του Σαντέρ διορίστηκε στις 25.1.1995 και παραιτήθηκε ομαδικά στις 15.3.1999, μετά το μεγάλο σκάνδαλο που ξέσπασε, από τον παράνομο διορισμό ενός οδοντιάτρου ως συμβούλου της πρώην γαλλίδας πρωθυπουργού και μετέπειτα διορισμένης επιτρόπου στην Κομισιόν Ε. Κρεσόν.
Η καταγγελία έγινε από τον Ολλανδό ευρωβουλευτή Π. βαν Μπουιτένεν, ο οποίος παρά τις απειλές και τις συκοφαντικές κατηγορίες εναντίον του, επέμενε στη διερεύνηση των αποκαλύψεών του. Ακολούθησαν έρευνες στις οποίες διαπιστώθηκαν συστηματικές παράνομες ενέργειες και άλλων επιτρόπων (π.χ. του Ζ. Πινέιρο που ήδη έχουμε μνημονεύσει για το ύπουλο ρόλο του στο «πακέτο / πεπονόφλουδα» για την ονομασία της Βαρντάρσκα Μπανόβινα), αλλά και του Ισπανού αντιπροέδρου της Επιτροπής Μ. Μαρίν, για διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας και απάτη. Αυτός ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, παρά τις καταγγελίες για ύποπτες δραστηριότητες, διορίστηκε προσωρινός πρόεδρός της, μετά την παραίτηση του Σαντέρ, ως την οριστική επιλογή του Ρ. Πρόντι στη νέα Κομισιόν. Ο προσωρινός εξαμηνιαίος διορισμός του Μαρίν στην προεδρία, ήταν η αφορμή για φημολογίες ύποπτης συγκάλυψης παράνομων δραστηριοτήτων και του ίδιου του Σαντέρ, ο οποίος θεωρήθηκε αθώος με το γεμάτο ασάφειες πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής.
Η Κρεσόν κατηγορήθηκε για το επονομασθέν «σκάνδαλο ή υπόθεση Μπερτελό», το οποίο, τον Μάρτη του 1999, οδήγησε σε ομαδική παραίτηση όλη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Σαντέρ. Τι ακριβώς είχε συμβεί που συντάραξε συθέμελα την ως τότε αξιοσέβαστη, από την κοινή γνώμη των κρατών/μελών, Ευρωπαϊκή Ένωση;
Η Κρεσόν, η οποία γνώριζε την τέχνη να χρησιμοποιεί αποτελεσματικά τα ισχυρά γυναικεία της όπλα[2], αντικατέστησε το 1992 τον Μ. Ροκάρ[3] και διετέλεσε πρωθυπουργός της Γαλλίας. Λίγο αργότερα διορίστηκε, ως Επίτροπος στην Κομισιόν, από τον Ιανουάριο του 1995 και ως τον Μάρτη του 1999, στο χαρτοφυλάκιο έρευνας και Εκπαίδευσης. Για δυο χρόνια είχε προσλάβει, ως ειδικό και επιστημονικό σύμβουλο, τον «στενό της φίλο» οδοντίατρο Ρ, Μπερτελό. για προσφορά υπηρεσιών στη Γαλλία και σε άλλες χώρες, κυρίως σε θέματα εκπαίδευσης και υγείας, όπως π.χ. το AIDS. Όπως αποδείχτηκε από τις ανακριτικές αρχές της ομοσπονδιακής βελγικής αστυνομίας, καμμιά από τις πολυάριθμες «ειδικές συμβουλές» του Μπερτελό δεν πραγματοποιήθηκε για την Κομισιόν, ενώ εισέπραξε το τεράστιο ποσόν των 5,5 εκατ. φράγκων.
Οι κατηγορίες που βάραιναν την Κρεσόν και άλλα στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν:
- Α) Τεράστιες σπατάλες και νεποτισμός (προσλήψεις «φίλων»). Αφορούσε στην πρόσληψη του ακατάλληλου οδοντιάτρου της ως ειδικού συμβούλου σε θέματα AIDS και στις δαπάνες για εικονικά εκπαιδευτικά προγράμματα.
