Λύση απλή, μαζί και ευχή – του Χρ. Γιανναρά

[…] χρόνια. Από αυτόν, τον ακόμα «εν εξελίξει» εφιάλτη υπάρχει ρεαλιστικό περιθώριο να προκύψει «έκπληξη»; Όχι, βέβαια, όσο το πολιτικό προσωπικό της χώρας παραμένει ολοκληρωτικά, πνιγηρά, υποταγμένο στην παραισθησιογόνο εξουσιολαγνεία του. Δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει γύρω τους, ζουν σε δικό τους σύμπαν. Μοναδική τους έγνοια: να κερδίσουν τις προσεχείς εκλογές. Χωρίς παραπέρα στόχους, επιδιώξεις, χωρίς […]

Διαβάστε περισσότερα

Ολοταχώς προς την συμφορά – του Χρ. Γιανναρά

[…] εντυπώσεων και καταλαμβάνουν πόστο εξουσίας. Γεύονται την ηδονή και τη μέθη της δημοσιότητας, των τιμών, του πλούτου. Και υπερ-φρονούν ή παρα-φρονούν: αρρωσταίνουν βαρειά. Δέσμιοι εξάρτησης από τα παραισθησιογόνα της ανεξέλεγκτης ισχύος, δεν συστέλλονται όταν αυτοδιασύρονται με εξευτελιστικές παλινωδίες, βδελυρές ασυνέπειες, σαρδανάπαλες αλλαξοπιστίες. Τιτλοφορούνται «ριζοσπαστικοί» Αριστεριστές, αλλά δεν διστάζουν ούτε στιγμή «να γλείψουν εκεί που […]

Διαβάστε περισσότερα

Η μήτρα του καινούργιου – του Χρ. Γιανναρά

[…] των εντυπώσεων και η χρησιμοποίησή τους για τη διαβουκόληση των μαζών είναι το καίριο εύρημα του Ιστορικού Υλισμού (μηδενισμού και αμοραλισμού τόσο των «Αγορών» όσο και του παραισθησιογόνου μαρξισμού). Το καινούργιο στην πολιτική θα υπάρξει, όταν εμφανιστεί πειστική πρόταση για μια ριζικά καινούργια οργάνωση και λειτουργία του σχολείου και του πανεπιστημίου. Είναι η μήτρα […]

Διαβάστε περισσότερα

Τα σημάδια που θα σημάνουν νεκρανάσταση – του Χρ. Γιανναρά

[…] άνθρωπος κάτι άλλο από αυτό που ήταν. Σαν να τον άγγιξε το ραβδάκι της Κίρκης. Πάντοτε γινόταν πεδίο αντιμαχόμενων φιλοδοξιών η πολιτική, αρένα σύγκρουσης εγωισμών – πάντοτε παραισθησιογόνο παντοδυναμίας η εξουσία. «Ουδεμία ηδονή εγγυτέρω του θείου ή η περί τας τιμάς ευφροσύνη» – νιώθεις θεός, υπεράνθρωπος, όταν δέχεσαι αδιάλειπτα κολακείες και λιβανωτούς διαχειριζόμενος εξουσία. […]

Διαβάστε περισσότερα

Φαύλοι κύκλοι, εθελούσιοι – του Χρ. Γιανναρά

[…] κάθε έφεση δημιουργίας, προόδου, άμιλλας. Χώρα όπου άνθρωποι πληρώνονται για να παραμένουν ψυχικά τελματωμένοι, χωρίς οραματισμούς και στόχους, βυθισμένοι ανέλπιδα στο έρεβος του ποδοσφαιρικού κρετινισμού ή στον παραισθησιογόνο κομματικό φανατισμό. Συνταξιούχοι των «ευγενών ταμείων» πρόλαβαν και έζησαν μυθώδεις απολαβές, χώρια η «μεγάλη ζωή» με δωρεάν την «Ολυμπιακή» και τα υπερπολυτελή κρατικά ξενοδοχεία. Πώς μπορεί […]

