Του Γιώργου Λεκάκη
Η κατανάλωση κρέατος από τους
πρώιμους ανθρώπους είναι ένα θέμα που συζητείται έντονα στους επιστήμονες.
Ένα βασικό ερώτημα αφορά την
πρόσβασή τους σε μεγάλα πτώματα θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένης της
μεγαπανίδας.
Επί του παρόντος, οι
ενδείξεις ανθρώπινων σημαδιών κοπής σε οστά προβοσκιδωτών αρχαιότερων από (ή
κοντά στα) 1.000.000 χρόνια περιορίζονται στους αρχαιολογικούς χώρους:
– Dmanisi (Γεωργία)
– Olduvai (Τανζανία),
– Gona (Αιθιοπία),
– Olorgesailie (Κένυα) και
– La Boella (Ισπανία) στην Fuente
Nueva, στην Orce, επαρχία Γρανάδας, στην αυτόνομη κοινότητα της Ανδαλουσίας,
στο νοτιοανατολικό τμήμα της περιοχής Huéscar. Άρα τα αρχαιότερα στοιχεία σημαδιών
σε κομμένα οστά προβοσκιδωτών, στην δυτική Ευρασία.
[Στην Ελλάδα η αρχαιότερη
σφαγή προβοσκιδωτών έγινε πριν 3.000.000 χρόνια στον Περδίκα Πτολεμαΐδας Κοζάνης στην Μακεδονία – ΔΙΑΒΑΣΤΕ το ΕΔΩ – και πριν 700.000 χρόνια στην Μεγαλόπολι Αρκαδίας –
ΔΙΑΒΑΣΤΕ το ΕΔΩ.]
Κατά την διάρκεια επιθεώρησης
του σχεδόν πλήρους πτώματος του Mammuthus meridionalis (FN3-5-MPS) από «τοποθεσία Oldowan» του Fuente Nueva-3 (περίπου 1.200.000 χρόνια πριν από σήμερα),
μερικά ίχνη συμβατά με ανθρωπογενή σημάδια κοπής οστών. Βρέθηκαν επίσης και σημάδια
από δόντια σαρκοφάγου. – ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για ΜΑΜΟΥΘ στην ΙΣΠΑΝΙΑ, ΕΔΩ.
Από αυτό το εύρημα και
προηγούμενες ερμηνείες προκύπτουν τα ακόλουθα ερωτήματα:
Πότε και υπό ποιες συνθήκες
κατατέθηκε το FN3-5-MPS;
Ποια είναι η φύση των
σημαδιών που βρίσκονται στην επιφάνεια των οστών αυτού του μαμούθ;
Για να απαντήσουν οι
επιστήμονες έκαναν μια υψηλή ανάλυση αυτών των υπολειμμάτων. Τα αποτελέσματα, χρησιμοποιώντας
μικροστρωματογραφικές και μικρομορφολογικές αναλύσεις ιζημάτων, δείχνουν ότι
αυτό το μαμούθ είχε αποτεθεί σε ελώδες περιβάλλον. Στην συνέχεια, το κουφάρι
έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από ανθρώπους και μεγάλα αιλουροειδή (γάτες με
σπαθοδόντια), που άφησαν τα σημάδια τους στην επιφάνεια ορισμένων οστών του.
ΠΗΓΗ: J. Yravedra, κ.ά. «Not seen before.
Unveiling depositional context and Mammuthus meridionalis exploitation at
Fuente Nueva 3 (Orce, southern Iberia) through taphonomy and microstratigraphy»,
Quaternary Science Reviews, Volume 329, 1.4.2024, 108561, https://doi.org/10.1016/j.quascirev.2024.108561
. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 2.4.2024.
