Του Γιώργου Λεκάκη
Το Βέσελινγκ είναι μια μεσαίου μεγέθους πόλη στην περιοχή Ρήνου-Ερφτ, στην αριστερή όχθη του ποταμού Ρήνου, στα νοτιοδυτικά της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, στον 50ό παράλληλο [50.827297314106055, 6.970907753675539], ακριβώς νότια της Κολωνίας. Κείται μεταξύ Βόννης-Κολωνίας.
- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΡΗΝΟΥ, ΕΔΩ.
- ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ: Το τοπωνύμιο προέρχεται από το κτήμα Waslicia, το οποίο μεταφέρθηκε στο Μοναστήρι Montfaucon το 820 μ.Χ. Το όνομα Oberwesseling εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε έγγραφα το 1238 ως Weslic superior. Οι παλαιότερες μορφές ήταν Weslic / Wasiliacum / Wasliacum, Wasilio / Waslio, δηλ. Βασίλειο / Βασιλικά / Βασιλικία[1]…
Στο Wesseling – Keldenich το 2008 βρέθηκε ένας καταυλισμός ανθρώπων, ηλικίας περίπου 13.500 χρόνων, δηλαδή μετά την εποχή των παγετώνων, όπου κατοικούσε μια ομάδα των Federmesser – συλλογικός όρος για τις μεσολιθικές πολιτιστικές ομάδες που βασίζονται στο μαχαιρίδιο, που μοιάζει με σουγιά (Federmesser = “αυτόματο μαχαίρι με ελατήριο – παρακάτω φωτ.) – ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης: Γ. Λεκάκης “Αρχαια ελληνικα οπλα” ΕΔΩ.
Συνώνυμος γαλλικός όρος Azilien, στην Βαυαρία ονομάζονται Rückenspitzen ή “Ομάδα Atzenhofer”. Οι χρονολογίες των τοποθεσιών που ανήκουν στις ομάδες μαχαιροποιών – μαχαιροκατασκευαστων Federmesser κυμαίνονται από το 14.000 – 12.800 χρόνια πριν. Η βορειότερη εξάπλωσή τους βρίσκεται στην Δανία. Περιοχές μεταξύ της βόρειας Αγγλίας και της Δανίας (στα δυτικά) και βόρεια και της Ουκρανίας (στα ανατολικά), καθώς και στους πρόποδες των Άλπεων, έχουν αποδοθεί στον πολιτισμό Federmesser. Ο διπλός τάφος του Όμπερκασελ ηλικίας 14.000 χρόνων, ανήκει στην εποχή των ομάδων Φεντερμέσερ, ενώ προηγουμένως είχε αποδοθεί στον Μαγδαληναίο Δ΄ πολιτισμό, για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Άρα οι άνθρωποι που ζούσαν στην περιοχή, στο τέλος της Παλαιολιθικής περιόδου, βίωσαν την ηφαιστειακή έκρηξη στο Laacher See. – Η λίμνη Λάαχ, που βρίσκεται στον Δήμο Γκλις, κοντά στο Αββαείο Μαρία Λάαχ, στην ανατολική ηφαιστειακή περιοχή Άιφελ, είναι η μεγαλύτερη λίμνη (3,3 τ.χλμ. βάθους 51 μ.) στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο[3]. Σχηματίστηκε στην καλντέρα του ηφαιστείου Λάαχ μετά την τελευταία του έκρηξη (13.056 – 12.930 χρόνια πριν). Η λέξις Laach προέρχεται από την παλαιογερμανική λέξη lacha, σχετίζεται με την σύγχρονη γερμανική λέξη Lache, η οποία προέρχεται από την λατινική lacus (> αγγλική lake) και σημαίνει απλώς… λίμνη – και όλες προέρχονται από την αρχαία ελληνική λέξη λάκκος. Το όνομα Laacher See είναι επομένως ταυτολογία.
- λάκκος και οὐχὶ λάκος (ὁ), = λίμνη ἔνθα ἐτηροῦντο πτηνὰ ὑδρόβια, δεξαμενή, φρέαρ, και ἐσκαμμένος τόπος, ἐν ᾧ ἐφυλάττετο οἶνος, ἔλαιον ἢ σῖτος, κελλᾶρι – ΠΗΓΗ: Ἡρόδ. 7.119 και 4.195. Ἀριστοφ. Ἐκκλ. 154. Αλεξ. ἐν «Παννυχίδι» 3.9. Δημ. 845.17.2. Διον. Ἁλ. 2.42. Μάχων παρ’ Ἀθην. 580Α. Ξεν. Ἀν. 4.2,22. Κούρτιος.
Η περιοχή ήταν υπό ρωμαϊκό έλεγχο, από το 39 π.Χ. έως το 459 μ.Χ. Η ανακάλυψη ρωμαϊκής εποχής αναθηματικών βωμών[2] (παραπάνω φωτ.), η ανασκαφή μιας ρωμαϊκής εποχής εξοχικής κατοικίας και οι φραγκικοί τάφοι αποτελούν πρώιμες ενδείξεις οικισμού στην περιοχή.