- Β) Απάτες, αδιαφάνεια και κακοδιαχείριση: Οι κατηγορίες στρέφονταν σε ευθύνες, όχι μόνον της Κρεσόν, αλλά και όλων των υπηρεσιών της Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου της Σαντέρ. Η ομαδική παραίτηση της Επιτροπής ήταν πλέον αναπόφευκτη.
Μετά την προσωρινή εξαμηνιαία προεδρία του Μ. Μαριν δόθηκε, τον Σεπτέμβρη του 1999, το τιμόνι της παραπαίουσας από το σοκ του σκανδάλου ΕΕ, στην νέα προεδρία της Κομισιόν του Ρ. Πρόντι. Γι’ αυτή την προεδρία θα μιλήσουμε στο επόμενο άρθρο μας.
ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 6.1.2026.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Πρόκειται για τον πρώην Γερμανό υπουργό οικονομικών Β. Σόιμπλε. Είχε τότε μεταμορφωθεί σε παντοδύναμο και ανεξέλεγκτο αφεντικό της Ευρώπης.
[2] Υπήρξε στην αρχή η ψιθυριστή φήμη ότι, η Ε. Κρεσόν ήταν για ένα μικρό διάστημα ερωμένη του προέδρου Φ. Μιτεράν και η ανταμοιβή της ήταν μια ταχύτατη πολιτική εξέλιξη. Όμως, σχεδόν αμέσως, οι φήμες αυτές επιβεβαιώθηκαν από δημοσιεύματα σε σοβαρά ΜΜΕ.
Στο τέλος του 20ου αιώνα είχε αποσαφηνιστεί ότι, η ερωτική ζωή ενός ατόμου δεν συμπεριλαμβάνεται στα προσωπικά δεδομένα, όταν τα γεγονότα επηρεάζουν τις πολιτικές εξελίξεις μιας χώρας. Το τριγωνικό ερωτικό και κατασκοπευτικό θρίλερ του 1963, με τον υπουργό πολέμου της Μεγάλης Βρετανίας Τζ. Προφιούμο, το μοντέλο Κρ. Κίλερ και τον Ρώσο ναυτικό ακόλουθο Γκ. Ιβάνοφ, που οδήγησε στην παραίτηση του υπουργού και αργότερα της κυβέρνησης Μακμίλαν, έπαιξε βασικό ρόλο στην επικράτηση αυτής της άποψης. Οι φήμες για την Κρεσόν επιβεβαιώθηκαν από δημοσιεύσεις σε βιβλία και εφημερίδες. Ακολούθησε πληθώρα παρόμοιων αποκαλύψεων, όπως στο βιβλίο «La Putain de la Republique» της Κρ. Ζονκούρ (Chr. Deviers-Joncour), στο «Les amazones de la republique» του Ρ. Ρεβέλ (R. Revel), στο Βιογραφικό του Φ. Μιτεράν από τον γνωστό συγγραφέα Ph. Short, κ.ά. Αυτός ο συγγραφέας μας αποκαλύπτει μια συνομιλία του Μιτεράν με τον τότε υπουργό εξωτερικών Ρ. Ντιμάς. Ο πρόεδρος εξομολογείται στον έμπιστο υπουργό του ότι, οι ερωτικές του επιλογές ήταν τόσο μεγάλες ώστε, όπως είπε: «Δεν μπορώ να τις έχω όλες, αλλά θα πρέπει να δοκιμάσω».
Η Ζονκούρ, η ερωμένη του Ντιμάς, αποκαλύπτει τον τρόπο που την έμπλεξαν σε μια παράνομη πώληση πολεμικού υλικού (φρεγατών) και την δυσφήμισαν οι ένοχοι ως «Putain της Δημοκρατίας». Με το βιβλίο της απάντησε στους δολοπλόκους, συμπεριλαμβανομένου και του υπουργού, χαρακτηρίζοντάς τους ως «putains au masculine» (αρσενικές πόρνες).
