Του καθηγητή Αναστασίου Στάμου
– Ὁ θετικὸς
στὸν Ἰὸ ἀποκτᾶ ἀντισώματα ἐκ φύσεως (μὲ κίνδυνο θανάτου 0,2%).
– Ὁ ἐμβολιασθεὶς
ἀποκτᾶ πιὸ βραχυχρόνια ἀντισώματα (δύο μηνῶν λέει ἡ ἑταιρεία, μὲ παντοίους
κινδύνους παρενεργειῶν καὶ ἀναποτελεσματικότητα 5%).
– Ἐπὶ δύο
χρόνια τὸ ἐμβόλιο θὰ βρίσκεται σὲ πειραματικὴ φάση (…φαντάζεστε τὴν ἀγωνία τοῦ
πειραματόζωου;)
– Ἐμβολιασμένοι
Ἰατροὶ μολοταῦτα νιώθουν “ἤρεμοι κι ἐλεύθεροι”… ἐνῷ Ἀρχίατρος ἐπισείει
διαρκῶς τὴν κορωνο-απειλὴ ἐπὶ “δικαίων καὶ ἀδίκων”.
Ἀστείρευτη
βιοτεχνία ΡΟΠΑΛΩΝ ὁ Αἴσωπος!
«Ἀσθενής τις
ὑπὸ ἀτέχνου ἰατροῦ ἀπελπισθεὶς ἐσώθη
(ἕνας ἀσθενής
ἐσώθη, ἄν καὶ ὁ ἄτεχνος ἰατρός του τὸν ἀπέλπιζε πὼς θὰ πεθάνῃ).
Καὶ
συναντήσας αὐτῷ ὁ ἰατρὸς διὰ χρόνου ἐξήταζεν, εἰ αὐτὸς εἴη, ὅν ἀπηλπίκει
(τὸν
συναντάει κάποτε ὁ γιατρὸς καὶ τὸν ἐξέταζε ἐπὶ μία ὥρα, βλέποντάς τον ζωντανό –
τὸν μελλοθάνατο – μὴ κι ἦταν κάνας ἄλλος…).
Ὁ δὲ ἀπεκρίθη,
τοῦ Χάρωνος χάριν ἀναπεπέμφθαι αὐτὸν ἐξ Ἅιδου
(κάνοντάς
του πλάκα ὁ “ἀσθενής” τοῦ λέει ὅτι τοῦ ἔδωσε χάριν ὁ Χάρων ἀπὸ τὸν Ἅδη).
Παρ’ εκτὸς δὲ
τὸν Χάρωνα ὡρικέναι ἐντὸς ἡμερῶν ὀλίγων πάντας τοὺς ἰατροὺς παρ’ ἑαυτὸν ἄγειν, ἵνα
βασανίσῃ, ἐπειδὴ τῇ τούτων ἀμελείᾳ πολλοὶ ἀπέθνησκον
(ἀλλὰ ἔθεσε ὅρο
ὁ Χάρος, ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ παρουσιαστοῦν μπροστά του ὅσοι γιατροὶ
συνέβαλαν σὲ θάνατο ἀσθενοῦς ἀπὸ ἀμέλεια, γιὰ νὰ τοὺς βασανίσῃ πρὶν τοὺς
στείλει στὸν Ἅδη).
Ἀλλὰ σὺ μὴ
φοβηθῇς. Ἐγὼ γὰρ εἶπον αὐτῷ σὲ ἰατρὸν μηδέποτε γεγονέναι
(ἀλλὰ ἐσὺ μὴ
φοβᾶσαι, γιατὶ τοῦ εἶπα πὼς ποτὲ δὲν ἤσουν ἰατρός).
Πρὸ πάντων
γάρ σε ἀποσπάσαι σεσημειώκει
(διότι πρῶτον
ἀπὸ ὅλους ἐσένα ἔχει σημειώσει νὰ πάρῃ ὁ Χάρος).
ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 4.1.2021.
