Από τους αρχαίους ιερείς και ιεροποιούς (άνδρες και γυναίκες), έως το χαρέμι… – Η ιδιαιτερότητα Αθηνών, Σπάρτης, Χίου…

[…] γεννήματα της ελληνικής διατήρησε ακόμη και την δασεία της ελληνικής λέξεως με την ίδια έννοια (= hiero = ναός, ιερό, κλπ.). Ο «ιερεύς άκρος» ήταν ο ακραίος, ύψιστος, μέγιστος ιερεύς[9]. Η σύντμηση αυτής της εκφράσεως εγέννησε την λέξη sacer, sacra, seri (= θρησκευτικός νόμος, σαρία). Τέλος, από την ένωση των λέξεων ιερόν + χηραμός […]