Ο δημοσιογράφος Ρεβέλ, για να δείξει την μεγάλη προσφορά θελγήτρων, από «μια γενιά Αμαζόνων» (une génération d’Amazones), κυρίως με όμορφες δημοσιογράφους (αλλά φυσικά και ηθοποιούς, τραγουδίστριες, φιλόδοξες πολιτικούς, διάσημα μοντέλα κλπ), προς όλους τους προέδρους και τα επιτελεία τους,, έγραψε ότι μέσα στο προεδρικό Μέγαρο των Ηλυσίων, υπήρχε «Une enfilade des jambes en l’ air» (Σε ελεύθερη μετάφραση: Μια σειρά, μια παρέλαση, από γάμπες σηκωμένες στον αέρα). Υπάρχουν δημοσιευμένες λίστες με τα ονόματα επώνυμων γυναικών της πολιτικής, των ΜΜΕ, του κινηματογράφου και της ψυχαγωγίας. “O, tempora! O, mores!”, όπως θα έλεγε ο Κικέρων.
[3] Έχουμε αναφερθεί στον Μ. Ροκάρ (Michel Rocard) σε προηγούμενο άρθρο μας, όταν στο τέλος της ζωής του, νιώθοντας ενοχές για όλους μας, είχε εκφράσει την ελπίδα, στο κείμενο μιας επιστολής του προς τις μέλλουσες γενιές «qu’elles nous pardonneront» (ότι αυτές θα μας συγχωρήσουν).
Όταν παραιτήθηκε ο Ροκάρ το 1991, άνοιξε ο δρόμος της πρωθυπουργίας για την Κρεσόν. Οι δυο τους μαζί διορίστηκαν Ευρωβουλευτές, με την Κρεσόν να καταλαμβάνει τη θέση της Επιτρόπου στην Κομισιόν Σαντέρ. Γιατί αυτός ο πασίγνωστος στους Γάλλους ψηφοφόρους πολιτικός, εκλεγμένος πάντα με τεράστιο αριθμό ψήφων, δεν τοποθετήθηκε στην θέση του Επιτρόπου; Μέσα στο κόμμα του, παρά τη δημοφιλία του και την αναμφισβήτητη πολιτική του δύναμη, αντιμετωπιζόταν ως «Μαύρο Πρόβατο», από τότε που επιχείρησε να εκλεγεί πρόεδρος του κόμματος, εξοβελίζοντας τον Μιτεράν, για να εφαρμόσει την θεωρίας του για την «Δεύτερη Αριστερά» (la deuxième gauche). Ήταν μια θεωρία που συνδύαζε τον θρησκευτικό καλβινιστικό του συντηρητισμό με την αριστερή του προοδευτικότητα, χωρίς την ύπαρξη της επαναστατικής μαρξιστικής θεωρίας. Ήταν μια ιδεολογία που μάλλον προσέγγιζε τις απόψεις του Ζ. Ζορές (J. Jaurès), του θεωρούμενου, από πολλούς, ως πατέρα του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Αυτή η μειονεκτική θέση του στο κόμμα, αλλά και οι εμπειρίες του στο Ευρωκοινοβούλιο στο οποίο διοριζόταν συνέχεια, για ευνόητους λόγους, από το 1994 και ως το 2009, σε τρεις «αμαρτωλές» προεδρίες (Σαντέρ-Πρόντι-Μπαρόζο) ίσως τον ανάγκασαν να σωπαίνει, για να σώσει το πολιτικό του μέλλον. Μόνον όταν τον άγγιξε ο θάνατος από καρκίνο, προσπάθησε να εκτονώσει τις ενοχές για τη σιωπή του και προφανώς για τις δικές του ευθύνες, ζητώντας συγχώρεση από τα παιδιά που ακόμα δεν γεννήθηκαν, στο κύκνειο άσμα του «Lettre aux générations futures» (Επιστολή στις μέλλουσες γενιές).
ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΣΑΝΤΕΡ ομαδικη παραιτηση σισκος ευρωομαδα Γιουρογκρουπ κυβερνητης ευρωπαικοι λαοι οικονομικη κριση ευρωζωνη ισχυροι αναλγησια τανκ πολεμικος στολος οικονομια ασφυξια ατιθασος λαος κερδοσκοποι δημοκρατια αλληλεγγυη ισονομια ευρωπαικο οραμα πολιτιστικες αξιες ευρωπη Επιτροπη διαπλοκη διαφθορα επιτροπος υπουργος αφεντικο υποκρισια ισοτιμοι εταιροι ευρωκοινοβουλιο, οργανο παρασκηνιο διαβουλευση συμφωνια ισχυρος χωρα ζωτικα συμφεροντα χωρες ηθικη αναστατωση διαμαρτυρια σκανδαλο Συνθηκη αμστερνταμ προεδρος Λουξεμβουργιος Λουξεμβουργο διαπλεκομενοι Μοτσαρτ, 1995 1999, παρανομος διορισμος οδοντιατρος συμβουλος γαλλιδα πρωθυπουργος Κρεσον γαλλια καταγγελια ολλανδος ολλανδια ευρωβουλευτης βαν Μπουιτενεν, απειλη συκοφαντια κατηγορια αποκαλυψη ερευνα συστηματικη παρανομια Πινειρο υπουλος ρολος πακετο Βαρνταρσκα Μπανοβινα Ισπανος ισπανια αντιπροεδρος Μαριν, καταχρηση εξουσιας απατη καταγγελιες υποπτη δραστηριοτητα Προντι προεδρια, φημες συγκαλυψη παρανομες δραστηριοτητες ασαφεια πορισμα εξεταστικη υποθεση Μπερτελο κρατος μελος γυναικεια οπλα Ροκαρ χαρτοφυλακιο ερευνα εκπαιδευση φιλος Μπερτελω προσφορα υπηρεσιων υγεια AIDS ανακριτικες αρχες ομοσπονδιακη βελγικη αστυνομια βελγιο ειδικος συμβουλος σπαταλη νεποτισμος προσληψη ειτζ δαπανες εκπαιδευτικα προγραμματα απατες, αδιαφανεια κακοδιαχειριση υπηρεσιες γερμανος υπουργος οικονομικων Σοιμπλε γερμανια ερωμενη Μιτεραν εξελιξη 20ος αιωνας μχ ερως ερωτικη ζωη προσωπικα δεδομενα, πολιτικες εξελιξεις τριγωνο ερωτικο κατασκοπευτικο θριλερ 1963, υπουργειο πολεμου πολεμος Μεγαλη Βρετανιας βρετανια Προφιουμο, μοντελο Κιλερ Ρωσος ναυτικος ακολουθος Ιβανοφ, ιβανωφ ρωσια παραιτησεις κυβερνηση Μακμιλαν Μακ μιλαν, φημες δημοσιευση βιβλιο εφημεριδες αποκαλυψεις Ζονκουρ Ρεβελ αμαζονες Βιογραφια σορτ Short συγγραφεας εξωτερικων υπεξ Ντιμας εμπιστος ερωτικες επιλογες Ντυμας, παρανομη πωληση πολεμικου υλικου φρεγατων πολεμικο υλικο φρεγατα δυσφημιση ενοχοι Δημοκρατια δολοπλοκοι αρσενικη πορνη πουτανα πουτανες δημοσιογραφος δημοσιογραφια ηθοποιος, τραγουδιστρια φιλοδοξια μοντελα προεδρικο Μεγαρο των Ηλυσιων, γαμπα γυναικα κινηματογραφος ψυχαγωγια Κικερων ενοχες επιστολη συγχωρεση ευρωβουλευτες, πολιτικος, κομμα δημοφιλια Δευτερη Αριστερα θρησκευτικος καλβινιστικος συντηρητισμος θρησκεια καλβινος αριστερη προοδευτικοτητα, προοδος επαναστατικη μαρξιστικη θεωρια μαρξ ιδεολογια Ζορες πατερας του δημοκρατικου σοσιαλισμου δημοκρατικος σοσιαλισμος αμαρτωλέη Προντι Μπαροζο
