ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ:
Ανδρέας Καρκαβίτσας
Εκείνη…
Μού ‘πες πώς
θά πάς ν’ αναπαυθής ‘ς τό μνήμα,
καί μού
φάνηκε πώς ήλθε ένα κύμα.
Κύμα γαλανό
καί κύμα αφρισμένο,
καί μ’ έσυρε
βαθειά, αγριεμένο…
-Στάσου, κύμα
μου, -τού είπα- πού μέ φέρεις;
-Σ’ τήν αγάπη
σου –μού λέγει- πώς; Δέν θέλεις;
-Θέλω,
πήγαινε, ‘ς τά τάρταρα κατέβα.
Κι’ άν δέν
τήν ευρής, ευθύς τότε ανέβα,
εις τά
σύννεφα, ψηλά, εις τόν αιθέρα,
‘ς τόν
αυγερινό, τόν λαμπερόν αστέρα.
Τέτοιο
πρόσωπο σάν τήν δική μου φίλη,
δέν θά
κατοική ‘ς τήν γήν εδώ, ‘ς τήν ύλη.
Θέλει σύννεφα
καί καθαρόν αέρα,
μέ τόν άγιο
νά βρίσκεται Πατέρα.
Νά τού
τραγουδή μέ τούς αγγέλους μία,
μίαν υψηλή
καί θεία μελωδία.
Τώρα εννοείς
τί θέ’ νά πώ βεβαίως.
Πώς όπου κι
αν πάς θά σ’ ακολουθώ ευθέως.
Κι’ άν εκεί
εμβής, βαθειά ‘ς τό κρύο μνήμα,
τότε τής ζωής
κόπτω κι’ εγώ τό νήμα.
Κι’ έρχουμαι
μαζή νά σφιχταγκαλιασθούμε
μέ χείλη
κολλητά εκεί ν’ αναπαυθούμε.
Θρήνος επί τάφου εραστού
Ο οραματιστής Ανδρέας Καρκαβίτσας – του Γ. Μπασκόζου
Θέσεις και αρχές:
Τα ελληνικά ιδεώδη και η Μεγάλη Ιδέα
Ο Παλαμάς για τον Καρκαβίτσα
Ερωτευμένος και ποιητής
Εξορία στα Λεχαινά Ηλείας – της Ν. Σιδερίδου
Ο θάνατος του Ανδρέα Καρκαβίτσα
Ο Καρκαβίτσας και η σεντούκα του
Του Γρ. Ξενόπουλου, 1906
ΠΗΓΗ: ΝΟΥΜΑΣ, Γ. Λεκάκης “Μεγάλη Ανθολογία ελληνικής ποίησης”. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 1.11.2021.
ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ Καρκαβιτσας, Παλαμας, ερως. ερωτας, φυματιωση, 1922, 1906 1865 1866 1817 εθνικο ωδειο, Ταγκοπουλος, Σωτηριου, παπα Λασκαρης, παπαΛασκαρης, καθηγητης αρχαιολογιας αρχαιολογος Ηλιοπουλος Κουτσου, Μαρουσι Αθηνων Παναγια Νεραντζιωτισσα, εισοδια Θεοτοκου, Νουμας ναος εισοδιων Θεοτοκου, Ιολανδη, Εξορια Λεχαινα Ηλειας Σιδεριδου, Ηλεια, κινημα Βενιζελου, 1916 Θεσσαλονικη οραματιστης Μπασκοζος, εκεινη, μνημα, ελληνικα ιδεωδη ξενοπουλος, παναθηναια Μεγαλη Ιδεα, Θρηνος ταφος εραστου, εραστη, εραστης σεντουκα Ξενοπουλος, 1906, φοιτητης ιατρικης ιατρικη ανθρωπινος σκελετος βαπορι τελωνειο πονηρια μωριας πελοποννησος
