«Μέτρα ασφαλείας πήρανε, για την αναπνοή μου… Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα, χωρίς εμένα»… – του Α. Πανταζή, 1982…

«Μέτρα ασφαλείας πήρανε,
για την αναπνοή μου…
Φοβάμαι όλα αυτά
που θα γίνουν για μένα,
χωρίς εμένα»…
του Α. Πανταζή, 1982…

Μπροστά σου τα φώτα μιας πολιτείας

που περιμένει τις ανασκαφές…

Και τα κλουβιά με τα καναρίνια που κοιμούνται βαλμένα
στη σειρά…

Κι εγώ που δεν έμαθα ακόμα ποιος είμαι

ένας κουρασμένος σκοπός, χωρίς προοπτική…

 

Και συ που σε λίγο θα σβήσεις

ένα από τα φώτα, για να κοιμηθείς με κάποιον που μου
μοιάζει…

Έτσι που τα σίδερα του κλουβιού

να χαθούν για μια στιγμή, μέσα στο σκοτάδι…

 

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα…

 

Τα ρούχα μου παλιώσανε και δεν αντέχουν

τρύπες στα γόνατα από τις υποκλίσεις

τσέπες ξηλωμένες απ’ τα κέρματα

χαλασμένα φερμουάρ, χάσκουν χρεοκοπία

 

Το κορμί μου μελανιασμένο

μες το κρύο σαν λάθος

που δεν το παραδέχεται κανένας

γυρνάει και ζητά τη ζεστασιά σου

 

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα…

 

Τα τσιμέντα σου καινούρια

με έπιπλα λουστραρισμένα

Και μάρμαρα λευκά

μια γυαλάδα που στραβώνει

και δε σ’ αφήνει χώρο να σταθείς

και μόνο εγώ απ’ όλα εκεί μέσα σαπίζω σαν σε αρχαίο
τάφο

Σκεύη παραστάσεις βρέθηκαν εκεί

εκτός από εμένα, που σε κρύπτη μυστική

ψάχνω ακόμη να σε βρω να με αναστήσεις

 

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα…

 

Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν

σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις…

Γέρασα μ’ ένα παιδικό παντελονάκι

και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη…

Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω

το κορμί μου δρόμος, που εκτελούνται δημόσια έργα

κομπρεσέρ μ’ ανοίγουν και με κλείνουν…

Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις

έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα

Και το μυαλό μου, αποθήκη, για ραδιενεργά κατάλοιπα…

Μέτρα ασφαλείας πήρανε, για την αναπνοή μου

και σε πολυεθνικό μονόδρομο, το μέλλον μου δώσαν
αντιπαροχή

 

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα…

 

Έτσι ζω προκαταβολικά το παρελθόν μου

και με δυο γυμνά καλώδια για χέρια

αγκαλιάζω τα ψηλά σου volt για στερνή φορά

 

Φοβάμαι!

Τον στίχο αυτόν του Ανδρέα
Πανταζή
μελοποίησε ο Γιάννης Ζουγανέλης και ερμήνευσε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου,
στον δίσκο με γενικό τίτλο «Φοβάμαι», που κυκλοφόρησε το 1982…

ΑΚΟΥΣΤΕ το τραγούδι, ΕΔΩ.

ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 1.9.2020.

στιχος Πανταζης Ζουγανελης Παπακωνσταντινου, Φοβαμαι, 1982, αναπνοη, μετρα ασφαλειας, Φοβαμαι ολα αυτα που θα γινουν για μενα, χωρις εμενα
author avatar
Γιώργος Λεκάκης

Σχετικά Άρθρα

Πόσες ώρες θα διδάσκεται η ελληνική γλώσσα στα σχολεία της Χιμάρας;

Στις 31 Δεκεμβρίου 1921 ο νομάρχης Αυλώνας Βορείου Ηπείρου...

ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ – ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ και ΓΑΤΑ – Ψιττακός και Γαλή

Αισώπου Μύθοι ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ και ΓΑΤΑ - Ψιττακός και Γαλή Κάποιος πήρε...

Η ΠΕΙΝΑ στην Κατοχή ΑΝΑΓΚΑΖΕ τους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ να ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΣΠΙΤΙΑ και ΧΩΡΑΦΙΑ

Η ΚΑΡΥΣΤΟΣ ΕΥΒΟΙΑΣ Μία λιγότερο γνωστή πλευρά της καθημερινής ζωής...