ΤΩΡΑ ευρέθη και ένας θησαυρός με πάνω από 900 ρωμαϊκά ασημένια νομίσματα συνολικού βάρους 3,1 κιλών! Ανακαλύφθηκε σε ένα χωράφι κοντά στο Βέσελινγκ. Φαίνεται ότι ήταν κρυμμένος κατά την διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Αδριανού. Ευρεθη από έναν ερασιτέχνη αναζητητή, με ανιχνευτή μετάλλων. Ο άνδρας ειδοποίησε τις Αρχές για το σημείο, αφού ο ανιχνευτής του συνέχιζε να εκπέμπει σήμα ακόμη και αφ’ ότου είχε ήδη ανασύρει ορισμένα από τα νομίσματα. Ο Er. Classen (αρχαιολόγος του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας), εδήλωσε ότι τα δηνάρια χρονολογούνται στον 2ο αιώνα μ.Χ. «Φυσικά, μπορούμε μόνο να κάνουμε υποθέσεις σχετικά με τα κίνητρα, αλλά είναι πολύ πιθανόν κάποιος να ήθελε να διασφαλίσει αυτά τα χρήματα», είπε, προσθέτοντας ότι ο κάτοχός τους ενδέχεται να πέθανε προτού προλάβει να αποκαλύψει πού ήταν κρυμμένα τα νομίσματα. «Εκείνην την εποχή, ένας απλός στρατιώτης της λεγεώνας κέρδιζε μισθό 300 δηνάρια τον χρόνο», εξήγησε η αρχαιολόγος R. Otte. «Ωστόσο, περίπου το μισό ποσόν παρακρατούνταν για την διατροφή και τον εξοπλισμό του. Επομένως, ένας λεγεωνάριος θα έπρεπε να αποταμιεύσει ολόκληρο το διαθέσιμο εισόδημά του για περίπου έξι χρόνια, προκειμένου να συγκεντρώσει τον θησαυρό του Βέσελινγκ», κατέληξε! – ΠΗΓΗ: «Amateur archaeologist finds Germany’s biggest hoard of ancient Roman silver coins», Associated Press, ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 22.9.2026.
Στα τουριστικα αξιοθεατα του είναι:
- Το κάστρο και το αρχοντικό του Γκόντορφ στο Μπέρτσντορφ (αναφέρονται για πρώτη φορά το 1173 ως ιδιοκτησία της Μονής Σβάρτσραινντορφ). Το σημερινό κτηριο του κάστρου, ένα παράδειγμα ρομαντικής αρχιτεκτονικής των κάστρων, και χρονολογείται από το 1871.
- το υδραγωγείο του Μπέρτσντορφ (από το 1894).
- Εκκλησίες
- η καθολική ενοριακή εκκλησία του Αγίου Γερμανού στον Ρήνο, κτισμένη από τον Θ. Κρέμερ το 1894,
- το παρεκκλήσι της Αγίας Λουκίας στο ανάχωμα του Ρήνου στο Sioniterhof 13ου αι, και
- το παρεκκλήσι του Τιμίου Σταυρού (1716) στο Ντίκοπσχοφ.
- Τα μουσεία:
- Μουσείο Σιδηροδρόμων του Συνδέσμου Φίλων Σιδηροδρόμων Κολωνίας-Βόννης. Και
- Μουσείο Κινηματογράφου Romboy, με παρακείμενο μουσειακό κινηματογράφο. Και
Το φυσικό καταφύγιο Entenfang (έκταση άνω των 75.000 τ.μ.), ένα από τα λίγα εναπομείναντα θραύσματα του αρχικού τοπίου της πλημμυρικής πεδιάδας στην περιοχή Κολωνίας-Βόννης – γεωλογικό μνημείο στην ιστορία του τοπίου του νότιου Κάτω Ρήνου. Έχει γίνει αναδάσωση και είναι πλέον ελκυστική τοπική περιοχή αναψυχής.
ΠΗΓΗ: Γ. Λεκακης «Συγχρονης Ελλαδος περιηγησις».
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Πλήθος τέτοιων τοπωνυμίων στον ευρύτερο ελληνικό χώρο!
[2] Οι βωμοί που βρέθηκαν το 1882 εκτίθενται τώρα μπροστά από το νέο δημαρχείο, από το 2018.
[3] Παλαιοί θρύλοι μιλούν για ένα κάστρο, που βρισκόταν σε ένα νησί της λίμνης. Εκεί ζούσε ένας κόμης, που φερόταν τυραννικά στους υπηκόους του. Μια μέρα, μετά από μια καταιγίδα, το νησί, μαζί με το κάστρο και τον ασεβή κόμη, βυθίστηκαν στην λίμνη. – ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης: Φρ. Σλέγκελ ποίημα «Το Βυθισμένο Κάστρο». Πάντως στον δυτικό πυθμένα της λίμνης και κοντά στην ακτή ευρίσκονται τα συντρίμμια ενός βρετανικού τετρακινητήριου βομβαρδιστικού αεροπλάνου Halifax, από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, από τις 29.8.1942.
Βασιλικα κατοικηση 13.500 χρονια, αρχαιος θησαυρος αρχαια νομισματα μισθος λεκακης
