Του Γιώργου Λεκάκη
Βιβλίο με τίτλο «Δημοσθένους λόγοι δύο και ἑξήκοντα – Λιβανίου σοφιστοῦ, ὑποθέσεις εἰς τους αὐτούς λόγους – βίος Δημοσθένους, κατ’ αὐτόν Λιβάνιον – βίος Δημοσθένους, κατά Πλούταρχον», ετυπώθη στην Βενετία, από τον Aldus, τον Νοέμβριο του 1504. – Επανακυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1520 και τον Μάρτιο του 1527.
Ήταν η β΄ έκδοση, σε δυο μέρη, σ’ έναν τόμο, 285 x 180 χλστ., 320 καί 286 σελ. Ο τίτλος στα ελληνικά και λατινικά, ξυλόγραφο τυπογραφικό σήμα στο φύλλο aa.
Η πρώτη έκδοση τυπώθηκε το 1504 σε πολύ μικρό αριθμό αντιτύπων.
Το κείμενο ξανατυπώθηκε διορθωμένο μετά το 1520, αλλά με χρονολογία επίσης 1504. Οι δυο εκδόσεις αναγνωρίζονται μεταξύ άλλων από το διαφορετικό τυπογραφικό σήμα. Ας σημειωθεί ότι με βάση τις υδάτινες γραμμές, το αντίτυπο αυτό είναι τυπωμένο σε 4ο σχήμα (στην βιβλιογραφία αναφέρεται συνήθως ως folio). – ΠΗΓΗ: Renouard (Alde), σελ. 47-8, ἀρ. 7, Adams D-260, Brunet, II, στ. 586-7, Hoffmann, I, σελ. 507, Ahmanson-Murphy, 191, Στάικος (Ἄλδος) 43 (ἡ β΄ ἔκδοση), Οικονομόπουλος, σελ. 234 (ἡ β΄ ἔκδοση). ΒΕΡΓΟΣ, 6.4.2020.
 |
| ΑΡΙΣΤΕΡΑ: Ερμαϊκή στήλη με τον ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ, από την αρχαία Αγορά των Αθηνών. Βασισμένη στο πρωτότυπο μπρούντζινο έργο του Πολυεύκτου (280 π.Χ.). Ευρέθη στον Κύκλο του Μαξεντίου το 1825… Και τώρα ευρίσκεται στην Γλυπτοθήκη του Μονάχου!!! ΔΕΞΙΑ: Ανάγλυφος εικόνα του Δημοσθένους, ρωμαϊκών χρόνων, η οποία βασίζεται στο πρωτότυπο έργο του Πολυεύκτου. Ευρέθη στην Ιταλία, αλλά τώρα ευρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου… |
ΑΛΛΕΣ ΠΑΛΑΙΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ του ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ:
- “ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΛΟΓΩΝ”, Βενετία, 1554. (τμήμα πρώτον [-τρίτον]. Κείμενο στα ελληνικά. Σχημα 16ο, σελ. 14 χ.α.+122 φ. και 248 φ.+6χ.α. & 241 φ.+5 χ.α. Με πλήρη τίτλο “Demosthenis orationum pars prima -[tertia]. In qua deliberatiuae sexdecim eius orationes, una cum exosdiis deliberatiuis, & duae demonstratiuae continentur. Corrigente Pavlo Manutio, Aldi Filio”, Venetiis, 1554. Με σήμα του οίκου Aldus με την άγκυρα και το δελφίνι στην αρχή κάθε μέρους και στο τέλος του βιβλίου.
Ο Δημοσθένης (384 – 322 π.Χ.) ήταν Έλλην πολιτικός και ρήτωρ των αρχαίων Αθηνών, όπου και εγεννήθη, και οι «λόγοι» του αποτελούν σημαντική μαρτυρία του αθηναϊκού πνεύματος της εποχής του 4ου π.Χ. αιώνα. Παρέχουν δε μία εικόνα για την πολιτική και τον πολιτισμό της αρχαίας Ελλάδος κατά την ίδια σημαντική περίοδο.
Έγραψε περίπου:
- 60 λόγους,
- 42 δικανικούς,
- 17 πολιτικούς,
- έναν πανηγυρικό, και
- επιστολές.
Σώθηκαν μόνο 56 προοίμια των λόγων του (9 λόγοι χάθηκαν εντελώς):
- «Κατὰ Ἀνδροτίωνος Παρανόμων» (355 π.Χ.)
- «Περὶ τῆς Ἀτελείας πρὸς Λεπτίνην» (354 π.Χ.),
- «Κατὰ Τιμοκράτους»,
- «Κατὰ Άριστοκράτους» (352 π.Χ.),
- «Ὑπὲρ Μεγαλοπολιτῶν» (352 π.Χ.),
- «Ὑπὲρ τῆς Ῥοδίων Ἐλευθερίας»,
- «Φιλιππικοὶ» (τέσσερις: 351 / 349, 344, 341 π.Χ. και ;),
- «Ολυνθιακοὶ»,
- «Περὶ τῆς Εἰρήνης»,
- «Περὶ τῆς Παραπρεσβείας»,
- «Ὑπὲρ Κτησιφῶντος περὶ τοῦ στεφάνου» (330 π.Χ.).
ΠΗΓΗ: Γ. Λεκάκης «Ελληνική Βιβλιογραφία». ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 5.4.2020.