Διαβάστε περισσότερα

Στην οργάνωση και λειτουργία του ελλαδικού κράτους, τρία δεδομένα δεν είναι ελληνικά: Ο διακοσμητικός ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η προτεραιότητα δάνειων ιδεολογημάτων και η αλλοτρίωση του εκκλησιαστικού κοινωνικού θησαυρίσματος σε «επικρατούσα θρησκεία». Μπροστάρηδες στην Γιορτή της Εκκλησίας είναι ο ληστής, η πόρνη, ο άσωτος. Πώς επιλέγονται οι μητροπολίτες; Το απόλυτο της αυθαιρεσίας. «Βδέλυγμα σε τόπο άγιο» – του Χρ. Γιανναρά

[…] αστική συμπεριφορά, μεταφυτεύεται σε συνθήκες και όρους άρχοντα. Επίσημα δείπνα, συνεχής συγχρωτισμός με τους σκληροπετσωμένους της εξουσίας, αλισβερίσια μυθικών κονδυλίων, περίγυρος αδίστακτων κερδομανών. Και όταν «λειτουργεί», τα παραισθησιογόνα κορυφώνονται: Ο χθεσινός «Μήτσος», «Κώτσος» ή «Παναγής» ντύνεται ακέραιη τη στολή τού άλλοτε απόλυτου μονάρχη της «οικουμένης»: Σάκο αυτοκρατορικό και μανδύα με «ουρά», μίτρα και σκήπτρο […]

Διαβάστε περισσότερα

Τι θα έκανε ένας ντε Γκωλ – του Χρ. Γιανναρά

[…] γυαλίζει ο «Διαφωτισμός» όπως οι χάντρες και τα καθρεφτάκια στις φυλές της ζούγκλας. Ο Διαφωτισμός εξωράισε την απανθρωπία του ατομοκεντρισμού (την κατάλυση του κοινωνικού γεγονότος) με τα παραισθησιογόνα φούμαρα της «προστασίας των Δικαιωμάτων», της καθολικής ψηφοφορίας, της «ανεξέλεγκτης» πληροφόρησης, των διεθνών οργανισμών για την παγκόσμια «συνεννόηση» – τόσο ψέμα, τόση απάτη, τόσο άψογα στιλβωμένες […]

Διαβάστε περισσότερα

Η ηδονική παθολογία των εντυπώσεων – του Χρ. Γιανναρά

[…] τη δυναμική των εντυπώσεων την αξιοποίησαν στο έπακρο οι ολοκληρωτικές ιδεολογίες και τα καθεστωτικά τους έκγονα: φασιστικά, ναζιστικά, μαρξιστικά. Και στις τρεις περιπτώσεις η εντυπωσιοθηρία και τα παραισθησιογόνα επινοήματα της προπαγάνδας δημιουργούσαν τέτοια ασφυξία, ώστε να φαντάζει ηδονικός ο ομοφυής και ομότροπος αντίπαλος: η «ελευθερία των Αγορών», που ακολούθησε. Η προτεραιότητα των εντυπώσεων, στα […]

Διαβάστε περισσότερα

Αναστάση, κάνε στάση. Μπας και προλάβουμε την Ανάσταση! – του Χρ. Γούδη

[…] ιδιαίτερα επικίνδυνο λόγω του έντονου λογοτεχνικού μαγνητισμού που εξασκεί στον αναγνώστη, ο οποίος, παρά την προειδοποίηση του συγγραφέα (Λευτέρης Πανούσης) ότι πρόκειται περί μυθοπλασίας, παρασύρεται σε μια παραισθησιογόνο ρουφήχτρα που τον κάνει να πιστεύει ότι όλα όσα διαδραματίζονται είναι γεγονότα μιας τρισάθλιας καθημερινής πραγματικότητας. Μια παραδοσιακή αθηναϊκή συνοικία, του Γκύζη, και σταδιακά πολλές παλιές […]

Διαβάστε περισσότερα