Ο Αλέξανδρος Ι. Σβώλος (βλάχικης
καταγωγής εγεννήθη στο Κρούσοβο / Kruševo Μοριχόβου, νυν Σκοπίων, 1892 – Αθήνα,
1956) ήταν διαπρεπής Έλλην νομικός και πολιτικός. Επί Κατοχής, διετέλεσε
πρόεδρος («πρωθυπουργός») της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ /
«Κυβέρνηση του Βουνού»).
Ενδεικτική εργογραφία του:
– Το δικαίωμα του
συνεταιρίζεσθαι και το δίκαιον των σωματείων, διδακτορική διατριβή,
Πανεπιστήμιο Αθηνών, 1915
– Αι εν υπαίθρω συναθροίσεις
κατά το δημόσιον ημών δίκαιον, 1916
– Η αναγκαστική απαλλοτρίωσις
προς αποκατάστασιν ακτημόνων γεωργών, 1917
– Το Νέον Σύνταγμα και αι
βάσεις του Πολιτεύματος, 1928
– Νομοθετικά διατάγματα κατ’
εξουσιοδότηση των βουλών, 1932
– Η αναθεώρησις του
Συντάγματος, 1933
– Συνταγματικόν Δίκαιον, 1934
και 1942
– Για τη Μακεδονία και τη
Θράκη, 1945
– Επιτομή συνταγματικού
Δικαίου, 1945
– Το Σύνταγμα της Ελλάδος, τομ.
Α΄ και Β΄, μαζί με τον Γ. Κ. Βλάχο, 1954.
