Του Γιώργου Λεκάκη
Ο κ. St. Churchill του Duke University και η κ. A. Ross του North Carolina State University και οι συνάδελφοί τους συνέλεξαν μετρήσεις κρανίων (έξι μετρήσεις του σκελετού του προσώπου):
- 13 Νεάντερταλ,
- 233 προϊστορικών Homo sapiens της Μέσης και Ανώτερης Παλαιολιθικής, και
- 83 σύγχρονων ανθρώπων,
για να δουν αν μπορούσαν να ανιχνεύσουν οποιαδήποτε ένδειξη διασταυρώσεων στις δομές του προσώπου.
 |
Χάρτης της δυτικής Ευρασίας, που δείχνει περιοχές και εκτιμώμενες χρονολογίες πιθανού υβριδισμού Νεάντερταλ και Σύγχρονου Ανθρώπου (με κόκκινο) με βάση δείγματα απολιθωμάτων, από υποδεικνυόμενες τοποθεσίες. Το αρχαίο DNA από ένα απολίθωμα Νεάντερταλ από το Σπήλαιο Ντενίσοβα (μαύρη κουκκίδα) έχει ερμηνευτεί ότι αντανακλά την ανάμειξη του Νεάντερταλ-Σύγχρονου Ανθρώπου στην Εγγύς Ανατολή πριν από 100.000 χρόνια… |
……………………..
ΣΧΟΛΙΑ Γ. Λεκάκη:
- 58.000 – 53.000 χρονια πριν Ust’ Ishim (Ρωσία – Σιβηρία)
- 54.000 χρονια πριν Kostenki (Ρωσία)
- 48.000 χρονια πριν La Cotte de St. Brelade (Γαλλία)
- 45.900 – 42.600 χρονια πριν Bacho Kiro – σπήλαιο Κυρίου Βάκχου (Βουλγαρία – αρχαία Θράκη)
- 45.000 χρονια πριν Zlaty Kun (Τσεχία)
- 40.000 χρονια πριν Vindija (Κροατία)
- 43.500 – 40.500 χρονια πριν Oase / Όαση (Ρουμανία – αρχαία Θράκη)
- 36.000 χρονια πριν St. Cesaire (Γαλλία)
- 34.500 χρονια πριν βραχοκαταφύγιο Mezzena (Lessini, Ιταλία)
- 30.000 χρονια πριν Les Rois (Γαλλία)[1]
- 24.500 χρονια πριν Lagar Velino (Πορτογαλία)
Είναι πασιφανές ότι απουσιάζουν ευρήματα από την Ελλάδα. Γιατί;
«Οι Νεάντερταλ είχαν μεγάλα πρόσωπα», εξήγησε ο κ. Τσόρτσιλ. Οι Νεάντερταλ και οι σύγχρονοι άνθρωποι πιστεύεται ότι έχουν αναμειχθεί τουλάχιστον στην Εγγύς Ανατολή – μια περιοχή που κυμαίνεται από τη Βόρεια Αφρική έως το Ιράκ – με τους σύγχρονους ανθρώπους, πριν εξαπλωθούν στην Ασία, πρόσθεσε.
Αφού οι ερευνητές υπολόγισαν τις περιβαλλοντικές μεταβλητές, διαπίστωσαν ότι το μέγεθος και το σχήμα ορισμένων χαρακτηριστικών του προσώπου τους, επέτρεψε να παρακολουθήσουν την πιθανή ανάμειξη του πληθυσμού των Νεάντερταλ και του σύγχρονου ανθρώπου.
Τα δεδομένα υποδηλώνουν επίσης ότι αρκετές γενεές μετά την ανάμειξη με τους Νεάντερταλ, τα σύγχρονα ανθρώπινα πρόσωπα έγιναν και πάλι μικρότερα.
«Αλλά το πραγματικό σχήμα ορισμένων χαρακτηριστικών του προσώπου διατήρησε στοιχεία διασταύρωσης με τους Νεάντερταλ», είπε ο κ. Τσόρτσιλ.
Τα μέλη της ομάδας θα ήθελαν να αναλύσουν μετρήσεις κρανίων και από άλλους πληθυσμούς, όπως των Natufians, που έζησαν πριν από περισσότερα από 11.000 χρόνια στην Μέση Ανατολή (νυν έκταση του Ισραήλ, της Ιορδανίας και της Συρίας), κατέληξε ο κ. Churchill.
ΠΗΓΗ: St. E. Churchill, κ.ά. «Midfacial Morphology and Neandertal–Modern Human Interbreeding», στο Biology 2022, 11(8), 1163, https://doi.org/10.3390/biology11081163. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 3.8.2022.
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:
[1] Ο κ. J. Isle de Beauchaine (του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Γαλλίας) και οι συνάδελφοί του ανέλυσαν δόντια 30.000 ετών που ανακαλύφθηκαν στο σπήλαιο Les Rois στην νοτιοδυτική Γαλλία, στα μέσα του 20ού αιώνα. Είχε προηγηθεί η άποψη ότι τα δόντια από το σπήλαιο Les Rois ανήκαν σε ένα παιδί Νεάντερταλ, που σφαγιάστηκε από παλαιολιθικούς Homo Sapiens / σύγχρονους ανθρώπους, οι οποίοι στην συνέχεια φορεσαν τα δόντια ως περιδεραιο / κολιέ. Αλλά η νέα αξιολόγηση διαπίστωσε ότι οι κοπτήρες δεν έχουν «σχήμα φτυαριού», όπως είναι χαρακτηριστικό των κοπτήρων Νεάντερταλ, και το σμάλτο είναι πολύ παχύτερο από αυτό που συνήθως βρίσκεται στα δόντια των Νεάντερταλ. Αντίθετα, οι κοπτήρες διαθέτουν μια «επίπεδη χειλική επιφάνεια», ένα τυπικό χαρακτηριστικό των σύγχρονων κοπτήρων, και το πάχος του σμάλτου των δοντιών εμπίπτει στο φυσιολογικό εύρος του Homo Sapiens / σύγχρονου ανθρώπου. Τα δόντια έχουν, ωστόσο, ορισμένα χαρακτηριστικά των Νεάντερταλ και μπορεί να αντανακλούν ένα μωσαϊκό αρχαίων και σύγχρονων χαρακτηριστικών στους παλαιολιθικούς ανθρώπους. Ο κ. Isle de Beauchaine κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όλα τα ανθρώπινα οστά που έχουν ανακαλυφθεί στο Les Rois είναι τα ερείπια Homo Sapiens / σύγχρονων ανθρώπων. Η χρήση των δοντιών του νεκρού ως κοσμήματος μπορεί να ήταν μια ταφική παράδοση, εικάζει. – ΠΗΓΗ: J. Isle de Beauchaine, κ.ά. “The Dentition of the Aurignacian Mandible Les Rois 2, France: New Data and Taxonomic Reassessment”, https://doi.org/10.1002/ajpa.70354, American Journal of Biological Anthropology, IFL Science, ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 27.8.2026
