Του Γιάννη
Σ. Γκανάσου,
Ἄπειρη θλίψη γιὰ τὰ θύματα καὶ τοὺς συγγενεῖς τους.
Φαίνεται ὅτι ὅλα λειτουργοῦν κατὰ τύχην στοὺς σιδηροδρόμους τῆς
χώρας.
Ὅταν ὁ σκοπὸς τοῦ ἐπιχειρεῖν εἶναι, στὰ χέρια κάποιων ἀσυνειδήτων,
νὰ ἐπιτύχει τὸν μέγιστο τῶν (οἰκονομικῶν) στόχων μὲ τὴν ἐλαχίστη χρήση τῶν
μέσων, καὶ εἰδικῶς χωρίς την χρήση τῶν συγχρόνων αὐτοματοποιημένων μέσων.
Δυστυχῶς ὑπὸ αὐτὰ τὰ πλαίσια ὁ ἄνθρωπος μετὰ βεβαιότητας δὲν εἶναι
τὸ ὑποκείμενο τῆς ἱστορίας.
Αὐτὴ εἶναι ἡ μηδενιστικὴ ἐποχὴ καὶ μέσα σὲ αὐτὸ τὸ ἄγνωστο τοπίο
πρέπει νὰ πορευτοῦμε μέχρι τὸ τέλος.
Ἡ τεχνολογία μᾶς ἐγγυᾶται τὴν ἀνάπτυξη, ἀλλὰ δὲν μᾶς ἐγγυᾶται τὴν
πρόοδο. Ἀλλὰ σὲ τί συνίσταται ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἀνάπτυξης καὶ προόδου;
Ἀνάπτυξη, μὲ ἁπλὰ λόγια, σημαίνει ὅτι ἕνα κινητὸ τηλέφωνο ποὺ ἕως
τώρα εἶχε ἕνα ὁρισμένο μέγεθος, στὸ ἑξῆς θὰ ἔχει ἕνα μικρότερο. Καὶ ἕνας ὑπολογιστὴς
ποὺ πρὶν ἐκτελοῦσε μιὰ συγκεκριμένη λειτουργία, στὸ ἑξῆς θὰ κάνει πολὺ
περισσότερα καὶ γρηγορότερα. Αὐτὸ ὀνομάζεται ἀνάπτυξη.
Πρόοδος ὅμως σημαίνει ἡ καλλιτέρευση τῆς κατάστασης τῆς ἀνθρωπότητας
ποὺ θὰ τὴν ὁδηγήσει στὴν εὐτυχία, γιατὶ ἡ πρόοδος χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν
ποιοτική της ἀξία. Τὸ ζητούμενο εἶναι ἡ ποιότητα.
Ἐμεῖς τελικῶς δὲν ἔχουμε οὔτε ἀνάπτυξη οὔτε ποιότητα.
ΠΗΓΗ: ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ, 9.3.2023. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 10.3.2023.
