Για τον Γλαύκο, που πέθανε νέος – ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ αρ. 1

Για τον Γλαύκο, που πέθανε νέος

ΑΓΝΩΣΤΕΣ
ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ αρ. 1

Του Αν. Στάμου

Ὁ Γλαῦκος πέθανε νέος καὶ ἔγραψαν
τοῦτον τὸν ἐπικήδειο στίχο:

ΨΥΧΗΝ ΕΠ’ ΑΚΜΑΙΩ ΣΩΜΑΤΙ
ΓΛΑΥΚΟΣ

… ΚΕΡΑΣΑΣ ΚΡΕΙΤΟΝΑ
ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΝ

… ΦΑΙΝΕΙ ΘΕΟΙΣ ΦΑΕΣΙΜΒΡΟΤΑ(1) ΔΗΟΥΣ(2)

… ΔΕΚΑΤΩ Δ’ ΗΛΘΕ ΠΡΟΣ
ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ

ΑΝΕΥ ΜΑΚΑΡΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΟΥ
ΜΟΝΟΝ ΕΙΝΑΙ

… ΘΑΝΑΤΟΝ ΘΝΗΤΟΙΣ ΟΥ ΚΑΚΟΝ
ΑΛΛ’ ΑΓΑΘΟΝ

Καὶ ἐπειδὴ τὰ (ἀρχαῖα) Ἑλληνικὰ (δὲν) εἶναι “νεκρὴ γλῶσσα” (κατὰ Κριαρᾶν), ἰδοὺ Λεξιλόγιον ποὺ μιλᾶμε καὶ σήμερα:

Ψυχή, ἀκμαῖο σῶμα, κερνῶ,
σωφροσύνη, φαίνω, θεός, δέκατος, ἦλθε, πρὸς ἀθανάτους, ἄνευ, μακάριος,
μυστήριον, θάνατος, θνητός, κακό, αγαθό…

(1) ΦΑΕΣΙΜΒΡΟΤΟΣ, αὐτὸς ποὺ
δίνει Φῶς στοὺς βροτοὺς (ἀνθρώπους).

(2) ΔΗΩ, ἡ Δήμητρα.

Καταλαβαίνετε ἀπὸ τὶ (πόσες
ρίζες) μᾶς ἔχουν ΑΠΟΚΟΨΕΙ;

ΛΕΞΕΙΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ: ΕΛΕΥΣΙΝΑ, ΓΛΑΥΚΟΣ, ΘΑΝΑΤΟΣ, ΨΥΧΗ, ΜΑΚΑΡΙΟΣ, ΜΥΣΤΗΡΙΟ, ΔΗΩ, ΔΗΜΗΤΡΑ, ΚΡΙΑΡΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, ΣΤΑΜΟΥ, ΕΠΙΓΡΑΦΗ, ΕΛΕΥΣΙΣ

ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